U nas zapłacisz kartą
Sure, here it is -htmlCopy codePryszcz na penisie - Przyczyny, leczenie i porady
Prosaki na penisie
Nieco innego rodzaju krostami występującymi na narządach płciowych są prosaki. Czym są te wykwity? To torbiele zastoinowe związane z nadaktywnością gruczołów łojowych, będące efektem niewłaściwego, nadmiernego rogowacenia ujść mieszków włosowych.
Prosaki na prąciu, jądrach i w innych miejscach ciała mogą powstawać spontanicznie i bez wyraźnej przyczyny, ale też pojawiają się:
- po ustąpieniu ran pęcherzykowych,
- po zabiegach dermabrazji (mechanicznego ścierania skóry) i radioterapii,
- w wyniku długotrwałego leczenia środkami sterydowymi oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi.
Dzielą się na pierwotne, które są niemal powszechne u noworodków (występują u około 40-50 procent maluchów, głównie na twarzy ale też na narządach płciowych - dane: D. Berk i S.J. Bayliss) oraz wtórne, pojawiające się w późniejszych latach życia.
W pierwszym z wymienionych przypadków podłoże najprawdopodobniej jest genetyczne.
Jak wyglądają prosaki? Są podobnie do plamek Fordyce'a. Zbierający się pod skórą łój powoduje niewielkie uwypuklenia w kolorze białym. Po mocniejszym naciśnięciu albo przebiciu, tłusta i kleista wydzielina powinna uchodzić na zewnątrz. Ich średnica z reguły wynosi 1-2 mm.
Prosaki na członku także nie są związane z żadnym zakażeniem, alergią czy kwestiami natury higienicznej. Nie bolą, nie swędzą, nie szczypią, nie utrudniają też współżycia seksualnego, przynajmniej w czysto technicznym aspekcie.
Czy są zaraźliwe? Nie, nie ma możliwości przenoszenia ich, aczkolwiek tak, jak większość zmian chorobowych występujących w strefach intymnych, mogą budzić nie najlepsze skojarzenia i obawy.
Z tego też powodu dotknięte nimi osoby często powstrzymują się od aktywności seksualnej lub też spotykają z niechęcią ze strony partnerów. Stąd liczne zapytania o diagnostykę i metody leczenia.
Kaszaki na penisie
Białe grudki na penisie i jądrach mogą też być kaszakami. Podobnie jak prosaki, są one torbielami (cystami) zastoinowymi, wypełnionymi zbierającym się łojem.
Różnią się między innymi wielkością - są w stanie osiągnąć rozmiar kilku, a w skrajnych przypadkach nawet kilkunastu milimetrów.
Częściej niż na samym członku, występują na worku mosznowym. W odróżnieniu od prosaków, raczej nie pojawiają się u małych dzieci, lecz prawie wyłącznie u młodzieży i osób dorosłych.
Kaszaki na penisie mogą się wywodzić albo z mieszków włosowych (nazywane są wówczas tricholemmalnymi), albo powstawać na powierzchni skóry (epidermalne). Te pierwsze są częstsze.
Wykształcają się wskutek zapychania kanalików gruczołów łojowych złuszczającymi się komórkami naskórka. W efekcie gromadzący się wewnątrz łój tworzy wypukłą torbiel. Jest ona miękka i przesuwa się pod naciskiem.
Ma kolor biały, żółtawy, albo cielisty, a na jej szczycie może być widoczne ujście mieszka włosowego. Tego typu podskórne krostki na penisie z reguły nie bolą ani nie powodują innych dolegliwości, poza dyskomfortem natury estetycznej i psychicznej.
Czy kaszaki są zaraźliwe? Nie, podobnie jak prosaki i plamki Fordyce'a nie mają charakteru zakaźnego. Także są zjawiskiem na swój sposób fizjologicznym, nie mają podłoża infekcyjnego czy alergicznego. Aczkolwiek może dochodzić do ich bakteryjnych nadkażeń i miejscowych stanów zapalnych.
Prawdopodobną przyczyną powstawanie większości tego zmian są buzujące hormony. Często dochodzi do nich bowiem w okresie dojrzewania płciowego. Podłoże może też stanowić stosowanie niewłaściwych kosmetyków zapychających ujścia mieszków włosowych.
Krosty na prąciu na wirusy HPV
Krosty czy brodawki na penisie (nazywane też jako kłykciny kończyste) pojawiają się także na skutek zakażenia wirusami HPV. Zdarza się to jednak rzadko, a brodawki występują jedynie u 1 procenta mężczyzn. U większości mężczyzn zakażenie HPV nie wywołuje większych problemów zdrowotnych, może jedynie powodować dyskomfort estetyczny czy odbierać pewność siebie.
Grzybica prącia najczęściej wywołuje charakterystyczne objawy. Objawy grzybicy to plamki, które występują na napletku i żołędzi. Na prąciu może występować również biały nalot, a mężczyzna może odczuwać nieprzyjemny zapach. U niektórych osób plamki na penisie przyjmują postać pęcherzyków, z których zaczyna sączyć się przezroczysty płyn lub ropna wydzielina.
Jeśli podejrzewamy u siebie grzybicę prącia, powinniśmy jak najszybciej zapisać się do lekarza. Oceni on charakter zmian i wdroży odpowiednie leczenie. Niekiedy wystarczy sięgnąć po maść bez recepty, która działa hamując syntezę ergosterolu, ograniczając w ten sposób wzrost grzybów. W niektórych przypadkach trzeba jednak sięgnąć po leki na receptę, dlatego tak istotne jest, by w porę udać się do lekarza.
