Przyczyny i leczenie kalafiorowatej narośli na skórze - Wszystko, co powinieneś wiedzieć

Brodawki łojotokowe - leczenie. Jak usunąć brodawkę łojotokową?

Jeżeli brodawki łojotokowe nie powodują żadnych problemów, nie wymagają leczenia. Jednak ze względów estetycznych można je usunąć i nie ma do tego żadnych przeciwwskazań.

Brodawka łojotokowa - krioterapia

Jedną z metod usuwania brodawek łojotokowych jest krioterapia, czyli zamrażanie zmian skórnych ciekłym azotem. W wyniku oddziaływania bardzo niskiej temperatury na brodawkę następuje jej obumarcie.

Po kilku dniach od zabiegu barwa brodawki zmienia się na czarną, a zmiana skórna przybiera postać strupa, który po miesiącu odpada od powierzchni skóry. Niestety, zabieg niesie za sobą ryzyko powstania nieestetycznej blizny.

Cena: do 50 do 100 zł (zależnie od ilości i wielkości zmian).

Brodawka łojotokowa - laser IPL

Kolejną metodą usuwania brodawek łojotokowych jest laser IPL, który całkowicie wypala zmianę skórną, pozostawiając niewielką, wklęsłą rankę. W ciągu kilku dni od zabiegu tworzy się strup, który odpada po 2-3 tygodniach. Zabieg również może pozostawić bliznę na ciele, jednak jest ona praktycznie niewidoczna.

Cena: 100-150 zł za usunięcie jednej brodawki.

Brodawka łojotokowa - łyżeczkowanie, czyli leczenie chirurgiczne

Usuwanie zmian skórnych metodą łyżeczkowania chirurgicznego polega na usunięciu brodawki na poziomie naskórka.

Cena zabiegu zależy od ilości i wielkości zmian (zwykle od 100 do 300 zł).

Czytaj też:

  • Kurzajki: jak pozbyć się szpecących brodawek?
  • Czy to kurzajki? Zobacz jak wyglądają kurzajki [ZDJĘCIA]
  • Wygląd skóry zdradza, co dzieje się w organizmie
  • Kłykciny kończyste: brodawki na narządach płciowych wywołane wirusem HPV

Jak usunąć narośl ze skóry?

Żadnych podejrzanych zmian skórnych, szczególnie w formie narośli, nie należy usuwać na własną rękę. Trzeba zgłosić się do lekarza (pierwszego kontaktu lub dermatologa) w celu ustalenia, czym jest narośl skórna i jakie stanowi zagrożenie dla zdrowia. Nie wszystkie zmiany skórne są groźne, to lekarz powinien jednak ocenić, czy dana narośl jest bezpieczna i powinna zostać usunięta.

Kontakt z lekarzem jest konieczny, jeśli z naroślą na skórze związane są inne objawy, np. uporczywe swędzenie, wyciekanie ropy czy płynu surowiczego, a zmiana pojawiła się nagle. Wybór metody leczenia zależy od przypuszczalnego rozpoznania. Ponieważ tylko metody chirurgiczne pozwalają na wykonanie badania histopatologicznego i wykluczenia nowotworu.

Biała narośl na skórze

Bladoróżowa, cielista lub biała narośl na skórze często okazuje się brodawką, będącą konsekwencją zakażenia jednym z kilkudziesięciu typów wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV - Human papillomavirus).

Wyróżnia się kilka odmian brodawek, różniących się miejscem występowania na ciele oraz kształtem.

Wymienić wśród nich można:

  • brodawki stóp, w tym:
    • myrmecie - twarde, głęboko zakorzenione, o nieregularnym kształcie. Są bolesne. Występują pojedynczo, wiążą się z lokalnym odczynem zapalnym. Z czasem czernieją,
    • brodawki mozaikowe -- białe, bardziej miękkie, zlokalizowane na powierzchni skóry, występujące w większych skupiskach,

    Oprócz tego wyróżnia się jeszcze brodawki płaskie, w odróżnieniu jednak od wyżej wymienionych są one jednak koloru brązowego.

    Brodawki same w sobie nie są niebezpieczne. Niektóre źródła podają, że w ciągu życia przynajmniej jedną tego typu infekcję przechodzi około 60 procent populacji.

    Istnieje jednak niebezpieczeństwo błędnej diagnozy i nieprawidłowego różnicowania np. z czerniakiem lub rakiem podstawnokomórkowym. Poza tym zakażenie wirusem HPV sprzyja rozwojowi nowotworów.

