U nas zapłacisz kartą
Skąd się bierze trądzik?
Jak leczyć trądzik?
Leczenie trądziku powinno być indywidualnie dobrane do rodzaju trądziku i jego zaawansowania. Dlatego też każdy pacjent powinien być traktowany indywidualnie, a leczenie powinno być poprzedzone obszernym wywiadem oraz badaniem pacjenta. W leczeniu trądziku stosuje się przede wszystkim leczenie miejscowe. Pacjentom przepisuje się maść na trądzik o odpowiednim składzie, która łagodzi objawy trądziku. Stosuje się również krem na trądzik, peelingi lub zabiegi kosmetyczne.
W leczeniu stosuje się też tabletki na trądzik, a jeśli przyczyną trądziku jest nieodpowiednie odżywianie to zalecana jest dieta na trądzik, która pozwoli złagodzić jego przebieg. W niektórych przypadkach pomocne bywają zioła na trądzik o właściwościach kojących, oczyszczających oraz przeciwzapalnych.
Należy do grona lekarzy, którzy swój zawód traktują jako powołanie. Wykonywanie zawodu lekarza jest jej pasją, dlatego nie pozwala sobie na stanie w miejscu i nieustannie poszerza swoją wiedzę, doskonali umiejętności oraz implementuje najnowsze rozwiązania.
Czy przydatne są badania laboratoryjne przy trądziku?
Jak już wspomniano, sama obecność trądziku pospolitego nie jest wskazaniem do przeprowadzania badań, jednak z uwagi na silne powiązanie z innymi chorobami, zwłaszcza z zespołem metabolicznym i całym szeregiem jego konsekwencji, a także u pacjentów z innymi objawami nadmiaru androgenów, przydatna jest ocena wyjściowa poszczególnych parametrów biochemicznych, co zaznaczają wytyczne Amerykańskiej Akademii Dermatologii. Należy tu wymienić oznaczenie morfologii, żelaza, kreatyniny, elektrolitów, glukozy na czczo (ewentualnie dodatkowo OGTT i krzywej insulinowej), lipidogramu, ALAT, AspAT, GGTP (trzy ostatnie pod kątem niealkoholowego stłuszczenia wątroby, coraz częstszego wśród nastolatków), a z badań specjalistycznych oznaczenie poszczególnych hormonów (testosteron całkowity, siarczan dehydroepiandrosteronu, androstendion, hormon luteinizujący i hormon folikulotropowy, rzadziej hormon wzrostu, insulinopodobny czynnik wzrostu, wolne 17-β-hydroksysteroidy, wskaźnik wolnych androgenów, prolaktyna, estrogen i progesteron). Przed włączeniem leczenia, szczególnie analogami witaminy A (retinoidami), konieczne jest wykluczenie ciąży.
Trądzik różowaty
Występowanie objawów takich jak zaczerwienienie skóry twarzy w postaci napadowych lub utrwalonych rumieni, a także krostek, grudek czy ropnych torbieli może świadczyć o trądziku różowatym.
To przewlekła, nawrotowa, zapalna choroba łojotokowa skóry, dotykająca głównie osoby dorosłe między 30. a 60. rokiem życia. W przeciwieństwie do trądziku zwyczajnego, dotyczy głównie kobiet. Zmiany skórne lokalizują się w centralnych częściach twarzy - nosie, policzkach, brodzie oraz czole.
Trudno jednoznacznie określić przyczyny trądziku różowatego. Współcześnie uważa się, że jego powodem mogą być zaburzenia naczynioruchowe oraz autoimmunologiczne. Do potencjalnych czynników zaostrzających chorobę należą: promieniowanie UV, wilgoć, wysiłek fizyczny, stres, palenie papierosów, pikantne potrawy, napoje alkoholowe, nabiał, kosmetyki zawierające alkohol.
Przyczyny powstawania trądziku
Trądzik pospolity jest chorobą wieloczynnikową.
Do powstawania, rozwoju oraz nasilenia zmian trądziku pospolitego predysponują czynniki takie jak:
- płeć męska ,
- wiek nastoletni (od 15. do 19. roku życia) ,
- genetyka ,
- nadmierna masa ciała i insulinooporność ,
- skóra ze skłonnością do nadmiernego wydzielania sebum (cera tłusta) ,
- zaburzenia cyklu menstruacyjnego oraz faza cyklu (faza lutealna wiąże się ze zwiększnym nasilenie zmian) ,
- palenie papierosów ,
- wysokie narażenie na światło widzialne emitowane przez elektronikę (smartfony, tablety) ,
- nieodpowiednia długość i jakość snu ,
- stres ,
- wysoka ekspozycja na światło słoneczne ,
- wysokie narażenie na zanieczyszczone powietrze ,
- życie na obszarach gęsto zaludnionych ,
- zachodni model żywienia .
Czynniki te pośredniczą w powstawaniu trądziku pospolitego, przyczyniając się do powstawania łojotoku, nieprawidłowego rogowacenia ujść mieszków włosowych, kolonizacji gruczołów łojowych przez Cutibacterium acnes oraz uogólnionego stanu zapalnego .
Jakie choroby najczęściej towarzyszą trądzikowi?
Lista schorzeń, które najczęściej przeplatają się z trądzikiem, jest długa i w dużej części przypadków charakteryzują się wspólnym mianownikiem z chorobą skóry. Wykazano, u osób z nadwagą i otyłością częstość występowania trądziku pospolitego jest znacznie większa niż u osób zdrowych, dodatkowo istnieje dodatnia korelacja między BMI a stopniem nasilenia zmian skórnych. Wśród dziewcząt i młodych kobiet nasilony trądzik zawsze powinien skłaniać ku wykluczeniu zespołu policystycznych jajników (PCOS). Wielu pacjentów cierpiących z powodu trądziku posiada nieprawidłowości w zakresie lipidogramu (najczęściej hipertriglicerydemia, hipercholesterolemia ze zwiększoną frakcją LDL). Łatwo się domyślić, że nierzadko występują zaburzenia glikemii pod postacią insulinooporności, tzw. stanów przedcukrzycowych i samej cukrzycy. W literaturze medycznej donoszono, że trądzik wiąże się ze zwiększoną częstością infekcji zatok, astmą, nieastmatyczną chorobą płuc, refluksem żołądkowo-przełykowym, alergiami pokarmowymi, depresją, stanami lękowymi i depresyjnymi, zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi i bezsennością.
W znacznej większości przypadków typowych postaci trądziku pospolitego diagnozę stawia się wyłącznie na podstawie badania podmiotowego i przedmiotowego. Należy przypomnieć, że istnieją wyjątki wymagające pogłębionej diagnostyki, mieszczą się tu wspomniany trądzik u dzieci w wieku 1-7 lat (specjalistyczna diagnostyka endokrynologiczna), ciężkie, oporne na leczenie postaci choroby, cechy dysmorfii czy liczne choroby współistniejące.
