U nas zapłacisz kartą
Polopiryna na pryszcze - Czy to skuteczny sposób na pozbycie się niedoskonałości skóry?
Polopiryna S – działanie leku
Polopiryna S jest lekiem, który działa działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie i przeciwgorączkowo. Dobrze sprawdzi się przy przeziębieniach, grypie, a także stanach bólowych o umiarkowanym nasileniu (bóle głowy, zębów, mięśni czy stawów). Lek powinno się przyjmować w trakcie posiłku lub zaraz po jedzeniu. Polopiryny S nie powinno się przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Najlepiej tabletki trzymać w oryginalnym opakowaniu, aby nie miały kontaktu ze światłem i wilgocią. Uwaga! Polopiryna S jest niewskazana u dzieci poniżej 16 lat.
Substancją czynną Polopiryny S jest kwas acetylosalicylowy. Każda tabletka zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego. Wśród pozostałych składników znajdziemy skrobię kukurydzianą, sproszkowaną celulozę, celulozę mikrokrystaliczną.
Polopiryna S – dawkowanie leku
- Dorośli: od 300 mg do 600 mg (od 1 do 2 tabletek) co 4 godziny. Nie przyjmować więcej niż 3 g leku na dobę.
- Młodzież w wieku powyżej 16 lat: od 600 mg do 900 mg (od 2 do 3 tabletek) na dobę.
W chorobach reumatycznych, tylko na zlecenie lekarza:
- w gorączce reumatycznej: 900 mg (3 tabletki) 4 razy na dobę,
- w reumatoidalnym zapaleniu stawów: 600 mg (2 tabletki) od 3 do 4 razy na dobę.
Zawał mięśnia sercowego, profilaktyka zawału mięśnia sercowego:
- od 150 mg do 300 mg (od ½ do 1 tabletki) na dobę.
Lek nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 16. roku życia.
U pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) należy stosować lek w mniejszych dawkach i w większych odstępach czasowych, ze względu na zwiększone ryzyko występowania objawów niepożądanych.
Polopiryna S – interakcje
Nie wolno stosować Polopiryny S z metotreksatem w dawkach 15 mg na tydzień lub większych, ze względu na jego toksyczny wpływ na szpik kostny.
Należy zachować ostrożność stosując jednocześnie z:
- metotreksatem w dawkach mniejszych niż 15 mg na tydzień,
- lekami przeciwcukrzycowymi, np. insuliną, pochodnymi sulfonylomocznika, gdyż kwas acetylosalicylowy nasila działanie hipoglikemizujące (zmniejszające stężenie glukozy we krwi) leków przeciwcukrzycowych,
- lekami przeciwzakrzepowymi, np. pochodnymi kumaryny, heparyną oraz lekami trombolitycznymi, np. streptokinazę i alteplazę lub innymi lekami hamującymi agregację płytek krwi, np. tyklopidynę,
- innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi,
- selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), ze względu na zwiększone ryzyko krwawień z górnego odcinka przewodu pokarmowego na skutek synergistycznego działania tych leków,
- lekami moczopędnymi, gdyż kwas acetylosalicylowy może zmniejszyć skuteczność tych leków oraz nasilać ototoksyczne (uszkadzające słuch) działanie furosemidu,
- lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego z moczem, np. benzbromaron, probenecyd, gdyż salicylany osłabiają działanie tych leków,
- digoksyną, gdyż kwas acetylosalicylowy może nasilać działanie tego leku,
- kwasem walproinowym, gdyż nasila on działanie antyagregacyjne kwasu acetylosalicylowego ze względu na synergistyczne działanie antyagregacyjne obu leków,
- acetazolamidem, gdyż kwas acetylosalicylowy może w znacznym stopniu zwiększać stężenie, a tym samym toksyczność acetazolamidu,
- glikokortykosteroidami podawanymi ogólnie, z wyjątkiem hydrokortyzonu stosowanego jako terapia zastępcza w chorobie Addisona, gdyż podawane jednocześnie z salicylanami, zwiększają ryzyko wystąpienia choroby wrzodowej i krwawienia z przewodu pokarmowego oraz zmniejszają stężenie salicylanów w osoczu w trakcie leczenia, zaś po jego zakończeniu zwiększają ryzyko przedawkowania salicylanów,
- inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE) stosowanymi jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym w dużych dawkach (np. enalaprylem, kaptoprylem), gdyż kwas acetylosalicylowy zmniejsza działanie przeciwnadciśnieniowe tych leków.