U nas zapłacisz kartą
W jakim czasie pryszcze znikają? Natura procesu gojenia i sposoby przyspieszenia
Jakie rodzaje szwów rozpuszczalnych są dostępne w hurtowniach medycznych?
Jak już zostało wspomniane, chirurdzy w swojej pracy dobierają dany produkt ze względu na to, ile czasu rozpuszczają się szwy, aby wystarczająco długo łączyły brzegi rany. Są dostępne szwy rozpuszczalne o różnych grubościach, przeznaczone do konkretnego rodzaju tkanek. Lekarze mogą dobierać je nawet pod kątem rodzaju igły, z jaką będą pracować.
Bez względu na to, czy podczas zabiegu lekarz zastosował szwy wchłanialne, czy zwykłe, o miejsce zszycia należy odpowiednio zadbać. Szwów nie należy moczyć – lepiej przez jakiś czas korzystać z prysznica niż z wanny, uważając, by strumień wody nie był skierowany na ranę. Nie powinno się jej też opalać. Jeśli akurat pacjent zaczyna urlop, szew należy zakryć plastrem. Szczególną uwagę należy też przyłożyć do ubioru. Miejsce zszycia nie powinno być uciskane ani obcierane. Najlepiej, by tkanina zakrywająca daną część ciała była oddychająca.
Trzeba pamiętać też o wysiłku fizycznym – a dokładnie – posłuchać zaleceń lekarza. Szwy rozpuszczalne zazwyczaj narzucają znaczne ograniczenia w kwestii elastyczności szwu. Jeśli chodzi o nici nierozpuszczalne, z ćwiczeniami najczęściej należy zachować umiar. Lekka rehabilitacja jest wskazana m.in. po to, by nie powstały zrosty.
Czynniki ryzyka
Wciąż nie jest jasne, dlaczego jedne osoby mają więcej pryszczy, a niektóre prawie wcale. Oczywiście sporą rolę odgrywają hormony oraz czynniki genetyczne. Są jednak i inne czynniki.
Dobre i złe bakterie
Delikatne mycie skóry może pomóc w zapobieganiu infekcji, ale z kolei nadmierne szorowanie może pogorszyć stan zainfekowanej skóry. Podobnie, jak w jelitach, tak i na skórze mamy "dobre" bakterie, które nas chronią przed chorobami, oraz te "złe", które mogą wywołać choroby i różne dolegliwości.
Naukowcy z Washington University School of Medicine zidentyfikowali dwa unikalne szczepy bakterii P. acnes w skórze u 20% osób zmagających się z pryszczami. Osoby ze zdrową skórą nie miały tych szczepów. Inny szczep z kolei występował u osób ze zdrową skórą, a brakowało go osobom z pryszczami. Może to wskazywać, że poszczególne rodzaje bakterii determinują nasilenie i częstotliwość wyprysków. Naukowcy sugerują, że bakterie te mogą również oddziaływać z różnymi innymi czynnikami, takimi jak poziom hormonów i sebum. Kwestie te jednak wymagają szerszych badań.
Zakażenia drożdżakowe
Wypryski mogą być także powiązane z infekcjami drożdżakowymi Pityrosporum (inaczej malassezia lub folliculutis). Gdy dostaną się one do mieszków włosowych i zaczną rozmnażać, wówczas mogą się pojawić drobne, ale za to dość swędzące małe, okrągłe krostki. Najczęściej występują one w górnej części klatki piersiowej, ramionach, górnej części pleców, czasami także na twarzy.
Większość ludzi posiada te drożdże na swojej skórze i nic się nie dzieje. Krostki powstają, kiedy drożdży robi się za dużo. Może to się zdarzyć zarówno kobietom, jak i mężczyznom, w różnym wieku. Stan skóry pogarsza noszenie przepoconych ubrań z włókien syntetycznych.
Co ważne, wypryski spowodowane drożdżakami są podobne do trądziku, a leczenie ich tymi samymi metodami co trądzik, m.in. antybiotykiem, może pogorszyć stan skóry. Antybiotyk będzie zwalczać bakterie, które mogłyby kontrolować drożdże i ich rozmnażanie. W przypadku malassezia konieczne jest leczenie przeciwgrzybiczne.
Rozpuszczalne nici chirurgiczne – po jakim czasie znikają?
Szwy rozpuszczalne to niewątpliwie jedno z przełomowych rozwiązań w medycynie. Po zabiegu nici zaczynają stopniowo ulegać biodegradacji, dzięki czemu pacjent nie musi umawiać się do lekarza na kolejną wizytę, by je ściągnąć, jak ma to miejsce w przypadku zwykłych szwów. Część pacjentów zastanawia się, dlaczego w związku z tym szwy wchłanialne całkowicie nie zastąpiły dotychczas stosowanego rozwiązania. Wbrew pozorom nie wynika to z oszczędności służby zdrowia czy niechęci lekarzy do nowoczesnych rozwiązań! Przeczytaj poniższy artykuł, by dowiedzieć się o nich jak najwięcej.
Już na wstępie powiemy, że nie da się jednoznacznie określić czasu całkowitego rozpuszczenia się nici. To, ile rozpuszczają się szwy, jest zależne w dużej mierze od miejsca rany, samego szwu oraz indywidualnych predyspozycji tkanek pacjenta. Inaczej też przebiega proces w przypadku szwów wyprodukowanych z materiałów syntetycznych, a inaczej, gdy zostały stworzone z produktów białkowych. W przypadku tych pierwszych wchłanianie się szwu jest efektem hydrolizy, a drugich – rozpadu enzymatycznego.
