U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na dolnej powiece - Przyczyny, leczenie i porady pielęgnacyjne
Gradówka a prosaki
Gradówka na oku bywa mylona z prosakami – są to małe zmiany znajdujące się pod skórą, wyglądem przypominające ziarna prosa. Mają biały lub żółty kolor i znajdują się pod skórą. Są zazwyczaj niebolesne i często występują w grupach. Prosaki tworzą się na skutek zamknięcia gruczołów łojowych. Pojawienie się prosaków nie powoduje zaczerwienienia oczu ani uczucia ich suchości, co odróżnia je od gradówki.
Nieleczona gradówka jest niebezpieczna dla zdrowia i może prowadzić do astygmatyzmu lub trwałych zaburzeń widzenia. Jeśli lekarz zaobserwuje tendencję do częstych nawrotów gradówek, konieczna może być szersza diagnostyka, by wykluczyć inne, poważniejsze choroby. Aby skrócić czas leczenia gradówki, zaleca się rezygnację z noszenia soczewek kontaktowych i makijażu oczu.
Fot. Adobe Stock
Autor: Jacek Krajl
Gradówka powstaje w wyniku przenikania do tarczki nadmiaru wydzieliny łojowej. W ten sposób powstaje niewielka krostka na oku. Przyczyną nagromadzenia wydzieliny jest zaczopowanie ujść gruczołów łojowych, a skutkiem tego stanu jest duże ryzyko rozwoju stanu zapalnego w miejscu zablokowania ujść gruczołów łojowych.
Fot. Adobe Stock
Leczenie gradówki - co stosować?
Nieleczona gradówka może powodować silny ból lub nawet pogorszyć ostrość widzenia. Jak leczyć gradówkę? Leczenie farmakologiczne gradówki polega zazwyczaj na wcieraniu w gradówkę maści zawierających antybiotyki, aplikowaniu specjalnych kropli na gradówkę lub leków doustnych. W każdej aptece znajdziemy także maści i płyny na gradówkę dostępne bez recepty.
Gdy stosowanie tego rodzaju preparatów nie przynosi efektów, konieczne jest operacyjne usunięcie gradówki. Operacja gradówki jest wykonywana w znieczuleniu miejscowym i polega na nacięciu skóry w miejscu guzka i usunięcia wszystkich jego elementów.
Warto pamiętać, że osoby, które mają tendencję do pojawiania się gradówek, powinny regularnie przemywać powieki wacikiem zwilżonym ciepłą przegotowaną wodą.
Co robić w razie wystąpienia objawów?
Pojawienie się guzów powiek powinno skłonić pacjenta do wizyty w gabinecie okulistycznym w celu ustalenia diagnozy i podjęcia odpowiedniego postępowania. W przypadku zmian łagodnych wczesne leczenie pozwala na osiągnięcie bardzo dobrego rezultatu kosmetycznego i zapobiega oszpecającemu zniekształceniu powiek i twarzy.
W ustaleniu rozpoznania pomocne jest badanie w mikroskopie okulistycznym (lampie szczelinowej, zob. Badanie w lampie szczelinowej [biomikroskopia]), jednak niejednokrotnie badanie kliniczne nie pozwala na postawienie ostatecznej diagnozy. Często bowiem zmiany skórne mają podobny wygląd makroskopowy mimo różnej budowy histopatologicznej. Z tego względu wykonuje się biopsję zmiany.
Biopsja z wycięciem zmiany daje odpowiedź na pytanie o charakter guza i jednocześnie powoduje całkowite wyleczenie. Typowo kwalifikują się do niej małe zmiany umiejscowione daleko od punktu łzowego, kąta bocznego, nieobejmujące brzegu powiek lub położone w jego centrum. Jednak niejednokrotnie chirurdzy, chcąc oszczędzić pacjentowi dodatkowego zabiegu oraz związanych z nim stresów i niedogodności, podejmują się wycięcia za jednym razem także bardziej skomplikowanych guzów.
Biopsja diagnostyczna polega na pobraniu jedynie fragmentu guza. Należy ją pobierać z reprezentatywnego obszaru nowotworu. Musi ona zawierać zdrowe brzegi, być wystarczająco duża, aby możliwe było badanie histopatologiczne, nie może prowadzić do zmiażdżenia lub innego uszkodzenia pobieranych tkanek.