U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na podniebieniu twardym - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Objawy i przyczyny
Istnieje wiele potencjalnych przyczyn pryszczu na brodawce lub innego guzka w okolicy. Obejmują one:
Trądzik
Niektórzy ludzie mają pryszcze trądzikowe na sutkach. Pryszcze pojawiają się, gdy pot, bakterie i brud zostają uwięzione w twoich porach. Wtedy te pory mogą puchnąć. Większość pryszczy na sutkach to zaskórniki. Częsty trądzik na sutkach lub piersiach może być znakiem, że musisz zmienić swoją rutynę higieniczną.
Wrastające włosy
Większość ludzi ma przynajmniej kilka mieszków włosowych na ich otoczkach. Oznacza to, że istnieje ryzyko wrastania włosów. Wrastające włosy to ogolone lub zaostrzone pasmo włosów, które wrastają z powrotem w skórę. Wrastające włosy mogą powodować guzki, które wyglądają bardzo podobnie do pryszczów spowodowanych trądzikiem.
Gruczoły Montgomery
Gruczoły Montgomery’ego (zwane również gruczołami areolarnymi i guzkami Montgomery’ego) wytwarzają wydzieliny, które nawilżają sutki. Są rodzajem gruczołu łojowego (gruczołu łojowego).
W czasie ciąży gruczoły mogą stać się liczniejsze i wydatniejsze. Czasami ulegną zapchaniu i zaczną przypominać pryszcz. Może się to również zdarzyć w innych momentach, gdy zmieniają się poziomy hormonów.
Możliwe jest zakażenie zatkanego gruczołu Montgomery’ego. Jeśli tak się stanie, możesz odczuwać ból, a także powiększony guzek na otoczce. Zakażone gruczoły Montgomery’ego (lub torbiele) są najczęściej obserwowane u kobiet w wieku 10-20 lat.
Ropnie podokręgowe
Ropień podokręgowy to mała kieszonka z ropą pod otoczką lub brodawką sutkową. Jest to spowodowane miejscową infekcją. Ropnie podokręgowe mogą być bolesne i mogą wystąpić obrzęki okolicy. Czasami ropień może towarzyszyć gorączce lub ogólnemu złemu samopoczuciu.
W przeciwieństwie do niektórych innych stanów, które mogą wyglądać jak pryszcz na brodawce, ropnie podokręgowe rzadziej występują u osób karmiących piersią. Mogą być spowodowane przez wiele różnych rodzajów bakterii.
Stany zapalne w ustach – leczenie
U większości pacjentów, którzy zgłaszają się do lekarza z symptomami takimi jak czerwone plamy, krostki i otarcia na błonie śluzowej jamy ustnej, często wystarczająca okazuje się terapia objawowa – leczenie polega na zastosowaniu różnego rodzaju preparatów, w tym m.in.:
- miejscowo działające leki przeciwbólowe i przeciwzapalne,
- ziołowe wyciągi o działaniu antyseptycznym i ściągającym,
- leki o działaniu przeciwgrzybiczym.
Leczenie dobierane jest do przyczyny problemu. Aby uniknąć nawrotów nieprzyjemnych dolegliwości, konieczne jest dbanie o higienę jamy ustnej, które uwzględnia nie tylko systematyczne szczotkowanie zębów, ale także korzystanie z nici dentystycznych i odpowiednio dobranych płynów do płukania ust. W celu ochrony śluzówki jamy ustnej konieczna jest rezygnacja z palenia papierosów i picia alkoholu, a także spożywania napojów i pokarmów, które podrażniają błonę śluzową oraz zwiększają ryzyko rozwoju stanu zapalnego.
Wyprysk
Kiedy dana osoba ma wyprysk ucha, zauważy suchą łuszczącą się skórę na uchu lub w przewodzie słuchowym.
- Swędzenie wokół lub w uchu
- Wypisać
- Zaczerwienienie
- Obrzęk
Ten stan może być bolesny i powodować infekcję.
Wyprysk może dotyczyć wszystkich obszarów ucha, w tym błony bębenkowej. Osoby z egzemą mają nadaktywny układ odpornościowy. Niektóre wyzwalacze, takie jak stres, pachnące balsamy, tkaniny lub infekcje, powodują stan zapalny skóry.
Leczenie
Leczenie wyprysku ucha zależy od rodzaju wyprysku danej osoby.
Zazwyczaj przepisuje się maść medyczną do zastosowania na tym obszarze. Inną opcją jest miejscowy steryd. Jeśli wyprysk znajduje się w przewodzie słuchowym, można przepisać krople steroidowe.
Ważne jest również rozważenie nawyków związanych ze stylem życia, takich jak:
- Noszenie tkanin takich jak bambus, bawełna lub jedwab
- Minimalizacja ekspozycji na kurz i sierść zwierząt
- Unikanie przetworzonej i silnie zapalnej żywności
W chłodniejsze miesiące zadbaj o odpowiednią ilość świeżego powietrza i użyj nawilżacza. Inne wyzwalacze egzemy to:
- Metal z biżuterii
- Pachnące mydła i balsamy
- Naprężenie
Specjalistyczne sposoby leczenia aft na podniebieniu
Ze względu na niejasną etiologię schorzenie leczone jest głównie objawowo, a najważniejszym celem terapii jest redukcja natężenia bólu oraz skrócenie czasu trwania zmian. Leczenie afty na podniebieniu opiera się na farmakoterapii. Zastosowanie znajdują preparaty o właściwościach ściągających i wysuszających, a ich oferta na rynku farmaceutycznym jest bardzo bogata. Ponadto wykazują działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne, antyseptyczne i przeciwbakteryjne. Mogą mieć postać płukanek, aerozoli, wcierek lub roztworów służących do pędzlowania jamy ustnej. Większość z nich zawiera kwas hialuronowy, który przyspiesza regenerację uszkodzonego nabłonka. Zmiany warto przemywać gazikiem nasączonym roztworem nadmanganianu potasu. Można stosować również rozpuszczalne opatrunki z filmożelu lipidokoloidowego. Jeśli afty są ciężkie i nawracające, stosuje się miejscowo glikokortykosteroidy.
Uważa się, że stres jest jednym z czynników przyczyniających się do powstania i nawrotu afty na podniebieniu twardym. Stąd też warto ograniczyć ekspozycję na działanie stresorów.
Leczenie
Większość guzków lub wyprysków na sutkach zniknie w ciągu kilku dni. Konkretne leczenie zależy od przyczyny guza i często nie jest potrzebne żadne leczenie. Jeśli jednak często pojawiają się pryszcze lub guzy na sutkach, możesz zrobić kilka rzeczy, aby zmniejszyć ryzyko ich nawrotu, takie jak:
- Jeśli spocisz się podczas ćwiczeń, oczyść piersi i zmień stanik i/lub koszulę.
- Codziennie bierz prysznic, upewniając się, że Twoje piersi i sutki są całkowicie suche, zanim się ubierzesz.
- Unikaj odzieży, która ociera lub ściera Twoje sutki i otoczkę.
- Jeśli używasz balsamu do piersi lub sutków, upewnij się, że jest delikatny dla Twojej skóry.
W zależności od przyczyny wyprysków na sutkach lekarz może również zalecić jakąś formę leczenia miejscowego. Może to być leczenie przeciwgrzybicze, jeśli masz infekcję drożdżakową. W niektórych przypadkach ropień może wymagać drenażu i/lub leczenia antybiotykami.
