U nas zapłacisz kartą
Przyczyny i leczenie kalafiorowatej narośli na skórze - Wszystko, co powinieneś wiedzieć
Jak usunąć narośl ze skóry?
Żadnych podejrzanych zmian skórnych, szczególnie w formie narośli, nie należy usuwać na własną rękę. Trzeba zgłosić się do lekarza (pierwszego kontaktu lub dermatologa) w celu ustalenia, czym jest narośl skórna i jakie stanowi zagrożenie dla zdrowia. Nie wszystkie zmiany skórne są groźne, to lekarz powinien jednak ocenić, czy dana narośl jest bezpieczna i powinna zostać usunięta.
Kontakt z lekarzem jest konieczny, jeśli z naroślą na skórze związane są inne objawy, np. uporczywe swędzenie, wyciekanie ropy czy płynu surowiczego, a zmiana pojawiła się nagle. Wybór metody leczenia zależy od przypuszczalnego rozpoznania. Ponieważ tylko metody chirurgiczne pozwalają na wykonanie badania histopatologicznego i wykluczenia nowotworu.
Skąd się biorą narośla na skórze? Przyczyny, objawy i metody leczenia
Narośla na skórze, takie jak brodawki łojotokowe, brodawki stóp czy włókniaki miękkie są powszechnymi zmianami i mogą występować u osób w każdym wieku. Zwykle nie stanowią zagrożenia dla zdrowia, ale powodują dyskomfort i są niepożądane ze względów estetycznych.
Jednymi z najczęstszych odmian brodawek i narośli skórnych są brodawki łojotokowe, brodawki płaskie (inaczej brodawki młodociane, Verrucae Planae Juveniles), rogowacenie łojotokowe oraz brodawki mozaikowe i brodawki weneryczne. Pojawiają się jako niewielkie guzki o nieregularnym kształcie, różnej wielkości i kolorze skóry zarówno na rękach, w okolicy powiek, jak i w jamie ustnej.
Brodawki łojotokowe - przyczyny powstawania
- wiek - brodawki najczęściej pojawiają się u osób powyżej 35. roku życia, w większej liczbie, zwykle kilkunastu,
- predyspozycje genetyczne - występowanie brodawek łojotokowych lub innych znamion naskórkowych u członków najbliższej rodziny,
- schorzenia z towarzyszącym zaburzeniem rogowacenia skóry lub wytwarzania sebum.
Brodawka łojotokowa to charakterystyczny, wystający wykwit skórny, który wyglądem przypomina grzybek. Mimo to może być mylona z innymi zmianami skórnymi, np. rogowaceniem słonecznym lub niektórymi złośliwymi zmianami nowotworowymi (głównie czerniakiem skóry). Oto cechy wyróżniające brodawkę łojotokową spośród innych zmian skórnych:
- Jest dobrze odgraniczona od zdrowej skóry, stwarza wrażenia nałożenia na jej powierzchnię.
- Jej wielkość waha się od kilku milimetrów do kilkunastu centymetrów.
- Na powierzchni brodawki występują liczne zagłębienia zawierające nagromadzoną masę zrogowaciałych komórek naskórka i sebum.
- W zależności od stadium rozwoju, kolor brodawki waha się między kolorem zbliżonym do zdrowej skóry, a kruczoczarnym, który jednak nie jest oznaką czerniaka.
Brodawkom nie towarzyszą objawy, takie jak:
Wyjątkiem jest mechaniczne podrażnienie, np. w trakcie zmiany odzieży.
Brodawki łojotokowe to zmiany skórne o charakterze łagodnym. Oznacza to, że nie ma możliwości, aby przekształciły się one w komórki nowotworowe i były zagrożeniem dla zdrowia. Brodawki łojotokowe stanowią jedynie problem estetyczny. Szczególnie wtedy, gdy są zlokalizowane w obrębie skóry twarzy.
Narośl na skórze – włókniaki
Włókniaki twarde i włókniaki miękkie często pojawiają się na skórze w okolicach szyi, pod pachami, w okolicy ramion, a także w pachwinach oraz w okolicy powiek. W przypadku włókniaków miękkich i włókniaków twardych mamy do czynienia z łagodnymi zmianami nowotworowymi. Nie zagrażają one jednak naszemu zdrowiu i życiu. Włókniaki miękkie są uszypułowane i często występują w większych skupiskach. Włókniaki twarde nie są uszypułowane. Najczęściej związane są z procesami starzenia się organizmu – często występują u seniorów.
Zmiany skórne po wykonaniu badania dermatologicznego mogą być poddane leczeniu. Jego przebieg zależny jest od podłoża zmiany oraz jej charakteru. Wiele osób decyduje się na usuwanie zmian skórnych nie tylko ze względów zdrowotnych, ale także w celu poprawy wyglądu i samooceny. Nie każda narośl na skórze wymaga specjalistycznego leczenia, jednak ze względów profilaktycznych dermatolodzy zalecają wycięcie np. dużych znamion barwnikowych.
