U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na podniebieniu twardym - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Streszczenie
Sutek i otoczka mogą być miejscem bolesnych guzków i wyprysków. Najczęściej są one spowodowane trądzikiem, wrastającymi włoskami, zatkanymi gruczołami lub ropniami. Jeśli guzek nie ustąpi sam w ciągu kilku dni, można skonsultować się z pracownikiem służby zdrowia w celu diagnozy i leczenia.
Guz lub pryszcz na brodawce zwykle nie jest wielkim problemem. Jednak zmiana intymnej części ciała może być przerażająca. Jeśli guz nie boli ani nie ma żadnych innych objawów, daj mu kilka dni na wygojenie. Podobnie jak w przypadku trądziku w innych miejscach ciała, często sam znika.
Jeśli guzek jest swędzący, bolesny lub wycieka ropa lub inny płyn, porozmawiaj z lekarzem. W większości przypadków pryszcz na sutku jest łatwy do wyleczenia. Pamiętaj tylko, że nie musisz czuć się niekomfortowo, jeśli lekarz może Ci pomóc. Guzki powodujące dyskomfort częściej wymagają leczenia.
Wyprysk
Kiedy dana osoba ma wyprysk ucha, zauważy suchą łuszczącą się skórę na uchu lub w przewodzie słuchowym.
- Swędzenie wokół lub w uchu
- Wypisać
- Zaczerwienienie
- Obrzęk
Ten stan może być bolesny i powodować infekcję.
Wyprysk może dotyczyć wszystkich obszarów ucha, w tym błony bębenkowej. Osoby z egzemą mają nadaktywny układ odpornościowy. Niektóre wyzwalacze, takie jak stres, pachnące balsamy, tkaniny lub infekcje, powodują stan zapalny skóry.
Leczenie
Leczenie wyprysku ucha zależy od rodzaju wyprysku danej osoby.
Zazwyczaj przepisuje się maść medyczną do zastosowania na tym obszarze. Inną opcją jest miejscowy steryd. Jeśli wyprysk znajduje się w przewodzie słuchowym, można przepisać krople steroidowe.
Ważne jest również rozważenie nawyków związanych ze stylem życia, takich jak:
- Noszenie tkanin takich jak bambus, bawełna lub jedwab
- Minimalizacja ekspozycji na kurz i sierść zwierząt
- Unikanie przetworzonej i silnie zapalnej żywności
W chłodniejsze miesiące zadbaj o odpowiednią ilość świeżego powietrza i użyj nawilżacza. Inne wyzwalacze egzemy to:
- Metal z biżuterii
- Pachnące mydła i balsamy
- Naprężenie
Łuszczyca
Łuszczyca to stan, który powoduje stan zapalny w organizmie. Kiedy dana osoba ma łuszczycę, jej układ odpornościowy jest nadaktywny. Stan ten powoduje również nadmierne zapalenie i wiadomo, że wpływa na inne narządy i tkanki.
Ze względu na nadczynność układu odpornościowego następuje przyspieszenie wzrostu komórek skóry. Zazwyczaj skóra rośnie i odpada w ciągu miesiąca. U osób z łuszczycą wzrost następuje w ciągu trzech do czterech dni, a skóra nie ma szans na prawidłowe złuszczanie. W rezultacie komórki skóry tworzą się w szybkim tempie i gromadzą się na powierzchni skóry. Pozostawia to suche i łuszczące się plamy, o których wiadomo, że mogą palić, strupy, żądło i swędzenie.
Te łaty mogą tworzyć się w dowolnym miejscu na ciele, w tym na kolanach, łokciach, uszach, powiekach i skórze głowy. Ten stan nie jest zaraźliwy.
Leczenie
Istnieje kilka opcji leczenia łuszczycy. Pamiętaj, że nawyki związane ze stylem życia mogą pomóc w chorobie.
Niektóre z wyzwalaczy to:
- Naprężenie
- Dieta
- Zimne klimaty
Pomocne jest znalezienie sposobów na zmniejszenie stresu, spożywanie pokarmów o niskim stanie zapalnym oraz przebywanie na słońcu lub używanie nawilżacza powietrza. Zawsze ważne jest, aby skontaktować się z pracownikiem służby zdrowia, aby odpowiedzieć na wszelkie pytania.
