U nas zapłacisz kartą
Czy Choroba Bowena Powoduje Swędzenie? Wszystko, Co Powinieneś Wiedzieć
Objawy choroby Bowena
Jak wygląda choroba Bowena?Wywołuje objawy wyłącznie na skórze. Warto je dokładnie poznać, gdyż w początkowej fazie rozwoju mogą być mylone z uczuleniem. Bardzo często chorzy myślą, iż dotknęła ich łuszczyca. Najczęściej te zmiany przybierają postać zmian o charakterze rumieniowym.
Oto objawy choroby Bowena:
- zmiany na skórze, przypominające wyglądem rumień,
- czerwonobrunatny kolor,
- strupy na zaczerwienionych miejscach,
- nieregularne brzegi zmian,
- złuszczanie się naskórka, pokrywającego zmiany,
- wyraźne odgraniczenie zmian od zdrowej skóry,
- lekkie uwypuklenia zmian (wystawanie ponad poziom skóry),
- pojawianie się w niektórych przypadkach owrzodzeń w obrębie chorych miejsc,
- charakterystyczny wygląd środkowej części, która jest barwnikowa, popękana lub brodawkowata.
Większość tych zmian występuje pojedynczo. Ale zdarzają się także zmiany mnogie, przypominające swoim wyglądem skupiska zaczerwienionych miejsc. Jeśli na zmianach pojawiają się owrzodzenia to jest to sygnał, iż nowotwór skóry może przekształcać się w formę inwazyjną. Objawom choroby Bowena bardzo często nie towarzyszą ból ani świąd. I to niestety wpływa na późne zdiagnozowanie tej choroby, gdyż pacjenci nie odczuwają przykrych dolegliwości.
Gdy podobne objawy pojawiają się w okolicach narządów płciowych z reguły świadczą one o specyficznej formie, zwanej erytroplazja Queyrata. Choroba Bowena i zmiany skórne, jakie wywołuje, najczęściej dotyka jednak kończyny dolne, okolice okołopaznokciowe, fragmenty tułowia, a także błony śluzowe jamy ustnej.
Przyzwojak: objawy i leczenie. Co atakuje i czy jest groźny?Choroba Bowena- co to jest rak „ca in situ”?
Rośnie liczba pacjentów z rakiem skóry. Poza niektórymi innymi czynnikami, które przyczyniają się do zachorowania, ekspozycja na promieniowanie UV i zbyt długie przebywanie na słońcu bez zabezpieczenia skóry odzieżą ochronną i filtrami, stanowi częstą przyczynę rozwoju nowotworu.
Zdarza się, że rak przybiera formę „ostrzegawczą”, jest potencjalnie przedinwazyjny, tj nie powoduje głębokich nacieków czy przerzutów, ale nieleczony może przeistoczyć się w inwazyjnego raka skóry. Choroba Bowena to właśnie taka przedinwazyjna forma raka, w której zmiany chorobowe obejmują jedną tkankę skóry i jej nie przekraczają. „In situ” oznacza „w miejscu” i wskazuje na cechę nowotworu związaną z lokalizacją – rak ogranicza się do swojego pierwotnego ogniska, czyli do błony podstawnej naszego naskórka.
Gdy dotknie nas choroba Bowena, na naszej skórze wykształca się przedinwazyjny rak kolczystokomórkowy. Dobra wiadomość jest taka, że schorzenie rozwija przez długi okres (więc jest spory przedział czasu, aby odpowiednio zareagować) , a jego ryzyko przekształcenia się w formę inwazyjną jest niewielkie i wynosi około 3%. Ale nawet objawy inwazyjnego raka kolczystokomórkowego są nierzadko przez pacjentów ignorowane albo przypisywane innym, niegroźnym schorzeniom, a chorzy zgłaszają się do lekarza, kiedy choroba jest już zaawansowana. To bardzo niekorzystnie wpływa na rokowania. O ile wczesny rak kolczystokomórkowy jest całkowicie wyleczalny, o tyle w momencie przerzutów rokowanie spada do 50%-70%.
Jak zatem przerwać to błędne koło przeoczania objawów? Co powinno nas zaniepokoić? Jak nie dopuścić do rozwoju inwazyjnego raka, jeśli rozwinęła się na naszej skórze choroba Bowena?
Choroba Bowena– leczenie
Jest wiele metod stosowanych w leczeniu choroby Bowena. Wybór będzie zależał od m.in. umiejscowienia zmiany czy jej rozległości. Wachlarz jest szeroki – od farmakoterapii po chirurgiczne wycięcie nowotworu.
Możliwe jest stosowanie kremu na skórę zawierającego 5% fluorouracyl albo imikwimod (chemioterapia lokalna) . Zastosowanie znajduje również krioterapia (wymrażanie zmian rakowych) lub usunięcie zmian laserem (waporyzacja laserowa). Zmiany chorobowe można również naświetlać stosując radioterapię i metody fotodynamiczne.
Do chirurgicznych metod należy wycięcie guza albo łyżeczkowanie. Przy zmianach umieszczonych na genitaliach stosuje się dedykowaną technikę chirurgiczną, tak zwaną metodę Mohsa. Polega ona na kontrolowanym wycinaniu zmiany. Każdy usunięty fragment poddaje się ocenie histopatologicznej aż do momentu uzyskania marginesu zdrowej tkanki.