Pryszcz na luku brwiowym - Przyczyny, leczenie i porady pielęgnacyjne

Najčešći štetnik je lukova muha

Razvoju suhe truleži luka naročito pogoduje napad određenih štetnih organizama životinjskog porijekla, među kojima su najčešći lukova muha (Delia antiqua) i miner poriluka (Napomyza gymnostoma).
Njihove su ličinke bijele boje (bez nogu i vidljive glave), ubušuju se u list i glavice, te na lukovičastim vrstama uzrokuju dobro poznatu “crvljivost” (a posredno pogoduju razvoju uzročnika truleži luka). Nema izravnih mjera kemijskog suzbijanja suhe truleži fungicidima u polju. Gubici od Fusarium truleži luka se mogu umanjiti pridržavanjem plodoreda (luk na istu površinu tek svake četvrte ili pete godine), za sadnju odabrati najplodnija zemljišta, dobre prozračnosti, strukture i mikrobiološke aktivnosti i koristiti nezaražene lučice. Čuvanjem luka u spremištima s aktivnom ventilacijom na temperaturi 4 °C se smanjuju gubici prilikom skladištenja.

Poluvlažna trulež se razvija od vrata lučice (vršnog dijela), te se širi u unutrašnjost mesnatog dijela. Sivi micelij se može razviti između mesnatih listova glavice luka. Kao uzročnici plijesni lukovica opisuju se vrste Botrytis cinerea, Botrytis allii sin. Botrytis aclada i Botrytis byssoidea. U plastenicima smo na zimskom luku tijekom ranijih godina uočili i vrstu Botrytis squamosa (uzročnik paleži lišća luka), a proteklih godina (npr. 2006., te tijekom vrlo blage zime 2006./07. na zimskom luku) ova se bolest pojavila u jačoj mjeri na usjevima luka iz sjemena!

Često se vrsta Botrytis allii u polju razvija u latentnom obliku (bez vidljivih posljedica), a trulež se jače razvija u skladištima nakon mjesec dana čuvanja luka.
Moguća je direktna infekcija lišća u polju, ali vidljiva pojava bolesti nastupa tek na mrtvom lisnom tkivu (ili glavicama luka) uz povišenu vlažnost zraka.

Jače su napadnuti mehanički oštećeni usjevi (tuča, oštećenje vrata luka prilikom natapanja kišenjem uz korištenje “vodenih topova”, “šok” od primjene herbicida, npr. oksifluorfen, linuron i dr.)

Jak leczyć ranę kota?

Koty mogą być nie tylko źródłem radości, ale także powodem do niepokoju. Dotyczy to zwłaszcza osób odwiedzających ulicę. Koty kochające wolność często odnoszą rany lub zadrapania podczas walk z krewnymi. Jak leczyć ranę kota? Wybór środków jest teraz świetny, ale ważne jest, aby działać poprawnie i nie szkodzić zwierzęciu. Co powinien zrobić właściciel? Kiedy należy zabrać zwierzaka do weterynarza lub nadal możesz sobie poradzić samodzielnie?

• Pierwsza pomoc
• Zasady leczenia ran w domu
  • Leczenie ropnych ran
  • Leczenie krwawiących ran
  • Otwarte leczenie ran
  • Nadtlenek wodoru
  • Roztwór furacyliny
  • Maść levomekol
  • Maść baneocin

  Rodzaje ran:

  • skaleczenie,
  • posiniaczony,
  • rozbity,
  • rozdrobnione,
  • ugryziony,
  • broń palna,
  • rozdarty,
  • zatruty,
  • mieszany.

  Leczenie rany należy rozpocząć jak najszybciej, ponieważ ryzyko zakażenia rany jest wysokie. Jeśli uszkodzenie nie jest poważne, możesz to zrobić sam, w przeciwnym razie lepiej odwiedzić weterynarza.

  Pierwsza pomoc

  Po znalezieniu rany u zwierzaka udziel mu pierwszej pomocy. Zbadaj kota i oceń jego stan, jeśli nie budzi niepokoju, możesz sam udzielić pierwszej pomocy.

  Pierwsza pomoc:

  • usuń włosy w pobliżu rany,
  • przemyć ranę lekami antyseptycznymi - roztworem furacyliny, nadtlenkiem wodoru, chlorheksydyną,
  • spróbuj zatrzymać krwawienie,
  • skórę wokół rany można leczyć jaskrawą zielenią.

