U nas zapłacisz kartą
Pokrzywkowa Choroba Alergiczna Skóry - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Przypisy [ edytuj | edytuj kod ]
- ↑ abcdef M. Czarnecka-Operacz, Pokrzywka – aktualne kierunki badań oraz implikacje praktyczne., Alergia 2011, nr 4. Artykuł dostępny w serwisie alergia.org.pl.
- ↑ T. Zuberbier, R. Asero, C. Bindslev-Jensen, GW. Canonica, MK Church, A. Gimenez-Arnau, LEH. Grattan, A. Kapp, Definition, classification and diagnosis of urticaria. Allergy 2009, nr 64, s. 1417–1426.
- ↑ ab E. Rudzki, Pokrzywka, [w:] Alergologia dla lekarzy dermatologów., pod red. W. Gliński, E. Rudzki, Wydawnictwo Czelej, Lublin 2002, s. 319–323, 331–342, 348–383.
- ↑ M. Sokołowska-Wojdyło, Porada dermatologa. Pokrzywka, op. cit.
- ↑ M. Świerczyńska-Kępa, Pokrzywka, artykuł w serwisie alergie.mp.pl.
- S. Jabłońska, S. Majewski, Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową., Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2010, ISBN 978-83-200-4154-5 .
- Dermatologia – diagnostyka różnicowa., red. A. Kaszuba, Wydawnictwo Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-039-9 .
- Leczenie chorób skóry., red. A. Kaszuba, Wydawnictwo Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-027-6 .
- Podstawy alergologii, Wojciech W. Mędrala (red.), Wrocław: Górnicki Wydawnictwo Medyczne, 2006, ISBN 83-89009-53-6 , ISBN 978-83-89009-53-1 , OCLC749423847 . Brak numerów stron w książce
- Ilustrowany podręcznik chorób alergicznych., red. B. Panaszek, Wydawnictwo Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-087-0 .
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.
Diagnoza pokrzywki
- w tzw. pokrzywce cholinergicznej często są drobne
- w wywołanej wysiłkiem – olbrzymie (ta forma pokrzywki może być przyczyną wstrząsu anafilaktycznego)
- w pokrzywce wywołanej uciskiem – występują w miejscu kontaktu skóry np. z paskiem ciężkiej torby lub na stopach po długim marszu
- pokrzywka wibracyjna pojawia się u chorych pracujących np. z młotem pneumatycznym
- pokrzywka świetlna – po opalaniu.
Ważne dla lekarza jest także umiejscowienie zmian pokrzywkowych na ciele oraz czas zanikania zmian. Wielu chorych nie wie, jak długo obecne są zmiany (można obrysować bąbel długopisem i obserwować, kiedy zmiana zanika).
- to, kiedy i w jakich okolicznościach po raz pierwszy pojawiły się bąble pokrzywkowe
- częstość epizodów pokrzywki i określenie, jak długo wykwity się utrzymują
- związek z podróżami, sposobem spędzania wakacji czy weekendów
- wielkość, kształt i lokalizację bąbli pokrzywkowych
- to, czy występuje też obrzęk naczynioruchowy
- aktualnie lub niedawno przyjmowane leki i inne substancje (zarówno zlecone przez lekarza, jak i dostępne bez recepty, preparaty ziołowe, witaminowe, wzbogacające dietę i in.)
- związek czasowy między wystąpieniem pokrzywki a kontaktem z pokarmami (spożycie, dotknięcie)
- związek objawów z potencjalnymi czynnikami fizycznymi (np. narażenie na niską lub wysoką temperaturę, światło słoneczne), z wysiłkiem fizycznym lub poceniem
- zakażenia wirusowe dróg oddechowych, wątroby, mononukleozę zakaźną
- kontakt ze zwierzętami
- narażenie zawodowe na alergeny lub substancje drażniące (np. lateks, inne wyroby gumowe i kosmetyki), zapytaj o rodzaj pracy
- niedawne ugryzienia lub użądlenia przez owady
- narażenie na kontakt z alergenami kontaktowymi lub wziewnymi
- wszczepienie protez lub implantów w trakcie zabiegów chirurgicznych
- objawy ze strony innych układów
- rodzinne występowanie pokrzywki i atopii
- związek z cyklem miesiączkowym
- stres psychiczny, choroby psychiczne
- stosowanie używek: tytoniu (stosowanie tytoniów aromatyzowanych), alkoholu, kannabinoli
- dotychczas wykonywane badania diagnostyczne
- reakcję na dotychczasowe leczenie.
Leczenie [ edytuj | edytuj kod ]
Farmakoterapia pokrzywki alergicznej opiera się na zastosowaniu:
- leków przeciwhistaminowych – stanowiących podstawę leczenia ogólnego prowadzącego do ustąpienia objawów chorobowych. Preparaty te ograniczają efekty działania mediatorów – głównie histaminy – uwalnianych przez mastocyty. Redukuje to negatywny wpływ mediatorów na receptory histaminowe znajdujące się na komórkach śródbłonek naczyń oraz komórkach czuciowych układu nerwowego. Terapia bazuje głównie na antagonistach receptora H1 nowej generacji – jak bilastyna – ze względu na wysoki profil bezpieczeństwa, brak działania sedacyjnego oraz skuteczność preparatu w redukcji ilości i wielkości bąbli pokrzywkowych, a także łagodzeniu świądu [1] .
