U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na bliznie - Jak sobie z nim poradzić?
Tak powstaje pryszcz
Bakterie uwalniają enzymy (lipazy) rozkładające obojętne tłuszcze łoju na mniejsze cząstki (wolne kwasy tłuszczowe). Właśnie te kwasy tłuszczowe powodują powstawanie stanów zapalnych. Wzrasta liczba zakażonych komórek i wydzieliny wypełnającej woreczek. Jest tam coraz mniej miejsca, przez co nasila się nacisk na ścianki mieszka włosowego zablokowanego czopem rogowym. W pewnym momencie ścianki nie wytrzymują nacisku, pękają, a zawartość rozlewa się na otaczającą tkankę. Powstaje ostry stan zapalny, tworzą się krosty.
Trądzik pospolity może mieć różne etapy. Pierwsza odmiana trądziku charakteryzuje się zaskórnikami utrzymującymi się przez miesiące, a nawet lata, w okresie dojrzewania. Rozróżnia się zaskórniki otwarte i zamknięte. W zaskórnikach zamkniętych ujście mieszka jest zatkane, spod skóry prześwituje biaława grudka, czop łojowo-rogowy. Często dochodzi do zakażeń i nagromadzenia się ropy, ponieważ zawartość mieszka nie może się wydostać na zewnątrz. W zaskórnikach otwartych ujście się nie domyka, widoczny jest czarny punkt. Nie ma on nic wspólnego z brudem, jak się powszechnie uważa. Czarny kolor spowodowany jest utlenianiem się czopu rogowo-tłuszczowego. Kolejnym etapem trądziku jest jest acne papulopustolosa. W zaskórniku powstały już zmiany zapalne, grudki i krosty. Ten etap może ciągnąć się latami. Prawie każda krosta pozostawia wklęsłą (rzadziej także wypukłą) bliznę. Jeśli trądzik się pogarsza, rozwija się raczej rzaska forma acne conglobata. W wyniku stanu zapalnego wokół mieszka tworzą się guzkowate nacieki i ropne, a po ich ustąpieniu pozostają blizny wklęsłe i wypukłe.
Mniejsze ryzyko powstawania blizn i przebarwień
Wyrywanie pryszczy może przynieść więcej szkody niż pożytku. Może to wydłużyć czas gojenia i zwiększyć ryzyko powstawania blizn.
Oto dlaczego popping może prowadzić do bardziej wyraźnych blizn i ciemnych plam:
- Uszkodzenie mieszka włosowego: Agresywne wyciskanie pryszcza może spowodować uszkodzenie lub pęknięcie ściany mieszka włosowego. Prowadzi to do wycieku ropy i płynów głęboko pod skórę, powodując większy stan zapalny.
- Rozprzestrzenianie się bakterii: Pryszcze wymuszają wydostanie się bakterii z głębiej położonych mieszków włosowych na powierzchnię skóry. Może to rozprzestrzenić infekcję na inne obszary i spowodować więcej wyprysków.
- Powodowanie urazów: Wyrywanie i sondowanie pryszczy może uszkodzić otaczające je komórki skóry. Powoduje to pogłębienie stanu zapalnego.
- Opóźnianie gojenia: Wyskakiwanie pryszczy zakłóca naturalną trajektorię gojenia się pryszczy. Powstała otwarta rana potrzebuje więcej czasu, aby się zagoić.
- Wzmocnienie stanu zapalnego: Wyciskanie ropy podsyca stan zapalny, zamiast pozwolić mu samoistnie ustąpić. Powoduje to przekształcenie małego pryszcza w znacznie większą, czerwoną i opuchniętą zmianę.
Unikając wyskakiwania i pozwalając pryszczom goić się naturalnie, mają Państwo znacznie mniejsze ryzyko wywołania blizn lub przebarwień pozapalnych. Pryszcz ustępuje szybciej bez rozprzestrzeniania się infekcji głębiej pod skórą.
Ropa jest ponownie wchłaniana przez organizm
Jeśli nie usunie Pan/Pani pryszcza, znajdująca się w nim ropa nie pozostanie uwięziona pod skórą. Organizm jest w stanie stopniowo ją wchłonąć i wyeliminować.
Oto jak to zrobić:
Ropa wewnątrz pryszcza to nagromadzenie martwych komórek, ropy i bakterii. Znajduje się ona w ścianie zatkanego mieszka włosowego.
Gdy pryszcz zaczyna się goić, a stan zapalny zmniejsza się, ściana mieszka włosowego powoli pęka. Pozwala to ropie wydostać się na powierzchnię skóry, gdzie zostaje usunięta.
Ropa, która pozostaje głębiej wewnątrz pęcherzyka, jest ponownie wchłaniana przez naczynia krwionośne i układ limfatyczny. Stamtąd przedostaje się do krwiobiegu, aby organizm mógł ją odfiltrować.
Proszę więc mieć pewność, że ropa nie zalega pod skórą. Pana/Pani ciało jest przystosowane do radzenia sobie z nią i jej ponownego wchłaniania bez konieczności wyskakiwania.