U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na kości ogonowej - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Ból kości ogonowej związany z jej niestabilnością (nadmierna ruchomość i nadmierna sztywność kości ogonowej)
Kość ogonowa jest kością ruchomą. Zarówno nadmierna ruchomość kości ogonowej, jak i jej nadmierna sztywność mogą przyczyniać się do powstawania bólu. W przypadku nadmiernej ruchomości kości ogonowej dolegliwości bólowe są spowodowane pociąganiem przez poruszającą się w zbyt dużym zakresie kość ogonową mięśni dna miednicy.
Do urazu w obrębie kości ogonowej może dojść nie tylko podczas upadku lub intensywnego uprawiania sportu, ale także porodu. Urazy okołoporodowe w obrębie mięśni dna miednicy mniejszej, a także kości guzicznej sprawiają, że ból kości ogonowej częściej występuje u kobiet.
Ostry ból kości ogonowej może mieć związek z nadmiernym naciskiem na kość ogonową podczas przechodzenia dziecka przez kanał rodny, a także pozycją porodową i koniecznością zastosowania instrumentów służących do wydobycia noworodka m.in. podczas porodu kleszczowego.
Ból kości ogonowej – torbiel włosowa kości ogonowej
Torbiel włosowa kości ogonowej powoduje nie tylko ból, ale także obrzęk i stan zapalny. Torbiel włosowata to bolesny ropień, w którego wnętrzu rosną włosy. Niekiedy nasilony stan zapalny powoduje nie tylko ból w okolicach kości ogonowej, ale także gorączkę i dreszcze.
Rak kości ogonowej to jedna z chorób nowotworowych, które mogą powodować ból kości ogonowej. Zdarza się również, że ból w okolicy kości ogonowej związany jest ze zmianami nowotworowymi w obrębie narządów miednicy mniejszej.
Ból w okolicy kości ogonowej, który utrzymuje się przez dłuższy czas i zwiększa swoje nasilenie, może wskazywać na poważny uraz i zawsze wymaga konsultacji z lekarzem. Nie należy również zwlekać z wizytą u lekarza, jeżeli bólowi kości ogonowej towarzyszą m.in.:
- uporczywe zaparcia,
- problemy z oddawaniem moczu,
- ból w podbrzuszu,
- nieprawidłowa wydzielina z dróg rodnych,
- zmiany skórne w okolicy kości ogonowej (np. zaczerwienienie, obrzęk, ropień, owrzodzenia).
- krwawienie z odbytu,
- nocne poty,
- osłabienie,
- gorączka,
- utrata masy ciała.
Powyższe objawy mogą być związane z nowotworem pierwotnym m.in. rakiem gruczołu krokowego, rakiem trzonu macicy, rakiem szyjki macicy i rakiem jelita grubego oraz przerzutami nowotworowymi do narządów miednicy mniejszej.
Ból kości ogonowej w ciąży i po porodzie
Kość ogonowa w ciąży może boleć przez powiększającą się macicę, która uciska okoliczne tkanki, a także kręgosłup. Mogą pojawiać się bóle o różnym podłożu promieniujące z wyższych odcinków kręgosłupa. Predyspozycje do bólu kości guzicznej w ciąży mają kobiety, które w przeszłości doznały urazu tej kości lub odczuwały jej ból.
Nierzadkim zjawiskiem jest ból kości ogonowej po porodzie. Podczas wydawania na świat dziecka siłami natury kobieta może doznać uszczerbku na zdrowiu, jeśli dziecko jest duże, parcie bardzo silne lub poród przebiega z komplikacjami. Pęknięta kość ogonowa powoduje dodatkowy ból w czasie połogu, zwłaszcza podczas siedzenia. Podczas porodu kość ogonowa może też się złamać. W obu przypadkach jedynym sposobem leczenia jest łagodzenie bólu w czasie oczekiwania na samoistne zagojenie urazu. Należy unikać zaparć, wzbogacając dietę o błonnik pokarmowy, a także pijąc nie mniej niż 2 litry wody niegazowanej dziennie.
Po porodzie na pękniętą lub złamaną kość ogonową można stosować zabiegi fizjoterapeutyczne oraz ciepłe okłady. W okresie połogu wszystkie metody leczenia powinny być skonsultowane z lekarzem.
Zobacz film i dowiedz się jak jest zbudowany układ kostny:
Jak wygląda torbiel włosowa?
Torbiel włosowa ma postać guza zlokalizowanego w miejscu kości guzicznej (ogonowej), może też znajdować się nieco niżej na samym początku szpary pośladkowej. Guz jest wypełniony ropą oraz włosami rosnącymi we wnętrzu torbieli. Wydzielina ta może wydostawać się na zewnątrz przez jeden lub kilka otworów. Skóra w tej okolicy jest zaczerwieniona, bolesna i obrzęknięta. Może temu towarzyszyć gorączka i dreszcze.
Wydaje się, że wyciśniecie zawartości torbieli, przyniesie ulgę, jednak guza nie wolno samodzielnie wyciskać, bo może dojść do zakażenia rany. Z problemem należy zgłosić się do lekarza POZ, który następnie skieruje do chirurga. Specjalista nacina torbiel i usuwa jej zawartość.
Pacjent po zabiegu musi zażywać antybiotyki i specjalnie oczyszczać ranę - należy codziennie myć skórę, a otaczające włosy golić co 2 tygodnie co najmniej przez 3 miesiące po zagojeniu się rany.
W większości przypadków udaje się uzyskać pełne wyleczenie za pierwszym razem, ale zdarza się, że torbiel nawraca po pewnym czasie i wtedy procedurę trzeba powtórzyć.
Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.
Źródło: Medycyna Praktyczna (mp.pl)
