Pryszcz na luku brwiowym - Przyczyny, leczenie i porady pielęgnacyjne

4 rodzaje pryszczy – poznaj je wszystkie, a łatwiej się ich pozbędziesz

Pryszcz to pryszcz, ale nie każdy pryszcz jest taki sam. I żeby skutecznie zwalczać trądzikowe wypryski warto poznać przede wszystkim rodzaje pryszczy i dostosować do nich metody postępowania tudzież używaną „broń”, czyli wszelkie maści tabletki czy inne przeciwtrądzikowe specyfiki.

Poniższy artykuł przygotowałam na podstawie publikacji w serwisie acne.about.com (polecam!). Nie jest to może pełna klasyfikacja, ale i ta ściągawka powinna się wam przydać tym bardziej, że oprócz opisów poszczególnych rodzajów pryszczy zamieszczam dodatkowo informacje na temat podstawowych metod postępowania z nimi. Mam nadzieję, że ściąga okaże się pomocna.

Ważna uwaga:

Zdjęcie, które widzisz na początku jest zdjęciem poglądowym i jednocześnie punktem odniesienia. Niestety nie dysponują fotografiami poszczególnych rodzajów pryszczy, ale postaram się je możliwie najdokładniej opisać w odniesieniu do tego właśnie zdjęcia.

Postaram się zrobić to tak, byś nie miał / nie miała żadnych wątpliwości. Jeśli jednak jakiekolwiek się pojawią proponuję byś poszukał / poszukała poszczególnych rodzajów w zdjęciach google, ewentualnie wysłał / wysłała pytanie do mnie – wtedy postaram się rozstrzygnąć ewentualne wątpliwości.

Žućenje listova luka - ovoj pojavi pogoduje vreme

Biljke crvenog i belog luka krajem zime i početkom proleća, veoma su osetljive. Veoma često na ozimim lukovima u ovom periodu primećujemo simptome žućenja i propadanja listova. Ovi simptomi mogu biti izazvani promenom uslova, pojavom oboljenja ili napadom štetočina. Rezultat žućenja listova luka može biti smanjen rast i prinos, ali i potpuno propadanje biljaka.

Nakon otapanja snega, biljke ozimog luka ostale su nezaštićene, a usled variranja dnevne i noćne temperature listovi postaju žuto obojeni. Zbog kiše zemlja je previše vlažna što još više pospešuje pojavu žutila na listovima. Kombinacija ova dva faktora rezultira gušenjem korena i smanjenim usvajanjem hraniva.

Kako bi se usev luka što brže oporavio, potrebno ga je prihraniti, a sa porastom temperature i luk se oporavlja od pojave žutila.

Simptomi mnogih oboljenja započinju pojavom žućenja listova luka jer je luk osetljiv na bolesti, posebno u uslovima povišene vlažnosti zemljišta i niske temperature. Najčešće se od oboljena na luku javljaju plamenjača, rđa i trulež luka.

Jak leczyć ranę kota?

Koty mogą być nie tylko źródłem radości, ale także powodem do niepokoju. Dotyczy to zwłaszcza osób odwiedzających ulicę. Koty kochające wolność często odnoszą rany lub zadrapania podczas walk z krewnymi. Jak leczyć ranę kota? Wybór środków jest teraz świetny, ale ważne jest, aby działać poprawnie i nie szkodzić zwierzęciu. Co powinien zrobić właściciel? Kiedy należy zabrać zwierzaka do weterynarza lub nadal możesz sobie poradzić samodzielnie?

• Pierwsza pomoc
• Zasady leczenia ran w domu
  • Leczenie ropnych ran
  • Leczenie krwawiących ran
  • Otwarte leczenie ran
  • Nadtlenek wodoru
  • Roztwór furacyliny
  • Maść levomekol
  • Maść baneocin

  Rodzaje ran:

  • skaleczenie,
  • posiniaczony,
  • rozbity,
  • rozdrobnione,
  • ugryziony,
  • broń palna,
  • rozdarty,
  • zatruty,
  • mieszany.

  Leczenie rany należy rozpocząć jak najszybciej, ponieważ ryzyko zakażenia rany jest wysokie. Jeśli uszkodzenie nie jest poważne, możesz to zrobić sam, w przeciwnym razie lepiej odwiedzić weterynarza.

  Pierwsza pomoc

  Po znalezieniu rany u zwierzaka udziel mu pierwszej pomocy. Zbadaj kota i oceń jego stan, jeśli nie budzi niepokoju, możesz sam udzielić pierwszej pomocy.

  Pierwsza pomoc:

  • usuń włosy w pobliżu rany,
  • przemyć ranę lekami antyseptycznymi - roztworem furacyliny, nadtlenkiem wodoru, chlorheksydyną,
  • spróbuj zatrzymać krwawienie,
  • skórę wokół rany można leczyć jaskrawą zielenią.

