U nas zapłacisz kartą
Alergiczna Choroba Skóry - Krzyżówka Zrozumienia i Leczenia
Jak rozpoznać wysypkę alergiczną? Badanie
Istnieje wiele chorób o podłożu wirusowym i bakteryjnym, które objawiają się plamami na skórze. Dlatego ciężko samemu stwierdzić co konkretnie wywołało problem czerwonych plam, bąbli czy grudek. Jak zatem rozpoznać wysypkę alergiczną? Należy udać się do lekarza alergologa, który oceni wygląd wysypki i na podstawie przeprowadzonego wywiadu zleci odpowiednie badania. Mogą być to:
- alergiczne testy skórne – iniekcyjne wprowadzenie niewielkiej ilości alergenu i obserwacja odczynu
- alergiczne testy z krwi – badania laboratoryjne mające na celu określenie stężenia swoistych przeciwciał IgE
- testy prowokacyjne – celowa ekspozycja na dany alergen i obserwacja reakcji skórnej
Wykonanie testów alergicznych pozwoli stwierdzić jakie substancje powodują dolegliwości skórne.
Wysypka alergiczna u dorosłych
Wysypka alergiczna u dorosłych często różni się od tej występującej u dzieci czy niemowląt – zarówno pod kątem objawów, jak i przyczyn. U dorosłych wysypka alergiczna często spowodowana jest alergenami kontaktowymi (alergia kontaktowa) – zwykle noszoną biżuterią z niklu, bądź farbami do koloryzacji włosów czy rękawiczkami lateksowymi wymaganymi w pracy – natomiast u dzieci częstą przyczyną występowania zmian są pokarmy.
Po jakim czasie znika wysypka alergiczna u dorosłych? W dużej mierze zależy to od przerwania ekspozycji na alergen, podjęcia dopasowanej kuracji i ogólnego stanu zdrowia. Biorąc pod uwagę wszystkie czynniki – wysypka u dorosłych może trwać od kilku dni do nawet kilku tygodni.
Wysypka alergiczna u dziecka
Z kolei wysypka alergiczna u dziecka spowodowana jest najczęściej alergenami pokarmowymi – mlekiem krowim, pszenicą czy jajami kurzymi, ale i często alergenami wziewnymi – pyłkami roślin, roztoczami kurzu domowego – oraz kontaktowymi – nowym proszkiem do prania czy środkami pielęgnacyjnymi.
Pokrzywka
Wyprysk atopowy dotyczy pierwotnie naskórka i górnych warstw skóry. Inne choroby skóry o tle alergicznym są wynikiem oddziaływania komórek uczestniczących w reakcji uczuleniowej na ścianki bardzo drobnych naczyń krwionośnych skóry (tzw. naczyń włośniczkowych). Do chorób tych należą pokrzywka i obrzęk typu Quinckego.
Substancje przekaźnikowe (mediatory), uwalniane z komórek po zetknięciu z alergenem, powodują rozszerzenie naczyń włośniczkowych i zmniejszenie szczelności ich ścianek. Skutkiem tego jest „przesiękanie” białek osocza i płynu, przechodzenie krwinek białych z naczyń do głębszych warstw skóry. Powstaje zaczerwienienie i obrzęk w postaci bąbla lub bardziej rozlanej zmiany.
Pokrzywka jest bardzo często spotykanym schorzeniem. Cierpi na nią od 10 do 20 procent społeczeństwa, w tym nie tylko osoby o skłonnościach do atopii. Zmiany skórne, o charakterze licznych, jasnoróżowych bąbli (jak od oparzenia pokrzywą), powodujące silny świąd, utrzymują się zwykle krótko (kilka, kilkanaście godzin).
Wystąpienie pokrzywki jest tzw. „reakcją natychmiastową”.
Powodują występowania pokrzywki:
- pokarmy: jaja, mleko, ryby, owoce morza, orzechy, kakao,
- niektóre leki: antybiotyki, leki przeciwbólowe,
- ukąszenia owadów,
- niekiedy alergeny wziewne: pyłki roślin, sierść zwierząt, wełna.
W rzadkich przypadkach pokrzywka może być chorobą przewlekłą, trwającą wiele miesięcy. Przyczyny zmian przewlekłych nie są do końca jasne, nie zawsze udaje się stwierdzić podłoże alergiczne dolegliwości.
Istnieje wiele postaci pokrzywki nie mającej związku z uczuleniem, np.: pokrzywka słoneczna, pokrzywka wywołana zimnem, pokrzywka mechaniczna (wywołana uciskiem), itp.
