U nas zapłacisz kartą
Jak leczyć pryszcze na gałce ocznej?
Leczenie opryszczki oka. Ile trwa?
O ile terapią opryszczki warg zajmuje się lekarz internista albo dermatolog, o tyle leczenie opryszczki w oku najlepiej powierzyć lekarzowi okuliście, który ma dokładną wiedzę związaną z tym, jak funkcjonuje oko dotknięte przez wirus.
Początek treści sponsorowanej
Proces leczenia opryszczki można przyspieszyć dzięki preparatom z maksymalną dawką acyklowiru, który hamuje namnażanie wirusów. Szczególnie gdy "zimno" pojawia się cyklicznie, warto sięgnąć po lek w formie tabletki. W aptece znajdziemy produkt bez recepty. Stosując go, nie tylko zapobiegniemy nawrotom opryszczki, ale i zmniejszymy prawdopodobieństwo jej wystąpienia. Kliknij tutaj jeśli potrzebujesz pomocy w zwalczaniu opryszczki.
Koniec treści sponsorowanej
Jak leczyć opryszczkę na oku? Zanim specjalista postawi diagnozę, przeprowadzi z pacjentem wywiad, a także zleci lub wykona badanie w biomikroskopie, czyli lampie szczelinowej. Dodatkowo, dokładnie obejrzy zmiany - rozpoznanie może oprzeć na pęcherzykach wypełnionych surowiczą treścią, umiejscowionych na powiekach albo charakterystycznym drzewkowatym nacieku w powierzchownych warstwach rogówki.
Terapia jest dopasowywana też do konkretnej lokalizacji pęcherzyków opryszczkowej. Inne preparaty zostaną wykorzystane w leczeniu opryszczki na oku, a inne w leczeniu opryszczki na powiece.
W tym pierwszym przypadku stosuje się dodatkowo krople do oczu. W obu sytuacjach zastosowanie znajdą maści oczne oraz żele oczne zawierające w swoim składzie acyklowir lub gancyklowir.
W przypadku ciężkiego przebiegu choroby, lekarz może przepisać doustne leki na opryszczkę oka.
Ostatecznie decyzję o tym, jak powinno wyglądać leczenie opryszczki pod okiem, w oku lub w jego okolicach, podejmuje specjalista.
Jeżeli choroba nie ma trudnego przebiegu i nie atakuje bezpośrednio oka, ale znajduje się w sąsiedztwie, w pierwszym kroku, np. zanim udasz się do lekarza, możesz postawić na leczenie opryszczki oka sięgając po preparaty zawierające acyklowir, dostępne bez recepty i przeznaczone bezpośrednio np. do połykania lub do nakładania na aktywną opryszczkę.
Oparzenia termiczne
Oparzenie termiczne mogą być wywołane ogniem oraz gorącymi substancjami ciekłymi i stałymi. W oparzeniu skóry powiek dochodzi do przekrwienia i zaczerwienienia. W ciężkich oparzeniach, jeśli doszło do uszkodzenia tarczki (rusztowania dla powiek) dochodzi do powstawania blizn, które prowadzą do niedomykania powiek i zespołu suchego oka. W leczeniu oparzenia powiek stosuje się antybiotyki aby uniknąć zakażenia. W przypadku oparzenia gałki ocznej gorącym płynnym metalem dochodzi do niedokrwienia i martwicy rogówki, a rokowanie jest bardzo niekorzystne.
Efekty cieplne są też skutkiem działania promieniowania elektromagnetycznego. Mikrofale powodują:
- łzawienie,
- światłowstręt,
- uszkodzenie siatkówki,
- i zaćmę.
Przekrwienie, obrzęk powiek i zaćma mogą być spowodowane też narażeniem na promieniowanie podczerwone (szczególnie narażeni pracownicy hut). Światło widzialne (oglądanie zaćmienia słońca bez ochrony) i laserowe może być przyczyną obrzęku plamki i jej zbliznowacenia, co może skutkować trwałym upośledzeniem ostrości wzroku.
- uczucie ciała obcego,
- ból oka,
- światłowstręt występujące zwykle w nocy
są one skutkiem promieniowania nadfioletowego. Źródłem tego promieniowania jest łuk elektryczny (spawanie bez ochrony oczu), a także promienie słoneczne szczególnie wysoko górach i na śniegu. Promieniowanie jonizujące prowadzi do oparzeń zwykle u pacjentów poddawanych radioterapii. Pojawia się obrzęk, wypadanie brwi. Przy większych dawkach promieniowania dochodzi do uszkodzenia rogówki, soczewki i siatkówki. W tym ostatnim przypadku dochodzi do tzw. retinopatii popromiennej, w której występują krwotoki, uszkodzenie tarczy nerwu wzrokowego i zakrzepy żył siatkówki.
