U nas zapłacisz kartą
Polopiryna na pryszcze - Czy to skuteczny sposób na pozbycie się niedoskonałości skóry?
Domowe sposoby na pryszcze
4. Soda oczyszczona
Na trądzik bardzo dobre działanie wykazuje również… pasta z sody oczyszczonej! Soda działa ściągająco i oczyszczająco, a więc walka z pryszczami przy jej użyciu będzie niezwykle skuteczna. Zastanawiasz się, jak zapobiegać pryszczom z jej pomocą? Dowiedz się, jak pozbyć się trądziku dzięki sodzie oczyszczonej w… kilku krokach!
- Zmieszaj z wodą 2 łyżki sody oczyszczonej, a następnie wymieszaj całość.
- Nałóż powstałą pastę na twarz. Zostaw na ok. 10 minut. Spłucz miksturę letnią wodą.
5. Maseczka z Aspiryny
Maseczka przygotowana ze słynnej Aspiryny to szybkie sposoby na skuteczne usuwanie trądziku. W Aspirynie znajduje się bowiem kwas acetylosalicylowy, który działa przeciwbakteryjnie – usuwając zanieczyszczenia i… złuszczając martwy naskórek! Mało tego, lekarstwo działa także przeciwzapalnie, a więc minimalizuje ryzyko pojawienia się nowych zmian. Wystarczy, że:
- Zalejesz maksymalnie 2 tabletki wodą destylowaną, a następnie rozgnieciesz je na papkę.
- Zmieszasz miksturę z łyżeczką jogurtu naturalnego.
- Nałożysz na twarz powstałą pastę i przytrzymasz ją przez ok. kwadrans. Następnie zmyjesz całość letnią wodą.
Stosuj maseczkę przynajmniej 3 razy w tygodniu, by wyleczyć buzię z trądziku.
6. Czosnek dobry na wszystko!
Czosnek jest świetny nie tylko w przypadku leczenia przeziębienia. Używanie go to również skuteczne, domowe sposoby na pryszcze! Czosnek zawiera bowiem siarkę i cynk, jakie wykazują działanie oczyszczające, przeciwgrzybicze i antybakteryjne. Warto będzie wykorzystać jego magiczne wręcz właściwości.
Zobacz również
Polopiryna S – skutki uboczne
Każdy lek może powodować działania niepożądane. Polopiryna S może powodować:
- zaburzenia krwi i układu chłonnego: małopłytkowość, niedokrwistość wskutek mikrokrwawień z przewodu pokarmowego, niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, leukopenia, agranulocytoza, eozynopenia, zwiększone ryzyko krwawień, wydłużenie czasu krwawienia, wydłużenie czasu protrombinowego,
- zaburzenia z układu nerwowego: szumy uszne (zazwyczaj jako objaw przedawkowania), zaburzenia słuchu, zawroty głowy,
- zaburzenia układu immunologicznego: reakcje nadwrażliwości: wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, wstrząs,
- zaburzenia pracy serca,
- nadciśnienie,
- zaburzenia nerek i dróg moczowych: białkomocz, obecność leukocytów i erytrocytów w moczu, martwica brodawek nerkowych, śródmiąższowe zapalenie nerek,
- niestrawność, zgaga, uczucie pełności w nadbrzuszu, nudności, wymioty, brak łaknienia, bóle brzucha, krwawienia z przewodu pokarmowego, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, uczynnienie choroby wrzodowej, perforacje,
- zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: ogniskowa martwica komórek wątrobowych, tkliwość i powiększenie wątroby, szczególnie u pacjentów z młodzieńczym reumatoidalnym zapaleniem stawów, układowym toczniem rumieniowatym, gorączką reumatyczną lub chorobą wątroby w wywiadzie, przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy, fosfatazy alkalicznej i stężenia bilirubiny.
Polopiryna S – interakcje
Nie wolno stosować Polopiryny S z metotreksatem w dawkach 15 mg na tydzień lub większych, ze względu na jego toksyczny wpływ na szpik kostny.
Należy zachować ostrożność stosując jednocześnie z:
- metotreksatem w dawkach mniejszych niż 15 mg na tydzień,
- lekami przeciwcukrzycowymi, np. insuliną, pochodnymi sulfonylomocznika, gdyż kwas acetylosalicylowy nasila działanie hipoglikemizujące (zmniejszające stężenie glukozy we krwi) leków przeciwcukrzycowych,
- lekami przeciwzakrzepowymi, np. pochodnymi kumaryny, heparyną oraz lekami trombolitycznymi, np. streptokinazę i alteplazę lub innymi lekami hamującymi agregację płytek krwi, np. tyklopidynę,
- innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi,
- selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), ze względu na zwiększone ryzyko krwawień z górnego odcinka przewodu pokarmowego na skutek synergistycznego działania tych leków,
- lekami moczopędnymi, gdyż kwas acetylosalicylowy może zmniejszyć skuteczność tych leków oraz nasilać ototoksyczne (uszkadzające słuch) działanie furosemidu,
- lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego z moczem, np. benzbromaron, probenecyd, gdyż salicylany osłabiają działanie tych leków,
- digoksyną, gdyż kwas acetylosalicylowy może nasilać działanie tego leku,
- kwasem walproinowym, gdyż nasila on działanie antyagregacyjne kwasu acetylosalicylowego ze względu na synergistyczne działanie antyagregacyjne obu leków,
- acetazolamidem, gdyż kwas acetylosalicylowy może w znacznym stopniu zwiększać stężenie, a tym samym toksyczność acetazolamidu,
- glikokortykosteroidami podawanymi ogólnie, z wyjątkiem hydrokortyzonu stosowanego jako terapia zastępcza w chorobie Addisona, gdyż podawane jednocześnie z salicylanami, zwiększają ryzyko wystąpienia choroby wrzodowej i krwawienia z przewodu pokarmowego oraz zmniejszają stężenie salicylanów w osoczu w trakcie leczenia, zaś po jego zakończeniu zwiększają ryzyko przedawkowania salicylanów,
- inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE) stosowanymi jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym w dużych dawkach (np. enalaprylem, kaptoprylem), gdyż kwas acetylosalicylowy zmniejsza działanie przeciwnadciśnieniowe tych leków.