U nas zapłacisz kartą
Jak poradzić sobie z łysieniem u mężczyzn?
Jakie są przyczyny łysienia androgenowego typu męskiego?
Liczne badania dowodzą, że ryzyko rozwoju łysienia androgenowego u mężczyzn znacząco wzrasta, jeśli chorobę tę zdiagnozowano wcześniej u ich ojca lub dziadka ze strony matki. Predyspozycje genetyczne zwłaszcza w obrębie genów 5α-reduktazy są odpowiedzialne za rozwój tej choroby. Enzym ten odgrywa kluczową rolę w przemianie testosteronu w dihydrotestosteron (DHT), który wykazuje negatywny wpływ na receptory androgenowe zlokalizowane w mieszkach włosowych. W wyniku tego procesu dochodzi do stopniowego zmniejszania średnicy mieszków włosowych, przez co męskie włosy stają się coraz krótsze i cieńsze. Poza tym DHT może wpływać na powiększenie gruczołów łojowych, stymulując je do zwiększonej produkcji łoju, który negatywnie wpływa na kondycję włosów.
Innymi czynnikami wpływającymi na rozwój łysienia androgenowego typu męskiego są:
- niewłaściwa dieta zawierająca tłuszcze typu trans i pokarmy modyfikowane,
- przewlekły stres,
- palenie papierosów,
- nadmierne spożywanie alkoholu.
Łysienie - winne są geny
Niektórzy mężczyźni są nosicielami tzw. genu łysienia, odziedziczonego najczęściej po ojcu. Łysienie rodzinne stwierdza się w 2/3 przypadków. Zaczyna się ono zwykle od okolic skroniowo-czołowych, gdzie tworzą się zakola. Włosy mogą też przerzedzać się nad czołem i na szczycie głowy, podczas gdy na obwodzie ich ilość zmniejsza się nieznacznie. U jednych ten proces przebiega gwałtowniej, u innych wolniej. W postaci ciężkiej łysienie zaczyna się w wieku 16–18 lat i szybko postępuje, w postaci lekkiej – ok. 40. roku życia. Rozpoznanie łysienia typu męskiego nie stanowi dla lekarza problemu, w przypadkach wątpliwych zaleca się wykonanie badania korzenia włosa – trichogram.
U większości mężczyzn łysieniu towarzyszy nadmierne wydzielanie łoju, za co też odpowiedzialne są męskie hormony płciowe. Zauważalne przerzedzanie się włosów poprzedza tłusty łupież (żółtawe wilgotne łuski), któremu może towarzyszyć łojotokowe zapalenie skóry (czerwonawe złuszczające się plamy na skórze głowy). Te dolegliwości mogą doprowadzić do nasilenia wypadania włosów.
Udział w powstaniu obu schorzeń ma nadmierny rozwój drobnoustrojów z rodziny grzybów drożdżopodobnych – Pityrosporum ovale. Dlatego w przypadku tłustego łupieżu i łojotokowego zapalenia skóry dermatolodzy polecają środki hamujące rozwój drobnoustrojów, m.in. lecznicze szampony o działaniu antydrożdżakowym i antyłojotokowym, najlepiej zawierające pochodne imidazolowe, siarczan selenu, pirytion cynku (do kupienia w aptece bez recepty).
Niekorzystne procesy zachodzące w organizmie zarówno mężczyzny, jak i kobiety mogą sprawić, że otoczka kolagenowa wokół korzenia włosa ulega zwłóknieniu. Uciskany korzeń jest gorzej odżywiony oraz słabiej przytwierdzony w skórze głowy. Wytwarzany przez niego włos staje się coraz cieńszy, wypada, a po pewnym czasie przestaje odrastać. Rozpoczyna się proces łysienia. Aby temu zapobiegać, należy działać podwójnie: przytwierdzić korzeń włosa w skórze głowy oraz pobudzić jego odbudowę, dostarczając składniki odżywcze.
Preparaty na łysienie
Leczenie łysienia powinno odbywać się pod kontrolą dermatologa. Stosowane są środki zawierające amineksil i minoksidil (np. Loxon, Regaine, Piloxidil, Decros), które wpływają na porost włosów dzięki zwiększonemu ukrwieniu skóry głowy. Wydłuża się faza wzrostu i spoczynku włosa, a skraca faza wypadania. Najlepsze efekty są widoczne u osób przed 40. rokiem życia, u których łysiejące miejsca nie przekroczyły średnicy 10 cm. Pierwsze rezultaty odrastania włosów są zauważalne po 2–4 miesiącach regularnego stosowania (2 razy dziennie), a najlepsze efekty po około roku.
