U nas zapłacisz kartą
Pęcherzyki na palcu - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Czynniki ryzyka
Czynniki, które mogą zwiększać ryzyko raka prostaty, obejmują: Kąt Kąt
- Starszy wiek: Twoje ryzyko raka prostaty wzrasta wraz z wiekiem.
- Rasa: Czarni mężczyźni mają większe ryzyko raka prostaty niż mężczyźni innych ras. U czarnych mężczyzn rak prostaty jest również bardziej agresywny lub zaawansowany.
- Historia rodzinna raka prostaty lub piersi: Jeśli mężczyźni w Twojej rodzinie mieli raka prostaty, ryzyko może być zwiększone. Ponadto, jeśli masz rodzinną historię genów zwiększających ryzyko raka piersi (BRCA1 lub BRCA2) lub bardzo silną rodzinną historię raka piersi, ryzyko raka prostaty może być wyższe.
- Otyłość: otyli mężczyźni, u których zdiagnozowano raka prostaty, mogą być bardziej narażeni na zaawansowaną chorobę, która jest trudniejsza do leczenia.
Jak pielęgnować skórę skłonną do pękania? Domowe sposoby na pękającą skórę na palcach dłoni.
Jeśli Twoja skóra rozwarstwia się, jest atopowa, skłonna do egzemy czy podatna na pieczenia, wysuszenia kontaktowe i inne dolegliwości, zwróć szczególną uwagę na codzienną rutynę pielęgnacyjną. Unikanie kontaktu ze środkami chemicznymi i czynnikami drażniącymi, w tym detergentami, powinno być uzupełniane stosowaniem dobrego kremu ochronnego o właściwościach nawilżających. Działania te warto wspierać kompleksową pielęgnacją ciała. Poniżej kilka sugestii:
- Dodawaj do kąpieli odrobinę oliwy – pamiętaj jednak, że kąpiel powinna trwać maksymalnie 15 minut. Na co dzień lepszym wyborem, głównie dla naskórka, jest prysznic.
- Jeśli dokucza Ci suchość i nawracające stany zapalne, mocz dłonie i stopy w ziołowych naparach, np. z mięty, rumianku lub lawendy. Dobrze wpływają na kondycję naskórka.
- Sprawdź dobroczynne właściwości medyczne miąższu z aloesu – nadaje się jako środek łagodzący podrażnienia, przyspiesza też gojenie popękanej skóry, wypróbuj np. balsam do ciała z miąższem z liści z aloesu SWEDERM® BLISS HAND and BODY CREAM.
- Zwracaj uwagę na rodzaj noszonej odzieży – ma to znaczenie głównie przy wyborze obuwia, które powinno być lekkie, przewiewne i wygodne. Pamiętaj też o noszeniu rękawiczek zimą — ciepłych i miękkich.
- Ciepłe rękawice przy wychodzeniu z domu to jedno, ale te nieprzemakalne, zakładane podczas domowych porządków powinny być codzienną normą, niezależnie od pory roku.
- Dezynfekcję dłoni przeprowadzaj za pomocą środków, które nie wysuszają delikatnej skóry dłoni. Wypróbuj np. SWEDERM® ALCO GEL z nawilżającą gliceryną i łagodzącym pantenolem.
- Pamiętaj o nawilżeniu powietrza w mieszkaniu. Nic, tak jak niska wilgotność, nie przyczynia się do przesuszenia skóry i rozwarstwiania się oraz zwiększania tendencji do rozwarstwiania się.
Pękająca sucha skóra na palcach u nóg – możliwe przyczyny
Stopy każdego dnia przyjmują spore obciążenie, utrzymując całe ciało i odbierając nacisk generowany podczas stania, chodzenia czy biegania. Zabezpieczamy je obuwiem, jednak jeśli jest ono nieodpowiednio dobrane, uwiera lub blokuje przepływ powietrza – skóra staje się narażona na otarcia i odparzenia. Wówczas występuje dyskomfort podczas wykonywania niemal każdej czynności.
Długotrwałe tarcie, w tym przez niewygodne buty, wzmaga nadmierne rogowacenie skóry. Pękająca skóra na stopach najczęściej dotyczy pięt i palców - ich zewnętrznych części stykających się z obuwiem, takich jak zgięć i szczelin, w których gromadzi się wilgoć, co prowadzi do odparzeń oraz pęknięć.
Ponadto skóra na stopach zawiera sporo gruczołów potowych. Z kolei nadmierna potliwość stwarza środowisko przyjazne namnażaniu się grzybów i bakterii — pękająca skóra może więc być objawem infekcji grzybiczej.
Spis treści:
- Dlaczego skóra pęka? Etapy odwodnienia i wysuszenia naskórka na rękach.
