U nas zapłacisz kartą
Swędzące pęcherzyki na dłoniach - Przyczyny, leczenie i porady
Swędzenie dłoni – przyczyny, leczenie, domowe sposoby
Swędzenie dłoni to bardzo uciążliwa dolegliwość, która nieraz spędza sen z powiek – i to dosłownie! Świąd może obejmować grzbiet dłoni, jak i jej wewnętrzną stronę. Nieraz towarzyszy mu zaczerwienienie, pieczenie, a nawet krostki i pęcherzyki. Sprawdźcie, jakie mogą być przyczyny swędzenia dłoni i kiedy konieczna jest wizyta u lekarza.
Swędząca skóra dłoni może być skutkiem po prostu jej przesuszenia czy stosowania drażniących kosmetyków. W takim przypadku najczęściej wystarczy wprowadzić drobne zmiany, żeby pozbyć się nieprzyjemnego świądu. Jeśli jednak objawy są bardzo nasilone, świądowi towarzyszy wysypka, a zwłaszcza gdy swędzenie nasila się wieczorem i w nocy, potrzebna będzie pomoc specjalisty. Może się okazać, że za swędzenie dłoni odpowiada poważniejsza choroba.
Spis treści:
- Swędzące krostki i pęcherzyki z płynem na dłoniach
- Swędzenie dłoni bez wysypki
- Swędzenie dłoni od wewnętrznej strony
- Swędzenie dłoni nasilające się w nocy
- Swędzenie dłoni i stóp w ciąży
- Swędzenie dłoni u dziecka
- Domowe sposoby na swędzenie dłoni
Swędzące bąble na skórze wywołane wirusem HSV
Swędzące bąble na skórze i śluzówce,wywołane przez wirus opryszczki ludzkiej (Herpes Simplex Virus) lokują się w kilku charakterystycznych miejscach ciała. HSV1 infekuje:
- okolice warg,
- błony śluzowe jamy ustnej,
- spojówkę oraz rogówkę.
Sporadycznie zmiany skórne mogą pojawić się też na dłoniach, na szyi i za uszami, w okolicach nosa i na brodzie. Natomiast HSV2 manifestuje swoją obecność głównie w dolnych partiach ciała, w szczególności na skórze i śluzówce narządów płciowych – w tej odmianie zakażenie przenoszone jest drogą kontaktów seksualnych.
Bąble na skórze są białe, mogą się grupować w większe skupiska o nieregularnych kształtach, osadzone na wspólnym rumieniowym podłożu. W pierwszej kolejności bąble wypełniają się przezroczystym płynem surowiczym, później jednak gromadzi się w nich ropa. Na koniec twardnieją, zamieniając się w nieestetyczne, wysuszone strupy.
Pękając mogą tworzyć bolesne nadżerki. Objawom skórnym towarzyszy świąd i lekka bolesność. Infekcja rozwija się około 7 dni, a trwa d0 4 tygodni.
Wyprysk potnicowy – przyczyny
Wyprysk potnicowy (ang. dyshidrotic eczema, pompholyx) należy do najczęściej występujących chorób skóry (dermatoz). Potnica to charakterystyczne zapalenie skóry zlokalizowane na dłoniach oraz stopach, będące reakcją alergiczną organizmu na kontakt z którąś z uczulających substancji. Alergeny mogą być pochodzenia wewnętrznego (endogennego), jak i zewnętrznego (egzogennego). Najczęstszymi alergenami są metale ciężkie (m.in. nikiel, kobalt, chrom) oraz bakterie. Wyprysk potnicowy może się też ujawnić pod wpływem stosowanych leków. Choć nazwa tej dermatozy kojarzy się z potem, to powstające w przebiegu choroby pęcherzyki nie są związane z gruczołami potowymi.
Wyprysk potnicowy ma formę niedużych (maksymalna średnia to ok. 2–3 mm), bezbarwnych pęcherzy wypełnionych surowiczym płynem. Pęcherze powstają w skupiskach. Wyprysk potnicowy czasem, chociaż nie zawsze, powoduje ból. Charakterystyczne dla wyprysku potnicowego jest uporczywe swędzenie. Zmiany skórne pojawiają się głównie na dłoniach (w ok. 70% przypadków), na dłoniach i podeszwach stóp (20% przypadków) albo tylko na podeszwach (10%). Wyprysk potnicowy może mieć związek z zakażeniem grzybiczym (np. obecność pęcherzy na dłoniach może oznaczać grzybicę stóp). Choroba bardzo często występuje u osób z atopowym zapaleniem skóry.