U nas zapłacisz kartą
Wszystko, co Musisz Wiedzieć o Okołomieszkowym Zapaleniu Skóry
Jak często występuje nieprawidłowe rogowacenie naskórka?
Rogowacenie mieszków włosowych dotyka 50-80% nastolatków i aż 40% dorosłych. 11 W większości przypadków stan skóry poprawia się około 30 roku życia 12 , jednak czasem zmiany hormonalne (np. ciąża lub poród) mogą przyczyniać się do nawrotów. 13
Rogowacenie okołomieszkowe u dzieci i nastolatków
Rogowacenie okołomieszkowe jest najczęstszą chorobą mieszków włosowych u dzieci. Najczęściej ustępuje około 16 roku życia. Nie jest to choroba infekcyjna i nie ma większych powodów do obaw, jednak warto zadbać o odpowiednią pielęgnację.
Rogowacenie okołomieszkowe u młodszych dzieci, które najczęściej nie mogą się powstrzymać od drapania wiąże się z większym ryzykiem zakażenia i powstawania stanów zapalnych. W takich sytuacjach wysypka, która była wyłącznie niegroźnym kosmetycznym defektem może doprowadzić do poważniejszych chorób skóry. Jeśli Twoje dziecko ma już wyraźne zaczerwienienia w obrębie zmian, to skontaktuj się z lekarzem. 14
Rogowacenie okołomieszkowe u dorosłych
Problem z nadmiernym rogowaceniem ujść mieszków włosowych ma także wielu dorosłych. Najczęściej są to także osoby, które miały takie objawy już w dzieciństwie. Nieprawidłowe rogowacenie mieszków włosowych utrzymuje się aż u 43% dorosłych, a u 22% występuje w pogorszonej wersji. 15
Dobra wiadomość jest taka, że większość dojrzałych osób może sobie poradzić z tym schorzeniem odpowiednią pielęgnacją. Ryzyko zakażenia jest niższe, gdyż raczej potrafimy się już powstrzymać od drapania grudek na mieszkach włosowych.
Rogowacenie okołomieszkowe u dzieci
Także u kilkuletnich dzieci może wystąpić problem rogowacenia okołomieszkowego. Delikatnej skóry dziecka oczywiście nie wolno niczym szorować ani wykonywać żadnych peelingów.
W trakcie kąpieli newralgiczne obszary skóry można tylko delikatnie pocierać myjką lub miękką gąbką – na tyle, by nie sprawić maluchowi bólu. Należy poszukać odpowiednich dermokosmetyków – np. emolientów lub balsamów z mocznikiem, jednak pamiętajmy, że w przypadku dzieci do 5 lat stężenie tego składnika nie może przekroczyć 5%.
U starszych może być nieco większe. Należy też dodać, że rogowacenie okołomieszkowe u najmłodszych zwykle związane jest z atopowym zapaleniem skory, zatem dziecko powinno być przede wszystkim diagnozowane i leczone pod kątem atopii.
Czym jest rogowacenie?
Komórki warstwy podstawnej (komórki macierzyste naskórka) nieustannie dzielą się i różnicują, tworząc nowe nazywane keratynocytami. Stopniowo wypychają one poprzednie warstwy komórek ku powierzchni skóry, po drodze tracąc jądra komórkowe, spłaszczając się i twardniejąc pod wpływem zwiększania się w ich strukturze ilości keratyny.
Keratyna jest białkiem, które jest obecne np. w zwierzęcych rogach, dlatego proces ten nazywamy rogowaceniem lub keratynizacją. Takie obumarłe komórki tworzą najbardziej zewnętrzną warstwę naskórka, a następnie odrywają się od jego powierzchni i regularnie zastępowane są przez nowe. Dzięki temu nieustannemu „zrzucaniu” komórek skóra chroni się przed czynnikami zewnętrznymi oraz potencjalnie niebezpiecznymi mikroorganizmami.
Rogowacenie okołomieszkowe (keratosis pilaris) – co to właściwie jest?
Rogowacenie okołomieszkowe (łac. keratosis pilaris) to choroba skóry, która objawia się małymi grudkami (potocznie nazywanymi krostkami) na ciele — zwykle na ramionach, udach lub pośladkach
Skąd biorą się te grudki? Zaburzony proces rogowacenia ujść mieszków włosowych powiązany z nadmiernym gromadzeniem keratyny w wierzchniej warstwie naskórka powoduje powstawanie nierówności. 1 Jednak przyczyny zaburzeń keratynizacji nie zostały jeszcze do końca poznane. 2
Grudki mogą swędzieć, co najczęściej zachęca osoby cierpiące na keratosis pilaris do wizyty u dermatologa. Raczej nie powodują dodatkowych dolegliwości.
U niektórych osób rogowacenie okołomieszkowe jest tzw. schorzeniem okresowym, które występuje zimą, a latem samoistnie ustępuje.
Czy rogowacenie okołomieszkowe jest zaraźliwe?
Nie jest to choroba zaraźliwa! Podobnie jak łuszczyca czy atopowe zapalenie skóry.
Rogowacenie okołomieszkowe – leczenie i pielęgnacja
W leczeniu skóry z rogowaceniem okołomieszkowym najważniejsza jest odpowiednia pielęgnacja. Jej głównym celem powinno być zapobieganie przesuszeniu . Chorzy nie powinni zbyt często i długo moczyć skóry, zatem od kąpieli w wannie lepsze będą szybkie i krótkie prysznice z zastosowaniem łagodnych emolientów . Kluczowe jest także głębokie i regularne nawilżanie produktami z substancjami okluzyjnymi (oleje, wazelina, parafina), lipidowymi (m.in. ceramidy, które uszczelniają barierę naskórkową) i humektantami (mocznik, gliceryna).
W terapii rogowacenia okołomieszkowego dobrze sprawdzi się także złuszczanie . W tym celu można zastosować miejscową kurację kwasami mlekowym i salicylowym , które pomagają wyrównać koloryt skóry i zmniejszyć wrażenie jej szorstkości. Lekarz może zalecić również retinoidy, które działają keratolitycznie i przeciwzapalnie. Wykazują one jednak wiele działań niepożądanych – podrażnienie, pieczenie, rumień, suchość i złuszczanie skóry.
Stosunkowo nowym sposobem leczenia rogowacenia okołomieszkowego jest stosowanie laseroterapii . Rodzaj zabiegu i jego intensywność jest dostosowywana indywidualnie przez specjalistę. Laseroterapia może pomóc w różnych problemach związanych z rogowaceniem okołomieszkowym, np . zniwelowaniu rogowych czopów i poprawie kolorytu skóry poprzez ujednolicenie jej pigmentacji. Laser może także stymulować produkcję kolagenu w skórze właściwej, co z kolei poprawia jej strukturę.
