U nas zapłacisz kartą
Polopiryna na pryszcze - Czy to skuteczny sposób na pozbycie się niedoskonałości skóry?
Polopiryna S – interakcje
Nie wolno stosować Polopiryny S z metotreksatem w dawkach 15 mg na tydzień lub większych, ze względu na jego toksyczny wpływ na szpik kostny.
Należy zachować ostrożność stosując jednocześnie z:
- metotreksatem w dawkach mniejszych niż 15 mg na tydzień,
- lekami przeciwcukrzycowymi, np. insuliną, pochodnymi sulfonylomocznika, gdyż kwas acetylosalicylowy nasila działanie hipoglikemizujące (zmniejszające stężenie glukozy we krwi) leków przeciwcukrzycowych,
- lekami przeciwzakrzepowymi, np. pochodnymi kumaryny, heparyną oraz lekami trombolitycznymi, np. streptokinazę i alteplazę lub innymi lekami hamującymi agregację płytek krwi, np. tyklopidynę,
- innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi,
- selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), ze względu na zwiększone ryzyko krwawień z górnego odcinka przewodu pokarmowego na skutek synergistycznego działania tych leków,
- lekami moczopędnymi, gdyż kwas acetylosalicylowy może zmniejszyć skuteczność tych leków oraz nasilać ototoksyczne (uszkadzające słuch) działanie furosemidu,
- lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego z moczem, np. benzbromaron, probenecyd, gdyż salicylany osłabiają działanie tych leków,
- digoksyną, gdyż kwas acetylosalicylowy może nasilać działanie tego leku,
- kwasem walproinowym, gdyż nasila on działanie antyagregacyjne kwasu acetylosalicylowego ze względu na synergistyczne działanie antyagregacyjne obu leków,
- acetazolamidem, gdyż kwas acetylosalicylowy może w znacznym stopniu zwiększać stężenie, a tym samym toksyczność acetazolamidu,
- glikokortykosteroidami podawanymi ogólnie, z wyjątkiem hydrokortyzonu stosowanego jako terapia zastępcza w chorobie Addisona, gdyż podawane jednocześnie z salicylanami, zwiększają ryzyko wystąpienia choroby wrzodowej i krwawienia z przewodu pokarmowego oraz zmniejszają stężenie salicylanów w osoczu w trakcie leczenia, zaś po jego zakończeniu zwiększają ryzyko przedawkowania salicylanów,
- inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE) stosowanymi jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym w dużych dawkach (np. enalaprylem, kaptoprylem), gdyż kwas acetylosalicylowy zmniejsza działanie przeciwnadciśnieniowe tych leków.
Maseczka aspirynowa - dla kogo tak, dla kogo nie?
Maseczka aspirynowa nadaje się w zasadzie dla każdego rodzaju cery, ale uważać na nią powinny osoby, które mają cerę wrażliwą, bardzo suchą i naczyniową - osoby z takim problemem skóry powinny bardzo skrupulatnie dobierać kosmetyki, bo nieustannie narażają się na podrażnienia. Maseczka z aspiryny lub polopiryny sprawdzi się najlepiej w przypadku cery mieszanej, tłustej, skłonnej do zmian trądzikowych, problematycznej. Przy regularnym stosowaniu można zauważyć wyraźną poprawę stanu skóry, zmniejszenie liczby zaskórników, drobnych krostek, rozjaśnienie przebarwień.
- Uwaga! Maseczka z aspiryny pomoże pozbyć się zanieczyszczeń skóry, ale jet to pomoc jedynie powierzchowna. Jeśli zmagasz się z trądzikiem i masz poważne problemy ze skórą lepiej zgłoś się do lekarza dermatologa lub endokrynologa. Żadna maseczka nie leczy przyczyny chorób skóry.
Niewiele osób ma typową skórę tłustą. Takie osoby przeważnie zmagają się z ostrą postacią trądziku, co jest jednym z przeciwwskazań do stosowania maseczki aspirynowej. Większość pań i panów posiada klasyczną skórę mieszaną - tłuszczącą się i świecącą w strefie T, suchą na policzkach, powiekach. Wypryski i niedoskonałości przy takim typie cery pojawiają się okresowo przy okazji np. zbliżającej się miesiączki, zmianach pogody, chorobie. Na taka skórę najlepiej stosować maseczkę punktowo - nakładać papkę z aspiryny na czoło, nos, brodę i inne problematyczne rejony. Traktowanie całej twarzy kwasem acetylosalicylowym może podrażniać wrażliwe rejony.
Polopiryna S – skutki uboczne
Każdy lek może powodować działania niepożądane. Polopiryna S może powodować:
- zaburzenia krwi i układu chłonnego: małopłytkowość, niedokrwistość wskutek mikrokrwawień z przewodu pokarmowego, niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, leukopenia, agranulocytoza, eozynopenia, zwiększone ryzyko krwawień, wydłużenie czasu krwawienia, wydłużenie czasu protrombinowego,
- zaburzenia z układu nerwowego: szumy uszne (zazwyczaj jako objaw przedawkowania), zaburzenia słuchu, zawroty głowy,
- zaburzenia układu immunologicznego: reakcje nadwrażliwości: wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, wstrząs,
- zaburzenia pracy serca,
- nadciśnienie,
- zaburzenia nerek i dróg moczowych: białkomocz, obecność leukocytów i erytrocytów w moczu, martwica brodawek nerkowych, śródmiąższowe zapalenie nerek,
- niestrawność, zgaga, uczucie pełności w nadbrzuszu, nudności, wymioty, brak łaknienia, bóle brzucha, krwawienia z przewodu pokarmowego, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, uczynnienie choroby wrzodowej, perforacje,
- zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: ogniskowa martwica komórek wątrobowych, tkliwość i powiększenie wątroby, szczególnie u pacjentów z młodzieńczym reumatoidalnym zapaleniem stawów, układowym toczniem rumieniowatym, gorączką reumatyczną lub chorobą wątroby w wywiadzie, przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy, fosfatazy alkalicznej i stężenia bilirubiny.