Niektóre typowe metody leczenia łuszczycy obejmują:
- Maść z witaminą D3
- Kremy z witaminą A lub retinolem
- Kremy steroidowe
- Nawilżacze do skóry suchej
- Anthralin, lek spowalniający produkcję komórek skóry
- Balsamy lecznicze, szampony i płyny do kąpieli w celu poprawy łuszczycy skóry głowy
- Terapia światłem
Istnieją inne metody leczenia skrajnych przypadków, które mogą powodować działania niepożądane. Porozmawiaj z lekarzem na temat opcji, jeśli wystąpi skrajny przypadek łuszczycy.
Rak podniebienia - przyczyny, objawy, leczenie
Rak podniebienia występuje rzadko, gdyż stanowi zaledwie 1% wszystkich nowotworów jamy ustnej i gardła. Jest jednak rakiem o wysokim stopniu złośliwości – szybko nacieka okoliczne tkanki i w 1/4 przypadków daje przerzuty do okolicznych węzłów chłonnych (zazwyczaj podżuchwowych, szyjnych głębokich i zagardłowych).
Przyjmuje się, że pod względem histologicznym w 2/3 przypadków rak podniebienia jest rakiem płaskonabłonkowym. Jednak w piśmiennictwie medycznym można znaleźć opinie, iż rak płaskonabłonkowy występuje głównie na podniebieniu miękkim, natomiast na podniebieniu twardym przeważają raki gruczołowe (wywodzące się z małych gruczołów ślinowych). Przyczyną tej rozbieżności jest niewielka liczba doniesień poświęconych tylko i wyłącznie tej zmianie nowotworowej.
Płaskonabłonkowy rak podniebienia występuje zazwyczaj w postaci rozlanego, nieostro ograniczonego nacieku (guzka), nierzadko z powierzchownym lub głębokim owrzodzeniem. Owrzodzenie szybko nacieka w głąb, w kierunku kości podniebienia, jam nosa i zatok przynosowych, czemu towarzyszą coraz silniejsze dolegliwości bólowe. Bywa, że naciek penetruje również w kierunku wargi górnej, dochodząc do fałdu nosowo-wargowego, obejmuje kość szczęki i podniebienie miękkie. Mogą pojawić się zaburzenia artykulacji – spowolnieniu ulega tempo mówienia, mowa staje się niewyraźna i nosowa.
W przypadku wcześnie zdiagnozowanej zmiany nowotworowej notuje się 80-82% wyleczeń. W przypadku przerzutów rokowanie jest zdecydowanie gorsze – nawrót choroby po pięciu latach od zakończenia leczenia obserwuje się u prawie 70% pacjentów.
Rak podniebienia – ze względu na swoją lokalizację, możliwość dokładnego zobaczenia zmiany i łatwy dostęp badania palpacyjnego – powinien być szybko wykrywany i diagnozowany. Dlatego zdumiewać może fakt, że większość raków podniebienia trafiających do leczenia onkologicznego cechuje się wysokim stopniem zaawansowania. Onkolodzy apelują, aby stomatolodzy byli bardziej wyczuleni na wszelkie zmiany zlokalizowane na podniebieniu twardym, nie przedłużali nieskutecznego leczenia miejscowego i jak najszybciej kierowali pacjentów na badania specjalistyczne (histopatologię, badania obrazowe).
Perlak
Perlak to rodzaj torbieli skóry. Znajduje się w uchu środkowym i kości wyrostka sutkowatego w czaszce.
Niektórzy ludzie rodzą się z tą chorobą lub występują z powodu przewlekłych infekcji ucha.
Kiedy dana osoba ma perlaka pierwotnie nabytego, trąbka Eustachiusza znajdująca się w uchu środkowym nie wyrównuje regularnie ciśnienia. W rezultacie powstaje podciśnienie, które pociąga błonę bębenkową do wewnątrz. Tworzy to cystę, która wypełnia się odpadami i starymi komórkami skóry. Jeśli torbiel rozrośnie się lub zostanie zainfekowana, może to wpłynąć na strukturę ucha. Może również wpływać na równowagę, słuch i mięśnie twarzy.
Niektóre z objawów to:
- Ubytek słuchu w jednym uchu
- Drenaż z uszu
- Zawroty głowy
- Uczucie pełności lub ucisku ucha
Leczenie
W celu ustalenia rozpoznania perlaka można przeprowadzić badanie ucha lub tomografię komputerową. Najbardziej skuteczną opcją leczenia jest operacja. Wiadomo, że cysty rosną, jeśli nie zostaną usunięte.