Autor
Redakcja LekarzeBezKolejki.pl - W skład zespołu redakcyjnego portalu LekarzeBezKolejki.pl wchodzą wykwalifikowani farmaceuci. Ich bogate doświadczenie zawodowe i gruntowna wiedza nabyta na studiach farmaceutycznych umożliwiają tworzenie wiarygodnych i rzeczowych tekstów zgodnie z zasadami medycyny opartej na dowodach naukowych (EBM). Treści te są zawsze oparte na solidnych źródłach, takich jak aktualne badania naukowe czy specjalistyczne publikacje. Zespół łączy profesjonalizm z pasją do ciągłego rozwijania się i chęcią dzielenia się wiedzą, co przekłada się na atrakcyjne i wciągające materiały edukacyjne dla użytkowników.
Polecane artykuły
Białe plamy na paznokciach — co mogą oznaczać?
Zapalenie mieszków włosowych — jak się objawia i jak leczyć tę przypadłość?
Trądzik — problem nastolatków i dorosłych. Jak skutecznie leczyć trądzik pospolity?
Grzybica skóry – przyczyny, objawy, rodzaje i leczenie
Jak powstaje łupież? Jak sobie z nim radzić?
Pokrzywka – objawy, diagnostyka i leczenie
Pokrzywka to dość powszechna choroba skóry. Zwykle kojarzy się z alergią pokarmową, ale nie jest to jedyna i najczęstsza przyczyną wystąpienia jej objawów. Pokrzywka przewlekła może wywoływać uczucia wstydu, prowadzić do zaburzeń snu oraz wpływać na funkcjonowanie w pracy. Jakie się rodzaje pokrzywki, czy zawsze konieczna jest diagnostyka, czy dieta ma znaczenie w zapobieganiu tej chorobie?
- Co to jest pokrzywka
- Jak długo trwa pokrzywka?
- Pokrzywka w Polsce
- Objawy pokrzywki
- Pokrzywka dermograficzna (dermografizm)
- Diagnostyka pokrzywki
- Pokrzywka alergiczna
- Leczenie pokrzywki
- Dieta przy pokrzywce
- Pokrzywka u dzieci
Na podstawie objawów oraz przyczyn, alergiczne choroby skóry są dzielone na:
- wyprysk atopowy,
- pokrzywkę,
- obrzęk typu Quinckego,
- wyprysk kontaktowy.
Wyprysk, zwany potocznie egzemą (od gr. ekdzema), jest jednym z częściej spotykanych objawów stanu zapalnego skóry. Jeśli stan zapalny spowodowany jest uczuleniem, mówimy o tzw. wyprysku atopowym.
Wypryski stanowią dość powierzchowne zmiany naskórka i górnych warstw skóry: występuje zaczerwienienie, silny świąd, pojawiają się drobne grudki, które następnie przekształcają się w podebrane przeźroczystym płynem pęcherzyki. Pęcherzyki te pękają, a zmiany stają się zlewne. Cała powierzchnia skóry dotknięta chorobą jest wilgotna, sącząca, często przez zabrudzenie ulega nadkażeniu bakteryjnemu. Wyprysk atopowy ma tendencję do nawracania po kolejnym zetknięciu z alergenem. Miejsca, w których wyprysk pojawiał się wielokrotnie są najczęściej szorstkie, przebarwione na szaro-różowy kolor, naskórek jest zgrubiały (tzw. zliszajowacenie).
Wyprysk może ujawnić się już w wieku niemowlęcym, spotykany jest u dzieci od około trzeciego miesiąca życia. Ta postać choroby dotyczy najczęściej twarzy (czoło, policzki). Przyczyną są zazwyczaj alergeny pokarmowe. U dzieci w wieku przedszkolnym, wyprysk zajmuje najczęściej zgięcia łokciowe i kolanowe, jest silnie swędzący, w okresie dojrzewania zmiany mogą pojawić się z powrotem na twarzy lub na tułowiu, szybko liszajowaceją, u dorosłych zmiany są przewlekłe, czasami trwają wiele lat, dotyczą niekiedy dużych powierzchni skóry, a z powodu bardzo silnego świądu noszą nazwę „”świerzbiączki””.
U 1/3 do 1/2 osób dorosłych, chorych na astmę, stwierdzano wyprysk we wczesnym dzieciństwie. Nie oznacza to, że każde dziecko ze stwierdzonym wypryskiem zachoruje na astmę, lecz że u części dzieci choroba skóry może być zwiastunem skłonności do atopii i chorób alergicznych w wieku dorosłym.