- Jakiej pielęgnacji i ochrony potrzebuje pękająca skóra na dłoniach? Jak zapobiegać dalszym przypadkom?
- Jak pielęgnować skórę skłonną do pękania? Domowe sposoby na pękającą skórę na palcach dłoni.
- Jakich sposobów pielęgnacji wymaga sucha i pękająca skóra na palcach u nóg oraz zgięciach palców?
- Pękająca sucha skóra na palcach u nóg – możliwe przyczyny
- Pękanie skóry na palcach jako objaw przewlekłego niedoboru lub braku witamin
- Choroby dermatologiczne a pękająca skóra na palcach — atopowe zapalenie skóry, ale nie tylko
Ciało człowieka, w zależności od płci, stylu życia, wieku i stanu zdrowia, składa się w 50-75% z wody, która jest podstawą prawidłowego funkcjonowania wszystkich komórek organizmu. Naskórek jest nawilżony przez wodę od wewnątrz, jak i zewnątrz, a poznanie i utrzymanie prawidłowego poziomu nawodnienia jest kluczowe dla zachowania zdrowia komórek skóry i innych narządów.
Przez uciekanie wody z naskórka ten traci elastyczność, pory ulegają rozszerzeniu, pojawiają się łuszczące fragmenty i obszary bardziej narażone na postęp procesów starzenia. Pęknięcia pojawiają się najczęściej na opuszkach. Gdy w tym momencie nie podejmiemy żadnych kroków, pękająca skóra na dłoniach, stopach, zgięciach kolan oraz łokci szybko stanie się problemem nie tylko estetycznym, lecz także zdrowotnym.
Skóra dłoni ma specyficzną budowę – jest bardzo cienka, wrażliwa na niskie temperatury, a także pozbawiona gruczołów łojowych, których zadaniem jest m.in. nawilżanie i ochrona naskórka. Na powierzchni dłoni, w przeciwieństwie do rąk, znajduje się też stosunkowo niewiele podskórnej tkanki tłuszczowej. Z tego powodu naskórek dłoni jest bardziej narażony na odwodnienie, wysuszenie oraz rozwarstwianie się, co wygląda nieestetycznie.
Odwodnienie prowadzi kolejno do przesuszenia, a to skutkuje skłonnością do podrażnień. Przerwanie ciągłości tkanek zwykle dotyczy miejsc najbardziej narażonych na kontakt z czynnikami zewnętrznymi, dlatego problemem jest zwykle pękająca skóra na palcach u rąk i nóg.
Pęcherzyca
Pęcherzyca (Pemphigus) to choroba pęcherzowa skóry o podłożu autoimmunologicznym i przewlekłym przebiegu. Występuje w dwóch podstawowych odmianach: pęcherzyca zwykła i liściasta. Cechuje się występowaniem pęcherzy w obrębie naskórka (śródnaskórkowo) i błon śluzowych. Przyczyną powstawania zmian pęcherzowych jest występowanie w surowicy chorego autoprzeciwciał skierowanych przeciw własnym komórkom naskórka (keratynocytom) lub nabłonka. Są to tzw. przeciwciała pemphigus, które po związaniu się z powierzchnią keratynocytów powodują akantolizę, czyli utratę łączności pomiędzy poszczególnymi komórkami warstwy kolczystej naskórka i komórkami błony śluzowej. W wyniku tego powstają pęcherze.
Choroba może mieć podłoże genetyczne, choć nie jest to w pełni wyjaśnione. Znane są przypadki ujawniania się choroby pod wpływem niektórych leków, takich jak penicylamina, leki przeciwnadciśnieniowe z grupy ACE-inhibitorów (np. kaptopryl), niektóre niesteroidowe leki przeciwzapalne (fenylbutazon), i inne lub pod wpływem światła słonecznego lub oparzenia skóry.
Przypadki te dotyczyły chorych, u których występowała wcześniej skłonność do innych chorób autoimmunologicznych, takich jak m.in. myasthenia gravis, reumatoidalne zapalenie stawów czy autoimmunologiczne zapalenie wątroby. Bywały również przypadki występowania pęcherzycy ograniczonej do błon śluzowych jamy ustnej, które pojawiły się pod wpływem zażywania pokarmów zawierających związki tiolowe i disulfidowe z roślin należących do rodzaju Allium, np. porów, czosnku i cebuli. Wykazano, że u takich chorych odstawienie tych pokarmów powodowało spadek miana przeciwciał pemphigus i ustąpienie objawów.
Uważa się, że poza czynnikiem wyzwalającym chorobę (leki, światło słoneczne) musi istnieć również podatność osobnicza związana z genetyką.