- kortykosteroidów – podawanych jedynie w przypadkach ostrej pokrzywki alergicznej o nasilonym przebiegu zmian skórnych i/lub objawami obrzęku naczynioruchowego w obrębie błon śluzowych dróg oddechowych oraz z zagrażającego wstrząsem anafilaktycznym. Należy wówczas podać je pozajelitowo (drogą parenteralną).
- cyklosporyny A – stosowanej przy ciężkiej pokrzywce przewlekłej o nawrotowym przebiegu. Lek hamuje uwalnianie mediatorów mastocytarnych i zapobiega uwalnianiu histaminy przez bazofile, ale powoduje znaczne skutki uboczne, dlatego podaje się go wyłącznie wtedy, gdy zyski dla chorego przewyższają możliwe straty [1] .
- adrenaliny (epinefryny) – podawanej w szczególnych przypadkach, gdy pokrzywka jest zapowiedzią rozwijającego się wstrząsu anafilaktycznego z towarzyszącym wysiewem bąbli pokrzywkowych.
Obok leczenia farmakologicznego chorym – głównie z przewlekłą pokrzywką alergiczną – proponuje się dietę eliminacyjną polegającą na spożywaniu przez pacjentów ziemniaków, ryżu, wody mineralnej niegazowanej oraz słodzonej herbaty (w dowolnych ilościach) przez okres 1 do 7 dni, a następnie wprowadzanie kolejno podstawowych pokarmów w odstępach jedno- lub dwudniowych. Takie postępowanie dietetyczne stanowi próbę wskazania możliwej przyczyny alergii objawiającej się pokrzywką. Gdy alergen jest zidentyfikowany – konieczne jest unikanie bezpośredniego kontaktu z czynnikiem wywołującym objawy pokrzywkowe.
Dermografizm: przyczyny, objawy, leczenie pokrzywki dermograficznej
Dermografizm ma bardzo charakterystyczne objawy. Silniejszy dotyk, choćby drugiej osoby, pozostawia na skórze wyraźny ślad. Dodatkowo silne swędzenie sprawia, że dermografizm jest wyjątkowo nieprzyjemnym schorzeniem. Jakie są przyczyny pokrzywki alergicznej i jak leczyć dermografizm?
Spis treści
Dermografizm to słowo, które można przetłumaczyć jako "pisanie po skórze". Rzeczywiście, chorzy na tę odmianę pokrzywki mogą – np. przesuwając paznokciem lub skuwką od długopisu po skórze – wykonać sobie na rękach czy nogach dowolne wzory, napisy i rysunki.
Tak zrobiła m. in. Ariana Russell z Nowego Jorku - artystka, która ze swojej choroby zrobiła sztukę. Na blogu umieszcza zdjęcia różnych części swojego ciała "przyozdobionych" dermograficznymi wzorami.
Pokrzywka - skąd się bierze i jak wygląda?
Pokrzywką określamy zespół objawów skórnych, obejmujących świąd, ból, występowanie wysypki w postaci białych lub czerwonych płaskich bąbli, otoczonych zaczerwienioną skórą. Zmiany te są bardzo podobne do tych, które wywołuje kontakt z pokrzywą, skąd też wywodzi się nazwa objawu.
Pokrzywka alergiczna powstaje w wyniku uwolnienia histaminy z komórek tucznych pod wpływem alergenu, czyli czynnika wywołującego alergię. Histamina wraz z innymi czynnikami powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych (obrzęk, zaczerwienienie), uwrażliwienie nerwów czuciowych (świąd, ból) oraz aktywację komórek układu odpornościowego. Z tego powodu pokrzywkę leczy się głównie lekami przeciwhistaminowymi (przeciwalergicznymi).
Rodzaje pokrzywki
Pokrzywkę możemy podzielić ze względu na długość trwania i czynnik ją wywołujący (pochodzenie pokrzywki). Jeżeli objawy nie trwają dłużej niż 6 tygodni, mówimy o pokrzywce ostrej, jeżeli dłużej - o przewlekłej. Większość zmian zanika w ciągu 24 godzin, nie pozostawiając żadnych śladów na skórze. Oprócz pokrzywki na tle alergicznym, możemy wyróżnić także pokrzywkę:
- fizyczną - wywołaną czynnikiem fizycznym,
- demograficzną,
- cieplną,
- z ucisku,
- wibracyjną,
- słoneczną,
- cholinergiczną,
- wodną (bardzo rzadka! Chory uczulony jest nawet na własne łzy),
- kontaktową (pokrzywka powstaje w miejscu kontaktu z alergenem, np. niklem czy chromem),
- w przebiegu zakażeń wirusowych i pasożytniczych,
- w przebiegu chorób autoimmunologicznych,
- samoistną (idiopatyczną).