    Leczenie guzków, narośli i brodawek płaskich

    Sposoby leczenie brodawek, guzków, włókniaków i innych narośli skórnych zależą od indywidualnych cech i lokalizacji zmian. W wielu przypadkach skuteczna może okazać się farmakoterapia, czyli stosowanie leków miejscowych, na przykład kremów lub maści, zawierających substancje o działaniu przeciwwirusowym lub immunomodulacyjnym. W niektórych przypadkach narośl na skórze może kwalifikować się na usunięcie chirurgiczne.

    W zwalczaniu zmian skórnych, takich jak brodawki czy twarde guzki, pomocna bywa również krioterapia – metoda polegająca na zamrażaniu narośli za pomocą ciekłego azotu. Niska temperatura niszczy tkankę zmienioną chorobowo, co prowadzi do stopniowego zaniku brodawek, guzków czy włókniaków. Proces ten może wymagać kilku powtórzeń, a nierzadko może też być potrzebne miejscowe znieczulenie.

    Inną metodą usuwania narośli na skórze jest laseroterapia, w której wykorzystuje się wiązki światła o wysokiej energii. Sposób ten może być skuteczny zwłaszcza w usuwaniu brodawek, zmian naczyniowych, włókniaków czy zmian pigmentacyjnych. Lasery działają na zasadzie selektywnego niszczenia tkanki, minimalizując uszkodzenia zdrowych komórek.

    Narośl na skórze – rodzaje brodawek

    Brodawki to dość duża grupa zmian skórnych, które mają różne podłoże oraz charakteryzują się odmiennym wyglądem. Brodawki to łagodne zmiany, które pojawiają się na skórze na skutek działania różnych czynników. Mogą występować na skórze małych dzieci i osób dorosłych, niektóre brodawki są objawem postępujących procesów starzenia się organizmu i występują przede wszystkim u seniorów.

    W budowie brodawek można zauważyć szeroką podstawę. Mają one często nierówną powierzchnię. Pod względem koloru mogą nie różnić się od zdrowej skóry lub mieć beżową, różową, żółtą oraz brązową barwę.

    • brodawki łojotokowe,
    • brodawki zwykłe,
    • brodawki płaskie,
    • brodawki weneryczne (brodawki płciowe, kłykciny kończyste),
    • brodawki stóp (brodawki mozaikowe, brodawki myrmecia),
    • brodawki przejściowe.

    Najczęściej diagnozowane rodzaje brodawek to brodawki łojotokowe (brodawki starcze), brodawki zwykłe, brodawki płaskie i brodawki stóp.

    Brodawki łojotokowe to zmiany często pojawiające się na skórze osób w średnim i podeszłym wieku. Najczęściej zlokalizowane są na skórze twarzy i tułowia. Nie są znane przyczyny, które powodują powstawanie brodawek łojotokowych, jednak do czynników ryzyka zaliczamy w tym przypadku m.in. wiek, częste wystawianie skóry na bezpośrednie działanie promieni słonecznych oraz czynniki genetyczne. Brodawki łojotokowe są objawem zakażenia wirusowego lub bakteryjnego i nie możemy się nimi zarazić. Często występują w większych skupiskach np. na plecach. Mnogie brodawki łojotokowe oraz brodawki, które powodują różne dolegliwości np. świąd, powinny być zbadane przez lekarza.

    Brodawki zwykłe mają zwykle żółty lub brązowy kolor. Te niewielkie grudki często występują w większych skupiskach. Są ograniczone od zdrowej skóry i dobrze wyczuwalne pod palcami. Najczęściej brodawki zwykłe są skutkiem zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego typu 2. Pojawiają się m.in. w obrębie skóry dłoni, na podeszwie stóp oraz na łokciach i kolanach. Rzadziej brodawki zwykłe powstają pod płytką paznokci.

Brodawki tego typu nie są oczywiście tak groźne jak nowotworowe zmiany skórne, jednak łatwo można je z nimi pomylić, dlatego warto udać się czym prędzej do doświadczonego specjalisty, aby wykluczyć rozwijanie się raka skóry.

Czytaj dalej...

Jednymi z najczęstszych odmian brodawek i narośli skórnych są brodawki łojotokowe, brodawki płaskie inaczej brodawki młodociane, Verrucae Planae Juveniles , rogowacenie łojotokowe oraz brodawki mozaikowe i brodawki weneryczne.

Czytaj dalej...

Szczególnie predyspozycje do tego rodzaju nowotworu wykazują rasy bokser, foksterier, buldog, labrador retriever i golden retriever, ale oczywiście może wystąpić on u każdego psiaka, niezależnie od wieku i rasy.

Czytaj dalej...

Twarda wystająca narośl na skórze, która jest niewielkich rozmiarów kilka milimetrów i wyglądem przypomina guzek o względnie regularnym kształcie, z dużą dozą prawdopodobieństwa może zostać zdiagnozowana jako włókniak łac.

Czytaj dalej...