U nas zapłacisz kartą
Jak poradzić sobie z łysieniem u mężczyzn?
Preparaty na łysienie
Leczenie łysienia powinno odbywać się pod kontrolą dermatologa. Stosowane są środki zawierające amineksil i minoksidil (np. Loxon, Regaine, Piloxidil, Decros), które wpływają na porost włosów dzięki zwiększonemu ukrwieniu skóry głowy. Wydłuża się faza wzrostu i spoczynku włosa, a skraca faza wypadania. Najlepsze efekty są widoczne u osób przed 40. rokiem życia, u których łysiejące miejsca nie przekroczyły średnicy 10 cm. Pierwsze rezultaty odrastania włosów są zauważalne po 2–4 miesiącach regularnego stosowania (2 razy dziennie), a najlepsze efekty po około roku.
Najskuteczniejszym środkiem hamującym wypadanie włosów i pobudzającym ich odrost jest finasteryd, związek blokujący przemianę testosteronu w DHT, bezpośredniego sprawcę łysienia. Aż u 90 proc. mężczyzn poddanych leczeniu następuje powstrzymanie procesu łysienia, a około 60 proc. może liczyć na odrost włosów. Kuracja wymaga cierpliwości i nie jest tania (kosztuje kilkaset złotych miesięcznie). Pierwsze efekty w postaci zahamowania wypadania włosów można zaobserwować po 3–5 miesiącach. Najbardziej radykalną metodą leczenia są jednak przeszczepy.
Przeszczep włosów ostatnią deską ratunku
Gdy zawiodą inne metody, pozostaje jeszcze przeszczep włosów. Zabieg polega na pobieraniu pasemek włosów (na ogół z tyłu i z boków głowy) i wszczepianiu ich w nowe miejsce. Pasemka zostają podzielone na mikroskopijne fragmenty i umiejscawiane tam, gdzie włosy się przerzedziły. W czasie jednego zabiegu można przenieść ok. 2 tys. fragmentów skóry (każdy z czterema mieszkami włosowymi), które umieszcza się w mikroskopijnych nacięciach skóry. Zabieg trwa od 2 do 5 godzin i wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Efekt jest trwały, a gdy włosy odrosną, przypominają naturalną czuprynę. Za przeszczep trzeba zapłacić od kilku do kilkunastu tysięcy złotych.
Anna Jarosz - artykuł pochodzi z miesięcznika "Zdrowie" | Konsultacja: Krzysztof Żychowicz, urolog, chirurg, konsultant ds. andrologii w InviMed Wrocław
Zapobieganie powstawaniu zakoli u faceta
Zanim problem wystąpi, warto skupić się na jego zapobieganiu. Pomocne okaże się szczotkowanie włosów rano i wieczorem. Szczotkę należy prowadzić pod włos i z włosem. Spowoduje to usunięcie powłoczki tłuszczowej, natomiast skóra oczyści się ze złuszczonych komórek i łupieżu.
Możliwe jest zapobieganie zakolom dzięki wcieraniu 5% minoksydylu ( Loxon, Alopexy, Minovivax, Piloksidil, Alocutan) miejscowo. Pobudza on mieszki włosowe i prowadzi do ich odżywienia. Zapobieganie to także odpowiednio skomponowana dieta. Wystarczająca ilość żelaza, witamin, mikroelementów i makroelementów w odpowiedni sposób odżywi organizm i skórę głowy.
Odradza się spożywanie napojów energetycznych, ponieważ doprowadzają one do wypłukania mikroelementów z organizmu. Ważny element zapobiegania to codzienne masowanie skóry głowy, którego skutkiem będzie pobudzenie krążenia.
Jakie są przyczyny łysienia androgenowego typu męskiego?
Liczne badania dowodzą, że ryzyko rozwoju łysienia androgenowego u mężczyzn znacząco wzrasta, jeśli chorobę tę zdiagnozowano wcześniej u ich ojca lub dziadka ze strony matki. Predyspozycje genetyczne zwłaszcza w obrębie genów 5α-reduktazy są odpowiedzialne za rozwój tej choroby. Enzym ten odgrywa kluczową rolę w przemianie testosteronu w dihydrotestosteron (DHT), który wykazuje negatywny wpływ na receptory androgenowe zlokalizowane w mieszkach włosowych. W wyniku tego procesu dochodzi do stopniowego zmniejszania średnicy mieszków włosowych, przez co męskie włosy stają się coraz krótsze i cieńsze. Poza tym DHT może wpływać na powiększenie gruczołów łojowych, stymulując je do zwiększonej produkcji łoju, który negatywnie wpływa na kondycję włosów.
Innymi czynnikami wpływającymi na rozwój łysienia androgenowego typu męskiego są:
- niewłaściwa dieta zawierająca tłuszcze typu trans i pokarmy modyfikowane,
- przewlekły stres,
- palenie papierosów,
- nadmierne spożywanie alkoholu.
Łysienie u mężczyzn – jak wygląda diagnostyka?
Łysienie u mężczyzn wymaga przeprowadzenia szczegółowej diagnostyki w celu ustalenia przyczyny utraty włosów. Rozpoznanie może opierać się o:
- wywiad medyczny,
- badanie przedmiotowe,
- trichoskopię (ocena skóry głowy i mieszków włosowych w powiększeniu, pod dermatoskopem),
- test pociągania (pociągnięcie włosów z kilku różnych obszarów głowy),
- biopsję skóry głowy.
Diagnostyka łysienia u mężczyzn powinna uwzględniać także wykonanie badań laboratoryjnych krwi, takich jak: kreatynina, morfologia krwi obwodowej, ferrytyna, stężenie hormonów tarczycy, kortyzolu i hormonu tyreotropowego (TSH) oraz pakiet hormonów męskich.
