Pęcherz na skórze krzyżówka - Objawy, Przyczyny i Skuteczne Metody Leczenia
Wykwity pierwotne
Plama
Fot. 1. Plamy (bielactwo nabyte), w centrum widoczna nadżerka pokryta strupem
Fot. 2. Plamy rumieniowe
Plama to zmiana zabarwienia skóry na ograniczonej powierzchni, leżąca w poziomie skóry, tj. niewyczuwalna przy dotyku. Plamy mogą mieć różną wielkość, kolor i lokalizację. Mogą też towarzyszyć im różne objawy – świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, nadmierne ucieplenie skóry w okolicy plamy. Jeśli plamy występują na całym ciele, mówimy o wysypce (lub osutce) i opisujemy jej cechy charakterystyczne, np. wysypka drobnoplamista (kiedy plamy są niewielkie). Plamy mogą się zlewać się w większe ogniska, a także ulegać ewolucji – zmiana skórna, która początkowo była np. grudką lub pęcherzem może się zmienić w plamę.
1. Plamy z zaburzeń ukrwienia
- plamy rumieniowe: małe, najczęściej liczne wykwity, mogące się zlewać i tworzyć zmiany o charakterze wielokolistym, obrączkowatym. Obserwuje się je często w przebiegu chorób zakaźnych (orda, różyczka, płonica) i w wysypkach (osutkach) polekowych
- rumienie są wykwitami większymi od plam rumieniowych. Mogą mieć charakter przelotny, czyli chwilowy, ustępujący bez leczenia – związane są ze zwiększonym przepływem krwi przez naczynia skórne (np. rumień emocjonalny, rumień wywołany przez związki naczyniorozszerzające) lub trwały – najczęściej w wyniku przekrwienia związanego ze stanem zapalnym, np.: odczyn fototoksyczny i fotoalergiczny, róża
- erytrodermia jest uogólnionym stanem zapalnym skóry. Skóra jest zaczerwieniona jednolicie na większej powierzchni, obrzęknięta z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Częstymi objawami towarzyszącymi są świąd, niekiedy powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura, dreszcze, złe samopoczucie.
Ropne bąble na skórze
Bąble ropne na skórze wskazywać mogą nie tylko na jedną z postaci opryszczki, ale też tzw. czyraczność. Czyraki są objawem gronkowcowego zapalenia mieszków włosowych.
W przebiegu infekcji w pierwszej kolejności na skórze pojawiają się niezwykle bolesne, czerwone, twarde i zbite guzki. Po kilku dniach pod ich powierzchnią zaczyna się zbierać ropna treść.
W dalszej kolejności dochodzi do samoczynnego pęknięcia zmiany skórnej i rozlania się jej zawartości. Wiąże się to z kolejną porcją doznań bólowych, a dodatkowo należy się liczyć z tym, że w miejscu rozerwania czyraka pozostanie głęboka, widoczna blizna.
Czyraki występują pojedynczo. Mogą się pojawić w każdym niemal miejscu, ale zwłaszcza na plecach, ramionach, pośladkach, klatce piersiowej, szyi. W ostatnim przypadku istnieje ryzyko poważnych powikłań, z zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych włącznie.
Innym schorzeniem, w przebiegu którego pojawiające się na skórze bąble wypełnione są ropą, jest choroba Duhringa. Jest to skórna postać celiakii, a więc skrajnej postaci nietolerancji glutenu. Mimo zupełnie odrębnej etiologii, zmiany skórne przypominają te, które pojawiają się u pacjentów chorych na opryszczkę.
Różni się jednak ich lokalizacja. W tym przypadku ropnie pojawiają się w takich miejscach, jak:
- kolana i łokcie,
- pośladki i lędźwie,
- okolice łopatek,
- twarz i owłosiona skóra głowy.
Pęcherzyki na skórze – przyczyny
Skóra niemowląt i dzieci jest bardziej podatna na tworzenie pęcherzyków i pęcherzy niż skóra osób dorosłych. Przyczyn powstawania tych zmian jest bardzo wiele i są one niezwykle zróżnicowane.
Zaliczamy do nich m.in.:
- choroby zakaźne (najczęstsze u dzieci):
- wirusowe (np. opryszczka, ospa wietrzna, półpasiec, choroba dłoni, stóp i jamy ustnej),
- bakteryjne (np. liszajec zakaźny, gronkowcowy zespół oparzonej skóry),
Opryszczka pospolita i opryszczkowate zapalenie skóry – czym się różnią?
Opryszczka pospolita to choroba wywołana przez wirusy HSV-1 i HSV-2 (łac. Herpes simplex virus ). Pierwszy z nich jest bardziej typowy dla zakażeń okolicy jamy ustnej, a drugi – okolicy narządów płciowych. Nie jest to jednak regułą. Opryszczka może dotyczyć różnych rejonów skóry oraz śluzówek, a do zakażenia dochodzi po kontakcie z zawartością pęcherzyków lub wydzielinami osoby zakażonej (w okresie bezobjawowym).
Pierwotne zakażenie u dziecka może przyjąć postać opryszczkowego zapalenia jamy ustnej. Charakteryzuje się ono pęcherzykami występującymi na podniebieniu, języku i śluzówkach policzków. Przekształcają się one w bolesne nadżerki i owrzodzenia pokryte szarym nalotem. Wykwitom towarzyszy wysoka gorączka i powiększenie węzłów chłonnych. Ponadto dzieci niechętnie jedzą i piją, co może szybko doprowadzić do odwodnienia. Po zachorowaniu wirus pozostaje w postaci uśpionej w zwojach nerwowych i okresowo, np. przy spadku odporności, dochodzi do nawrotu choroby.
Ciężką postacią opryszczki z masywnym rozsiewem pęcherzyków jest wyprysk opryszczkowy. Występuje on u dzieci z atopowym zapaleniem skóry lub inną przewlekłą chorobą dermatologiczną.
U nas zapłacisz kartą