U nas zapłacisz kartą
Jak leczyć pryszcze na gałce ocznej?
Oparzenie gałki ocznej - leczenie
Najważniejsze jest dokładne wypłukanie substancji chemicznej. Jeżeli oparzeniu towarzyszy mocny ból, uniemożliwiający rozwarcie powiek podaje się miejscowo leki przeciwbólowe. Płukanie można przerwać jeżeli zmierzone pH w worku spojówkowym ma wartość prawidłową po 15-30 minutach zaprzestania płukania. Po dokładnym obejrzeniu zmian należy ocenić stopień uszkodzenia rogówki. Umożliwia to tzw. próba fluoresceinowa, w czasie której w odpowiednim świetle lekarz ogląda uszkodzenia rogówki, do jakich doszło w czasie oparzenia.
Celem działań lekarza jest:
- redukcja stanu zapalnego,
- przyspieszenie regeneracji rogówki,
- obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego.
W przypadku oparzeń małego stopnia możliwe jest leczenie ambulatoryjne. Cięższe oparzenia są leczone w oddziałach okulistycznych. W farmakoterapii oparzeń chemicznych stosuje się kortykosteroidy, ze względu na ich działanie przeciwzapalne. Aby uniknąć powodowanego przez te leki wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego podaje się acetazolamid.
W celu pobudzenia syntezy kolagenu podaje się także kwas askorbinowy (czyli witaminę C) doustnie i w postaci kropli. Działanie zapobiegające tworzenie zrostów ma tropikamid – dzięki rozszerzeniu źrenicy. Substancją stosowaną w przemyśle (jako regulator kwasowości) oraz w oparzeniach gałki ocznej jest cytrynian sodu – jego działanie polega na wiązaniu wapnia.
W razie nieskuteczności leczenia zachowawczego, gdy doszło do powikłań lub jako kolejny etap leczenia zastosowanie ma leczenie chirurgiczne. Stosuje się tutaj oddzielenie zrostów spojówkowych, przeszczepienie rogówki (nadciśnienie wewnątrzgałkowe i unaczynienie rogówki sprzyja odrzuceniu przeszczepu), przeszczep rąbkowych komórek macierzystych, częściowe zszycie szpary powiekowej, które przyspiesza jej regenerację, pokrycie rogówki błoną owodni - można w ten sposób zapobiec powstawaniu zrostów. Zabiegi chirurgiczne przeprowadza się dopiero po opanowaniu stanu zapalnego.
Oparzenie gałki ocznej - objawy i leczenie
Oparzenie gałki ocznej może być spowodowane przez różne czynniki chemiczne i fizyczne. Zmiany wywołane ich działaniem różnią się w zależności od rodzaju czynnika wywołującego oparzenie. W większości przypadków do oparzenia dochodzi w czasie kontaktu gałki ocznej - ewentualnie powieki - z czynnikiem uszkadzającym. Wyjątek stanowi porażenie energią elektryczną, gdzie mimo braku bezpośredniego kontaktu narządu wzroku ze źródłem energii dochodzi do patologicznych zmian – np. powstania zaćmy.
- Oparzenia gałki ocznej zasadami
- Oparzenia kwasami
- Oparzenia wywołane pochodnymi węglowodorów
- Oparzenia spowodowane rozpuszczalnikami organicznymi
- Oparzenia środkami drażniącymi
- Oparzenia termiczne
- Oparzenie energią elektryczną
- Oparzenie gałki ocznej - leczenie
- Oparzenie gałki ocznej - rokowania
W czasie oparzenia dochodzi do zajęcia różnych struktur narządu wzroku tj. powieki,rogówki,soczewki, siatkówki. Także skutki oparzenia mogą być bardzo różne, od niewielkiego łzawienia, obrzęku, czy ubytku w nabłonku rogówki do rozległej martwicy struktur gałki ocznej z jej utratą włącznie.
Narażenie człowieka na oparzenia chemicznie gałki ocznej wzrasta wraz z szerokim zastosowaniem różnych substancji w przemyśle, rolnictwie, w laboratoriach chemicznych. Substancje te mogą występować w różnej postaci (płyny, gazy) i należą do różnych grup chemicznych.
Oparzenia wywołane pochodnymi węglowodorów
Oparzenia chemiczne wywołane pochodnymi węglowodorów mogą być spowodowane związkami fenolu lub związkami nitrowymi i aminowymi. W przypadku kontaktu z fenolem, zależnie od ciężkości oparzenia, może dojść do lekkiego podrażnienia spojówki i rogówki lub do poważnych uszkodzeń tych struktur z martwicą włącznie. Związki fenolu przyczyniają się do destrukcji włókien czuciowych, co sprzyja powstawaniu owrzodzeń rogówki. Związki nitrowe i aminowe posiadają żrące działanie. Przenikając w głąb tkanek oka powodują ich martwicę.
Rozpuszczalniki organiczne jak np. alkohole, aldehydy (formaldehyd, którego wodnym roztworem jest formalina), etery są substancjami bardzo lotnymi. Z tego względu są stosunkowo łatwo wchłaniane. Po kontakcie z rozpuszczalnikami organicznymi pojawia się:
- przekrwienie spojówek,
- łzawienie oczu,
- może wystąpić światłowstręt.
Związki te w dużym stężeniu mogą powodować owrzodzenia rogówki.
Oparzenie energią elektryczną
Cechą charakterystyczną tego oparzenia jest:
- bezbolesny przebieg,
- wyraźne odgraniczenie tkanek martwiczych od zdrowych,
- aseptyczny przebieg.
Głębokie uszkodzenia powodują zniekształcenie i niedomykalność powiek, mogą być powodem krwotoków w dnie oka i obrzęku siatkówki, a nawet jej odwarstwienia. Powodują też zmętnienie rogówki i soczewki, w której może rozwinąć się zaćma. W przypadku porażenia energią elektryczną (lub piorunem) zaćma (tzw. cataracta electrica) może obejmować dwoje oczu. Leczenie ma charakter objawowy. Z racji na aseptyczność podawanie antybiotyku nie jest konieczne.
Porażenia prądem elektrycznym i rażenie piorunem wiążą się ze znacznie poważniejszymi i groźniejszymi dla życia zaburzeniami niż uszkodzenia w obrębie gałki ocznej. Postępowanie na miejscu wypadku polega na przeniesieniu poszkodowanego w bezpieczne miejsce (w przypadku porażenia prądem elektrycznym uprzednio odłącz dopływ prądu. ). Następnie należy ocenić jego stan (w razie zatrzymania krążenia należy rozpocząć resuscytację!) i wezwać pogotowie ratunkowe.
