Wszystko, co Musisz Wiedzieć o Okołomieszkowym Zapaleniu Skóry
Rogowacenie okołomieszkowe – objawy
Niektórzy porównują wygląd skóry z rogowaceniem okołomieszkowym do gęsiej skórki. To, co odróżnia rogowacenie od reakcji skóry na zimno, to czopy rogowe zatykające ujścia mieszków włosowych . Do objawów może także należeć rumień o różnym nasileniu i szorstkość skóry, tzw. efekt tarki .
Do zaostrzenia objawów dochodzi najczęściej zimą, jednak ich nasilenie może zachodzić również pod wpływem ciepła i wysokich temperatur, a także w wyniku silnych emocji . Osoby cierpiące na rogowacenie okołomieszkowe w niektórych przypadkach skarżą się na swędzącą skórę .
Rogowacenie okołomieszkowe może przybierać różne odmiany:
- rogowacenie mieszkowe zanikowe (w tym RMZ twarzy, robakowaty zanik skóry, kolczyste rogowacenie mieszkowe wyłysiające),
- erytromelanoza mieszkowa twarzy i szyi,
- rogowacenie mieszkowe czerwone.
Do diagnozy rogowacenia okołomieszkowego dermatolog wykorzystuje dermatoskopię . Badanie to umożliwia zaobserwowanie poszerzonych ujść mieszków włosowych , a także rumienia okołomieszkowego, hiperpigmentacji i hiperkeratozy .
Czasami w przypadku błędnego rozpoznania rogowacenia okołomieszkowego na twarzy choroba bywa mylona z trądzikiem młodzieńczym .
Rogowacenie okołomieszkowe towarzyszy innym zaburzeniom funkcjonowania skóry – przede wszystkim atopowemu zapaleniu skóry , ale także zespołowi sercowo-twarzowo-skórnemu (wrodzone wady sera). Rogowacenie okołomieszkowe to objaw skórny przy dysplazjach ektodermalnych czy niektórych zespołach genetycznych . Ponadto ta dermatoza może być skutkiem ubocznym stosowania niektórych leków. Rogowacenie okołomieszkowe bywa łączone również z nadmierną masą ciała , zaburzeniami hormonalnymi oraz rozpoznaną cukrzycą typu 1 na wczesnym etapie choroby.
Zapalenie mieszków włosowych - objawy
Zapalenie mieszków włosowych objawia się wykwitami skórnymi, często wypełnionymi płynem surowiczym lub ropą, zlokalizowanymi wokół mieszków włosowych. Wykwity te często się zlewają, tworząc skupiska niebolesnych grudek i krostek przebitych włosami, które mogą powodować świąd, a nawet ból.
Tego typu zmiany mogą być zlokalizowane na całym ciele, jednak najczęściej obserwuje się je na twarzy, owłosionej skórze głowy, pachach, pośladkach i okolicy łonowej. Mogą wystąpić także na ramionach, udach czy łydkach.
Ropnych grudek nie powinno się wyciskać. Podczas wyciskania może dojść nie tylko do rozsiania bakterii po skórze. Podczas wyciskania część ropy zostanie wgnieciona jeszcze głębiej, pogarszając tym samym stan zapalny.
Sprawdź, jak wyglądają truskawkowe nogi
Rogowacenie okołomieszkowe (keratosis pilaris) – co to właściwie jest?
Rogowacenie okołomieszkowe (łac. keratosis pilaris) to choroba skóry, która objawia się małymi grudkami (potocznie nazywanymi krostkami) na ciele — zwykle na ramionach, udach lub pośladkach
Skąd biorą się te grudki? Zaburzony proces rogowacenia ujść mieszków włosowych powiązany z nadmiernym gromadzeniem keratyny w wierzchniej warstwie naskórka powoduje powstawanie nierówności. 1 Jednak przyczyny zaburzeń keratynizacji nie zostały jeszcze do końca poznane. 2
Grudki mogą swędzieć, co najczęściej zachęca osoby cierpiące na keratosis pilaris do wizyty u dermatologa. Raczej nie powodują dodatkowych dolegliwości.
U niektórych osób rogowacenie okołomieszkowe jest tzw. schorzeniem okresowym, które występuje zimą, a latem samoistnie ustępuje.
Czy rogowacenie okołomieszkowe jest zaraźliwe?
Nie jest to choroba zaraźliwa! Podobnie jak łuszczyca czy atopowe zapalenie skóry.
U nas zapłacisz kartą