U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na mosznie - Przyczyny, leczenie i zapobieganie
Czerwone krostki na penisie – przyczyny
Czerwone krostki na penisie najczęściej są objawem alergii kontaktowej, która może być spowodowana np. uczuleniem na prezerwatywy oraz środki, którymi są one nawilżane, uczuleniem na lubrykanty, a także uczuleniem na środki plemnikobójcze i przedłużające stosunek. Reakcje alergiczne mogą też powodować środki myjące, środki do prania oraz płyny do płukania tkanin. Czasami reakcję alergiczną mogą wywołać barwniki do tkanin, dlatego przed założeniem nowej bielizny trzeba ją najpierw wyprać.
Czerwone plamki na penisie mogą pojawić się także wskutek przegrzewania męskich okolic intymnych i być skutkiem podrażnienia, które powoduje pot.
W przypadku reakcji alergicznych lub niegroźnych stanów zapalnych, które spowodowane są np. przegrzaniem lub otarciami naskórka zwykle nie występują żadne dodatkowe dolegliwości, może pojawić się jedynie niewielki świąd i zaczerwienie podrażnionego naskórka, które mijają po zaprzestaniu stosowania uczulających produktów.
Czerwone krostki a grzybica penisa
Czerwone krostki mogą wskazywać także na grzybicę penisa. Może się ona rozwinąć pod wpływem działania kilku czynników np. nieprzestrzegania zasad higieny, noszenia nieprzepuszczającej powietrza bielizny i odzieży ze sztucznych włókien oraz stosowania do wycierania okolic intymnych wspólnych ręczników. Warto pamiętać, że higiena intymna nie może ograniczać się jedynie do umycia penisa, musi ona także uwzględniać stosowanie czystego ręcznika, który przeznaczony będzie do osuszania okolic intymnych, aby nie przenosić niebezpiecznych drobnoustrojów, które bytują np. na stopach.
W przypadku grzybicy pojawieniu się krostek na penisie towarzyszy także uporczywy świąd, pieczenie i zaczerwienienie naskórka, pieczenie w trakcie oddawania moczu oraz nieprzyjemnie pachnąca wydzielina.
Infekcje intymne u mężczyzn nie należą do rzadkości, jednak można im skutecznie zapobiegać poprzez właściwą higienę oraz unikanie przygodnych kontaktów płciowych bez zabezpieczenia, które mogą zakończyć się o wiele poważniejszymi problemami np. zakażeniem wirusem HIV.
Łuszczyca
Łuszczyca to stan, który powoduje stan zapalny w organizmie. Kiedy dana osoba ma łuszczycę, jej układ odpornościowy jest nadaktywny. Stan ten powoduje również nadmierne zapalenie i wiadomo, że wpływa na inne narządy i tkanki.
Ze względu na nadczynność układu odpornościowego następuje przyspieszenie wzrostu komórek skóry. Zazwyczaj skóra rośnie i odpada w ciągu miesiąca. U osób z łuszczycą wzrost następuje w ciągu trzech do czterech dni, a skóra nie ma szans na prawidłowe złuszczanie. W rezultacie komórki skóry tworzą się w szybkim tempie i gromadzą się na powierzchni skóry. Pozostawia to suche i łuszczące się plamy, o których wiadomo, że mogą palić, strupy, żądło i swędzenie.
Te łaty mogą tworzyć się w dowolnym miejscu na ciele, w tym na kolanach, łokciach, uszach, powiekach i skórze głowy. Ten stan nie jest zaraźliwy.
Leczenie
Istnieje kilka opcji leczenia łuszczycy. Pamiętaj, że nawyki związane ze stylem życia mogą pomóc w chorobie.
Niektóre z wyzwalaczy to:
- Naprężenie
- Dieta
- Zimne klimaty
Pomocne jest znalezienie sposobów na zmniejszenie stresu, spożywanie pokarmów o niskim stanie zapalnym oraz przebywanie na słońcu lub używanie nawilżacza powietrza. Zawsze ważne jest, aby skontaktować się z pracownikiem służby zdrowia, aby odpowiedzieć na wszelkie pytania.
Niektóre typowe metody leczenia łuszczycy obejmują:
- Maść z witaminą D3
- Kremy z witaminą A lub retinolem
- Kremy steroidowe
- Nawilżacze do skóry suchej
- Anthralin, lek spowalniający produkcję komórek skóry
- Balsamy lecznicze, szampony i płyny do kąpieli w celu poprawy łuszczycy skóry głowy
- Terapia światłem
Istnieją inne metody leczenia skrajnych przypadków, które mogą powodować działania niepożądane. Porozmawiaj z lekarzem na temat opcji, jeśli wystąpi skrajny przypadek łuszczycy.
Pryszcz - skąd się bierze, jak się go pozbyć
Powstawanie pryszczy na skórze związane jest z trądzikiem, chorobą skóry obfitującej w gruczoły łojowe. Trądzik to dolegliwość powszechna, często występująca w okresie dojrzewania tak u kobiet, jak i mężczyzn. U mężczyzn ma on przebieg ostrzejszy. Trądzik występuje najczęściej w okolicach obfitujących w gruczoły łojowe, to znaczy w strefie T na twarzy i w rynnach potowych na klatce piersiowej i plecach.
Trądzik rozpoczyna się powiększeniem gruczołów łojowych i nasilonym wydzielaniem łoju. Następuje nadmierne i zmienione rogowacenie ujścia mieszka włosowego, do którego wnika przewód gruczołu łojowego. W ten sposób powstaje czop rogowy, który wypełnia mieszek włosowy i wypycha go ku górze. Dochodzi do zablokowania wydzielania łoju i powstaje woreczek wypełniony tłuszczami i keratyną czyli zaskórnik (comedo). Wraz z powstawaniem zaskórników gwałtownie rozmnażają się bakterie, które normalnie występują w skórze i na jej powierzchni jako nieszkodliwe drobnoustroje. Dopiero łój je uzjadliwia, jest dla nich doskonałą pożywką i stwarza warunki do namnażania.
Moszna: ukrwienie i unerwienie
Krew tętnicza do struktur obecnych w mosznie dociera drogą kilku tętnic – są nimi tętnica nasieniowodu, jądrowa oraz tętnica dźwigacza jądra. Oprócz tego worek mosznowy zaopatrywany jest również przez gałęzie wywodzące się z tętnic sromowych (zewnętrznej i wewnętrznej).
Krew żylna odprowadzana jest z moszny za pośrednictwem żył sromowej wewnętrznej oraz odpiszczelowej. Chłonka z okolic moszny kierowana jest z kolei do węzłów chłonnych pachwinowych.
Moszna jest nie tylko bogato unaczyniona, ale i unerwiona. Włókna nerwowe, które ją zaopatrują, wywodzą się z nerwów biodrowo-pachwinowego, płciowo-udowego i sromowego. Do zlokalizowanych w worku mosznowym narządów docierają również włókna autonomiczne wywodzące się ze splotu podbrzusznego dolnego.
