U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na dziąsle - Przyczyny, leczenie i zapobieganie
Opryszczka jamy ustnej - leczenie
Leczenie opryszczki jamy ustnej polega na stosowaniu doustnych leków przeciwwirusowych, które skracają czas trwania objawów i łagodzą ich nasilenie, jednak nie leczą przyczyny choroby. Wirusa nie można bowiem usunąć z organizmu. Ten do końca życia pozostaje w uśpieniu i w późniejszym życiu ponownie może dać objawy zakażenia po aktywacji spowodowanej przejściowym stanem osłabienia odporności (np. stres, przeziębienie).
Poza tym, w przypadku problemów z gryzieniem, żuciem i połykaniem, należy stosować dietę płynną, półpłynną lub papkowatą. Mogą to być przecierane zupy, warzywa czy owoce. Należy pamiętać, aby nie podawać potraw kwaśnych ani ostro przyprawionych potraw, a także napojów gazowanych. Płyny i pokarmy nie powinny być ani zbyt ciepłe, ani zbyt zimne. Gojenie się śluzówki wspomogą witaminy z grupy B i witamina C, a także spożywanie minimum 2 litrów płynu dziennie.
Należy liczyć się z tym, że ból jamy ustnej może być bardzo silny i spowodować niechęć nie tylko do jedzenia, lecz także do picia, co może doprowadzić do odwodnienia. Wówczas dziecko trzeba przewieźć do szpitala w celu dożylnego uzupełnienia niedoboru płynów.
Streszczenie
Sutek i otoczka mogą być miejscem bolesnych guzków i wyprysków. Najczęściej są one spowodowane trądzikiem, wrastającymi włoskami, zatkanymi gruczołami lub ropniami. Jeśli guzek nie ustąpi sam w ciągu kilku dni, można skonsultować się z pracownikiem służby zdrowia w celu diagnozy i leczenia.
Guz lub pryszcz na brodawce zwykle nie jest wielkim problemem. Jednak zmiana intymnej części ciała może być przerażająca. Jeśli guz nie boli ani nie ma żadnych innych objawów, daj mu kilka dni na wygojenie. Podobnie jak w przypadku trądziku w innych miejscach ciała, często sam znika.
Jeśli guzek jest swędzący, bolesny lub wycieka ropa lub inny płyn, porozmawiaj z lekarzem. W większości przypadków pryszcz na sutku jest łatwy do wyleczenia. Pamiętaj tylko, że nie musisz czuć się niekomfortowo, jeśli lekarz może Ci pomóc. Guzki powodujące dyskomfort częściej wymagają leczenia.
Bąbel z ropą na dziąśle - przyczyny powstawania
Ropa w dziąśle jest typowym objawem stanu zapalnego, zazwyczaj rozwijającego się w wyniku głębokich zmian próchniczych oraz zakażenia bakteryjnego, choć nie tylko.
Wśród najczęstszych przyczyn powstawania tego typu ropni wymienić można:
- zaniedbania w higienie jamy ustnej, a następnie w leczeniu ubytków, finalnie prowadzące do wystąpienia próchnicy, odczynów zapalnych oraz martwicy miazgi zęba, a także infekcji otaczających go tkanek,
- choroby i urazy tkanek miękkich przyzębia, w tym zapalenie dziąseł oraz mechaniczne ich uszkodzenie np. w czasie jedzenia albo używania wykałaczki.,
- błędy w postępowaniu stomatologicznym – niedokładne opracowanie ubytków, nie zachowanie zasad aseptyki itd.,
- naturalne powikłania występujące po leczeniu kanałowym lub ekstrakcji zęba (najczęściej występuje ropa w dziąśle powyrwaniu ósemki lub siódemki, które są silnie zakorzenione w szczęce, a przy tym mocno zniszczone próchnicą),
- zatrzymane lub utrudnione wyrzynanie się zębów, w szczególności ósemek.
Zobacz film: Próchnica
Pierwsze objawy ropnia na dziąśle u dziecka to przede wszystkim ból i tkliwość błony śluzowej, zaczerwienienie dziąsła oraz wyraźny obrzęk, który może być widoczny także na twarzy np. na policzku po stronie chorego zęba. Pojawia się również niewielki pęcherzyk wypełniony ropą, który może samoistnie pęknąć. Niekiedy obecne są ogólne objawy infekcji i stanu zapalnego: osłabienie, pogorszenie samopoczucia, wzrost temperatury ciała. Dziecko, u którego rozwinął się ropień dziąsła, jest niespokojne, rozdrażnione i niechętne do spożywania pokarmów, ponieważ przeżuwanie sprawia mu dyskomfort i ból.
Ropień u dziecka zlokalizowany bliżej tkanki zębowej charakteryzuje się silnym, rozpierającym i pulsującym bólem, który niekiedy promieniuje do skroni lub ucha. Dziąsło nad zębem jest zaczerwienione i opuchnięte.
Ropień na dziąśle - zabiegi lecznicze
Z tego powodu pojawienie się bolesnych bąbli z ropą na dziąśle stanowi bezwzględne wskazanie do interwencji stomatologicznej, a w niektórych przypadkach wręcz chirurgicznej. Stan zapalny i martwicę tkanek położonych wokół wierzchołka zęba leczy się wyłącznie zabiegowo, ewentualnie przy wsparciu dostępnych na receptę antybiotyków.
Czy można przebić ropę w dziąśle? Nie należy podejmować prób leczenia na własną rękę. Przebijanie pęcherza może doprowadzić do rozprzestrzenienia infekcji lub jej wtórnego nadkażenia, wszelkie zaś płukanki mają ograniczoną i jedynie doraźną skuteczność.
Stomatologiczne leczenie ropy w dziąśle polega na wykonaniu jednego lub serii zabiegów endodontycznych, polegających na oczyszczeniu kanałów zębowych z zalegających pokładów chorej lub martwej miazgi, a następnie ich poszerzeniu, wysuszeniu i wypełnieniu.
Wymaga to uprzedniego „zatrucia” zęba lub zastosowania bardzo silnego znieczulenia (współcześnie leczenie kanałowe coraz częściej odbywa się przy zastosowaniu drugiej z wymienionych technik). Po tego typu zabiegu powstaje martwy ząb, lecz po odpowiednim opracowaniu ubytku może pacjentowi służyć jeszcze przez długie lata.
Co równie ważne, ropa w dziąśle po leczeniu kanałowym powinna samoistnie ustąpić. Jeśli tak się nie dzieje, oznacza to, że zainfekowaniu uległy nie tylko tkanki otaczające newralgiczny ząb, lub też – że zabieg nie został wykonany z należytą starannością. Najczęściej wymaga to ponownego „otwarcia zęba”, ewentualnie nacięcia dziąsła i jego drenażu.
