U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na jajach - Przyczyny, Skutki i Sposoby Zapobiegania
Co to jest guz jądra?
W prawidłowych warunkach w worku mosznowym znajdują się jądra wraz z przylegającymi najądrzami oraz powrózkiem nasiennym, w którym znajduje się nasieniowód oraz liczne naczynia krwionośne. Moszna i zawarte w niej elementy męskich narządów płciowych są bardzo wrażliwe, zarówno na dotyk, jak i ciepło. Guzy w opisywanych okolicach są niesłusznie utożsamiane z nowotworem jąder, który jest jednym z wielu możliwych powodów powstawania narośli lub zmian w obszarze moszny. Mimo to każdy guz wymaga pilnej interwencji lekarskiej, ponieważ może świadczyć o innych dolegliwościach.
Zobacz film: Jak samodzielnie badać jądra? Źródło: 36,6
Badanie palpacyjne jądra
Zawartość moszny oraz ewentualny guzek jądra jest możliwy do wyczucia podczas badania palpacyjnego. Badanie moszny najlepiej wykonać po kąpieli. Polega na początkowym obejrzeniu wyglądu moszny przed lustrem w pozycji stojącej. Na tym etapie kluczowe mogą być jednostronne lub obustronne zmiany na skórze oraz wszelkie pozostałe niepokojące objawy. W następnym etapie należy sprawdzić jądro dłonią, ujmując je między wskazującym a środkowym palcem od dołu oraz kciukiem od góry. Ujęte w ten sposób jądro należy delikatnie obracać pomiędzy palcami. W czasie obracania jąder niepokojącymi objawami mogą być bolesność lub powiększenie. Następnie należy bardzo delikatnie wyczuć najądrze, które znajduje się na tylnej powierzchni jądra. W prawidłowych warunkach jest miękkie, choć dotknięte zbyt mocno może wywołać silny ból. Jeśli w czasie badania palpacyjnego odkryte zostanie jakiekolwiek powiększenie, zgrubienie, nierówność, zmniejszenie, należy bezzwłocznie udać się do lekarza.
Pryszcz - skąd się bierze, jak się go pozbyć
Powstawanie pryszczy na skórze związane jest z trądzikiem, chorobą skóry obfitującej w gruczoły łojowe. Trądzik to dolegliwość powszechna, często występująca w okresie dojrzewania tak u kobiet, jak i mężczyzn. U mężczyzn ma on przebieg ostrzejszy. Trądzik występuje najczęściej w okolicach obfitujących w gruczoły łojowe, to znaczy w strefie T na twarzy i w rynnach potowych na klatce piersiowej i plecach.
Trądzik rozpoczyna się powiększeniem gruczołów łojowych i nasilonym wydzielaniem łoju. Następuje nadmierne i zmienione rogowacenie ujścia mieszka włosowego, do którego wnika przewód gruczołu łojowego. W ten sposób powstaje czop rogowy, który wypełnia mieszek włosowy i wypycha go ku górze. Dochodzi do zablokowania wydzielania łoju i powstaje woreczek wypełniony tłuszczami i keratyną czyli zaskórnik (comedo). Wraz z powstawaniem zaskórników gwałtownie rozmnażają się bakterie, które normalnie występują w skórze i na jej powierzchni jako nieszkodliwe drobnoustroje. Dopiero łój je uzjadliwia, jest dla nich doskonałą pożywką i stwarza warunki do namnażania.
Wpływ hormonalny na powstawanie pryszczy podskórnych
Hormony to jeden z głównych czynników odpowiedzialnych za powstawanie niedoskonałości. Kiedy działają najintensywniej?
- W okresie dojrzewania wzrasta poziom hormonów płciowych (np. androgenów). To stymuluje gruczoły łojowe do produkcji większej ilości sebum, co prowadzi do zwiększonego ryzyka powstawania pryszczy, także podskórnych.
