U nas zapłacisz kartą
Metody radzenia sobie z łysieniem u mężczyzn
Jakie są objawy łysienia androgenowego u mężczyzn?
Łysienie androgenowe typu męskiego opisuje 7-stopniowa klasyfikacja wg Hamiltona i Norwood . Pierwszym charakterystycznym objawem jest stopniowa, trwała utrata włosów rozpoczynająca się na czubku głowy oraz w kątach czołowych. W kolejnych etapach pojawiają się coraz większe zakola na czole oraz brak wypadania włosów w części potylicznej głowy, a w następnych stadiach dochodzi już do cofania się linii włosów. Końcowym stopniem tej postępującej choroby jest całkowite wyłysienie z niewielkim pasmem włosów znajdujących się po bokach głowy.
Na początku można zacząć od dokładnego oczyszczania skóry głowy i miejscowego aplikowania preparatów hamujących miniaturyzację mieszków włosowych oraz stymulujących odrastanie włosów . Warto szybko wdrożyć odpowiednią dietę , bogatą w substancje zmniejszające aktywność enzymy 5α-reduktazy.
Zaliczamy do nich:
- kwas alfa-linolenowy (ALA) zawarty w oleju lnianym,
- kwas gamma-linolenowy (GLA) występujący w oleju w wiesiołka oraz ogórecznika.
Ponadto spożywanie jabłek, żurawiny, kakao, czekolady, zielonej herbaty czy suplementacja preparatami zawierającymi L-karnitynę może zwiększyć wydajność pracy mieszków włosowych.
Do zdrowego stylu życia wzbogaconego odpowiednią dietą warto włączyć po wcześniejszej konsultacji lekarskiej odpowiednie leczenie farmakologiczne . Specjalista w zależności od kondycji włosów oraz stopnia rozwoju choroby zaleci leki doustne hamujące aktywność enzymu 5-alfa reduktazy lub leki o działaniu miejscowym w postaci wcierek, szamponów czy odżywek wzmacniających mieszki włosowe oraz strukturę włosów. Dość często lekarze zalecają łączenie leków doustnych z lekami działającymi miejscowo.
Wcześnie zdiagnozowane łysienie androgenowe typu męskiego można spowolnić. W wielu przypadkach przy pomocy odpowiedniego leczenia można przywrócić wzrost włosów, nawet w już przerzedzonych rejonach głowy. Dlatego w razie pojawienia się pierwszych objawów łysienia należy szybko udać się do specjalisty, by dłużej cieszyć się tym atrybutem męskości.
Jak powinno wyglądać leczenie łysienia plackowatego?
Łysienie plackowate, znane także jako łysienie areatowe, to choroba autoimmunologiczna, w której układ odpornościowy atakuje własne mieszki włosowe, powodując utratę włosów na określonych obszarach skóry głowy lub ciała. Leczenie tej choroby może być trudne, ponieważ nie istnieje skuteczna metoda, która działa w każdym przypadku. Niemniej jednak istnieją różne opcje leczenia, które można rozważyć pod nadzorem lekarza. Oto ogólne zasady leczenia łysienia plackowatego:
Leczenie farmakologiczne:
- Lokalne kortykosteroidy: Lekarz może przepisać kremy, maści lub lotiony zawierające kortykosteroidy, które mają na celu zmniejszenie stanu zapalnego na skórze i hamowanie ataku układu odpornościowego na mieszki włosowe. Mogą być stosowane na obszarach dotkniętych łysieniem.
- Leki doustne: W niektórych przypadkach lekarz może zalecić leki doustne, takie jak prednizon, aby zmniejszyć stan zapalny w organizmie i kontrolować reakcję autoimmunologiczną. Jednak te leki mogą mieć skutki uboczne, dlatego są stosowane ostrożnie.
- Leki immunosupresyjne: W niektórych przypadkach stosuje się leki immunosupresyjne, takie jak cyklosporyna czy metotreksat, aby hamować reakcję układu odpornościowego.
Terapie fototerapeutyczne: Niektórzy pacjenci z łysieniem plackowatym mogą odpowiedzieć na terapie fototerapeutyczne, takie jak PUVA (psoralen i ultrafiolet A) lub terapie światłem laserowym.
Iniekcje sterydowe: Lekarz może zalecić iniekcje sterydowe bezpośrednio w dotknięte obszary skóry głowy, szczególnie jeśli obszar łysienia jest niewielki. To może pomóc w odrostu włosów na tych obszarach.
Leczenie immunomodulacyjne: W niektórych przypadkach lekarz może zalecić leki immunomodulacyjne, takie jak diphenylcyclopropenone (DPCP) lub squaric acid dibutyl ester (SADBE), które mają na celu modyfikowanie reakcji układu odpornościowego.
Rodzaje łysienia u mężczyzn
Wyróżnia się kilka rodzajów łysienia u mężczyzn. Do najczęstszych z nich należą:
Łysienie androgenowe
Łysienie androgenowe u mężczyzn ma złożoną etiologię. Główne znaczenie mają predyspozycje genetyczne. Schorzenie dziedziczy się w sposób poligenowy, co oznacza, że nie ma jednego konkretnego genu odpowiedzialnego za rozwój tego schorzenia. Bezpośrednią przyczyną jest nadwrażliwość mieszków włosowych na dihydrotestosteron – steroid androgenowy. Oddziałuje on na receptory androgenowe w mieszkach włosowych, powodując ich miniaturyzację i stopniowy zanik. Uniemożliwia to prawidłowy wzrost włosa i prowadzi do skrócenia fazy anagenu.
W łysieniu androgenowym u mężczyzn obserwuje się:
- osłabienie kondycji włosów,
- wolniejsze odrastanie włosów,
- zwiększoną utratę włosów,
- skrócenie włosa,
- zaburzenie cyklu wzrostu włosa.
Tego typu łysienie męskie charakteryzuje się cofnięciem przedniej linii włosów, powodując pojawienie się tak zwanych zakoli. Następnie postępuje w kierunku szczytu głowy, z zaoszczędzeniem okolicy potylicznej.
Łysienie plackowate
Łysienie plackowate u mężczyzn jest chorobą skóry, która polega na niebliznowaciejącej (z zachowaniem mieszków włosowych) utracie włosów na głowie, ale niekiedy także w obrębie rzęs, brwi, zarostu i owłosienia w okolicach intymnych. Dokładna przyczyna nie została poznana, ale uważa się, że dużą rolę odgrywają czynniki genetyczne, psychologiczne i autoimmunologiczne.
W łysieniu plackowatym u mężczyzn na skórze pojawiają się typowo okrągłe obszary pozbawione włosów. Mogą one osiągać nawet kilkanaście centymetrów średnicy. Często dochodzi do ich zlewania się ze sobą. W zaawansowanym łysieniu plackowatym pojawiają się także zmiany na paznokciach.