U nas zapłacisz kartą
Jak Radzić Sobie z Pryszczem na Kolanie u Dziecka?
Wysypka po ukąszeniu komara lub meszki
W miejscu ukąszenia tworzy się bąbel. To efekt dostania się do tkanki substancji hemolitycznych znajdujących się w jadzie owada. Powodują one silny stan zapalny, obrzęk i zaczerwienienie skóry oraz swędzenie i ból. Objawy te można złagodzić, smarując bąbel żelem na ukąszenia lub przemywając miejsce ukąszenia zimną wodą i pocierając je przekrojoną cebulą. Czytaj również: Kiedy ugryzienie komara może być niebezpieczne dla dziecka? Tak rozpoznasz uczulenie na komary
Jak rozpoznać, czy wysypka u dziecka jest groźna? Wysypkę wywołaną chorobą można poznać po tym, że pojawia się ona w określonych miejscach i ma charakterystyczny wygląd. Wówczas wizyta u lekarza jest konieczna. Jeśli jednak dziecku prócz krostek nic nie dolega, wystarczy je przez kilka dni obserwować, bo być może problem z czasem rozwiąże się sam.
Opryszczka u dzieci – leczenie
Sposób leczenia infekcji wywoływanej przez wirusa opryszczki zależy od postaci choroby i stopnia jej zaawansowania. W leczeniu zastosowanie znajduje lek przeciwwirusowy – np. acyklowir, który ma za zadanie hamować namnażanie się wirusa. Lek jest dostępny zarówno w postaci kropli do oczu, maści do stosowania na skórę, jak i w postaci tabletek oraz postaci do podawania dożylnego. Dawka preparatu doustnego zależy od wieku dziecka – mniejszą dawkę stosuje się u dzieci poniżej drugiego roku życia. Typowa dawka dla dzieci starszych i osób dorosłych to 200 mg stosowane pięć razy dziennie przez 5-10 dni. W cięższych postaciach choroby, w tym u noworodków i w postaciach z zajęciem układu nerwowego konieczne jest leczenie dożylne w warunkach szpitalnych.
W zapobieganiu nawrotom opryszczki znajdują zastosowanie preparaty zawierające w swoim składzie tak zwaną inozynę (z łac. Inosinum pranobexum). Zadaniem inozyny jest stymulowanie układu odpornościowego do walki z wirusami, co wpływa na zmniejszenie liczby nawrotów.
Alergiczny wyprysk kontaktowy u dzieci
Wyprysk (egzema) należy do najczęstszych chorób skóry i oznacza stan zapalny w obrębie naskórka oraz skóry właściwej. Charakterystycznym dla wyprysku wykwitem jest grudka, chociaż w obrazie klinicznym widuje się również rumień, pęcherzyki i nadżerki, a niekiedy pogrubienie naskórka i jego nadmierne złuszczanie. Obraz tej jednostki chorobowej może być więc różnorodny, jednak bardzo często towarzyszy jej świąd i pieczenie skóry.
Jedną z postaci wyprysku, którą coraz częściej stwierdza się wśród najmłodszych pacjentów, jest alergiczny wyprysk kontaktowy lub alergiczne kontaktowe zapalenie skóry.
Jest to nabyty powierzchowny odczyn zapalny skóry rozwijający się na podłożu alergicznym. Jednak jest to nieco odmienny typ reakcji odpornościowej niż reakcja na przykład na pyłki traw czy niektóre pokarmy. W przypadku alergicznego wyprysku kontaktowego mamy do czynienia z tzw. reakcją opóźnioną, która rozwija się dopiero po 24–48 h od kontaktu z alergenem. W reakcji tej bierze udział jedna z frakcji białych krwinek, czyli limfocyty T, mające tzw. pamięć immunologiczną, umożliwiającą im wyzwolenie reakcji alergicznej po kontakcie z uczulającym alergenem.
W zależności od „siły” danego antygenu w niektórych przypadkach do wyzwolenia reakcji odpornościowej wystarczy już pierwsza ekspozycja, w innych reakcja może się ujawnić dopiero po wielokrotnych kontaktach z uczulającym związkiem – po tygodniach, a nawet latach. Do najczęstszych alergenów kontaktowych u dzieci należą: nikiel – składnik zapięć w ubrankach, neomycyna – antybiotyk, mertiolat – konserwant w kroplach do oczu oraz szczepionkach, balsam peruwiański – substancja zapachowa, formaldehyd – konserwant, quaternium-15 – konserwant, kalafonia – składnik żywicy drzew iglastych, i lanolina – składnik kosmetyków.
Objawy opryszczki u dzieci oraz różne zespoły kliniczne infekcji
Opryszczka u dzieci to nie tylko zmiany na wargach czy skórze. W każdym wypadku mogą odpowiadać za nie wirusy HSV-1 lub HSV-2. Ponadto, nawet jeśli zmiany chorobowe lokują się w różnych miejscach na ciele, z reguły przybierają podobną postać – wykwitów wypełnionych płynem, które sprawiają dyskomfort, a nawet ból.
Opryszczka wargowa
Opryszczka wargowa, potocznie nazywana „zimnem na ustach” to najczęstsza postać zakażenia HPV. Może występować nawet kilka razy w ciągu roku, prowokowana stanami osłabienia, przemęczenia czy stresu. U dziewcząt po pierwszej miesiączce opryszczka wargowa często pojawia się właśnie podczas menstruacji. Bywa i tak, że towarzyszy objawom innych infekcji lub jest skutkiem ubocznym stosowania glikokortykosteroidów czy innych leków. Opryszczka wargowa jest dość łatwa w rozpoznaniu – to liczne pęcherzyki obecne w kącikach ust lub na czerwieni wargowej.
Ostre zapalenie błony śluzowej dziąseł i jamy ustnej
Częstą manifestacją pierwszorazowego zetknięcia się z wirusem opryszki jest opryszczkowate zapalenie jamy ustnej. Postać ta cechuje się cięższym przebiegiem, któremu towarzyszy gorączka oraz osłabienie, a także powiększenie węzłów chłonnych. W jamie ustnej dziecka pojawiają się pęcherzyki, które szybko pękają i pozostawiają po sobie bolesne nadżerki (małe, płytkie ranki), co znacznie utrudnia przyjmowanie płynów i jedzenie. jadłowstręt może nasilać także obrzęk, zaczerwienienie i bolesność dziąseł oraz ogólnie złe samopoczucie. Ostre zapalenie błony śluzowej jamy ustnej wywołane wirusem opryszczki trwa kilka dni, gojenie nadżerek może natomiast zająć nawet dwa tygodnie.
Ostre zapalenie gardła i migdałków podniebiennych
Zdarza się, że zmiany opryszczkowe obejmują nie tylko wargi i jamę usta, ale też gardło i migdałki podniebienne. Tego typu infekcje przytrafiają się częściej dorosłym niż dzieciom, jednak i u nich może dojść do tego typu zakażenia. Objawy są bardzo dokuczliwe. Przez wykwity i nadżerki obejmujące śluzówkę gardła, dziecko może nie chcieć jeść ani pić, a to w połączeniu z gorączką może doprowadzić do odwodnienia organizmu (które szybko postępuje u małych dzieci). Inne objawy opryszczkowego zapalenia gardła to osłabienie, apatia, bóle mięśni i stawów, bóle głowy, a także, zwłaszcza w przypadku infekcji HPV-2 zmianami chorobowe w obrębie narządów płciowych.
