U nas zapłacisz kartą
Skąd się bierze trądzik?
Dlaczego trądzik pojawia się na policzkach?
Trądzik lokalizujący się w okolicy policzkowej może mieć wiele przyczyn. Skóra twarzy jest szczególnie delikatna, podatna na urazy oraz zaburzenia bariery hydrolipidowej.
Ropne wypryski na policzkach mogą być skutkiem złej pielęgnacji cery, zaburzeń hormonalnych, a także nietolerancji pokarmowych.
Trądzik a kosmetyki
Stosowanie kosmetyków takich jak tonery, żele myjące, a nawet kremów z filtrem zawierających w swoim składzie alkohol, może podrażniać delikatną skórę policzków, prowadzić do nadmiernej produkcji sebum przez gruczoły łojowe oraz pojawienia się stanów zapalnych.
Źle dobrane kosmetyki do makijażu zawierające substancje o potencjale komedogennym (m.in. lanolinę, oleje mineralne i roślinne, parafinę) mogą prowadzić do zaczopowania ujść gruczołów łojowych i wystąpienia ropnych wyprysków u osób z cerą trądzikową. Mówimy wówczas o tzw. trądziku kosmetycznym.
Trądzik a zaburzenia hormonalne
Obecność trądziku na policzkach może być objawem zaburzeń hormonalnych. Wzrost poziomu androgenów u pacjentek z zespołem policystycznych jajników (PCOS) lub po odstawieniu antykoncepcji doustnej może skutkować pojawieniem się zmian trądzikowych na skórze twarzy.
Przyczyny pryszczy na policzkach - dieta
Trądzik na policzkach może być manifestacją nietolerancji pokarmowych. Zidentyfikowanie produktów źle wpływających na stan skóry pacjenta i ograniczenie ich spożywania może okazać wystarczającym postępowaniem. W przypadku trądziku zwyczajnego ważne jest unikanie żywności o wysokim indeksie glikemicznym (białe pieczywo, słodycze, napoje słodzone cukrem), która może potencjalnie nasilać przebieg choroby.
Trądzik na jednym policzku - jakie są przyczyny?
Leczenie trądziku
Celem leczenia trądziku pospolitego jest zmniejszenie lub likwidacja wykwitów skórynych, a także niedopuszczenie do progresji zmian oraz zapobieganie ich następstwom .
Leki stosowane na trądzik
Wybór metody leczenia trądziku pospolitego uzależniony jest od rodzaju i nasilnenia wykwitów. Najczęściej stosuje się leczenie skojarzone - preparaty miejscowe oraz leki doustne ogólnoustrojowe. Często jako uzupełnienie terapii stosowane są preparaty myjące i nawilżające oraz suplementacja cynkiem.
Interakcje leków przeciwtrądzikowych z żywnością - jak stosować leki na trądzik?
Aby terapia ogólnoustrojowymi lekami przeciwtrądzikowymi była skuteczna, należy utrzymywać we krwi ich minimalne stężenie hamujące . Oznacza to, że nawet minimalne obniżenie ich stężenia we krwi, może przyczynić się do spadku efektywności terapii.
Podczas terapii lekami przeciwtrądzikowymi, w szczególności antybiotykami, warto:
1. Doustne leki przeciwtrądzikowe przyjmować na czczo - obecność jakiegokolwiek pokarmu w żołądku może zmniejszyć wchłanianie doksycykliny o prawie 20% .
2. Nie przyjmować antybiotyków w trakcie posiłku, ponieważ wówczas ograniczona jest biodostępność tetracykliny .
3. Nie przyjmować antybiotyków wraz z posiłkiem obfitującym w nabiał - wapń może chelatować dokscycyklinę, zmniejszając jej wchłanianie .
4. Popijać wodą leki przeciwtrądzikowe, ponieważ wchłanianie minocykliny i tetracykliny jest wyraźnie zmniejszone w przypadku popijania ich innym napojem (np. mlekiem) .
5. Zrezygnować z suplementacji składnikami takimi jak wapń, magnez, cynk, żelazo i glin, ponieważ mogą one chelatować wszystkie antybiotyki z grupy tetracyklin, powodując słabe wchłanianie i tym samym powodować utratę skuteczności .
6. Unikać leków oraz suplementów diety zobojętniających kwas żołądkowy 4-6 godzin przed i 2 godziny po podaniu tetracyklin .
Jak leczony jest trądzik?
Terapia jest złożona, zależna od nasilenia choroby i preferencji samego pacjenta. Według wytycznych Amerykańskiej Akademii Dermatologii w postaciach łagodnych leczenie I rzutu obejmuje miejscowe stosowanie preparatów z nadtlenkiem benzoilu lub izotretynoiną, ewentualnie połączenie tych dwóch substancji lub jednej z nich z miejscowym antybiotykiem. W postaciach umiarkowanych leczenie rozpoczyna się już od podanej wyżej terapii skojarzonej (podwójnej lub potrójnej), niekiedy do leczenia dołącza się doustny antybiotyk, można też rozważyć doustny preparat izotretynoiny. W postaciach ciężkich terapie miejscowe łączy się z doustną antybiotykoterapią i/lub izotretynoiną.