Pryszcz koło odbytu - Przyczyny, leczenie i porady
Zniekształcenie skóry odbytu - najważniejsze informacje
Zniekształcenia skóry odbytu nazywane są czasem fałdami skórnymi, fałdami skórno-anodermalnymi oraz zewnętrznymi żylakami odbytu.
Zniekształcenia te powstają najczęściej na skutek rozciągnięcia skóry wokół odbytu. Do takich sytuacji dochodzi u kobiet podczas porodu, kiedy duże parcie związane z akcją porodową może powodować zakrzepy hemoroidalne w splotach żylnych okołoodbytniczych.
Podczas porodu dochodzi także do rozciągnięcia skóry odbytu, ponieważ jest ona wtedy jak wszystkie tkanki rodzącej kobiety bardziej podatna na rozszerzanie.
Metody leczenia zniekształcenia skóry odbytu
Leczenie fałdów okołoodbytniczych polega na ich chirurgicznym wycięciu metodą klasyczną albo laserem CO2.
hemoroidy
hemoroidy zewnętrzne są grudkami tkanki, które rozwijają się w kanale odbytu. Te narośla są powiększone naczynia krwionośne.
skóra wokół naczyń krwionośnych jest bardzo wrażliwa. Ludzie mogą dostać hemoroidów ze względu na:
- wiek
- przewlekłe zaparcia
- ciąża
- wysiłek podczas wypróżnień
- wadliwa czynność jelit
- zwyczaje w toalecie (np. spędzanie zbyt dużo czasu siedząc na toalecie)
według Amerykańskiego Towarzystwa Chirurgów okrężnicy i odbytnicy (ASCRS) objawy hemoroidów obejmują:
- krwawienie podczas wypróżnień
- występ skóry podczas wypróżnień
- świąd w okolicy odbytu
- ból w okolicy odbytu
- wrażliwe grudki
Czym jest czyrak odbytu?
Na skórze okolic odbytu znajdują się liczne włosy, których mieszki stanowią dogodne miejsce do rozwoju infekcji. Najczęściej przyczyną są bakterie Gram-dodatnie, a przede wszystkim gronkowce. W zdecydowanej większości przypadków rozpoznawanym czynnikiem chorobotwórczym jest gronkowiec złocisty (w łacińskiej nomenklaturze mikrobiologicznej Staphylococcus aureus). Często spotykane w potocznym języku sformułowania typu „czyrak na odbycie” czy „w odbycie” sugerują, że powstaje on na błonie śluzowej końcowego odcinka przewodu pokarmowego. Nie są to określenia prawidłowe – choroba dotyczy znajdującej się w pobliżu skóry owłosionej.
Namnażanie się bakterii jest ułatwione, gdyż mieszki włosowe to workowate przestrzenie o niewielkim, niemal zamkniętym ujściu. Dzięki temu panują tam warunki dogodne do rozwoju drobnoustrojów: ciepło, znaczna wilgotność, utrudniony odpływ zbierającej się w tych rejonach wydzieliny. Bakterie rozwijają się szybko, korzystając z pożywki, jaką stanowią dla nich zrogowaciałe komórki nabłonka oraz resztki mas kałowych, które często znajdują się na skórze w okolicy odbytu.