W leczeniu oparzeń termicznych stosuje się:
Co zrobić aby uniknąć zachorowania?
Brak skutecznych metod profilaktyki. Większość osób w populacji jest nosicielem latentnej postaci wirusa ukrytego w zwojach nerwowych. Do jego reaktywacji może dojść na przykład wskutek upośledzenia odporności miejscowej lub ogólnej.
Zobacz także
Opryszczka narządów płciowych Opryszczkę narządów płciowych wywołuje wirus Herpes (HSV), najczęściej typu 2. Do zakażenia dochodzi w trakcie stosunku płciowego. Ponieważ wirus ulega przeniesieniu w wyniku kontaktu bezpośredniego ze skórą do infekcji może dojść w wyniku różnych praktyk seksualnych.
Opryszczka u dzieci Zakażenie wirusem opryszczki HSV-1 jest szeroko rozpowszechnione wśród ludzi. Szacuje się, że zakażonych jest 80% populacji.
Zakażenie narządów płciowych wirusem opryszczki u kobiet w ciąży Opryszczkę narządów płciowych powoduje wirus Herpes (Herpes simplex virus – HSV). Jest to jedna z najczęściej występujących chorób przenoszona drogą płciową.
Wybrane treści dla Ciebie
Wirusowe zapalenia spojówek Wirusowe zapalenia najczęściej są spowodowane przez adenowirusy oraz wirusa opryszczki. Do zakażenia dochodzi drogą kontaktową przez dotykanie rękami przedmiotów, na których znajdują się wirusy, i przenoszenie ich na powieki.
Zapalenie przełyku wywołane przez wirus opryszczki zwykłej U osób bez zaburzeń odporności zmiany chorobowe występujące w przebiegu zakażenia HSV są ograniczone, powodują ból i trudności przy przełykaniu z towarzyszącymi nudnościami i wymiotami (czasem krwistymi) oraz bólem za mostkiem.
Co robić w razie wystąpienie objawów?
Pojawienie się guzków spojówki powinno skłonić do wizyty u specjalisty, który określi charakter zmiany i ustali najkorzystniejszy sposób postępowania.
Lekarz stawia diagnozę na podstawie powiększonego obrazu w biomikroskopie (lampie szczelinowej, zob. Badanie w lampie szczelinowej [biomikroskopia]), pomocna może być też ultrabiomikroskopia (UBM, zob. Ultrabiomikroskopia). Część guzów ma charakterystyczny wygląd i diagnozę można postawić z dużą dozą prawdopodobieństwa.
W niektórych przypadkach rozpoznanie możliwe jest dopiero po wycięciu zmiany i badaniu histopatologicznym. Biopsja diagnostyczna polega na pobraniu jedynie fragmentu guza do badania i pozwala rozstrzygnąć, czy zmiana ma charakter łagodny czy złośliwy. Biopsja z całkowitym wycięciem zmiany daje odpowiedź na pytanie o charakter guza i jednocześnie zapewnia jego usunięcie.
Oparzenia gałki ocznej zasadami
Oparzenia związkami zasadowymi należą do najcięższych oparzeń gałki ocznej. Związki zasadowe np.
- NaOH (wodorotlenek sodu),
- KOH (wodorotlenek potasu),
- Ca(OH)2 (wodorotlenek wapnia)
mają zdolność do wywoływania tzw. martwicy rozpływanej. Dochodzi do niej w wyniku reakcji tych zasad ze związkami tłuszczowymi zawartymi w tkankach (głównie w błonach komórkowych).
Penetracja zasady do wnętrza gałki ocznej powoduje uszkodzenie tęczówki, ciała rzęskowego, soczewki i kąta przesączania. Rogówka ulega zmętnieniu i ulega licznym owrzodzeniem. Spojówka gałkowa wytwarza zrosty ze spojówką powiek.
Oparzenie zasadowymi związkami chemicznymi może skutkować zaćmą, jaskrą lub hipotrofią, czyli zanikiem gałki ocznej (z powodu hipotonii, do której dochodzi w wyniku uszkodzenia nabłonka wydzielniczego).
Szczególnie niebezpieczne jest wapno palone czyli tlenek wapnia (CaO), gdyż przy kontakcie np. ze łzami (wodą zawartą w łzach) dochodzi do powstania wapna gaszonego, czyli wodorotlenku wapnia, a towarzyszy temu wyzwolenie dużej ilości energii cieplnej. Dlatego oparzenie wodorotlenkiem wapnia jest jednocześnie oparzeniem termicznym i chemicznym.
