Leczenie łysienia u mężczyzn - Skuteczne metody odzyskiwania włosów
Łysienie androgenowe – najczęstsza przyczyna wypadania włosów u kobiet i mężczyzn
Łysienie androgenowe nie jest tylko przypadłością mężczyzn. Z powodu utraty włosów cierpią również kobiety, ponieważ choroba ma, w większości przypadków, podłoże genetyczne. Schorzenie powoduje wrażliwość mieszków włosowych na androgeny.
Łysienie androgenowe jest najczęstszą przyczyną utraty włosów u około 70% mężczyzn i 40% kobiet. U panów zaczyna się od skroni (tworzą się tzw. zakola) i wierzchołka głowy i może doprowadzić do całkowitej utraty włosów. U pań występuje widoczne przerzedzenie włosów na szczycie głowy, ale raczej nie odnotowuje się przypadków kompletnego wyłysienia.
Co zrobić, by zmniejszyć ryzyko zachorowania na łysienie androgenowe typu męskiego?
Ze względu na patomechanizm tej choroby trudno podjąć działania, które miałyby na celu zmniejszenie ryzyka rozwoju łysienia androgenowego typu męskiego.
Piśmiennictwo
- Brzezińska-Wcisło L.: Choroby włosów i skóry owłosionej. Termedia 2015
- Szepietowski J., Reich A.: Leczenie chorób skóry i chorób przenoszonych drogą płciową.
- https://podyplomie.pl/dermatologia/35162,lysienie-androgenowe-etiopatogeneza-diagnostyka-i-aktualne-metody-leczenia
Zobacz także
Łysienie androgenowe typu żeńskiego Kobiecy typ łysienia charakteryzuje się rozlanym łysieniem w okolicy centralnej głowy owłosionej, o największym nasileniu w części czołowej z zachowaniem linii czoła.
Łysienie bliznowaciejące Łysienie bliznowaciejące to rodzaj łysienia prowadzący do trwałej i nieodwracalnej utraty włosów. Klasyfikacja opiera się na obrazie klinicznym i wyniku badania histopatologicznego.
Łysienie plackowate Choroba najczęściej dotyczy osób młodych, poniżej 25 roku życia, zdarzają się również przypadki późniejszego pojawienia się zmian. Przyczyny łysienia plackowatego są niejasne. Najczęściej rozważa się tło autoimmunologiczne zależne od limfocytów T.
Wybrane treści dla Ciebie
Choroby włosów Wypadanie włosów może być objawem różnych chorób. Oprócz utraty nadmiernej liczby włosów, włosy mogą stać się suche, cienkie, pozbawione blasku i matowe. Utrata włosów może być efektem przebytej choroby, stresu, niedokrwistości z niedoboru żelaza, nieodpowiedniej diety, przyjmowania niektórych leków (np. cytostatyków, leków immunosupresyjnych, witaminy A, β-blokerów). Do nadmiernego wypadania włosów przyczynia się także nieprawidłowa pielęgnacja – m.in. niewłaściwe czesanie i szczotkowanie włosów, prostowanie włosów, trwała ondulacja. Prawidłowo dziennie dochodzi do utraty 60–100 włosów.
Leczenie łysienia u mężczyzn - farmakoterapia
Nie dziwi więc, że techniki leczenia problemu nadmiernego wypadania włosów cieszą się bardzo dużym zainteresowaniem pacjentów. A jest w czym wybierać: łysienie można leczyć i farmakologicznie, i zabiegowo. W farmakologicznym leczeniu łysienia androgenowego (typu męskiego) stosowane są obecnie dwie substancje, których skuteczność została poparta badaniami naukowymi – finasteryd i midoksydyl. Pierwsza z nich, dostępna w formie tabletek doustnych, hamuje powstawanie DTH (aktywna forma testosteronu, powodująca obkurczanie mieszków włosowych), eliminując jedną z głównych przyczyn powstawania łysienia męskiego – powstrzymuje dalsze wypadanie włosów, jednak nie powoduje ich odrostu w tych partiach skóry, gdzie uległy już przerzedzeniu. Druga z kolei, dostępna w preparatach do miejscowego stosowania na skórę głowy, wpływa na rozszerzenie naczyń krwionośnych i miejscową poprawę ukrwienia skóry, hamując postęp łysienia i umożliwiając częściowy odrost włosów. Niestety, efekty kuracji są najczęściej krótkotrwałe, a wypadanie włosów zaczyna ponownie postępować po odstawieniu preparatów.