To, po jakim czasie rozpuszczają się szwy, jest zależne również od ich rodzaju. W przypadku produktów o długim okresie podtrzymania po około 2 tygodniach nici zachowują 75% mocy, po 6 – ok. 50%, a całkowite rozpuszczenia się szwu trwa nawet 200 dni. Nici wchłanialne o krótkim okresie podtrzymania po 2 tygodniach zachowują zaledwie 20% początkowej mocy, a całkowicie mogą rozpuścić się już w przeciągu 2–3 miesięcy. Jak długo rozpuszczają się szwy wewnętrzne po operacji? Czas ich wchłonięcia jest zbliżony do tego, jakiego wymagają nici w tkankach zewnętrznych, a jest on zależny od wielu czynników.
Jakie są rodzaje pryszczy?
- mogą być małe, podskórne, prawie niewidoczne (w kolorze skóry),
- zdarzają się także bardziej widoczne o ciemniejszej barwie - czarne lub ciemnobrązowe (z powodu utleniania melaniny, pigmentu skóry). Niektórzy myślą, że ich kolor jest wynikiem brudu, co nie jest prawdą
- trochę większe, lekko zaokrąglone grudki, często w kolorze różowym,
- krostki pełne ropy wyraźnie widoczne na powierzchni skóry. Podstawa jest różowa, a górna część pełna ropy,
- jeszcze większe i twardsze grudki, często dość bolesne w dotyku.
Gdy pory zapchają się łojem i martwą skórą, wówczas powstają krostki. Czasami prowadzi to do infekcji i stanów zapalnych. Przyczyna tego, dlaczego jedne osoby mają więcej pryszczy, a inne mniej, nie jest do końca znana.
Gruczoły łojowe a pryszcze
Gruczoły łojowe to małe gruczoły skórne, które wydzielają sebum, woskową i oleistą substancję, która gromadzi się na skórze i włosach. Znajdują się one w porach skóry na całym ciele, za wyjątkiem skóry dłoni i spodu stóp. Najwięcej jest ich na skórze twarzy i głowy. Ponieważ gruczoły wytwarzają sebum wewnątrz porów, nowe komórki skóry stale rosną, a te zewnętrzne warstwy są zrzucane. Zdarza się, że martwe komórki pozostają w porach, zlepiają się z sebum i w efekcie blokują pory. Taka sytuacja jest najbardziej prawdopodobna w okresie dojrzewania, ponieważ gruczoły łojowe wytwarzają w tym czasie więcej sebum.
Infekcja bakteryjna
W miejscach, w których gromadzą się martwe komórki oraz sebum, gdzie następuje zablokowanie porów, mogą pojawić się niepożądane bakterie, w tym bakteria związana z trądzikiem - Propionibacterium acnes. Generalnie, żyje sobie ona na naszej skórze i nie jest groźna. Jednak gdy na skórze pojawią się dla niej odpowiednie warunki, wówczas szybciej się rozmnaża, a to już stwarza problem. Żywi się łojem i wytwarza substancję, która wywołuje odpowiedź immunologiczną. Prowadzi to do stanu zapalnego skóry i wyprysków.
Tak powstaje pryszcz
Bakterie uwalniają enzymy (lipazy) rozkładające obojętne tłuszcze łoju na mniejsze cząstki (wolne kwasy tłuszczowe). Właśnie te kwasy tłuszczowe powodują powstawanie stanów zapalnych. Wzrasta liczba zakażonych komórek i wydzieliny wypełnającej woreczek. Jest tam coraz mniej miejsca, przez co nasila się nacisk na ścianki mieszka włosowego zablokowanego czopem rogowym. W pewnym momencie ścianki nie wytrzymują nacisku, pękają, a zawartość rozlewa się na otaczającą tkankę. Powstaje ostry stan zapalny, tworzą się krosty.
Trądzik pospolity może mieć różne etapy. Pierwsza odmiana trądziku charakteryzuje się zaskórnikami utrzymującymi się przez miesiące, a nawet lata, w okresie dojrzewania. Rozróżnia się zaskórniki otwarte i zamknięte. W zaskórnikach zamkniętych ujście mieszka jest zatkane, spod skóry prześwituje biaława grudka, czop łojowo-rogowy. Często dochodzi do zakażeń i nagromadzenia się ropy, ponieważ zawartość mieszka nie może się wydostać na zewnątrz. W zaskórnikach otwartych ujście się nie domyka, widoczny jest czarny punkt. Nie ma on nic wspólnego z brudem, jak się powszechnie uważa. Czarny kolor spowodowany jest utlenianiem się czopu rogowo-tłuszczowego. Kolejnym etapem trądziku jest jest acne papulopustolosa. W zaskórniku powstały już zmiany zapalne, grudki i krosty. Ten etap może ciągnąć się latami. Prawie każda krosta pozostawia wklęsłą (rzadziej także wypukłą) bliznę. Jeśli trądzik się pogarsza, rozwija się raczej rzaska forma acne conglobata. W wyniku stanu zapalnego wokół mieszka tworzą się guzkowate nacieki i ropne, a po ich ustąpieniu pozostają blizny wklęsłe i wypukłe.