U nas zapłacisz kartą
Pęcherzyki na dłoniach - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Spis treści:
Aby móc poradzić sobie z problemem pękającej skóry, powinniśmy zacząć od znalezienia źródła problemu. Bardzo często jest to wynik naszych codziennych zajęć i przyzwyczajeń. Czasami jednak zdarza się, że pękająca skóra dłoni ,,mówi’’ nam o poważniejszych problemach związanych z niedoborem witamin, zaburzeniami gospodarki hormonalnej czy dermatologicznym dolegliwościami skórnymi, takimi jak atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, grzybica.
Skłonność do przesuszania się i pękania skóry na naszych dłoniach wynika przede wszystkim z jej budowy. Skóra dłoni jest bardzo delikatna, praktycznie nie posiada gruczołów łojowych oraz tkanki tłuszczowej, co dodatkowo wpływa na możliwość podrażnienia. Płaszcz lipidowy skóry odpowiedzialny za jej ochronę niezwykle szybko ulega zniszczeniu, dlatego tak ważna jest dodatkowa pielęgnacja przy pomocy kremów nawilżających, które pomagają wzmacniać i odbudowywać barierę ochronną skóry. W przypadku niesprzyjających warunków atmosferycznych, takich jak mróz, suche powietrze czy silny wiatr, powinniśmy pamiętać o ciepłych rękawiczkach, które będą chronić wrażliwą skórę dłoni przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi.
Na stan naszych dłoni mają również wpływ wszelkie substancje chemiczne, z którymi mamy kontakt. Częste mycie rąk, dezynfekcja silnymi środkami antybakteryjnymi, wykonywanie prac w laboratoriach, kuchni czy w czasie sprzątania - wszystko to narusza barierę ochronną skóry. Powinniśmy więc pamiętać o dodatkowych zabezpieczeniach w postaci rękawiczek ochronnych, które nie pozwolą na bezpośredni kontakt naszych dłoni z silnymi chemikaliami.
Bostonka u dorosłych objawy
Początek choroby jest niepozorny. Pierwsze objawy pojawiają się 2-3 przed wystąpieniem wysypki, chociaż okres wylęgowy to od 4 do 7 dni. Objawy bostonki u dorosłych są niespecyficzne takie jak osłabienie, bóle mięśniowe, gorączka - łatwo mogą zostać pomylone z objawami grypowymi.
Przy zakażeniu drogą kropelkową zwykle wirus osiedla się w jamie ustnej, zaczyna się od drapiącego bólu gardła z widocznie powiększonymi migdałkami i nalot na jezyku- stąd wirus może dalej rozprzestrzeniać się w tkance chłonnej.
Następnie pojawiają się drobne krostki w obszarach charakterystycznych przy bostonce - jamie ustnej - tył gardła oraz policzki, na dłoniach łącznie z opuszkami palców i na stopach.
Zmiany na początku przypominające pryszcz podskórny, który nie chce wyjść. Wysypka u dzieci jest uciążliwa, swędząca, ale ma lekki przebieg.
Bostonka u dorosłych ma postać dokuczliwego świądu, bolesnej wysypki w postaci kilku mili metrowych pęcherzyków otoczonych zaczerwienionym odczynem dookoła każdej zmiany. Obszary odczynu mogą zlewać się w plamiste zmiany. Dodatkowo może pojawić się obrzęk, opuchlizna.
Stan zapalny i owrzodzenie tylnej ściany gardła na początkowych etapach choroby utrudnia przełykanie i powoduje brak apetytu u chorych.
Dzięki obszarom, na których pojawiają się wykwity bostonkę u dorosłych można łatwo odróżnić o innych chorób z towarzyszącą wysypką takich jak ospa, odra, różyczka, pryszczyca.
Pękająca skóra na dłoniach a niedobór witamin i składników odżywczych
Ponieważ nasz organizm jest jednym wielkim mechanizmem, w którym zachodzi wiele zależnych od siebie procesów, musimy pamiętać o tym, że stan naszej skóry, również tej na dłoniach, wiąże się bardzo często z niedoborami pewnych substancji odżywczych, niskim poziomem nawodnienia organizmu lub zmianami w gospodarce hormonalnej.
Aby nasza skóra utrzymywała prawidłowe nawilżenie, powinniśmy codziennie wypijać dużą ilość wody - około 2 litrów. Ważne jest również uzupełnienie diety o substancje bogate w nienasycone kwasy tłuszczowe, które działają od środka, wspomagając nawilżenie tkanek skóry.
Ważne są również witaminy, szczególnie te z grupy B, które są odpowiedzialne za nawilżenie i jędrność naszej skóry. Na przykład niedobór witaminy B2 może prowadzić do jej nadmiernej suchości, ponieważ kontroluje procesy rogowacenia i regeneracji naskórka. Z kolei witamina B3 odpowiada za poziom nawilżenia, bo uczestniczy w procesach przemiany składników odżywczych. Ważne są również witamina E, chroniąca komórki skóry przed starzeniem się, witamina D3 oraz witamina A, która bierze udział w prawidłowym funkcjonowaniu układu odpornościowego, a dodatkowo pomaga w utrzymaniu prawidłowego stanu błon śluzowych i pozytywnie wpływa na stan naszej skóry.
Domowe sposoby na pęcherze
Leczenie pęcherzy skórnych
Nie wolno usuwać pęcherza, należy poczekać, aż sam zniknie. Jeśli pęknie, trzeba założyć jałowy opatrunek i starannie dbać o jego higienę, aby nie dopuścić do zakażenia rany.
Jednak są eksperci, którzy warunkują samodzielne przekłucie pęcherza od jego wielkości. Dla większości osób pozostawienie nabrzmiałego pęcherza jest mało praktyczne, dlatego część specjalistów doradza, aby nakłuwać duże pęcherze powodujące ból, a nie przebijać małych i bezbolesnych.
Nakłucie dużego pęcherza w obciążonym miejscu jest po prostu konieczne. Poza tym pęcherz wcześniej czy później samoistnie pęknie, dlatego lepiej zrobić to zawczasu w możliwie higienicznych warunkach.
Filcowa ochrona. Aby ochronić bolesny pęcherz bez jego nakłuwania należy osłonić go kawałkiem filcu z wyciętym pośrodku okienkiem – środkowa część nad pęcherzem powinna pozostać otwarta. Reszta filcu chroni przed dodatkowymi urazami i tarciem podczas codziennych czynności. Jeśli skóra jest czysta i sucha, taki opatrunek nie powinien przeszkadzać.
Sterylizowanie przyrządów. Przed nakłuciem lub nacięciem pęcherza, w pierwszej kolejności należy obmyć jego i sąsiadującą skórę, a następnie wysterylizowaną igłą, szpilką lub żyletką zrobić mały otwór wystarczający do usunięcia płynu.
Najlepiej sterylizować alkoholem lub ogniem. Wybrany przyrząd trzyma się w płomieniu zapałki, aż rozżarzy się do czerwoności (przed nakłuciem trzeba poczekać aż wystygnie).
Nie wolno usuwać skórki pokrywającej pęcherz, co jest największym i najczęstszym błędem. Odwarstwiony naskórek pokrywający pęcherz tworzy naturalny opatrunek ochronny. Jeśli się go usunie, odkryte dno pęcherza zaczerwieni się i zacznie boleć. Tymczasem pozostawiona warstwa naskórka szybko twardnieje i sama odpada, co znacznie skraca okres gojenia.
Antybiotyki stosowane miejscowo skutecznie niszczą bakterie, problem w tym, że także zdrowe komórki.
