U nas zapłacisz kartą
Przyczyny i leczenie kalafiorowatej narośli na skórze - Wszystko, co powinieneś wiedzieć
Brodawki łojotokowe - przyczyny powstawania
- wiek - brodawki najczęściej pojawiają się u osób powyżej 35. roku życia, w większej liczbie, zwykle kilkunastu,
- predyspozycje genetyczne - występowanie brodawek łojotokowych lub innych znamion naskórkowych u członków najbliższej rodziny,
- schorzenia z towarzyszącym zaburzeniem rogowacenia skóry lub wytwarzania sebum.
Brodawka łojotokowa to charakterystyczny, wystający wykwit skórny, który wyglądem przypomina grzybek. Mimo to może być mylona z innymi zmianami skórnymi, np. rogowaceniem słonecznym lub niektórymi złośliwymi zmianami nowotworowymi (głównie czerniakiem skóry). Oto cechy wyróżniające brodawkę łojotokową spośród innych zmian skórnych:
- Jest dobrze odgraniczona od zdrowej skóry, stwarza wrażenia nałożenia na jej powierzchnię.
- Jej wielkość waha się od kilku milimetrów do kilkunastu centymetrów.
- Na powierzchni brodawki występują liczne zagłębienia zawierające nagromadzoną masę zrogowaciałych komórek naskórka i sebum.
- W zależności od stadium rozwoju, kolor brodawki waha się między kolorem zbliżonym do zdrowej skóry, a kruczoczarnym, który jednak nie jest oznaką czerniaka.
Brodawkom nie towarzyszą objawy, takie jak:
Wyjątkiem jest mechaniczne podrażnienie, np. w trakcie zmiany odzieży.
Brodawki łojotokowe to zmiany skórne o charakterze łagodnym. Oznacza to, że nie ma możliwości, aby przekształciły się one w komórki nowotworowe i były zagrożeniem dla zdrowia. Brodawki łojotokowe stanowią jedynie problem estetyczny. Szczególnie wtedy, gdy są zlokalizowane w obrębie skóry twarzy.
Narośl na skórze, czyli co?
Jakie zmiany skórne zaliczane są do grupy narośli? Narośl na skórze to przede wszystkim zmiana, która jest dobrze wyczuwalna na jej powierzchni oraz wyniesiona poza obręb naskórka. Narośl na skórze może wywodzić się z różnych komórek np. komórek naskórka oraz cechować się powolnym lub szybkim wzrostem. W niektórych przypadkach pojawiają się mnogie zmiany skórne, które skupiają się w określonych rejonach ciała np. na plecach, na szyi i twarzy.
Narośl na skórze o nieregularnej powierzchni, poszarpanych brzegach i szybko zwiększającym się rozmiarze zawsze powinna skłonić do wizyty u dermatologa, bo może być jedną ze zmian nowotworowych, które wywodzą się z komórek barwnikowych. Jednym z najbardziej niebezpiecznych nowotworów skóry jest czerniak złośliwy. Narośl na skórze, która może wskazywać na czerniaka, nie musi mieć ciemnej barwy, bo zdarza się, że ten nowotwór złośliwy skóry objawia się np. odbarwieniem w obrębie istniejącej zmiany barwnikowej lub ma beżowe bądź niebieskawe zabarwienie. Inny rodzaj nowotworu, na który może wskazywać narośl na skórze to rak podstawnokomórkowy skóry, który dość często pojawia się na skórze twarzy oraz na innych partiach ciała, które wystawiamy na bezpośrednie działanie promieniowania UV. Może mieć postać niewielkiego owrzodzenia lub różniącego się kolorem od zdrowej skóry guzka.
Narośl na skórze może powodować dyskomfort. Schorzeniem, które powoduje, że na skórze pojawiają się wywołujące dyskomfort zmiany, jest liszaj płaski. W tym przypadku mamy do czynienia z ograniczonym stanem zapalnym, który objawia się m.in. zaczerwienieniem, jednakże na skórze pojawiają się także płaskie, lśniące grudki, które powodują świąd.
Jak usunąć narośl ze skóry?
Żadnych podejrzanych zmian skórnych, szczególnie w formie narośli, nie należy usuwać na własną rękę. Trzeba zgłosić się do lekarza (pierwszego kontaktu lub dermatologa) w celu ustalenia, czym jest narośl skórna i jakie stanowi zagrożenie dla zdrowia. Nie wszystkie zmiany skórne są groźne, to lekarz powinien jednak ocenić, czy dana narośl jest bezpieczna i powinna zostać usunięta.
Kontakt z lekarzem jest konieczny, jeśli z naroślą na skórze związane są inne objawy, np. uporczywe swędzenie, wyciekanie ropy czy płynu surowiczego, a zmiana pojawiła się nagle. Wybór metody leczenia zależy od przypuszczalnego rozpoznania. Ponieważ tylko metody chirurgiczne pozwalają na wykonanie badania histopatologicznego i wykluczenia nowotworu.
Twarda narośl na skórze
Twarda wystająca narośl na skórze, która jest niewielkich rozmiarów (kilka milimetrów) i wyglądem przypomina guzek o względnie regularnym kształcie, z dużą dozą prawdopodobieństwa może zostać zdiagnozowana jako włókniak (łac.: fibroma).
Jest to niegroźna, niezłośliwiejąca zmiana nowotworowa. W postaci twardej charakteryzuje się zerową niemal podatnością na ucisk - nie zmienia kształtu ani „nie chowa się” w skórze.
Występuje najczęściej na rękach i nogach, ale także pod pachami, na piersiach, w pachwinach i jamie ustnej. Może być delikatnie zaczerwieniona. Najczęściej jest nabyta i powstaje na skutek infekcji i urazów.
Należy pamiętać, że oprócz włókniaków twardych, wyróżnia się też miękkie. Mają one nieregularny, kalafiorowaty, nitkowaty lub workowaty kształt, który zmienia się pod wpływem ucisku.
Często pojawiają się w większych skupiskach, między innymi na szyi, powiekach, pod pachami i w pachwinach. Mogą mieć charakter wrodzony lub nabyty, a do głównych czynników etiologicznych należą:
- otyłość,
- insulinoodporność,
- zespół metaboliczny.
