Wszystko, co Musisz Wiedzieć o Okołomieszkowym Zapaleniu Skóry
Rogowacenie okołomieszkowe domowe sposoby
Wiele osób, zanim zdecyduje się na profesjonalne rozwiązania, szuka remedium wśród domowych środków. Musimy przyznać, że pomysłowość wyszukiwań w przypadku rogowacenia okołomieszkowego nas nieco zszokowała. Znalazłyśmy kilka pomysłów, takich jak: soda oczyszczona, kwaśna śmietana czy ocet jabłkowy na rogowacenie mieszkowe. Całkiem pomysłowe, jednak jeśli trafiłaś(-eś) na nasz artykuł po wyszukaniu takiego rozwiązania, to mamy prośbę: odłóż te produkty do kuchennej szafki i wybierz eksperckie sposoby. Odpowiednie dermokosmetyki potrafią złagodzić objawy keratosis pilaris już w kilka tygodni.
Co na rogowacenie okołomieszkowe? Kosmetyki na rogowacenie okołomieszkowe
Skupmy się na tym, jak nieprawidłowe rogowacenie naskórka jest traktowane przez ekspertów.
Składniki na rogowacenie okołomieszkowe
W rogowaceniu okołomieszkowym zależy nam na usunięciu zrogowaciałych komórek naskórka nagromadzonych w mieszkach włosowych. Przydatne będą więc wszelkie składniki:
- zmiękczające naskórek - mocznik, emolienty np. skwalan, masło shea, olej konopny
- złuszczające - AHA, kwas salicylowy, tripeptyd złuszczający, enzymy
- normalizujące proces keratynizacji - retinol, retinal
Oczyszczanie skóry z rogowaceniem okołomieszkowym
Odpowiednie oczyszczanie skóry z rogowaceniem okołomieszkowym może znacznie zredukować widoczność grudek. Znaczenie ma wybór odpowiedniego produktu myjącego. Już na etapie oczyszczania można wdrożyć składniki aktywne pomocne przy rogowaceniu okołomieszkowym. Dobrym przykładem może być wygładzający żel z 0,5% BHA. Zawiera kwas salicylowy, który redukuje krostki i grudki, a niacynamid i prebiotyki przyczyniają się do wzmocnienia bariery hydrolipidowej. Jego składniki są idealnie dopasowane do potrzeb skóry z problemem keratosis pilaris.
Rogowacenie okołomieszkowe – objawy
Niektórzy porównują wygląd skóry z rogowaceniem okołomieszkowym do gęsiej skórki. To, co odróżnia rogowacenie od reakcji skóry na zimno, to czopy rogowe zatykające ujścia mieszków włosowych . Do objawów może także należeć rumień o różnym nasileniu i szorstkość skóry, tzw. efekt tarki .
Do zaostrzenia objawów dochodzi najczęściej zimą, jednak ich nasilenie może zachodzić również pod wpływem ciepła i wysokich temperatur, a także w wyniku silnych emocji . Osoby cierpiące na rogowacenie okołomieszkowe w niektórych przypadkach skarżą się na swędzącą skórę .
Rogowacenie okołomieszkowe może przybierać różne odmiany:
- rogowacenie mieszkowe zanikowe (w tym RMZ twarzy, robakowaty zanik skóry, kolczyste rogowacenie mieszkowe wyłysiające),
- erytromelanoza mieszkowa twarzy i szyi,
- rogowacenie mieszkowe czerwone.
Do diagnozy rogowacenia okołomieszkowego dermatolog wykorzystuje dermatoskopię . Badanie to umożliwia zaobserwowanie poszerzonych ujść mieszków włosowych , a także rumienia okołomieszkowego, hiperpigmentacji i hiperkeratozy .
Czasami w przypadku błędnego rozpoznania rogowacenia okołomieszkowego na twarzy choroba bywa mylona z trądzikiem młodzieńczym .
Rogowacenie okołomieszkowe towarzyszy innym zaburzeniom funkcjonowania skóry – przede wszystkim atopowemu zapaleniu skóry , ale także zespołowi sercowo-twarzowo-skórnemu (wrodzone wady sera). Rogowacenie okołomieszkowe to objaw skórny przy dysplazjach ektodermalnych czy niektórych zespołach genetycznych . Ponadto ta dermatoza może być skutkiem ubocznym stosowania niektórych leków. Rogowacenie okołomieszkowe bywa łączone również z nadmierną masą ciała , zaburzeniami hormonalnymi oraz rozpoznaną cukrzycą typu 1 na wczesnym etapie choroby.
Przyczyny rogowacenia okołomieszkowego
Jeśli cierpisz na rogowacenie okołomieszkowe, to musimy Cię zmartwić. Przyczyny tego schorzenia pozostają do końca nieznane. Badacze wciąż dyskutują nad tym, jakie są możliwe przyczyny powstawania zmian. Nie będziemy Ci przytaczać wszystkich hipotez, gdyż jest ich naprawdę sporo! Skupimy się na tych, które mają najlepiej wytłumaczony związek przyczynowo-skutkowy.
