U nas zapłacisz kartą
Jak leczyć pryszcze na gałce ocznej?
Opryszczka oka u dziecka. Co robić?
Jeżeli masz czynną opryszczkę ust, nie całuj swojego dziecka. W twojej ślinie znajduje się wirus, który może łatwo zakazić też malucha.
Poza tym, dzieci bardzo często dotykają swojej twarzy i np. w razie zakażenia i zimna na ustach, są w stanie samodzielnie przenieść wirusa do oka.
Taki stan u dzieci jest znacznie bardziej niebezpieczny niż u dorosłych, którzy mają lepiej wykształconą odporność. Do przedostania się wirusa na noworodka może dojść również podczas porodu.
W skrajnych przypadkach, zakażenie opryszczkowe u dziecka pozostawia trwałe ślady neurologiczne, a przy tym doprowadza nawet do utraty wzroku.
Opryszczkę na oku u niemowlaka rozpoznasz po:
- zaczerwienionych, obrzękniętych oczach,
- powierzchownych owrzodzeniach, ponieważ opryszczka ujawnia się też na powiece dziecka,
- pęcherzykach, które mają charakterystyczny, drzewkowaty kształt niespotykany w przebiegu innych zakażeń wirusowych.
Jak wskazuje Magdalena Marczyńska z Kliniki Chorób Zakaźnych Wieku Dziecięcego w Warszawie na łamach „Po dyplomie”, zmiany wywołane opryszczką na oku u dziecka bardzo łatwo ulegają nadkażeniom bakteryjnym.
Takiej opryszczce oka u dzieci towarzyszą:
- obrzęk powiek,
- światłowstręt,
- łzawienie,
- zapalenie przyusznych węzłów chłonnych.
Opryszczka oka u dziecka ma tendencję do nawracania. Choroba ponownie dotknie około 30% dzieci, zwłaszcza tych mniejszych.
Predyspozycję do tego mają w szczególności dzieci młodsze. Dlatego trzeba zachować dużą ostrożność, gdy zauważysz objawy charakterystyczne dla opryszczki oka u noworodka lub nieco większego maluszka.
Z uwagi na to, że duża część społeczeństwa to nosiciele wirusa opryszczki, trudno uchronić dziecko przed jego transmisją.
Działaj natomiast natychmiast, gdy tylko zauważysz niepokojące objawy - udaj się z dzieckiem do pediatry, który wdroży leczenie. Opryszczki oka nie pozostawiaj samej sobie, bo choroba może w istotny sposób wpłynąć na jakość widzenia Twojego dziecka.
Oparzenia wywołane pochodnymi węglowodorów
Oparzenia chemiczne wywołane pochodnymi węglowodorów mogą być spowodowane związkami fenolu lub związkami nitrowymi i aminowymi. W przypadku kontaktu z fenolem, zależnie od ciężkości oparzenia, może dojść do lekkiego podrażnienia spojówki i rogówki lub do poważnych uszkodzeń tych struktur z martwicą włącznie. Związki fenolu przyczyniają się do destrukcji włókien czuciowych, co sprzyja powstawaniu owrzodzeń rogówki. Związki nitrowe i aminowe posiadają żrące działanie. Przenikając w głąb tkanek oka powodują ich martwicę.
Rozpuszczalniki organiczne jak np. alkohole, aldehydy (formaldehyd, którego wodnym roztworem jest formalina), etery są substancjami bardzo lotnymi. Z tego względu są stosunkowo łatwo wchłaniane. Po kontakcie z rozpuszczalnikami organicznymi pojawia się:
- przekrwienie spojówek,
- łzawienie oczu,
- może wystąpić światłowstręt.
Związki te w dużym stężeniu mogą powodować owrzodzenia rogówki.
Co robić w razie wystąpienie objawów?
Pojawienie się guzków spojówki powinno skłonić do wizyty u specjalisty, który określi charakter zmiany i ustali najkorzystniejszy sposób postępowania.
Lekarz stawia diagnozę na podstawie powiększonego obrazu w biomikroskopie (lampie szczelinowej, zob. Badanie w lampie szczelinowej [biomikroskopia]), pomocna może być też ultrabiomikroskopia (UBM, zob. Ultrabiomikroskopia). Część guzów ma charakterystyczny wygląd i diagnozę można postawić z dużą dozą prawdopodobieństwa.
W niektórych przypadkach rozpoznanie możliwe jest dopiero po wycięciu zmiany i badaniu histopatologicznym. Biopsja diagnostyczna polega na pobraniu jedynie fragmentu guza do badania i pozwala rozstrzygnąć, czy zmiana ma charakter łagodny czy złośliwy. Biopsja z całkowitym wycięciem zmiany daje odpowiedź na pytanie o charakter guza i jednocześnie zapewnia jego usunięcie.