Pęcherzyki na palcu - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Jakiej pielęgnacji i ochrony potrzebuje pękająca skóra na dłoniach? Jak zapobiegać dalszym przypadkom?
Wysuszona, zrogowaciała, podrażniona i pękająca skóra dłoni potrzebuje przede wszystkim nawilżenia, natłuszczenia oraz regeneracji. Kosmetyki o takich właściwościach powinny być stosowane przynajmniej rano i wieczorem, ale odpowiednio dobrany krem warto nakładać na dłonie i stopy częściej, zwłaszcza po kontakcie z wodą.
Bardzo ważne jest, aby wybierać ochronne preparaty, łagodne i przyjemne dla naszej skóry, które nie będą jej przesuszały i nie pogłębią dyskomfortu wynikającego z uszkodzenia naskórka. Zwłaszcza głębokie pęknięcia powierzchni skóry mogą szczypać i boleć, jeśli zastosujesz np. niewłaściwe dla podrażnionej skóry mydła i żele do mycia. Pamiętaj też, aby myć dłonie oraz stopy w letniej wodzie.
Jeśli doszło do przesuszenia naskórka, ale nie występują jeszcze pęknięcia, warto postawić na kremy o właściwościach nawilżających, odżywczych i natłuszczających. Pomagają odbudować uszkodzoną warstwę lipidową, zapobiegając tym samym pęknięciom. Preparaty tego typu zwykle zawierają oleje roślinne, witaminy i emolienty. Warto sprawdzić, czy mają w składzie związki łagodzące podrażnienia, zwłaszcza jeśli wystąpiły już pęknięcia na skórze. Kojące działanie wykazuje np. alantoina i panthenol. Krem do rąk musi też zapobiegać przeznaskórkowej utracie wody.
Z kolei naskórek atopowy, wysuszony, z objawami egzemy, potrzebuje intensywnego natłuszczania. Preparaty do jego pielęgnacji powinny tworzyć film ochronny, który umożliwia regenerację uszkodzonych tkanek. Naprzemiennie z lekkim kremem warto więc stosować maści o bardziej treściwej konsystencji. Kosmetyki do skóry atopowej powinny być hipoalergiczne, pozbawione substancji zapachowych i barwników.
Jeśli przyczyną pęknięć są przewlekłe schorzenia dermatologiczne, warto skonsultować postępowanie z lekarzem i ustalić działania profilaktyczne. W niektórych przypadkach, poza właściwą pielęgnacją i zapobieganiu chorobom skóry, konieczne może okazać się m.in stosowanie środków przeciwgrzybiczych, immunosupresyjnych, przeciwzapalnych lub sterydowych.
Pęcherzyca
Pęcherzyca (Pemphigus) to choroba pęcherzowa skóry o podłożu autoimmunologicznym i przewlekłym przebiegu. Występuje w dwóch podstawowych odmianach: pęcherzyca zwykła i liściasta. Cechuje się występowaniem pęcherzy w obrębie naskórka (śródnaskórkowo) i błon śluzowych. Przyczyną powstawania zmian pęcherzowych jest występowanie w surowicy chorego autoprzeciwciał skierowanych przeciw własnym komórkom naskórka (keratynocytom) lub nabłonka. Są to tzw. przeciwciała pemphigus, które po związaniu się z powierzchnią keratynocytów powodują akantolizę, czyli utratę łączności pomiędzy poszczególnymi komórkami warstwy kolczystej naskórka i komórkami błony śluzowej. W wyniku tego powstają pęcherze.
Choroba może mieć podłoże genetyczne, choć nie jest to w pełni wyjaśnione. Znane są przypadki ujawniania się choroby pod wpływem niektórych leków, takich jak penicylamina, leki przeciwnadciśnieniowe z grupy ACE-inhibitorów (np. kaptopryl), niektóre niesteroidowe leki przeciwzapalne (fenylbutazon), i inne lub pod wpływem światła słonecznego lub oparzenia skóry.
Przypadki te dotyczyły chorych, u których występowała wcześniej skłonność do innych chorób autoimmunologicznych, takich jak m.in. myasthenia gravis, reumatoidalne zapalenie stawów czy autoimmunologiczne zapalenie wątroby. Bywały również przypadki występowania pęcherzycy ograniczonej do błon śluzowych jamy ustnej, które pojawiły się pod wpływem zażywania pokarmów zawierających związki tiolowe i disulfidowe z roślin należących do rodzaju Allium, np. porów, czosnku i cebuli. Wykazano, że u takich chorych odstawienie tych pokarmów powodowało spadek miana przeciwciał pemphigus i ustąpienie objawów.
Uważa się, że poza czynnikiem wyzwalającym chorobę (leki, światło słoneczne) musi istnieć również podatność osobnicza związana z genetyką.
Wyprysk potnicowy – przyczyny
Wyprysk potnicowy (ang. dyshidrotic eczema, pompholyx) należy do najczęściej występujących chorób skóry (dermatoz). Potnica to charakterystyczne zapalenie skóry zlokalizowane na dłoniach oraz stopach, będące reakcją alergiczną organizmu na kontakt z którąś z uczulających substancji. Alergeny mogą być pochodzenia wewnętrznego (endogennego), jak i zewnętrznego (egzogennego). Najczęstszymi alergenami są metale ciężkie (m.in. nikiel, kobalt, chrom) oraz bakterie. Wyprysk potnicowy może się też ujawnić pod wpływem stosowanych leków. Choć nazwa tej dermatozy kojarzy się z potem, to powstające w przebiegu choroby pęcherzyki nie są związane z gruczołami potowymi.
Wyprysk potnicowy ma formę niedużych (maksymalna średnia to ok. 2–3 mm), bezbarwnych pęcherzy wypełnionych surowiczym płynem. Pęcherze powstają w skupiskach. Wyprysk potnicowy czasem, chociaż nie zawsze, powoduje ból. Charakterystyczne dla wyprysku potnicowego jest uporczywe swędzenie. Zmiany skórne pojawiają się głównie na dłoniach (w ok. 70% przypadków), na dłoniach i podeszwach stóp (20% przypadków) albo tylko na podeszwach (10%). Wyprysk potnicowy może mieć związek z zakażeniem grzybiczym (np. obecność pęcherzy na dłoniach może oznaczać grzybicę stóp). Choroba bardzo często występuje u osób z atopowym zapaleniem skóry.
Pękająca skóra na palcach – objawy i przyczyny pękającej skóry dłoni. Jak temu zapobiegać i tworzyć warstwę ochronną? Poznaj skuteczne sposoby.
Pękająca skóra na palcach, zwykle rąk, ale też u nóg, jest wynikiem odwodnienia i podrażnienia tkanek. Często występuje zimą, kiedy w pomieszczeniach panuje niska wilgotność i suche powietrze, a na zewnątrz jesteśmy narażeni na zmienną pogodę i działanie czynników atmosferycznych. Jednak za pękający naskórek na palcach mogą odpowiadać rozmaite przyczyny, w tym rodzaj pracy, niedobory witaminowe czy choroby dermatologiczne. Podpowiadamy, jakiej pielęgnacji potrzebuje skóra dłoni skłonna do wysuszenia i pękania oraz co stosować do leczenia ran!
U nas zapłacisz kartą