U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na dolnej powiece - Przyczyny, leczenie i porady pielęgnacyjne
Spis treści:
- Gradówka a jęczmień
- Gradówka a prosaki
- Jak powstaje gradówka na oku?
- Gradówka na powiece – objawy
- Czy gradówka jest zakaźna?
- Leczenie gradówki
- Gradówka – powikłania
Gradówka na oku (łac. chalazion) to dolegliwość, którą bardzo łatwo pomylić z jęczmieniem. Czym różni się gradówka od jęczmienia? Jęczmień na oku jest wywołany przez zakażenie bakteryjne gronkowcami. Wyróżnić można zewnętrzny jęczmień: pod okiem (na dolnej powiece), jęczmień na powiece górnej lub jęczmień wewnętrzny.
Gradówka często powstaje wskutek powikłań po jęczmieniu lub jako jego następstwo. To przewlekłe zapalenie gruczołu Meiboma, czyli gruczołu tarczkowego (zapalenie ma charakter ziarniniaka tłuszczowego). Przyczyną gradówki na oku jest więc najczęściej powracający lub źle leczony jęczmień.
Domowe sposoby na gradówkę
Gradówka może ulec samowyleczeniu, są to jednak przypadki sporadyczne. Jeśli stan zapalny nie jest ostry, warto skorzystać z domowych sposobów walki z gradówką. Zalecane jest stosowanie okładów lub staranne przemywanie powieki.
Na początek warto, kilka razy dziennie wykonać ciepły okład z rumianku lub z samej wody. Najlepiej zastosować waciki higieniczne. Okład jednorazowo trzymajmy na oku przez około 15-20 minut, nie dociskając go do gradówki.
Aby zmniejszyć obrzęk i odprowadzić zalegającą masę, można przeprowadzić również delikatny masaż powieki. Również pamiętaj przy tym, żeby nie naciskać i nie ściskać gradówki.
Jeśli mimo to gradówka nie znika lub się powiększa, należy udać się do okulisty. Natychmiastowy kontakt z lekarzem jest zalecany również w przypadku bólu oka lub pogorszenia ostrości widzenia.
Rodzaje zmian: zrogowacenia, tłuszczaki, brodawki, żółtaki i inne
Guzy powiek stanowiące rozrost naskórka
Guzy powiek stanowiące rozrost naskórka to rogowacenie łojotokowe (brodawka łojotokowa), brodawka pospolita, róg skórny, mięczak zakaźny, prosaki i torbiele naskórkowe.
- Rogowacenie łojotokowe (brodawka łojotokowa) występuje bardzo często i dotyczy chorych w średnim lub starszym wieku. Guzy te mają bardzo różny wygląd i kształt. Zazwyczaj przybierają formę płaskich, gładkich, tłustych i wypukłych grudek o różnym kolorze, którym towarzyszy w różnym stopniu nasilone rogowacenie. Niejednokrotnie przybierają jednak postać uszypułowanych guzków, niekiedy zaś mogą mieć budowę zrazikową (tj. złożoną z mniejszych elementów) i brodawkowatą powierzchnię. Guzy te powstają na skutek namnażania się komórek naskórka. Przyczyna ich powstawania nie jest znana. Częściej występują na skórze wystawionej na działanie promieniowania UV.
- Brodawkę pospolitą (verruca vulgaris) wywołuje wirus brodawczaka ludzkiego (HPV) typ 6 lub 11. W obrębie skóry powiek występuje stosunkowo rzadko. Są to produkujące nadmierną ilość keratyny (hiperkeratotyczne) grudki o szorstkiej, nierównej powierzchni.
- Termin róg skórny oznacza obecność nadmiernego rogowacenia naskórka z nagromadzeniem żółtobrunatnych mas rogowych o chropowatej powierzchni. Guzy te mogą mieć bardzo różny kształt, niekiedy przypominają z wyglądu rogi. Mogą one towarzyszyć zarówno zmianom łagodnym skóry, jak i złośliwym, dlatego zawsze wymagają biopsji do zbadania ich podstawy. Ostateczną diagnozę stawia się dopiero po ich wycięciu i badaniu histopatologicznym.
- Mięczak zakaźny to guzek zapalny wywołany przez bardzo zakaźny wirus z grupy ospy. Często występuje u dzieci i przeważnie dotyczy skóry powiek. Jeśli mięczaki są liczne i pojawiają się u dorosłych, można podejrzewać u nich nabyte upośledzenie odporności. Mięczaki mają woskowy, półprzezroczysty wygląd, a w ich centrum widoczne jest zagłębienie, z którego po uciśnięciu wydobywa się treść przypominająca kaszkę. Umiejscowione w brzegu powieki mogą podtrzymywać przez długi czas stan zapalny spojówek i rogówki (zob. Zaczerwienienie oka [czerwone oko, zespół czerwonego oka] oraz Zapalenie spojówek).
- Prosaki to drobne, naskórkowe torbiele wypełnione masami łojowo-rogowymi (keratyną). Guzki te powstają spontanicznie lub w trakcie gojenia się zmian skórnych o charakterze pęcherzyków. Grudki te mają kolor od woskowobiałych do żółtych i średnicę 1–2 mm. Prosaki spotyka się bardzo często u noworodków.
- Naskórkowe torbiele wtrętowe (torbiele łojowe, kaszaki) powstają z zagłębienia mieszka włosowego i gruczołów łojowych samoistnie lub w wyniku urazu i rosną powoli. Są okrągłe i mają gładką powierzchnię, kolor cielisty i wielkość od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Niekiedy w centrum widać otwór będący zaczopowanym kanałem włosa. Po wyciśnięciu lub pęknięciu może wydostać się z guzka kaszkowata zawartość.
