U nas zapłacisz kartą
Jak leczyć pryszcze na gałce ocznej?
Opryszczka oka - objawy. Ile trwa i jak wygląda leczenie?
Opryszczka oka to dolegliwość, którą wywołuje wirus HSV-1 lub HSV-2. Do zakażenia może dojść w wyniku przeniesienia wirusa z warg na oczy, ale nie tylko. Zobacz, czy choroba może minąć bez podjęcia leczenia. Na czym polega terapia? Jakie są możliwe powikłania związane z opryszczką gałki ocznej?
- Opryszczka oka to dolegliwość wywołana przez tego samego wirusa, który powoduje zimno na ustach.
- Opryszczka gałki ocznej może zająć nie tylko powierzchnię, ale też okolice oka.
- Opryszczka oka ulega samoistnemu wycofaniu po kilku tygodniach, jednak podjęcie leczenia jest konieczne, by wirus nie doprowadził do uszkodzenia wzroku.
Czym jest opryszczka oka i czy zdarza się często?
Opryszczka oka to groźna choroba wywołana przez jeden z dwóch, blisko spokrewnionych wirusów: HSV-1 lub HSV-2.
Według klasycznego, ustalonego jeszcze w połowie ubiegłego stulecia podziału, na który wskazują w swojej publikacji specjaliści z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, m.in. A. Majewska i G. Młynarczyk, pierwszy z wymienionych zazwyczaj odpowiada za pojawienie się wykwitów opryszczkowych w górnej części ciała, w tym np. w formie opryszczki ocznej czy popularnego zimna na ustach.
Natomiast typ 2 wirusa opryszczki wywołuje infekcje w okolicy okołogenitalnej, a także zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.
Jak sugerują przytoczone badaczki, dopiero badania z przełomu XX i XXI wieku dostarczyły dowodów na to, że oba typy wirusa mogą być źródłem infekcji, a także zajmować układ nerwowy.
W ten sposób wyodrębniono nową drogę przedostawania się wirusa, np. zwoje nerwowe. Czasem więc opryszczka na oku to efekt działania drugiego ze wskazanych wirusów.
Zakażenie przenosi się tylko między ludźmi poprzez bezpośredni kontakt z zakażonymi wydzielinami, np. śliną. Opryszczka w oku może mieć różną formę, zakażenie dotyka spojówki albo rogówki oka.
Do pierwotnego zakażenia oka opryszczką, a więc w przypadku braku wcześniejszej ekspozycji na wirus, dochodzi zazwyczaj w dzieciństwie, np. poprzez kontakt bezpośredni albo drogą kropelkową.
Zwykle, dzięki obecności przeciwciał matki, rzadko przez pierwsze 6 miesięcy życia dziecka pojawia się zakażenie wirusem HSV, jednak u niektórych noworodków zdarza się ciężka choroba ogólna.
Z kolei zakażenia nawrotowe, które są pokłosiem wcześniejszej obecności wirusa w organizmie, wynikają z uaktywnienia się wirusa w przypadku, np.: obniżenia odporności z powodu:
- innej infekcji,
- nadmiernego stresu,
- wystawienia na częste zmiany temperatury,
- przemęczenia,
- źle zbilansowanej diety,
- małej dawki snu.
Oparzenia termiczne
Oparzenie termiczne mogą być wywołane ogniem oraz gorącymi substancjami ciekłymi i stałymi. W oparzeniu skóry powiek dochodzi do przekrwienia i zaczerwienienia. W ciężkich oparzeniach, jeśli doszło do uszkodzenia tarczki (rusztowania dla powiek) dochodzi do powstawania blizn, które prowadzą do niedomykania powiek i zespołu suchego oka. W leczeniu oparzenia powiek stosuje się antybiotyki aby uniknąć zakażenia. W przypadku oparzenia gałki ocznej gorącym płynnym metalem dochodzi do niedokrwienia i martwicy rogówki, a rokowanie jest bardzo niekorzystne.