Współcześnie dostępny jest szereg zabiegów, mających poprawić kondycję skóry głowy i włosów (m.in. mezoterapia igłowa osoczem bogatopłytkowym). Warto jednak pamiętać, że pierwszym krokiem zawsze powinna być specjalistyczna konsultacja z dermatologiem lub trychologiem oraz diagnostyka, która pozwoli ustalić przyczyny łysienia oraz dobrać najodpowiedniejszą dla danego pacjenta formę terapii. Z kolei w zabiegowym leczeniu łysienia u mężczyzn i kobiet zastosowanie ma zabieg mezoterapii skóry głowy z zastosowaniem osocza bogatopłytkowego – preparatu, wytwarzanego z krwi pacjenta. Podanie preparatu osocza bogatopłytkowego do skóry głowy stymuluje w niej procesy regeneracyjne, aktywując czynniki wzrostu, które oddziałują na mieszki włosowe. Terapia poprawia także ukrwienie skóry i stymuluje powstawanie nowych mieszków włosowych, dzięki czemu nie tylko spowalnia zachodzące już procesy łysienia, ale też może przyspieszać odrastanie włosów.
Jakie są metody leczenia łysienia androgenowego typu męskiego?
Łysienie androgenowe typu męskiego można pozostawić bez leczenia. Jest ono wskazane, jeżeli łysienie powoduje dyskomfort u pacjenta.
W leczeniu ogólnym stosuje się finasteryd. To substancja, która blokując enzym 5α-reduktazy, hamuje powstawanie pochodnej testosteronu – DHT. Lek zatrzymuje wypadanie włosów oraz indukuje odrost. Lek należy stosować długoterminowo. Jego odstawienie prowadzi do powrotu – w ciągu roku – do stanu wyjściowego. Około 2% pacjentów zgłasza działania niepożądane zaburzenia czynnościowe sfery seksualnej.
Lekiem zmniejszającym stężenie DHT w surowicy jest też dutasteryd. Ponieważ w Polsce jest on zarejestrowany do leczenia umiarkowanych i ciężkich objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, jego stosowanie w leczeniu AGA jest off-label, czyli niezgodnie z Kartą Charakterystyki Produktu Leczniczego (jest to dopuszczalna praktyka).
W leczeniu miejscowym najszersze zastosowanie znalazł minoksydyl dostępny w dwóch stężeniach: 2% i 5%. Wywiera on efekt rozszerzający naczynia mieszków włosowych, powoduje stymulację mitoz komórek mieszka włosowego i przedłuża okres wzrostu włosów. Nie działa na drodze hormonalnej i należy go stosować w sposób ciągły.
Alternatywnym leczeniem jest leczenie chirurgiczne, polegające na przeszczepieniu włosów. Należy jednak pamiętać, że metoda ta nie hamuje postępu choroby, a jedynie łagodzi jej skutki.
Androgenowe wypadanie włosów – przyczyny
Badania wykazały, że odpowiedzialny za utratę włosów jest testosteron, a zwłaszcza jego pochodna, czyli dihydrotestosteron (DHT). Hormony te odpowiadają za rozwój seksualny mężczyzn do wieku dojrzewania. Regulują libido oraz pracę gruczołów łojowych i apokrynowych (wydzielina jest przenoszona wzdłuż łodygi włosa na powierzchnię skóry), które są odpowiedzialne za wydzielanie potu. Im mężczyzna jest starszy, tym rola androgenów się zmienia. Wpływają one na porost włosów na twarzy, ograniczając ich ilość na głowie, co w medycynie określane jest „paradoksem androgennym”. W pierwszej kolejności zauważalne jest łysienie na skroniach i wierzchołku głowy. Dzieje się tak, ponieważ wspomniany wcześniej DHT prowadzi do miniaturyzacji mieszków włosowych, a przez to skraca czas życia włosa i przyspiesza łysienie. Spłycone mieszki włosowe nie są już w stanie „wyprodukować” nowego, silnego włosa, który zastąpiłby ten stary.
Przy ostrej formie łysienia androgenowego u mężczyzn pierwsze objawy mogą pojawić się już u nastolatków. Obserwuje się wówczas cofanie linii włosów na skroniach – tworzą się zakola, a następnym etapem jest przerzedzenie fryzury na wierzchołku głowy.
Zobacz film: Mezoterapia włosów – nowoczesna metoda walki z łysieniem. Źródło: 36,6
U nas zapłacisz kartą