U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na podniebieniu twardym - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Objawy i przyczyny
Istnieje wiele potencjalnych przyczyn pryszczu na brodawce lub innego guzka w okolicy. Obejmują one:
Trądzik
Niektórzy ludzie mają pryszcze trądzikowe na sutkach. Pryszcze pojawiają się, gdy pot, bakterie i brud zostają uwięzione w twoich porach. Wtedy te pory mogą puchnąć. Większość pryszczy na sutkach to zaskórniki. Częsty trądzik na sutkach lub piersiach może być znakiem, że musisz zmienić swoją rutynę higieniczną.
Wrastające włosy
Większość ludzi ma przynajmniej kilka mieszków włosowych na ich otoczkach. Oznacza to, że istnieje ryzyko wrastania włosów. Wrastające włosy to ogolone lub zaostrzone pasmo włosów, które wrastają z powrotem w skórę. Wrastające włosy mogą powodować guzki, które wyglądają bardzo podobnie do pryszczów spowodowanych trądzikiem.
Gruczoły Montgomery
Gruczoły Montgomery’ego (zwane również gruczołami areolarnymi i guzkami Montgomery’ego) wytwarzają wydzieliny, które nawilżają sutki. Są rodzajem gruczołu łojowego (gruczołu łojowego).
W czasie ciąży gruczoły mogą stać się liczniejsze i wydatniejsze. Czasami ulegną zapchaniu i zaczną przypominać pryszcz. Może się to również zdarzyć w innych momentach, gdy zmieniają się poziomy hormonów.
Możliwe jest zakażenie zatkanego gruczołu Montgomery’ego. Jeśli tak się stanie, możesz odczuwać ból, a także powiększony guzek na otoczce. Zakażone gruczoły Montgomery’ego (lub torbiele) są najczęściej obserwowane u kobiet w wieku 10-20 lat.
Ropnie podokręgowe
Ropień podokręgowy to mała kieszonka z ropą pod otoczką lub brodawką sutkową. Jest to spowodowane miejscową infekcją. Ropnie podokręgowe mogą być bolesne i mogą wystąpić obrzęki okolicy. Czasami ropień może towarzyszyć gorączce lub ogólnemu złemu samopoczuciu.
W przeciwieństwie do niektórych innych stanów, które mogą wyglądać jak pryszcz na brodawce, ropnie podokręgowe rzadziej występują u osób karmiących piersią. Mogą być spowodowane przez wiele różnych rodzajów bakterii.
Perlak
Perlak to rodzaj torbieli skóry. Znajduje się w uchu środkowym i kości wyrostka sutkowatego w czaszce.
Niektórzy ludzie rodzą się z tą chorobą lub występują z powodu przewlekłych infekcji ucha.
Kiedy dana osoba ma perlaka pierwotnie nabytego, trąbka Eustachiusza znajdująca się w uchu środkowym nie wyrównuje regularnie ciśnienia. W rezultacie powstaje podciśnienie, które pociąga błonę bębenkową do wewnątrz. Tworzy to cystę, która wypełnia się odpadami i starymi komórkami skóry. Jeśli torbiel rozrośnie się lub zostanie zainfekowana, może to wpłynąć na strukturę ucha. Może również wpływać na równowagę, słuch i mięśnie twarzy.
Niektóre z objawów to:
- Ubytek słuchu w jednym uchu
- Drenaż z uszu
- Zawroty głowy
- Uczucie pełności lub ucisku ucha
Leczenie
W celu ustalenia rozpoznania perlaka można przeprowadzić badanie ucha lub tomografię komputerową. Najbardziej skuteczną opcją leczenia jest operacja. Wiadomo, że cysty rosną, jeśli nie zostaną usunięte.
