U nas zapłacisz kartą
Propolis na pryszcze - naturalne rozwiązanie dla pięknej skóry
Dlaczego propolis jest tak wyjątkowy?
Propolis w aż 80% może składać się z różnego rodzaju żywic. Zwykle zawiera ich 40-50%. Do 30% zawartości stanowią woski, 10% to olejki eteryczne. Propolis ma w sobie również domieszkę pyłku kwiatowego. Dokładny skład i walory kitu pszczelego zależą od warunków poużytkowych pasieki i miejsca zbioru, a raczej jego klimatu i roślinności. W Polsce głównymi źródłami żywic w propolisie są pąki kwiatowe brzozy, olchy, czereśni, jodły, topoli, świerku czy śliwy.
Generalnie jednak propolis to bardzo złożony pod względem składu surowiec, zawierający ponad 300 substancji i związków chemicznych. Do najlepiej przebadanych należą polifenole, w tym flawonoidy, fenolokwasy, kumaryny, estry i etery aromatyczne, ketofenole oraz aldehydofenole. Główną grupę polifenoli w kicie pszczelim stanowią fenolokwasy, w tym kwas kawowy, salicylowy, felurowy, kumaronowy, wanilinowy czy galusowy. Do występujących w nim flawonoidów zaliczymy kwercetynę, kemferol, galanginę, apigeninę, chryzynę czy akacetynę. Ważną frakcją związków są tu również terpenoidy, w tym geraniol, nerol, kariofilen, patchulen czy stigmasterol.
Alergie a možné vedlejší účinky
Při užívání propolisu je důležité mít na paměti i možná rizika, která se mohou vyskytnout. Přirozeně, propolis má pozitivní vliv na mnoho aspektů zdraví, ale u některých lidí se přece jen mohou vyskytnout vedlejší účinky.
Jedním z potenciálních rizik spojených s užíváním propolisu jsou alergické reakce. Propolis je totiž komplexní produkt, který obsahuje různé složky, včetně flavonoidů, éterických olejů, kyselin a bílkovin. Tyto složky mohou způsobit alergické reakce u jedinců, kteří jsou na ně citliví.
Alergické reakce na propolis se mohou projevit různými způsoby, včetně kožních vyrážek, svědění, zarudnutí pokožky, otoků, nebo i dýchacích problémů a zarudnutí očí. Proto pokud máte historii alergií nebo si nejste jisti, zda jste alergičtí na propolis, je důležité postupovat opatrně.
Před zahájením užívání propolisu se doporučuje provést alergický test, kterým se ověří, zda jste alergičtí na některou z látek obsažených v propolisu. Testování by samozřejmě mělo být provedeno pod dohledem alergologa.
Kromě alergických reakcí a kožních problémů však existují i další rizika užívání propolisu. Z nich nejčastěji jsou následující:
- Trávicí problémy - u některých lidí může užívání propolisu způsobit zažívací problémy, jako jsou žaludeční potíže, nevolnost nebo průjem.
- Interakce s léky - propolis dokáže ovlivnit účinnost určitých léků nebo může interagovat s jejich účinky. Je proto důležité konzultovat užívání propolisu se svým lékařem, pokud užíváte jakékoli léky.
- Hormonální změny - některé studie naznačují, že pravidelné užívání propolisu dokáže ovlivnit hormonální rovnováhu. To může mít vliv na osoby s hormonálními poruchami.
- Kontraindikace - některé skupiny lidí by měly být při užívání propolisu zvláště opatrné. Zejména těhotné ženy, kojící matky a osoby se závažnými zdravotními problémy.
Jak powstaje propolis?
Propolis to substancja o charakterze żywiczno-balsamicznym. Ma konsystencję tłustego mazidła o barwie jasnobrązowej, zielonkawej, brunatnej, czerwonawej czy pomarańczowej – w zależności od tego, z jakiej rośliny pochodzi. Pachnie żywicą i miodem. Poniżej 15 st. C propolis twardnieje i kruszy się, natomiast pożądanej plastyczności nabiera po osiągnięciu 36 st. C. Topi się w temperaturze 90 st. C.
Pszczoły zbierają substancje żywiczne z pąków kwiatów oraz młodych pędów drzew, a następnie zanoszą je do ula, by go uszczelnić. Najwięcej propolisu zużywają przed zimą, powlekając nim wnętrze ula i regulując wielkość otworów wylotowych. Na podstawie wielkości pozostawionych przez pszczoły szczelin, doświadczeni pszczelarze potrafią przewidzieć, jaka będzie nadchodząca zima.
Zabezpieczenie z propolisu chroni ul nie tylko przed zimnem, ale też przed drobnoustrojami, mogącymi wywoływać choroby. Pozwalają na to przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe właściwości tej substancji. Ponadto propolis może służyć pszczołom do balsamowania zwłok szkodników, które wdarły się do ula i ze względu na gabaryty, pszczoły nie są w stanie ich usunąć.
Słowo propolis pochodzi z greki i oznacza dokładnie „przedmurze miasta”. Kit pszczeli zyskał to określenie, ponieważ dla pszczół stanowi swoisty mur, chroniący ule przed zagrożeniem z zewnątrz, głównie przed zimnem, a także przed drobnoustrojami. Dla ludzi zaś profilaktyka oparta na propolisie to sposób na trzymanie chorób z dala od siebie.
Pszczelarze zbierają propolis metodą na kitołapki lub zeskrobując go z poszczególnych elementów ula. Pierwsza z metod jest skuteczniejsza, ponieważ pozwala zebrać najwięcej propolisu. Metoda ekstensywna, tradycyjna – polegająca na zdejmowaniu propolisu z ram i beleczek, nie daje satysfakcjonujących zbiorów, którymi można znacząco uzupełnić ofertę pasiek. Z intensywnym pozyskiwaniem kitu pszczelego należy jednak uważać, ponieważ na dłuższą metę może zaburzać pracę pszczół i wpływać negatywnie na jakość propolisu. Te, aby nadążyć z jego produkcją, mogą zbierać rozmaite, niekoniecznie pożądane substancje kleiste, które przekreślają właściwości lecznicze i terapeutyczne propolisu.