U nas zapłacisz kartą
Sure, here it is -htmlCopy codePryszcz na penisie - Przyczyny, leczenie i porady
Kaszaki na penisie
Białe grudki na penisie i jądrach mogą też być kaszakami. Podobnie jak prosaki, są one torbielami (cystami) zastoinowymi, wypełnionymi zbierającym się łojem.
Różnią się między innymi wielkością - są w stanie osiągnąć rozmiar kilku, a w skrajnych przypadkach nawet kilkunastu milimetrów.
Częściej niż na samym członku, występują na worku mosznowym. W odróżnieniu od prosaków, raczej nie pojawiają się u małych dzieci, lecz prawie wyłącznie u młodzieży i osób dorosłych.
Kaszaki na penisie mogą się wywodzić albo z mieszków włosowych (nazywane są wówczas tricholemmalnymi), albo powstawać na powierzchni skóry (epidermalne). Te pierwsze są częstsze.
Wykształcają się wskutek zapychania kanalików gruczołów łojowych złuszczającymi się komórkami naskórka. W efekcie gromadzący się wewnątrz łój tworzy wypukłą torbiel. Jest ona miękka i przesuwa się pod naciskiem.
Ma kolor biały, żółtawy, albo cielisty, a na jej szczycie może być widoczne ujście mieszka włosowego. Tego typu podskórne krostki na penisie z reguły nie bolą ani nie powodują innych dolegliwości, poza dyskomfortem natury estetycznej i psychicznej.
Czy kaszaki są zaraźliwe? Nie, podobnie jak prosaki i plamki Fordyce'a nie mają charakteru zakaźnego. Także są zjawiskiem na swój sposób fizjologicznym, nie mają podłoża infekcyjnego czy alergicznego. Aczkolwiek może dochodzić do ich bakteryjnych nadkażeń i miejscowych stanów zapalnych.
Prawdopodobną przyczyną powstawanie większości tego zmian są buzujące hormony. Często dochodzi do nich bowiem w okresie dojrzewania płciowego. Podłoże może też stanowić stosowanie niewłaściwych kosmetyków zapychających ujścia mieszków włosowych.
Czy białe krostki na penisie są niebezpieczne?
Czy prosaki na penisie są groźne? Nie. Nie stanowią żadnego zagrożenia ani dla pacjenta, ani dla osób się z nim stykających, w tym partnerów seksualnych.
Wprawdzie w latach pięćdziesiątych minionego stulecia pojawiły się w środowisku naukowym głosy, jakoby tego rodzaju cysty należało traktować jako łagodne i powszechne nowotwory skóry, współcześnie jednak pogląd ten nie znajduje potwierdzenia i akceptacji.
Plamki Fordyce'a na mosznie i członku także same w sobie nie są w żaden sposób niebezpieczne. W ostatnim czasie zwraca się jednak uwagę na to, iż pośrednio mogą one wskazywać na zagrożenie zupełnie innego rodzaju.
Jeśli bowiem miałby być związane z niewłaściwym stężeniem cholesterolu całkowitego oraz LDL, a także trójglicerydów, to należy pamiętać, iż parametry te są kluczowe dla licznych schorzeń układu naczyniowego.
Podniesione wartości mogą bowiem świadczyć o postępujących zmianach miażdżycowych, a co za tym idzie - wzrastającym ryzyku zawału i udaru.
Zmiany na penisie i jądrach będące kaszakami także z reguły nie są groźne. W sytuacji jednak, gdy pojawia się stan zapalny, zaleca się interwencję chirurgiczną.
Powinny być też usuwane, gdy rozrastają się do bardzo dużych rozmiarów. W takich przypadkach wskazane też może być oddanie próbki do badań histopatologicznych, pod kątem ewentualnych schorzeń onkologicznych.
W codziennej praktyce, niewielkie białe zmiany na penisie najczęściej różnicuje się symptomami mięczaka zakaźnego. Jest to choroba wywoływana przez wirusy MCV.
Nie jest szczególnie dotkliwa, jednak ze względu na wirusowe podłoże, jest silnie zakaźna. Do czasu wyleczenia infekcji, zarazki te są przenoszone z człowieka na człowieka w czasie zbliżeń intymnych i poprzez inne formy fizycznego kontaktu.
Prosaki na penisie
Nieco innego rodzaju krostami występującymi na narządach płciowych są prosaki. Czym są te wykwity? To torbiele zastoinowe związane z nadaktywnością gruczołów łojowych, będące efektem niewłaściwego, nadmiernego rogowacenia ujść mieszków włosowych.
Prosaki na prąciu, jądrach i w innych miejscach ciała mogą powstawać spontanicznie i bez wyraźnej przyczyny, ale też pojawiają się:
- po ustąpieniu ran pęcherzykowych,
- po zabiegach dermabrazji (mechanicznego ścierania skóry) i radioterapii,
- w wyniku długotrwałego leczenia środkami sterydowymi oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi.
Dzielą się na pierwotne, które są niemal powszechne u noworodków (występują u około 40-50 procent maluchów, głównie na twarzy ale też na narządach płciowych - dane: D. Berk i S.J. Bayliss) oraz wtórne, pojawiające się w późniejszych latach życia.
W pierwszym z wymienionych przypadków podłoże najprawdopodobniej jest genetyczne.
Jak wyglądają prosaki? Są podobnie do plamek Fordyce'a. Zbierający się pod skórą łój powoduje niewielkie uwypuklenia w kolorze białym. Po mocniejszym naciśnięciu albo przebiciu, tłusta i kleista wydzielina powinna uchodzić na zewnątrz. Ich średnica z reguły wynosi 1-2 mm.
Prosaki na członku także nie są związane z żadnym zakażeniem, alergią czy kwestiami natury higienicznej. Nie bolą, nie swędzą, nie szczypią, nie utrudniają też współżycia seksualnego, przynajmniej w czysto technicznym aspekcie.
Czy są zaraźliwe? Nie, nie ma możliwości przenoszenia ich, aczkolwiek tak, jak większość zmian chorobowych występujących w strefach intymnych, mogą budzić nie najlepsze skojarzenia i obawy.
Z tego też powodu dotknięte nimi osoby często powstrzymują się od aktywności seksualnej lub też spotykają z niechęcią ze strony partnerów. Stąd liczne zapytania o diagnostykę i metody leczenia.
Sposoby leczenia opryszczki narządów płciowych u mężczyzn
Całkowite usunięcie wirusa HSV z organizmu nie jest możliwe. Dlatego też podstawą leczenia opryszczki narządów płciowych u mężczyzn jest przede wszystkim minimalizacja i kontrola objawów choroby. W terapii stosuje się przede wszystkim leki przeciwwirusowe, takie jak acyklowir. Leki te mogą być aplikowane bezpośrednio na zmienione chorobowo miejsca, podawane doustnie lub w formie wstrzyknięć dożylnych. Specjaliści często zalecają, aby uzupełnić niedobory pokarmowe i wzbogacić dietę o witaminy z grupy B, a także stosować maści lub kremy, które nie tylko łagodzą świąd, ale również przyczyniają się do szybszego gojenia się zmian skórnych.
Znaczące jest, aby terapia została rozpoczęta jak najszybciej po zauważeniu pierwszych objawów infekcji, takich jak mrowienie czy zaczerwienienie na skórze prącia. Wczesne podjęcie leczenia może przyczynić się do zatrzymania rozwoju bolesnych i swędzących pęcherzy, co znacząco wpływa na komfort życia pacjenta.
