U nas zapłacisz kartą
Przyczyny i leczenie kalafiorowatej narośli na skórze - Wszystko, co powinieneś wiedzieć
Przyczyny brodawek, włókniaków i narośli skórnych
Przyczyny narośli na skórze mogą być różnorodne. Wiele powoduje wirus brodawczaka ludzkiego (HPV), wywołującego brodawki łojotokowe, brodawki stóp, brodawki płaskie, brodawki płciowe czy kłykciny kończyste. Brodawka to zazwyczaj dość twarda narośl, niebędąca objawem poważnej choroby. Wiele z nich to tak zwane brodawki przejściowe, zanikające z czasem samoistnie. Warto jednak wiedzieć, że zakażenie wirusem HPV następuje zwykle przez bezpośredni kontakt skóry z zakażoną osobą lub zainfekowanym obszarem.
Brodawki zwykłe i włókniaki to z kolei łagodne guzki skóry, powstające na powierzchni skóry z tkanki łącznej włóknistych komórek naskórka. Przyczyny powstawania włókniaków twardych i miękkich mogą mieć podłoże genetyczne. Niektóre rodzaje włókniaków mogą się rozwijać także w wyniku urazów skóry lub podrażnień. Inne narośla oraz zmiany skórne mogą wynikać z nieprawidłowości w naczyniach krwionośnych. Włókniaki twarde natomiast powstają wskutek nadmiernego namnażania się komórek tkanki łącznej.
Pod powierzchnią skóry mogą też pojawić się torbiele, czyli pęcherzykowate struktury wypełnione płynem podobnym do żelu. Torbiel to łagodna zmiana skórna i najczęściej nie powoduje poważniejszych problemów, ale mogą przybierać różne rozmiary i występować w wielu miejscach na ciele. Narośl na skórze może przybierać różne barwy, warto więc zwrócić uwagę na to, czy jest to czerwona narośl, brązowe narośle oraz czy ma szorstką powierzchnię.
Jak usunąć narośl ze skóry?
Żadnych podejrzanych zmian skórnych, szczególnie w formie narośli, nie należy usuwać na własną rękę. Trzeba zgłosić się do lekarza (pierwszego kontaktu lub dermatologa) w celu ustalenia, czym jest narośl skórna i jakie stanowi zagrożenie dla zdrowia. Nie wszystkie zmiany skórne są groźne, to lekarz powinien jednak ocenić, czy dana narośl jest bezpieczna i powinna zostać usunięta.
Kontakt z lekarzem jest konieczny, jeśli z naroślą na skórze związane są inne objawy, np. uporczywe swędzenie, wyciekanie ropy czy płynu surowiczego, a zmiana pojawiła się nagle. Wybór metody leczenia zależy od przypuszczalnego rozpoznania. Ponieważ tylko metody chirurgiczne pozwalają na wykonanie badania histopatologicznego i wykluczenia nowotworu.
Leczenie guzków, narośli i brodawek płaskich
Sposoby leczenie brodawek, guzków, włókniaków i innych narośli skórnych zależą od indywidualnych cech i lokalizacji zmian. W wielu przypadkach skuteczna może okazać się farmakoterapia, czyli stosowanie leków miejscowych, na przykład kremów lub maści, zawierających substancje o działaniu przeciwwirusowym lub immunomodulacyjnym. W niektórych przypadkach narośl na skórze może kwalifikować się na usunięcie chirurgiczne.
W zwalczaniu zmian skórnych, takich jak brodawki czy twarde guzki, pomocna bywa również krioterapia – metoda polegająca na zamrażaniu narośli za pomocą ciekłego azotu. Niska temperatura niszczy tkankę zmienioną chorobowo, co prowadzi do stopniowego zaniku brodawek, guzków czy włókniaków. Proces ten może wymagać kilku powtórzeń, a nierzadko może też być potrzebne miejscowe znieczulenie.
Inną metodą usuwania narośli na skórze jest laseroterapia, w której wykorzystuje się wiązki światła o wysokiej energii. Sposób ten może być skuteczny zwłaszcza w usuwaniu brodawek, zmian naczyniowych, włókniaków czy zmian pigmentacyjnych. Lasery działają na zasadzie selektywnego niszczenia tkanki, minimalizując uszkodzenia zdrowych komórek.
Brodawki łojotokowe - przyczyny powstawania
- wiek - brodawki najczęściej pojawiają się u osób powyżej 35. roku życia, w większej liczbie, zwykle kilkunastu,
- predyspozycje genetyczne - występowanie brodawek łojotokowych lub innych znamion naskórkowych u członków najbliższej rodziny,
- schorzenia z towarzyszącym zaburzeniem rogowacenia skóry lub wytwarzania sebum.
Brodawka łojotokowa to charakterystyczny, wystający wykwit skórny, który wyglądem przypomina grzybek. Mimo to może być mylona z innymi zmianami skórnymi, np. rogowaceniem słonecznym lub niektórymi złośliwymi zmianami nowotworowymi (głównie czerniakiem skóry). Oto cechy wyróżniające brodawkę łojotokową spośród innych zmian skórnych:
- Jest dobrze odgraniczona od zdrowej skóry, stwarza wrażenia nałożenia na jej powierzchnię.
- Jej wielkość waha się od kilku milimetrów do kilkunastu centymetrów.
- Na powierzchni brodawki występują liczne zagłębienia zawierające nagromadzoną masę zrogowaciałych komórek naskórka i sebum.
- W zależności od stadium rozwoju, kolor brodawki waha się między kolorem zbliżonym do zdrowej skóry, a kruczoczarnym, który jednak nie jest oznaką czerniaka.
Brodawkom nie towarzyszą objawy, takie jak:
Wyjątkiem jest mechaniczne podrażnienie, np. w trakcie zmiany odzieży.
Brodawki łojotokowe to zmiany skórne o charakterze łagodnym. Oznacza to, że nie ma możliwości, aby przekształciły się one w komórki nowotworowe i były zagrożeniem dla zdrowia. Brodawki łojotokowe stanowią jedynie problem estetyczny. Szczególnie wtedy, gdy są zlokalizowane w obrębie skóry twarzy.
