U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na języku – co oznacza i jak sobie z nim poradzić?
Czym jest opryszczka na języku?
Przyczyną opryszczki na języku jest wirus HSV-1, czyli herpes labialis . Bardzo często dotyka dzieci i osoby starsze. Wynika to stąd, że zazwyczaj mają słabszy układ odpornościowy.
Przyczyną opryszczki jest wirus HSV-1 przenoszony drogą kropelkową i kontaktową. Można się nim zarazić w bardzo wielu miejscach, na przykład w pracy, w sklepie czy w kinie. Następuje to w wyniku pocałunku lub włożenia do ust przedmiotu poślinionego przez nosiciela wirusa.
Wirus opryszczki pozostaje w organizmie na zawsze, a jej nawroty u dorosłych mogą być spowodowane przez:
- nadmierną ekspozycję na słońce,
- aktywność seksualną,
- miesiączkę,
- silny stres,
- spożywanie pokarmów wywołujących alergię,
- branie niektórych leków, w szczególności zawierających duże ilości argininy,
- korzystanie z tych samych sztućców lub ręcznika, co nosiciel,
- nieprzestrzeganie podstawowych zasad higieny (na przykład mycia rąk po wyjściu z toalety).
Opryszczka na ustach. Przyczyny i leczenie opryszczki wargowej.
Opryszczka na języku – przyczyny
Opryszczka na języku wywołana jest przez wirus HSV-1 (z ang. herpes simplex virus), czyli wirusa opryszczki pospolitej typu 1 pochodzącego z rodziny Herpesviridae, których duża łatwość przenoszenia i zarażania skutkuje sporym odsetkiem zachorowań. Wirus charakteryzuje się zdolnością do pozostania w komórkach gospodarza w formie utajonej, co w określonych sytuacjach może wywoływać nawrót zakażenia.
Wirus opryszczki na języku przenoszony jest przez ślinę zakażonych osób. Najczęściej do zakażenia pierwotnego dochodzi przez pocałunek i wkładanie do ust przedmiotów poślinionych przez nosiciela wirusa (osoba chora lub bezobjawowy nosiciel). Zakażeniu sprzyja nieprzestrzeganie zasad higieny i korzystanie z tych samych naczyń, sztućców czy ręcznika. Bardzo często opryszczka na języku rozwija się już u dzieci w wieku 1–3 lat.
Czerwone krosty na języku – przyczyny ich powstania
Drobne, czerwone krostki lokalizujące się na tylnej części języka mogą być nie tylko objawem anginy, czyli bakteryjnego zapalenia gardła. Zmiany w postaci czerwonych krost występują również przy niedoborach witamin i składników mineralnych. Jedną z przyczyn ich powstawania jest anemia, czyli niedokrwistość związana z niedoborem żelaza, kwasu foliowego lub witaminy B12. W jamie ustnej, w tym na języku mogą tworzyć się krosty lub owrzodzenia. Mogą być one spowodowane urazem mechanicznym lub przyjmowaniem leków przeciwzapalnych i przeciwpadaczkowych. W niektórych przypadkach krosty lub owrzodzenia jamy ustnej wiążą się z chorobami ogólnoustrojowymi, np. cukrzycą czy celiakią (inaczej chorobą trzewną).
Przyczyną powstawania czerwonych krost na języku mogą być choroby przenoszone drogą płciową, np. kiła. Krosty na języku u dzieci są jednym z symptomów choroby bostońskiej wywoływanej przez wirusy. Towarzyszy jej charakterystyczna wysypka lokalizująca się na dłoniach, stopach oraz w jamie ustnej, a dokładanie w okolicy tylnej ściany gardła, języka, dziąseł, podniebienia miękkiego i na błonie śluzowej policzków. Zmiany pęcherzykowe często ulegają pękaniu, co skutkuje tworzeniem się bolesnych nadżerek. Grudki lub krosty o czerwonym zabarwieniu mogą świadczyć również o mononukleozie zakaźnej, której przyczyną jest infekcja wirusowa.
Zobacz film: Jak zbudowany jest układ pokarmowy. Źródło: 36,6
Krosty na języku przy gardle
Stawiając pierwsze rozpoznanie lekarz bierze pod uwagę lokalizację zmian w jamie ustnej oraz ich charakter. Krosty na języku przy gardle mogą wskazywać na grzybicę (kandydozę) jamy ustnej.
Choroba rozwija się na skutek zakażenia grzybem drożdżopodobnym z rodzaju Candida. Zwykle u osób z obniżoną odpornością.
Jedną z najczęściej wykrywanych postaci choroby jest kandydoza rzekomobłoniasta, którą można rozpoznać po białych lub żółtych zmianach (tzw. pleśniawkach), które po usunięciu pozostawiają czerwone, krwawiące podłoże.
Grzybica lokalizuje się najczęściej na grzbiecie języka, ponieważ stanowi on główny rezerwuar mikroflory jamy ustnej.
Leczenie tego typu zmian polega na przyjmowaniu preparatów przeciwgrzybicznych (m.in. nystatyny, ketokonazolu, flukonazolu).
Opryszczka na języku – jak leczyć?
Leczenie opryszczki na języku powinno odbywać się pod kontrolą lekarza. Jak dotąd nie wynaleziono terapii pozwalającej na całkowite usunięcie wirusa z organizmu. Choremu podawane są leki przeciwwirusowe, których celem jest złagodzenie objawów i skrócenie trwania choroby. Lek przeciwwirusowy hamuje namnażanie wirusa. Podstawowym środkiem stosowanym w terapii opryszczki jest acyklowir, który zażywa się doustnie w formie tabletek, syropów lub zawiesin. Działa on najlepiej, jeśli zacznie być przyjmowany na początkowym, objawowym etapie choroby. Ostatnimi czasy wprowadzono też kilka równie skutecznych pochodnych acyklowiru, takich jak pencyklowir, walacyklowir i famcyklowir. Poza tym wskazana jest suplementacja witamin z grupy B, zwłaszcza B1 i B2. Lekarz może zalecić też przyjmowanie leków przeciwbólowych w celu zniwelowania dyskomfortu i środków miejscowo znieczulających, takich jak lidokaina.
Pomocniczą rolę wobec leczenia specjalistycznego pełnią domowe rozwiązania. Korzystne działanie przynosi płukanie jamy ustnej naparem z melisy. W sprzedaży znajdują się gotowe do zaparzenia torebki z tym ziołem. Opakowanie zawierające 30 sztuk kosztuje około 5 zł. Torebkę zalewa się szklanką wrzątku i odstawia pod przykryciem do zaparzenia na 15 minut. Melisa wykazuje działanie przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne. Zawarte w niej taniny i kwasy fenolowe zwalczają wirusa opryszczki pospolitej. Pozytywne efekty przynosi też płukanie jamy ustnej naparem rumiankowym lub wywarem z liści aloesu. Ból może złagodzić ssanie kostek lodu. Zalecane jest ograniczenie palenia papierosów na czas choroby.
Do płukania jamy ustnej stosować można roztwór wody i sody oczyszczonej, który łagodzi objawy, a zwłaszcza neutralizuje nieprzyjemny zapach z ust. W szklance letniej wody należy rozpuścić 1 łyżeczkę sody oczyszczonej. Podobne działanie ma mikstura powstała z połączenia 2 łyżek octu jabłkowego i szklanki letniej wody.