  Po pierwszej pomocy udaj się do weterynarza. Lekarz dobierze optymalny schemat leczenia i pokaże, jak prawidłowo przeprowadzić zabieg.

  Zasady leczenia ran w domu

  Jeśli nie ma możliwości udania się do weterynarza, kot będzie musiał samodzielnie leczyć ranę. Najpierw zdezynfekuj ręce roztworem dezynfekującym, takim jak alkohol. Rany kota można również leczyć sterylnymi rękawiczkami..

  4 rodzaje pryszczy – poznaj je wszystkie, a łatwiej się ich pozbędziesz

  Pryszcz to pryszcz, ale nie każdy pryszcz jest taki sam. I żeby skutecznie zwalczać trądzikowe wypryski warto poznać przede wszystkim rodzaje pryszczy i dostosować do nich metody postępowania tudzież używaną „broń”, czyli wszelkie maści tabletki czy inne przeciwtrądzikowe specyfiki.

  Poniższy artykuł przygotowałam na podstawie publikacji w serwisie acne.about.com (polecam!). Nie jest to może pełna klasyfikacja, ale i ta ściągawka powinna się wam przydać tym bardziej, że oprócz opisów poszczególnych rodzajów pryszczy zamieszczam dodatkowo informacje na temat podstawowych metod postępowania z nimi. Mam nadzieję, że ściąga okaże się pomocna.

  Ważna uwaga:

  Zdjęcie, które widzisz na początku jest zdjęciem poglądowym i jednocześnie punktem odniesienia. Niestety nie dysponują fotografiami poszczególnych rodzajów pryszczy, ale postaram się je możliwie najdokładniej opisać w odniesieniu do tego właśnie zdjęcia.

  Postaram się zrobić to tak, byś nie miał / nie miała żadnych wątpliwości. Jeśli jednak jakiekolwiek się pojawią proponuję byś poszukał / poszukała poszczególnych rodzajów w zdjęciach google, ewentualnie wysłał / wysłała pytanie do mnie – wtedy postaram się rozstrzygnąć ewentualne wątpliwości.

  Pryszcze – Grudki

  Jak wyglądają grudki?

  Jak sama nazwa wskazuje ten rodzaj pryszczy wygląda, jak grudki na skórze. Mogą być one mniej lub bardziej zaczerwienione, a ich cechą charakterystyczną jest to, że nie widać „rdzenia” wyprysku tzn. ani charakterystycznej białej głowy czy ropy, ani czarnej kropki charakterystycznej dla zaskórników.

  Jeśli spojrzysz na zdjęcie ilustrujące artykuł to na pierwszy rzut oka wydaje się, że na czole tego nastolatka są właśnie grudki i gdyby po bliższych oględzinach okazało się, że nigdzie nie widać prześwitów ropy (białych główek) lub charakterystycznych czarnych kropek to należałoby uznać, że ten chłopiec ma właśnie trądzik grudkowy.

  Jak powstają grudki?

  Grudki są efektem istnienia większych przerw w ścianach porów skóry (mieszków włosowych). Przerwy te mogą wypełnić się zanieczyszczeniami (toksynami, resztkami obumarłych komórek) i łojem. W ten sposób w skórze tworzy się zgrubienie w postaci grudki, tym większej i boleśniejszej im intensywniejszy jest stan zapalny wskutek intensywności pracy bakterii.

  Grudka może się łatwo utworzyć na skutek np. wyciskania zaskórników. Wtedy tworzy się przerwa, którą wypełniają ww. substancje.

  Grudka może się rozwinąć w krostę (pojawi się na niej charakterystyczne białawe zwieńczenie) lub może samoistnie zniknąć.

  Jak postępować z grudkami?

  Absolutnie i pod żadnym pozorem nie należy ich wyciskać, bo wyciskając „otwieramy” kolejne kanały do zbierania się różnych paskudztw, z których grudki powstają. One powinny same dość łatwo i szybko zniknąć.

  Proces zaniku może wspomóc przemywanie preparatami o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwzapalnym. Płyny przeciwtrądzikowe powinny wystarczyć.

  Jeśli grudki tworzą się często i jest ich dużo, można wspomóc kurację tabletkami >>> tu więcej o polecanych tabletkach.

  Przy pojedynczych grudkach polecam smarowanie odrobiną olejku z drzewa herbacianego. Naprawdę ociupiną. Olejek genialnie niszczy bakterie i grudka może nawet nie mieć szans, by się rozwinąć.

  ---

  brwi