  Po pierwszej pomocy udaj się do weterynarza. Lekarz dobierze optymalny schemat leczenia i pokaże, jak prawidłowo przeprowadzić zabieg.

  Zasady leczenia ran w domu

  Jeśli nie ma możliwości udania się do weterynarza, kot będzie musiał samodzielnie leczyć ranę. Najpierw zdezynfekuj ręce roztworem dezynfekującym, takim jak alkohol. Rany kota można również leczyć sterylnymi rękawiczkami..

  Uzročnici truleži luka

  Poznato je da se vađenje luka mora obaviti za suhog vremena i umjerene prosušenosti tla, odnosno u danima kada meteorolozi najavljuju barem nekoliko dana suhog vremena, kako bi se glavice u polju dobro prosušile. Kašnjenjem u vađenju smanjuje se kvaliteta glavica, teže se čuvaju i raste opasnost od razvoja uzročnika truleži.

  U vlažnim i kišnim godinama su zabilježene štete luka veće od 80 % zbog razvoja uzročnika truleži lukovica u polju ili tijekom skladištenja, odnosno mnogi proizvođači su u našoj zemlji odustali od proizvodnje luka zbog razvoja truleži glavica.

  Etiologija truleži luka je kompleksnog porijekla, jer su uzročnici različite gljive i bakterije (najčešće se spominju vrste: Botrytis alli). Uzročnici truleži luka se mogu pojaviti u bilo kojem razvojnom stadiju luka u polju ili skladištenju (od klijanja i nicanja, formiranja i rasta glavica, u tehnološkoj zriobi)!

  Povećana vlažnost zemljišta pogoduje njihovom razvoju. Posljednjih su godina uočene veće ekonomske štete od bazalne suhe truleži glavica luka uzrokovane Fusarium vrstama.
  Na pojedinim je poljima propalo više od 40 % očekivanog uroda luka pri uzgoju proljetnom sadnjom lučica, a posljednjih smo sezona zabilježili i potpuno propadanje usjeva (nepoštivanje plodoreda i zaražene lučice).
  Rana pojava štetnih Fusarium vrsta uzrokuje propadanje klijanaca i mladih biljčica. Napadnute biljke u polju se prepoznaju po početnom netipičnom venuću i sušenju vršnog dijela lišća, odnosno potpunim propadanjem nadzemnog dijela biljke.

  Na glavicama luka se razvija suha trulež koja napada korijen i mesnate ljuske od osnove (=suha Fusarium trulež na luk se širi iz zemljišta). Na napadnutim organima se razvija bijela prevlaka sporonosnih organa uzročnika bolesti.

  Najčešći štetnik je lukova muha

  Razvoju suhe truleži luka naročito pogoduje napad određenih štetnih organizama životinjskog porijekla, među kojima su najčešći lukova muha (Delia antiqua) i miner poriluka (Napomyza gymnostoma).
  Njihove su ličinke bijele boje (bez nogu i vidljive glave), ubušuju se u list i glavice, te na lukovičastim vrstama uzrokuju dobro poznatu “crvljivost” (a posredno pogoduju razvoju uzročnika truleži luka). Nema izravnih mjera kemijskog suzbijanja suhe truleži fungicidima u polju. Gubici od Fusarium truleži luka se mogu umanjiti pridržavanjem plodoreda (luk na istu površinu tek svake četvrte ili pete godine), za sadnju odabrati najplodnija zemljišta, dobre prozračnosti, strukture i mikrobiološke aktivnosti i koristiti nezaražene lučice. Čuvanjem luka u spremištima s aktivnom ventilacijom na temperaturi 4 °C se smanjuju gubici prilikom skladištenja.

  Poluvlažna trulež se razvija od vrata lučice (vršnog dijela), te se širi u unutrašnjost mesnatog dijela. Sivi micelij se može razviti između mesnatih listova glavice luka. Kao uzročnici plijesni lukovica opisuju se vrste Botrytis cinerea, Botrytis allii sin. Botrytis aclada i Botrytis byssoidea. U plastenicima smo na zimskom luku tijekom ranijih godina uočili i vrstu Botrytis squamosa (uzročnik paleži lišća luka), a proteklih godina (npr. 2006., te tijekom vrlo blage zime 2006./07. na zimskom luku) ova se bolest pojavila u jačoj mjeri na usjevima luka iz sjemena!

  Često se vrsta Botrytis allii u polju razvija u latentnom obliku (bez vidljivih posljedica), a trulež se jače razvija u skladištima nakon mjesec dana čuvanja luka.
  Moguća je direktna infekcija lišća u polju, ali vidljiva pojava bolesti nastupa tek na mrtvom lisnom tkivu (ili glavicama luka) uz povišenu vlažnost zraka.

  Jače su napadnuti mehanički oštećeni usjevi (tuča, oštećenje vrata luka prilikom natapanja kišenjem uz korištenje “vodenih topova”, “šok” od primjene herbicida, npr. oksifluorfen, linuron i dr.)

  ---

  brwi