U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na języku - Przyczyny, leczenie i sposoby zapobiegania
Krosty z tyłu języka lub na końcu
Krosty z tyłu języka lub na jego końcu mogą być oznaką niedoboru witamin lub minerałów. Takie objawy może dawać szczególnie niedobór żelaza.
Żelazo jest niezbędne do produkcji krwinek czerwonych, zwłaszcza hemoglobiny, która transportuje tlen do komórek ciała. W przypadku niedoboru tego pierwiastka u pacjenta rozwija się anemia (niedokrwistość z niedoboru żelaza, NzNŻ).
Objawia się ona zwykle osłabieniem organizmu, zawrotami głowy, sennością oraz dusznością wysiłkową. Zdarza się jednak, że manifestuje się poprzez zmiany w jamie ustnej, takie jak wygładzenie powierzchni języka, obecność krostek, czy pieczenie.
Niedokrwistość zwykle leczy się poprzez suplementację żelaza. Ponadto należy zadbać o dostarczenie żelaza do organizmu wraz z pożywieniem.
Czym jest opryszczka na języku?
Przyczyną opryszczki na języku jest wirus HSV-1, czyli herpes labialis . Bardzo często dotyka dzieci i osoby starsze. Wynika to stąd, że zazwyczaj mają słabszy układ odpornościowy.
Przyczyną opryszczki jest wirus HSV-1 przenoszony drogą kropelkową i kontaktową. Można się nim zarazić w bardzo wielu miejscach, na przykład w pracy, w sklepie czy w kinie. Następuje to w wyniku pocałunku lub włożenia do ust przedmiotu poślinionego przez nosiciela wirusa.
Wirus opryszczki pozostaje w organizmie na zawsze, a jej nawroty u dorosłych mogą być spowodowane przez:
- nadmierną ekspozycję na słońce,
- aktywność seksualną,
- miesiączkę,
- silny stres,
- spożywanie pokarmów wywołujących alergię,
- branie niektórych leków, w szczególności zawierających duże ilości argininy,
- korzystanie z tych samych sztućców lub ręcznika, co nosiciel,
- nieprzestrzeganie podstawowych zasad higieny (na przykład mycia rąk po wyjściu z toalety).
Opryszczka na ustach. Przyczyny i leczenie opryszczki wargowej.
Opryszczka na języku – przyczyny
Opryszczka na języku wywołana jest przez wirus HSV-1 (z ang. herpes simplex virus), czyli wirusa opryszczki pospolitej typu 1 pochodzącego z rodziny Herpesviridae, których duża łatwość przenoszenia i zarażania skutkuje sporym odsetkiem zachorowań. Wirus charakteryzuje się zdolnością do pozostania w komórkach gospodarza w formie utajonej, co w określonych sytuacjach może wywoływać nawrót zakażenia.
Wirus opryszczki na języku przenoszony jest przez ślinę zakażonych osób. Najczęściej do zakażenia pierwotnego dochodzi przez pocałunek i wkładanie do ust przedmiotów poślinionych przez nosiciela wirusa (osoba chora lub bezobjawowy nosiciel). Zakażeniu sprzyja nieprzestrzeganie zasad higieny i korzystanie z tych samych naczyń, sztućców czy ręcznika. Bardzo często opryszczka na języku rozwija się już u dzieci w wieku 1–3 lat.