Efekty cieplne są też skutkiem działania promieniowania elektromagnetycznego. Mikrofale powodują:
- łzawienie,
- światłowstręt,
- uszkodzenie siatkówki,
- i zaćmę.
Przekrwienie, obrzęk powiek i zaćma mogą być spowodowane też narażeniem na promieniowanie podczerwone (szczególnie narażeni pracownicy hut). Światło widzialne (oglądanie zaćmienia słońca bez ochrony) i laserowe może być przyczyną obrzęku plamki i jej zbliznowacenia, co może skutkować trwałym upośledzeniem ostrości wzroku.
- uczucie ciała obcego,
- ból oka,
- światłowstręt występujące zwykle w nocy
są one skutkiem promieniowania nadfioletowego. Źródłem tego promieniowania jest łuk elektryczny (spawanie bez ochrony oczu), a także promienie słoneczne szczególnie wysoko górach i na śniegu. Promieniowanie jonizujące prowadzi do oparzeń zwykle u pacjentów poddawanych radioterapii. Pojawia się obrzęk, wypadanie brwi. Przy większych dawkach promieniowania dochodzi do uszkodzenia rogówki, soczewki i siatkówki. W tym ostatnim przypadku dochodzi do tzw. retinopatii popromiennej, w której występują krwotoki, uszkodzenie tarczy nerwu wzrokowego i zakrzepy żył siatkówki.
W leczeniu oparzeń termicznych stosuje się:
Opryszczka oka u dziecka. Co robić?
Jeżeli masz czynną opryszczkę ust, nie całuj swojego dziecka. W twojej ślinie znajduje się wirus, który może łatwo zakazić też malucha.
Poza tym, dzieci bardzo często dotykają swojej twarzy i np. w razie zakażenia i zimna na ustach, są w stanie samodzielnie przenieść wirusa do oka.
Taki stan u dzieci jest znacznie bardziej niebezpieczny niż u dorosłych, którzy mają lepiej wykształconą odporność. Do przedostania się wirusa na noworodka może dojść również podczas porodu.
W skrajnych przypadkach, zakażenie opryszczkowe u dziecka pozostawia trwałe ślady neurologiczne, a przy tym doprowadza nawet do utraty wzroku.
Opryszczkę na oku u niemowlaka rozpoznasz po:
- zaczerwienionych, obrzękniętych oczach,
- powierzchownych owrzodzeniach, ponieważ opryszczka ujawnia się też na powiece dziecka,
- pęcherzykach, które mają charakterystyczny, drzewkowaty kształt niespotykany w przebiegu innych zakażeń wirusowych.
Jak wskazuje Magdalena Marczyńska z Kliniki Chorób Zakaźnych Wieku Dziecięcego w Warszawie na łamach „Po dyplomie”, zmiany wywołane opryszczką na oku u dziecka bardzo łatwo ulegają nadkażeniom bakteryjnym.
Takiej opryszczce oka u dzieci towarzyszą:
- obrzęk powiek,
- światłowstręt,
- łzawienie,
- zapalenie przyusznych węzłów chłonnych.
Opryszczka oka u dziecka ma tendencję do nawracania. Choroba ponownie dotknie około 30% dzieci, zwłaszcza tych mniejszych.
Predyspozycję do tego mają w szczególności dzieci młodsze. Dlatego trzeba zachować dużą ostrożność, gdy zauważysz objawy charakterystyczne dla opryszczki oka u noworodka lub nieco większego maluszka.
Z uwagi na to, że duża część społeczeństwa to nosiciele wirusa opryszczki, trudno uchronić dziecko przed jego transmisją.
Działaj natomiast natychmiast, gdy tylko zauważysz niepokojące objawy - udaj się z dzieckiem do pediatry, który wdroży leczenie. Opryszczki oka nie pozostawiaj samej sobie, bo choroba może w istotny sposób wpłynąć na jakość widzenia Twojego dziecka.