Najskuteczniejszym środkiem hamującym wypadanie włosów i pobudzającym ich odrost jest finasteryd, związek blokujący przemianę testosteronu w DHT, bezpośredniego sprawcę łysienia. Aż u 90 proc. mężczyzn poddanych leczeniu następuje powstrzymanie procesu łysienia, a około 60 proc. może liczyć na odrost włosów. Kuracja wymaga cierpliwości i nie jest tania (kosztuje kilkaset złotych miesięcznie). Pierwsze efekty w postaci zahamowania wypadania włosów można zaobserwować po 3–5 miesiącach. Najbardziej radykalną metodą leczenia są jednak przeszczepy.
Rodzaje łysienia u mężczyzn
Wyróżnia się kilka rodzajów łysienia u mężczyzn. Do najczęstszych z nich należą:
Łysienie androgenowe
Łysienie androgenowe u mężczyzn ma złożoną etiologię. Główne znaczenie mają predyspozycje genetyczne. Schorzenie dziedziczy się w sposób poligenowy, co oznacza, że nie ma jednego konkretnego genu odpowiedzialnego za rozwój tego schorzenia. Bezpośrednią przyczyną jest nadwrażliwość mieszków włosowych na dihydrotestosteron – steroid androgenowy. Oddziałuje on na receptory androgenowe w mieszkach włosowych, powodując ich miniaturyzację i stopniowy zanik. Uniemożliwia to prawidłowy wzrost włosa i prowadzi do skrócenia fazy anagenu.
W łysieniu androgenowym u mężczyzn obserwuje się:
- osłabienie kondycji włosów,
- wolniejsze odrastanie włosów,
- zwiększoną utratę włosów,
- skrócenie włosa,
- zaburzenie cyklu wzrostu włosa.
Tego typu łysienie męskie charakteryzuje się cofnięciem przedniej linii włosów, powodując pojawienie się tak zwanych zakoli. Następnie postępuje w kierunku szczytu głowy, z zaoszczędzeniem okolicy potylicznej.
Łysienie plackowate
Łysienie plackowate u mężczyzn jest chorobą skóry, która polega na niebliznowaciejącej (z zachowaniem mieszków włosowych) utracie włosów na głowie, ale niekiedy także w obrębie rzęs, brwi, zarostu i owłosienia w okolicach intymnych. Dokładna przyczyna nie została poznana, ale uważa się, że dużą rolę odgrywają czynniki genetyczne, psychologiczne i autoimmunologiczne.
W łysieniu plackowatym u mężczyzn na skórze pojawiają się typowo okrągłe obszary pozbawione włosów. Mogą one osiągać nawet kilkanaście centymetrów średnicy. Często dochodzi do ich zlewania się ze sobą. W zaawansowanym łysieniu plackowatym pojawiają się także zmiany na paznokciach.
Zapobieganie powstawaniu zakoli u faceta
Zanim problem wystąpi, warto skupić się na jego zapobieganiu. Pomocne okaże się szczotkowanie włosów rano i wieczorem. Szczotkę należy prowadzić pod włos i z włosem. Spowoduje to usunięcie powłoczki tłuszczowej, natomiast skóra oczyści się ze złuszczonych komórek i łupieżu.
Możliwe jest zapobieganie zakolom dzięki wcieraniu 5% minoksydylu ( Loxon, Alopexy, Minovivax, Piloksidil, Alocutan) miejscowo. Pobudza on mieszki włosowe i prowadzi do ich odżywienia. Zapobieganie to także odpowiednio skomponowana dieta. Wystarczająca ilość żelaza, witamin, mikroelementów i makroelementów w odpowiedni sposób odżywi organizm i skórę głowy.
Odradza się spożywanie napojów energetycznych, ponieważ doprowadzają one do wypłukania mikroelementów z organizmu. Ważny element zapobiegania to codzienne masowanie skóry głowy, którego skutkiem będzie pobudzenie krążenia.