Warto także zmienić dietę, unikać cukru i skrobi, które sprzyjają nie tylko grzybicy prącia, ale i wszystkim infekcjom grzybiczym. Dobrze też pamiętać, że w czasie infekcji grzybiczej należy powstrzymać się od kontaktów seksualnych. Grzybica prącia jest chorobą skóry, która może być przenoszona drogą płciową – np. w czasie seksu oralnego.
Profilaktyka
Plamki na penisie mogą pojawić się na skutek wielu przyczyn. Warto dbać o higienę intymną, nie stosować drażniących preparatów do mycia narządów płciowych i tym bardziej nie myć ich żelami pod prysznic. Dobrze jest także zwracać uwagę na to, by czynnikiem uczulającym i wywołującym reakcję alergiczną nie były środki do prania. Jeśli plamki na penisie pojawiły się po zmianie środku do prania bielizny, sytuacja jest jasna – są wynikiem reakcji alergicznej. Należy zrezygnować z prania odzieży w tym płynie i sięgnąć po produkt hipoalergiczny.
Chorobom wirusowym nie da się zapobiec, ale warto zwracać uwagę na przestrzeganie zasad higieny intymnej także przed i po stosunku seksualnym. Nie należy także obawiać się wizyty u lekarza pierwszego kontaktu, jeśli pojawią się u nas choroby skóry lub objawy infekcji grzybiczej. Najczęściej leczy się je za pomocą odpowiednich maści.
Co ciekawe, aby nie dopuścić do rozwoju chorób skóry na penisie, warto. spać nago. Spanie bez bielizny pozwala oddychać narządom płciowym, zmniejsza ryzyko rozwoju chorób skóry i reakcji alergicznych. U mężczyzn może to przynieść dodatkowe korzyści - jądra lubią niższą temperaturę niż naturalne 36,6 stopnia Celsjusza. Spanie nago może przyczynić się do produkcji lepszej jakości spermy, a zatem wzmocnienia męskiej płodności. Oprócz tego oczywiście zmniejsza ryzyko występowania infekcji intymnych.
Krostek na penisie nie wolno lekceważyć, bo mogą one świadczyć o chorobie wenerycznej. W takiej sytuacji występują na skutek wniknięcia bakterii w skórę. Najpierw występuje podrażnienie i zaczerwienienie skóry, później może pojawić się obrzęk lub owrzodzenie. Kolejnym etapem choroby mogą być objawy infekcji ogólnej: gorączka, złe samopoczucie, ogólne osłabienie. Są to sygnały, które świadczą, że krosty, plamki na penisie i zmiany skórne w okolicach narządów płciowych nie są wynikiem alergii, ale też chorób wenerycznych. Jeśli chorobą weneryczną jest kiła, może obciążyć układ krążenia lub układ nerwowy.
Opryszczka narządów płciowych u mężczyzn – przyczyny
Opryszczka narządów płciowych u mężczyzn, określana jako opryszczka genitalna (łac. Herpes genitalis), jest jedną z najczęściej występujących chorób przenoszonych drogą płciową. Wirus ten może być przenoszony nie tylko w trakcie kontaktów seksualnych z osobami wykazującymi objawy, ale także od tych, którzy są nosicielami wirusa bez wyraźnych oznak choroby. Problem ten dotyczy zarówno mężczyzn, jak i kobiet, a statystyki wskazują, że około 14% dorosłych osób, które przekroczyły 18. rok życia, jest zakażonych.
W przypadku mężczyzn infekcje wirusem opryszczki pospolitej HSV (Herpes Simplex Virus) mogą dotyczyć różnych części ciała, w tym narządów płciowych – penisa, żołędzia, prącia oraz napletka. Wśród dwóch głównych typów wirusa wymienia się:
- HSV-1 – rzadziej powoduje opryszczkę w okolicach genitaliów i jest bardziej związany z opryszczką błony śluzowej i skóry okolic jamy ustnej,
- HSV-2 – wywołuje zakażenia przenoszone drogą płciową, rozwijające się na narządach płciowych. Zakażenie tym wirusem najczęściej następuje podczas kontaktów seksualnych, takich jak stosunki waginalne, analne oraz kontakt oralno-genitalny lub oralno-analny z osobą zakażoną bądź nosicielem wirusa, nawet jeśli nie wykazuje on objawów.
Szczególnie narażone na zakażenie HSV są osoby prowadzące aktywne życie seksualne, w tym zarówno heteroseksualiści, jak i homoseksualiści, zwłaszcza gdy często zmieniają partnerów seksualnych i nie stosują prezerwatyw. Warto jednak podkreślić, że nawet stosowanie prezerwatyw nie gwarantuje pełnej ochrony przed wirusem, ponieważ może on być obecny również na skórze w okolicach genitaliów, które nie są przez prezerwatywę chronione.
Dodatkowym czynnikiem ryzyka jest używanie wspólnych akcesoriów erotycznych bez ich wcześniejszej dezynfekcji. Mimo że rzadko zdarza się, aby wirus HSV był przenoszony przez przedmioty codziennego użytku, takie jak kosmetyki, ręczniki czy pościel, istnieje takie ryzyko, dlatego należy zachować ostrożność również w tych obszarach.
