U nas zapłacisz kartą
Jak Radzić Sobie z Podskórnymi Pryszczami pod Pachami?
Martwi cię guzek pod pachą? Poznaj przyczyny, objawy i metody diagnostyczne zmian pod pachami
Guzek pod pachą może wywołać uzasadniony niepokój, ponieważ to przejaw wielu dolegliwości. Bywa bezbolesny, ale czasami powoduje dyskomfort i ból. W wielu przypadkach obecność guzków pod pachami nie świadczy o groźnej patologii, jednak każda zmiana pod pachami powinna być skonsultowana z lekarzem, gdyż może też świadczyć o chorobie nowotworowej.
Nasze teksty zawsze konsultujemy z najlepszymi specjalistami
Guzek pod pachą to dolegliwość stosunkowo częsta. Może się pojawić w każdym wieku i u obydwu płci (chociaż u mężczyzny występuje rzadziej). Bardzo często taki guzek u dziecka jest stwierdzany przypadkowo i wcale nie świadczy o groźnej chorobie.
Guzki mogą być małe i bolesne albo niebolące i właśnie taka zmiana powinna być przyczyną do niepokoju. Każdy guzek pod pachą utrzymujący się dłużej niż 2 tygodnie powinien być wskazaniem do konsultacji. Tylko lekarz może określić dalsze postępowanie i stwierdzić, czy zmiana nie świadczy o patologii, czy jest wyrazem groźnej choroby. Leczenie występujących pod pachami guzków jest ściśle uzależnione od przyczyny ich powstania.
Nie podnosisz rąk publicznie, bo się wstydzisz mokrych plam pod pachami? Jak zwalczyć nadpotliwość? Specjalista radzi
Odparzenia pachwin u mężczyzn i kobiet z NTM
Odparzenia pachwin zdarzają się równie często osobom dorosłym cierpiących na nietrzymanie moczu (NTM). Choroba dotyka przede wszystkim kobiet, ale występuje też wśród mężczyzn. Szacuje się, że co czwarta kobieta na świecie zmaga się z niekontrolowanym oddawaniem moczu. Chorzy są zmuszeni do stosowania środków absorpcyjnych. W przypadku lekkiej inkontynencji stosują specjalne wkładki, a w poważniejszych stanach – pieluchy anatomiczne lub pieluchomajtki.
Wymienione preparaty nie tylko absorbują mocz, ale także neutralizują jego zapach. Chorzy cierpiący na NTM muszą ściśle przestrzegać zasad higieny oraz stosować odpowiednie kosmetyki, które uchronią skórę przez odparzeniami pachwin, narządów płciowych i pośladków.
Pryszcze podskórne: leczenie
Po pierwsze, pryszczy podskórnych nie można wyciskać! Zmiany te są osadzone na tyle głęboko, że pryszcz może rozlać się pod skórą. Wyjątkowo łatwo też o rozdrapanie pryszcza do krwi podczas naciskania go z każdej strony. Najprostszym sposobem na pryszcze podskórne jest maść ichtiolowa, czyli niedroga maść apteczna dostępna bez recepty, która wyciąga ropę z głęboko osadzonego pryszcza na zewnątrz. Należy ją stosować ostrożnie, ponieważ bardzo brudzi. Maść nakłada się na cystę i wokół niej i zmywa po około trzydziestu minutach. Dermatolodzy przepisują ją w połączeniu z antybiotykiem, jeśli pojawi się taka potrzeba.
Innym sprawdzonym sposobem na trądzik grudkowo-cystowy jest domowa kuracja retinoidami lub seria zabiegów kwasami w salonie kosmetycznym. Niektórym osobom pomaga również zmiana diety, ograniczenie słodkich napojów, słodyczy oraz tłustych potraw i mięsa. Niestety, na pryszcze powstałe ze stresu ciężko zaradzić inaczej jak zwiększoną dawką relaksu.
Niektóre pryszcze w newralgicznych miejscach łatwo pomylić z innymi zmianami skórnymi. Mogą to być:
- tłuszczaki, czyli łagodne nowotwory w postaci twardych guzków, które w przeciwieństwie do pryszczy nie mają zabarwienia i występują przede wszystkim na plecach oraz na barkach,
- włókniaki, czyli niegroźne twarde guzki lub zwisające zmiany skórne przypominające brodawki,
- kaszaki, czyli torbiele zastoinowe to zaczopowane ujścia gruczołów łojowych, które zwykle są mniejsze niż pryszcze podskórne, mają żółte zabarwienie i niewielką ciemną kropkę we wnętrzu.
Przyczyny powstawania pryszczy podskórnych
Bezpośrednią przyczyną trądziku podskórnego jest pojawienie się zaskórników i powstanie stanu zapalnego. Wśród czynników sprzyjających rozwój pryszczy podskórnych wyróżnia się:
- zaburzenia hormonalne – hormony stymulują gruczoły łojowe do produkcji nadmiaru sebum,
- stres – wpływa na gospodarkę hormonalną, zwiększoną potliwość, zmniejszenie odporności organizmu,
- niewłaściwą higienę skóry – nadmierne złuszczanie, podrażnianie, próby wyciskania zaskórników, niedostateczne mycie, dotykanie twarzy brudnymi rękami,
- nieodpowiednie kosmetyki – używanie produktów, które zatykają pory, takich jak ciężkie kremy czy olejki,
- niewłaściwą dietę – żywność wysokoprzetworzona, o wysokim indeksie glikemicznym,
- predyspozycje genetyczne – występowanie zmian skórnych w rodzinie zwiększa ryzyko wystąpienia trądziku (podskórnego).
Odparzenia w pachwinach u niemowląt, czyli PZS
Na odparzenia w pachwinach najbardziej są narażone niemowlęta. Ich skóra jest bowiem od 5 do 10 razy cieńsza niż u osoby dorosłej. Zawiera także mniej włókien kolagenowych i elastynowych, a naskórek ma gorszą zdolność do wiązania wody. To sprawia, że skóra niemowlaka jest niezwykle podatna na przesuszenie i urazy. Jedną z najczęstszych chorób skóry okresu niemowlęcego jest tzw. pieluszkowe zapalenie skóry (PZS). Szacuje się, że jedna czwarta wszystkich wizyt rodziców z dziećmi poniżej roku ma wiązek właśnie z pieluszkowym zapaleniem skóry.
PZS powstaje pod wpływem:
- długiego kontaktu skóry z wilgotną od moczu pieluszką, a także drażniącymi substancjami znajdującymi się w kale,
- pocierania skóry o pieluszkę,
- niewłaściwej pielęgnacji skóry.
PZS charakteryzuje się otarciami i czerwonymi, łuszczącymi się obszarami skóry. Zmiany występują w tych miejscach na ciele, które mają bezpośredni kontakt z pieluchą, czyli w pachwinach, na pośladkach oraz sromie. Żeby nie dopuścić do PZS należy często zmieniać pieluszki – nie rzadziej niż co 3 godziny, a także odpowiednio pielęgnować skórę. Okolica pieluszkowa powinna być oczyszczana wodą z syndetem i delikatnie osuszana ręcznikiem. Nie powinno się stosować pudrów i zasypek w połączeniu z oliwką. Zaleca się natomiast zabezpieczać skórę przed odparzeniem tłustym kremem lub maścią.