Zaburzenia wchłaniania witaminy A i C
Czasem nadmierna keratynizacja naskórka, która występuje w rogowaceniu okołomieszkowym, wiąże się z niedoborem witamin. Dwoma głównymi winowajcami są zazwyczaj dwie witaminy: A i C.
Witaminy A i C wpływają na komórki naskórka, produkcję białek i właściwe podziały komórkowe. Ich niedobór może spowodować nadmierne rogowacenie czy powstawanie suchych skórek. Czasem ich suplementacja jest zalecana, zanim rozpocznie się farmakologiczne leczenie. Rogowacenie okołomieszkowe może ulec znacznej poprawie w wyniku suplementacji celowanej. 5
Pamiętaj, że wszelkie działania suplementacyjne powinny być ustalane przez specjalistów. Lekarz lub dietetyk kliniczny są odpowiednimi osobami, które mogą wydawać zalecenia w takim temacie.
Czynniki genetyczne rogowacenia okołomieszkowego
Podejrzewa się, że rogowacenie okołomieszkowe ma podłoże genetyczne. Według niektórych badań nieprawidłowości związane z zaburzonym rogowaceniem naskórka są spowodowane niedoborem filagryny. Filagryna to białko strukturalne naskórka, które odgrywa kluczową rolę w łączeniu włókien keratynowych w komórkach. Odgrywa kluczową rolę w regulowaniu rogowacenia i złuszczania naskórka. 6,7
W skrócie: mutacja filagryny będzie osłabiać barierę naskórkową i prowadzić do suchości skóry. Co ciekawe, niedobór filagryny obserwuje się także w innych chorobach związanych z nieprawidłową keratynizacją naskórka, takich jak: atopowe zapalenie skóry, rybia łuska czy łuszczyca.
Zapalenie mieszków włosowych
Zapalenie mieszków włosowych to częsta jednostka chorobowa, która może mieć podłoże infekcyjne, w tym najczęściej bakteryjne. Typowe wykwity to przymieszkowe krosty, które mogą występować w każdej lokalizacji, przy czym częste jest zajęcie owłosionej skóry głowy czy kończyn.
Zapalenie mieszków włosowych stanowi częsty problem dermatologiczny związany ze stanem zapalnym mieszka włosowego i jego otoczenia. Zapalenie to może być spowodowane zakażeniem, w tym najczęściej bakteryjnym (czynnikiem etiologicznym jest gronkowiec złocisty – Staphylococcus aureus), ale również grzybiczym czy wirusowym.
Do innych czynników odpowiedzialnych za zapalenie mieszków włosowych należą przewlekłe drażnienie czy uraz mechaniczny (pocieranie), co może manifestować się klinicznie w postaci tzw. zespołu niebieskich dżinsów czy zespołu kierowców ciężarówek, gdzie, odpowiednio, zmiany zlokalizowane są na skórze kończyn u osób noszących zbyt ciasne spodnie lub na skórze pośladków u osób przebywających długotrwale w pozycji siedzącej. Inną możliwą przyczyną zapalenia mieszków włosowych są stosowane leki (takie jak glikokortykosteroidy), oleje i smoły (w tym ekspozycja zawodowa), a także stosowane na skórę opatrunki okluzyjne. Warto wspomnieć, że kąpiel w podgrzewanych basenach o zamkniętym obiegu (jaccuzi) może sprzyjać zakażeniu mieszków włosowych wywołanemu przez pałeczkę ropy błękitnej (Pseudomonas aeruginosa).
Do zapalenia mieszków włosowych predysponują nadwaga i nadmierna potliwość. Ponadto częściej chorują pacjenci zakażeni HIV i chorzy na AIDS, a także cukrzycę.
Zapalenie mieszków włosowych - przyczyny, objawy, leczenie i zapobieganie
Zapalenie mieszków włosowych najczęściej pojawia się po goleniu i depilacji. Tego typu zmian nie należy lekceważyć, ponieważ nieleczone mogą doprowadzić do rozwoju groźnych chorób skóry: czyraka lub figówki. Jakie są przyczyny zapalenia mieszków włosowych? Jak rozpoznać objawy stanu zapalnego? Na czym polega leczenie tej choroby skóry?
Spis treści
- Zapalenie mieszków włosowych - czym są mieszki włosowe?
- Zapalenie mieszków włosowych - przyczyny
- Zapalenie mieszków włosowych - czynniki ryzyka
- Zapalenie mieszków włosowych - objawy
- Zapalenie mieszków włosowych - leczenie
- Zapalenie mieszków włosowych - jak zapobiegać?
Zapalenie mieszków włosowych najczęściej pojawia się po goleniu i depilacji. Po zastosowaniu maszynki lub po depilacji woskiem w obrębie ujścia włosa pojawiają się charakterystyczne wykwity skórne. Tego typu zmian nie należy lekceważyć. Przewlekłe zapalenie mieszków włosowych może doprowadzić do rozwoju czyraka czy figówki.
Czyrak objawia się w postaci bolących guzków. W przebiegu choroby stan zapalny atakuje głębsze warstwy skóry i atakuje także tkankę okołomieszkową. Z kolei figówka to przewlekłe ropne zapalenie torebek włosowych na wardze górnej i na brodzie, które może doprowadzić do obrzęków i bólu skóry.
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
U nas zapłacisz kartą