U nas zapłacisz kartą
Zdjęcia pęcherzyków na stopach - Przyczyny, leczenie i zapobieganie
Czy przebijać pęcherze? Czy zdarte pęcherze na stopach to powód do niepokoju?
Czy pęcherze na stopach można przebijać, czy lepiej poczekać aż same pękną – to pytanie zadaje sobie wiele osób. Zdania ta ten temat są podzielone. Z łatwością można znaleźć zwolenników cierpliwego oczekiwania na samoistne pęknięcie lub wchłonięcie się pęcherza z uwagi na korzystnie działania płynu surowiczego na regenerację skóry. Inni z kolei uważają, że to tylko wydłuży proces gojenia, jednakże zabieg przekłuwania należy przeprowadzić w sterylnych warunkach.
Stopa powinna być czysta, igła i dłonie dokładnie zdezynfekowane, a rana zabezpieczona opatrunkiem. Co zatem wybrać? Zdecydowanie lepiej jest nie przekłuwać pęcherza, jeśli jednak pokusa jest zbyt duża, należy bezwzględnie przestrzegać zasad higieny.
Wyprysk potnicowy – przyczyny
Wyprysk potnicowy (ang. dyshidrotic eczema, pompholyx) należy do najczęściej występujących chorób skóry (dermatoz). Potnica to charakterystyczne zapalenie skóry zlokalizowane na dłoniach oraz stopach, będące reakcją alergiczną organizmu na kontakt z którąś z uczulających substancji. Alergeny mogą być pochodzenia wewnętrznego (endogennego), jak i zewnętrznego (egzogennego). Najczęstszymi alergenami są metale ciężkie (m.in. nikiel, kobalt, chrom) oraz bakterie. Wyprysk potnicowy może się też ujawnić pod wpływem stosowanych leków. Choć nazwa tej dermatozy kojarzy się z potem, to powstające w przebiegu choroby pęcherzyki nie są związane z gruczołami potowymi.
Wyprysk potnicowy ma formę niedużych (maksymalna średnia to ok. 2–3 mm), bezbarwnych pęcherzy wypełnionych surowiczym płynem. Pęcherze powstają w skupiskach. Wyprysk potnicowy czasem, chociaż nie zawsze, powoduje ból. Charakterystyczne dla wyprysku potnicowego jest uporczywe swędzenie. Zmiany skórne pojawiają się głównie na dłoniach (w ok. 70% przypadków), na dłoniach i podeszwach stóp (20% przypadków) albo tylko na podeszwach (10%). Wyprysk potnicowy może mieć związek z zakażeniem grzybiczym (np. obecność pęcherzy na dłoniach może oznaczać grzybicę stóp). Choroba bardzo często występuje u osób z atopowym zapaleniem skóry.
Pęcherze na stopach - jak się ich pozbyć domowymi i profesjonalnymi sposobami?
Pęcherze na stopach można przyrównać do miękkich poduszeczek, wypełnionych płynem surowiczym, które powstają na skutek nadmiernego ucisku lub tarcia i bywają bardzo dokuczliwe. Sprawdź, jak postępować z pęcherzami na stopach oraz jak można ich uniknąć.
- Pęcherze są naturalnym systemem obronnym skóry i zazwyczaj tworzą się w wyniku nadmiernego ucisku lub tarcia. Najlepiej jest im zapobiegać wybierając buty, które są dobrze dopasowane i wykonane z oddychających materiałów, aby zmniejszyć wilgoć i tarcie.
- Czy przebijać pęcherze? Przebijanie pęcherzy narusza barierę ochronną skóry i czyni ją podatną na infekcje, ale także nieprzebite pęcherze może dotknąć zakażenie. Jeśli zdecydujesz się otworzyć pęcherz, przed jego przebiciem umyj dokładnie ręce i okolice pęcherza.
- Profesjonalną metodą leczenia pęcherzy jest zastosowanie plastrów dostępnych w aptekach i sklepach medycznych. Zapewniają one izolację od czynników zewnętrznych i przyspieszają wchłanianie się nagromadzonego w pęcherzu płynu.
- Pęcherze na stopach
- Czy przebijać pęcherze? Czy zdarte pęcherze na stopach to powód do niepokoju?
- Pęknięty pęcherz na stopie – leczenie
- Plastry na pęcherze na stopie
- Pęcherze na stopach - domowe sposoby na leczenie
- Jak zapobiegać pęcherzom na stopach?
Jakie są sposoby leczenia?
Celem leczenia pęcherzycy jest uzyskanie całkowitego ustąpienia zmian skórnych oraz ujemnych wyników badań immunologicznych.
W przypadku nasilonych rozległych zmian skórnych leczenie jest intensywne.
Leczenie ogólne
Podstawą jest stosowanie glikokortykosteroidów (prednizon, deksametazon) w skojarzeniu z lekami immunosupresyjnymi (cyklofosfamid, azatiopryna, metotreksat), a w szczególnych przypadkach (np. u chorych z przeciwwskazaniami do podawania glikokortykosteroidów lub z opornościa na wcześniejsze leczenie) można stosować dozylne immunoglobuliny, cyklosporynę i inne leki. Leczenie zawsze musi prowadzić specjalista dermatolog.
Leczenie miejscowe
Wskazane są codzienne kąpiele odkażające. Na nadżerki stosuje się aerozole z glikokortykosteroidami i antybiotykami lub lekami odkażającymi. Na ogniska rumieniowo-złuszczające i łojotokowe w pęcherzycy rumieniowatej stosuje się maści glikokortykosteroidowe.
W przypadku zmian na błonach śluzowych wskazane są leki odkażające i zawiesiny kortykosteroidów ze środkami odkażającymi, mieszaniny zawiesin leków przciwbakteryjnych i przeciwdrożdżakowych (natamycyna) lub neomycyny i kortykosteroidów.