Podskórne pryszcze na brodzie, żuchwie, policzkach czy skroniach to bez wątpienia uciążliwy problem, który na dodatek bywa bolesny oraz frustrujący. Ich powstawanie jest związane z różnymi czynnikami, takimi jak nadmierna produkcja sebum, zmiany hormonalne oraz stres. W skutecznym leczeniu najważniejsze jest zachowanie ostrożności i unikanie mechanicznego wyciskania, które może pogorszyć stan skóry!
Czynniki ryzyka
Wciąż nie jest jasne, dlaczego jedne osoby mają więcej pryszczy, a niektóre prawie wcale. Oczywiście sporą rolę odgrywają hormony oraz czynniki genetyczne. Są jednak i inne czynniki.
Dobre i złe bakterie
Delikatne mycie skóry może pomóc w zapobieganiu infekcji, ale z kolei nadmierne szorowanie może pogorszyć stan zainfekowanej skóry. Podobnie, jak w jelitach, tak i na skórze mamy "dobre" bakterie, które nas chronią przed chorobami, oraz te "złe", które mogą wywołać choroby i różne dolegliwości.
Naukowcy z Washington University School of Medicine zidentyfikowali dwa unikalne szczepy bakterii P. acnes w skórze u 20% osób zmagających się z pryszczami. Osoby ze zdrową skórą nie miały tych szczepów. Inny szczep z kolei występował u osób ze zdrową skórą, a brakowało go osobom z pryszczami. Może to wskazywać, że poszczególne rodzaje bakterii determinują nasilenie i częstotliwość wyprysków. Naukowcy sugerują, że bakterie te mogą również oddziaływać z różnymi innymi czynnikami, takimi jak poziom hormonów i sebum. Kwestie te jednak wymagają szerszych badań.
Zakażenia drożdżakowe
Wypryski mogą być także powiązane z infekcjami drożdżakowymi Pityrosporum (inaczej malassezia lub folliculutis). Gdy dostaną się one do mieszków włosowych i zaczną rozmnażać, wówczas mogą się pojawić drobne, ale za to dość swędzące małe, okrągłe krostki. Najczęściej występują one w górnej części klatki piersiowej, ramionach, górnej części pleców, czasami także na twarzy.
Większość ludzi posiada te drożdże na swojej skórze i nic się nie dzieje. Krostki powstają, kiedy drożdży robi się za dużo. Może to się zdarzyć zarówno kobietom, jak i mężczyznom, w różnym wieku. Stan skóry pogarsza noszenie przepoconych ubrań z włókien syntetycznych.
Co ważne, wypryski spowodowane drożdżakami są podobne do trądziku, a leczenie ich tymi samymi metodami co trądzik, m.in. antybiotykiem, może pogorszyć stan skóry. Antybiotyk będzie zwalczać bakterie, które mogłyby kontrolować drożdże i ich rozmnażanie. W przypadku malassezia konieczne jest leczenie przeciwgrzybiczne.
Podsumowanie
Trądzik nie jest przyjemnym zjawiskiem i pewnie każdy, kto ma lub miał z nim styczność, powie, że jest to dość krępujące zjawisko. Przyczyn jest wiele, tak samo, jak i czynników, które mogą go powodować. Zwykle jednak istnieje kilka czynników, które są powiązane z rozwojem trądziku. Jeżeli wpływa on znacząco na pogorszenie się jakości życia, pogorszenie poczucia własnej wartości, wówczas warto wybrać się do dermatologa i rozpocząć odpowiednie leczenie.
Źródła: https://www.jidonline.org/article/S0022-202X(15)36405-8/fulltext https://www.medicalnewstoday.com/articles/276013.php https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2836431/
Treści prezentowane na naszej stronie mają charakter edukacyjny i informacyjny. Dokładamy wszelkich starań, aby były one merytorycznie poprawne. Pamiętaj jednak, że nie zastąpią one indywidualnej konsultacji ze specjalistą, która jest dostosowana do Twojej konkretnej sytuacji.