U nas zapłacisz kartą
Pokrzywkowa Choroba Alergiczna Skóry - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Sposoby leczenia pokrzywki
Terapia pokrzywki musi być prowadzona przez lekarza i należy unikać samoleczenia.
- Unikanie czynnika wyzwalającego (np. alergenu, czynnika fizycznego itp.), jeśli został zidentyfikowany. W razie pokrzywki pokarmowej konieczne może być zastosowanie diety eliminacyjnej (ustąpienie zmian skórnych następuje po 2–3 tyg.).
- Unikanie czynników nasilających lub wywołujących pokrzywkę: leki (kwas acetylosalicylowy, inne NSLPZ, opioidy), alkohol, stres psychiczny.
- Leczenie choroby podstawowej, jeśli pokrzywka ma charakter wtórny, czyli jest spowodowana inną chorobą.
Leczenie farmakologiczne
Podstawowymi lekami wykorzystywanymi w terapii pokrzywki są leki przeciwhistaminowe, które zmniejszają świąd skóry i powodują zanikanie bąbli pokrzywkowych. Leki przeciwhistaminowe skuteczne w leczeniu pokrzywki to: bilastyna, cetyryzyna, desloratadyna, feksofenadyna, lewocetyryzyna, loratadyna i rupatadyna.
U pacjentów z pokrzywką wywoływaną wysiłkiem fizycznym (z anafilaksją lub bez niej) lekarz może zalecić zapobiegawczo leki przeciwhistaminowe w celu zmniejszenia częstości występowania lub nasilenia objawów. Pacjentom, u których wystąpiła reakcja anafilaktyczna lub obrzęk naczynioruchowy krtani, lekarz może zalecić noszenie przy sobie ampułkostrzykawki z adrenaliną lub autowstrzykiwacza z adrenaliną do samodzielnego podania w razie konieczności.
Jak często występuje pokrzywka?
Ostrej pokrzywki doświadcza w ciągu życia 10–20% osób. Zdecydowaną większość stanowi ostra pokrzywka trwająca od kilku godzin do 6 tygodni. Pokrzywka może wystąpić w każdym wieku. Ostra pokrzywka częściej występuje u dzieci i młodych dorosłych, a przewlekła – u kobiet w wieku 20–40 lat.
Fot. 1. Pokrzywka - bąbel pokrzywkowy
Fot. 2. Pokrzywka cholinergiczna
Objawem pokrzywki jest pojawienie się na skórze bąbli pokrzywkowych, które są swędzące (niekiedy bolesne lub piekące), porcelanowobiałe lub różowe, dobrze ograniczone, otoczone przez zaczerwienioną skórę (rumień). Bąble są wyniosłe ponad powierzchnię skóry, szybko powstają i zwykle szybko ustępują (
Pokrzywce najczęściej towarzyszy świąd, a czasem nawet zmiany mogą być bolesne lub powodować tzw. parestezje – nieprzyjemne wrażenia, takie jak mrowienie, drętwienie, pieczenie.
W pokrzywce przewlekłej objawy mogą występować codziennie lub okresowo (np. raz w tygodniu lub miesiącu). Często opisuje się dobowy cykl zmian, ale przebieg choroby bywa bardzo różny. Samoistne remisje (wycofanie się objawów) często zdarzają się w ciągu 12 miesięcy od początku choroby, ale u znacznego odsetka chorych objawy występują, przynajmniej okresowo, przez wiele lat.
- zawroty głowy
- uczucie silnego osłabienia
- kołatanie serca
- chrypka
- uczucie braku powietrza
- nudności i wymioty
- obniżenie ciśnienia tętniczego.
Mogą one zwiastować pojawienie się wstrząsu anafilaktycznego.
Groźnym objawem jest także obrzęk naczynioruchowy, ponieważ w jego przebiegu może dojść do pojawienia się utrudnienia w oddychaniu, a nawet zgonu (najczęściej spowodowanym tak silnym obrzękiem, „opuchnięciem” tkanek gardła, że dochodzi do zamknięcia krtani i duszenia się chorego).
Leczenie [ edytuj | edytuj kod ]
Farmakoterapia pokrzywki alergicznej opiera się na zastosowaniu:
- leków przeciwhistaminowych – stanowiących podstawę leczenia ogólnego prowadzącego do ustąpienia objawów chorobowych. Preparaty te ograniczają efekty działania mediatorów – głównie histaminy – uwalnianych przez mastocyty. Redukuje to negatywny wpływ mediatorów na receptory histaminowe znajdujące się na komórkach śródbłonek naczyń oraz komórkach czuciowych układu nerwowego. Terapia bazuje głównie na antagonistach receptora H1 nowej generacji – jak bilastyna – ze względu na wysoki profil bezpieczeństwa, brak działania sedacyjnego oraz skuteczność preparatu w redukcji ilości i wielkości bąbli pokrzywkowych, a także łagodzeniu świądu [1] .
- kortykosteroidów – podawanych jedynie w przypadkach ostrej pokrzywki alergicznej o nasilonym przebiegu zmian skórnych i/lub objawami obrzęku naczynioruchowego w obrębie błon śluzowych dróg oddechowych oraz z zagrażającego wstrząsem anafilaktycznym. Należy wówczas podać je pozajelitowo (drogą parenteralną).
- cyklosporyny A – stosowanej przy ciężkiej pokrzywce przewlekłej o nawrotowym przebiegu. Lek hamuje uwalnianie mediatorów mastocytarnych i zapobiega uwalnianiu histaminy przez bazofile, ale powoduje znaczne skutki uboczne, dlatego podaje się go wyłącznie wtedy, gdy zyski dla chorego przewyższają możliwe straty [1] .
- adrenaliny (epinefryny) – podawanej w szczególnych przypadkach, gdy pokrzywka jest zapowiedzią rozwijającego się wstrząsu anafilaktycznego z towarzyszącym wysiewem bąbli pokrzywkowych.
Obok leczenia farmakologicznego chorym – głównie z przewlekłą pokrzywką alergiczną – proponuje się dietę eliminacyjną polegającą na spożywaniu przez pacjentów ziemniaków, ryżu, wody mineralnej niegazowanej oraz słodzonej herbaty (w dowolnych ilościach) przez okres 1 do 7 dni, a następnie wprowadzanie kolejno podstawowych pokarmów w odstępach jedno- lub dwudniowych. Takie postępowanie dietetyczne stanowi próbę wskazania możliwej przyczyny alergii objawiającej się pokrzywką. Gdy alergen jest zidentyfikowany – konieczne jest unikanie bezpośredniego kontaktu z czynnikiem wywołującym objawy pokrzywkowe.