- Torbiel mieszka włosowego występuje najczęściej (w 90% przypadków) na owłosionej skórze głowy, przy małżowinach usznych. W okolicach oczu torbiele mogą niekiedy występować między brwiami. U jednej czwartej chorych ulegają one zwapnieniu, tworząc twardy guz.
- Kępki żółte (żółtaki, xanthelasma) to charakterystyczne płaskie guzy o żółtym zabarwieniu występujące w okolicy kąta przyśrodkowego powieki dolnej i/lub górnej. Często są symetryczne i mogą zajmować wszystkie cztery powieki. Wykazują tendencję do powolnego wzrostu i zlewania się ze sobą. Kępki żółte sprawiają głównie problemy kosmetyczne. Mimo że guzki w badaniach histologicznych stanowią nagromadzenie makrofagów wypełnionych cholesterolem, ogólne stężenie cholesterolu u chorych jest zwykle prawidłowe. U części pacjentów może występować zwiększone stężenie lipidów w surowicy.
Opryszczka oka u dziecka. Co robić?
Jeżeli masz czynną opryszczkę ust, nie całuj swojego dziecka. W twojej ślinie znajduje się wirus, który może łatwo zakazić też malucha.
Poza tym, dzieci bardzo często dotykają swojej twarzy i np. w razie zakażenia i zimna na ustach, są w stanie samodzielnie przenieść wirusa do oka.
Taki stan u dzieci jest znacznie bardziej niebezpieczny niż u dorosłych, którzy mają lepiej wykształconą odporność. Do przedostania się wirusa na noworodka może dojść również podczas porodu.
W skrajnych przypadkach, zakażenie opryszczkowe u dziecka pozostawia trwałe ślady neurologiczne, a przy tym doprowadza nawet do utraty wzroku.
Opryszczkę na oku u niemowlaka rozpoznasz po:
- zaczerwienionych, obrzękniętych oczach,
- powierzchownych owrzodzeniach, ponieważ opryszczka ujawnia się też na powiece dziecka,
- pęcherzykach, które mają charakterystyczny, drzewkowaty kształt niespotykany w przebiegu innych zakażeń wirusowych.
Jak wskazuje Magdalena Marczyńska z Kliniki Chorób Zakaźnych Wieku Dziecięcego w Warszawie na łamach „Po dyplomie”, zmiany wywołane opryszczką na oku u dziecka bardzo łatwo ulegają nadkażeniom bakteryjnym.
Takiej opryszczce oka u dzieci towarzyszą:
- obrzęk powiek,
- światłowstręt,
- łzawienie,
- zapalenie przyusznych węzłów chłonnych.
Opryszczka oka u dziecka ma tendencję do nawracania. Choroba ponownie dotknie około 30% dzieci, zwłaszcza tych mniejszych.
Predyspozycję do tego mają w szczególności dzieci młodsze. Dlatego trzeba zachować dużą ostrożność, gdy zauważysz objawy charakterystyczne dla opryszczki oka u noworodka lub nieco większego maluszka.
Z uwagi na to, że duża część społeczeństwa to nosiciele wirusa opryszczki, trudno uchronić dziecko przed jego transmisją.
Działaj natomiast natychmiast, gdy tylko zauważysz niepokojące objawy - udaj się z dzieckiem do pediatry, który wdroży leczenie. Opryszczki oka nie pozostawiaj samej sobie, bo choroba może w istotny sposób wpłynąć na jakość widzenia Twojego dziecka.
Jęczmień na oku - objawy
Jęczmień charakteryzuje się bolesnym, ograniczonym obrzękiem powieki i obecnością guzka zapalnego, któremu towarzyszy zaczerwienienie. Niekiedy pierwszym objawem może być ogólny obrzęk i zaczerwienienie całej powieki, które z czasem ogranicza się do mniejszego obszaru. W bardzo rzadkich przypadkach zakażenie obejmuje całą powiekę. Jęczmienie mogą być jedno- lub dwustronne, pojedyncze lub mnogie. Niejednokrotnie w wywiadzie stwierdza się, że podobne zakażenia miały już miejsce w przeszłości. Jęczmień nie powoduje zaburzeń widzenia.
Mimo powszechnie panującego przekonania nie ma ewidentnych dowodów, że stosowane kosmetyki powodują lub nasilają chorobę, należy jednak rozważyć rezygnację ze stosowania dotychczasowego opakowania kosmetyków do makijażu, kremów do powiek lub płynów do oczu, bo mogą być zakażone.
Jęczmień na powiece - pocieranie złotem
Skuteczność leczenia jęczmienia przez jego pocieranie złotą obrączką nie ma nic wspólnego z materiałem, z jakiego jest ona wykonana, a z faktem, że w trakcie masażu dochodzi do odblokowania zamkniętych ujść gruczołów. Masaż przeprowadza się zawsze w kierunku ujścia gruczołów w krawędzi powieki, czyli w powiece górnej z góry do dołu, a w powiece dolnej – z dołu ku górze.
Jęczmień na oku – czy wolno wyciskać?
Nie, nie należy wyciskać ani nakłuwać jęczmieni samodzielnie. Może to jedynie pogorszyć stan powieki. Jeśli jęczmień obejmuje mieszek włosowy rzęsy, można ją wyrwać, ale delikatnie, czystą pęsetą. Mechaniczne otwarcie jęczmienia może zostać przeprowadzone jedynie przez lekarza.