Specjalistyczne sposoby leczenia aft na podniebieniu
Ze względu na niejasną etiologię schorzenie leczone jest głównie objawowo, a najważniejszym celem terapii jest redukcja natężenia bólu oraz skrócenie czasu trwania zmian. Leczenie afty na podniebieniu opiera się na farmakoterapii. Zastosowanie znajdują preparaty o właściwościach ściągających i wysuszających, a ich oferta na rynku farmaceutycznym jest bardzo bogata. Ponadto wykazują działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne, antyseptyczne i przeciwbakteryjne. Mogą mieć postać płukanek, aerozoli, wcierek lub roztworów służących do pędzlowania jamy ustnej. Większość z nich zawiera kwas hialuronowy, który przyspiesza regenerację uszkodzonego nabłonka. Zmiany warto przemywać gazikiem nasączonym roztworem nadmanganianu potasu. Można stosować również rozpuszczalne opatrunki z filmożelu lipidokoloidowego. Jeśli afty są ciężkie i nawracające, stosuje się miejscowo glikokortykosteroidy.
Uważa się, że stres jest jednym z czynników przyczyniających się do powstania i nawrotu afty na podniebieniu twardym. Stąd też warto ograniczyć ekspozycję na działanie stresorów.
Leczenie afty na podniebieniu – higiena jamy ustnej
W leczeniu aft na podniebieniu bezwzględnie konieczna jest staranna higiena jamy ustnej. Do mycia zębów powinno się używać miękkiej szczoteczki i pasty niezawierającej SLS, czyli laurylosiarczanu sodu. Panuje pogląd, że substancja ta może odpowiadać za nawroty afty. Czystość przestrzeni międzyzębowych osiągnie się dzięki używaniu nici dentystycznej.
W leczeniu aft na podniebieniu bardzo dobrze sprawdzają się domowe rozwiązania. Jednym z częściej stosowanych jest płukanie jamy ustnej naparem z rumianku. W tym celu należy łyżkę suszonych kwiatów rumianku zalać szklanką wrzącej wody i odstawić pod przykryciem na 10 minut do zaparzenia. Przed spożyciem napar należy przecedzić. Płukankę można przeprowadzić też z użyciem naparu z szałwii, który przygotowuje się następująco: 1–2 g suszonych ziół zalewa się szklanką wrzątku, zaparza się pod przykryciem przez 15 minut, po czym odcedza się je. Do sporządzenia tych naparów można wykorzystać również gotowe torebki z ziołami.
Do płukania jamy ustnej można zastosować również odwar z czerwonej koniczyny. Do 0,5 l wrzącej wody wsypuje się 1,5 łyżki rozdrobnionego ziela koniczyny i gotuje pod przykryciem przez 15 minut. Miksturę należy pozostawić do wystudzenia. Pomocna w leczeniu aft okazać się może płukanka z łopianu lekarskiego. W tym celu należy 2 łyżki rozdrobnionego korzenia łopianu zalać 0,5 l wrzącej wody, przykryć do zaparzenia na 10 minut, wystudzić i przecedzić. Wymienione zioła znane są z właściwości przeciwbólowych, przeciwzapalnych i przeciwbakteryjnych.
Dobrym rozwiązaniem na afty jest też przykładanie świeżo zaparzonej i przestudzonej torebki herbaty, gdyż zawarta w niej tanina działa wysuszająco i przeciwbólowo. Zastosowanie znajduje też łagodny roztwór soli rozpuszczonej w wodzie (1/2 łyżeczki soli na 1 szklankę ciepłej wody) lub roztwór wody z wodą utlenioną. Zaleca się również płukanie jamy ustnej odwarem z wody różanej, sporządzonym z gotowanych na wolnym ogniu płatków.
Diagnoza
Większość guzków i wyprysków na brodawce zniknie samoistnie w ciągu kilku dni. Jeśli jednak odczuwasz ból lub wydzielanie, porozmawiaj ze swoim lekarzem. Prawdopodobnie spojrzą na guz i otaczającą skórę, aby sprawdzić, czy mogą zdiagnozować problem na podstawie wyglądu.
Twój lekarz może również pobrać próbkę guzka lub płynu znajdującego się w jego wnętrzu w celu zbadania pod kątem bakterii lub innych patogenów. Odbywa się to zwykle jako biopsja brodawki sutkowej. W rzadkich przypadkach możesz również potrzebować obrazowania diagnostycznego.
Powinieneś również rozważyć rozmowę z lekarzem, jeśli jakimkolwiek guzkom lub pryszczom towarzyszy:
- Wysypka
- Łuszcząca się skóra
- Palenie
- Mrowienie
- Zmiana kształtu lub kierunku brodawki (np. spłaszczenie lub odwrócenie brodawki)
