U nas zapłacisz kartą
Największy pryszcz na świecie - wyzwanie dla mocnych nerwów
Wyzwania, którym warto sprostać, w okresie “narzeczeństwa”:
– nabieranie samodzielności, by odłączyć się od rodziny pochodzenia (emocjonalnie i finansowo)
– ustalenie aspektów wspólnego życia (na co znaleźć czas i przestrzeń, by każdy był spełniony)
– dbanie o sprawiedliwy podział ról (życiowa współodpowiedzialność)
– rezygnacja z “walki o władzę” na rzecz tworzenia kompromisów
– ustalenie granic (na co, we wzajemnych rodzinnych stosunkach, nie możemy się zgodzić)
– akceptacja faktu, że się od siebie różnimy i mamy odmienne postrzeganie świata
– a także różne potrzeby, które trzeba wzajemnie szanować
– wszystko po to, by w swojej tożsamości zachować swoje JA, ale także rozwinąć nową, wspólną przestrzeń MY
Gdy mamy te wszystkie punkty “odhaczone”, potem będzie już z górki. I gdy pojawią się dzieci, we wspólnej przestrzeni MY, o wiele łatwiej nam będzie udźwignąć rolę “RODZICE”.
- odnalezienie się w nowej tożsamości: “jestem nie tylko sobą, nie tylko żoną/ mężem, ale też matką/ ojcem”
Z tym wiąże się wiele wyrzeczeń, cierpienia, rezygnacji z “mojego”. Trzeba przeżyć żałobę po tym, co już nigdy nie będzie “jak kiedyś”.
I potem można już czerpać z nowej roli całymi garściami 🙂 - dawanie sobie nawzajem wsparcia w tym wszystkim co nowe
Samemu naprawdę trudno to wszystko udźwignąć… Bądźmy w tym razem, wymieniajmy się, dawajmy sobie czas i przestrzeń na regenerację sił. - wspólne wspieranie dziecka w rozwoju fizycznym i emocjonalnym
To mama i tata wspólnie, zgodnie wychowują dziecko, według swoich wartości i zgodnie ze swoimi uczuciami. Uważajmy na naszych teściów i rodziców, jeśli “wiedzą lepiej” i ciągną nas w dół, w przeszłość, do czasów, kiedy byliśmy ich małymi dziećmi…
Dzięki tej więzi, wspólnemu spoglądaniu w przód, w tym samym kierunku, kolejne kryzysy nie skończą się kraksą.
Będą raczej przypominać przejażdżkę na rollercoasterze 🙂
Bo RODZINA to podróż życia – dla ludzi o mocnych nerwach…
Wyciskanie wągrów i innych niedoskonałości skórnych – czy to naprawdę oczyszcza cerę?
Wągry, znane także jako zaskórniki, różnią się od pryszczy. Zazwyczaj powstają na nosie, ale często pojawiają się także na policzkach, brodzie i czole. Mają formę małych, ciemnych punkcików, które umieszczone są w porach skóry. Dlaczego powstają? Pojawiają się w wyniku zaczopowania ujścia porów, w których zbiera się nadmiar sebum oraz łuszczące się tkanki skóry.
Wiele osób decyduje się na wyciskanie zaskórników, bo jest to najszybsza metoda ich pozbycia się. Wystarczy zaledwie kilka chwil, aby nos wyglądał o wiele lepiej. Takie rozwiązanie nie jest jednak najlepsze. Dlaczego? Wyciskanie wyprysków po prostu uszkadza skórę! W rezultacie pojawiają się na niej mikrouszkodzenia, które powodują, że łatwiej o zakażenia.
Do tego podczas eliminowania zaskórników pory pozostają otwarte, a to jeszcze bardziej sprzyja ich zanieczyszczeniu. Lepszym rozwiązaniem będzie więc stosowanie specjalnych plasterków oczyszczających czy też toników antybakteryjnych i peelingów, które delikatnie usuwają zmiany.
Spawacz podwodny
Ten specjalista pracuje głęboko pod wodą, spawając uszkodzone statki, montując rurociągi lub usuwając usterki różnych podwodnych budowli. Praca spawacza dostarcza sporej dawki adrenaliny, bo na dużych głębokościach panują trudne warunki, często trzeba pracować pod presją czasu, np. żeby przywrócić sprawność rurociągów transportujących ropę, gaz albo tych, w których znajdują się kable internetowe. Zdarza się, że spawacz podwodny swoją pracę musi wykonywać etapami, bo czas przebywania pod wodą jest ograniczony, choćby pojemnością butli zapewniającej mu powietrze, a aparatowi spawalniczemu - właściwe gazy.
Żeby móc pracować w tym zawodzie, trzeba mieć co najmniej 18 lat oraz aktualne orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do pracy pod wodą. Trzeba też posiadać co najmniej dyplom nurka III klasy i ukończyć kurs podwodnego spawania co najmniej jedną techniką. Ukończenie kolejnych kursów spawalniczych poszerza możliwości w zakresie spawania. Natomiast ukończenie dodatkowych kursów nurkowania - kurs nurka II i I stopnia, nurka saturowanego - pozwala na pracę na większych głębokościach.
Pamiętaj: mleko może zabić
Gdy tam przyszłam i moja poprzedniczka przekazywała mi swoje „gospodarstwo”, ta Kława zwróciła się do niej przy mnie: „Ciociu Tamaro, zostało dla mnie coś do jedzenia?”. I Tamara dała jej mleka. (cyt. za: M. Jakowienko „Żona enkawudzisty. Spowiedź Agnessy Mironowej”)
Więźniarki obozów pracy. Musiały się mierzyć z głodem, zimnem i złymi warunkami. Wielu z nich nie udało się przeżyć.
Kiedy Agnessa zastąpiła Tamarę, to do niej przyszła Kława. Kobieta nie zostawiła jej jednak nic do jedzenia, nie mając serca oszukać reszty. Ta uczciwość nieomal kosztowała Mironową życie. Kława zainterweniowała i Agnessa nie dość, że szybko straciła posadę, to jeszcze została przeniesiona do innego obozu. Mleko w łagrze potrafiło zabić.
Kontroler ruchu lotniczego
Od jego opanowania, spostrzegawczości i błyskawicznego refleksu zależy życie i bezpieczeństwo osób podróżujących samolotami. Jego praca ma też wpływ na tych, którzy znajdują się na ziemi – na lotnisku, w jego najbliższej okolicy i pod podniebnymi szlakami. Dzięki kontrolerom statki powietrzne unikają kolizji podczas lotu, a w trakcie nagłych awarii, załamań pogody itp. są kierowane na bezpieczne lądowiska.
Żeby móc pracować w tym zawodzie trzeba ukończyć szkołę średnią i zdać maturę. Trzeba też przejść rekrutację w Państwowej Agencji Żeglugi Powietrznej i trwające prawie dwa lata szkolenie w jednej ze specjalności: kontroler wieży, zbliżania albo obszaru.
Kontroler wieży odpowiada za wydawanie pozwoleń na poruszanie się samolotów w kręgu nadlotniskowym, kołowanie na pas startowy i start, oraz na lądowanie i odkołowanie z płyty lotniska. Kontroler zbliżania jest odpowiedzialny za bezpieczeństwo samolotów podczas manewrów zaraz po starcie. Kontroler obszaru dba o prawidłowy i bezpieczny ruch samolotów na niebie nad naszym krajem i częścią międzynarodowych wód Morza Bałtyckiego.
