U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie pozbyć się pryszcza na policzku? Najlepsze sposoby i porady
Trądzik na policzkach – przyczyny, jak się pozbyć?
- Trądzik na policzkach i żuchwie może pojawić się u osób w każdym wieku. U nastolatków jest zwykle związany z trądzikiem młodzieńczym, u dorosłych może świadczyć o różnych problemach zdrowotnych.
- Objawy trądziku na policzkach zwykle przypominają te charakterystyczne dla innych odmian trądziku i mogą obejmować zaskórniki, wypryski, pryszcze i inne zmiany skórne.
- Leczenie trądzikuna policzkach zależy od przyczyn i nasilenia dolegliwości. Istotna jest również właściwa pielęgnacja skóry.
Trądzik na policzkach to problem skórny, który może pojawić się u młodzieży i dorosłych. Podstawowym objawem jest występowanie zaskórników, ropnych pryszczy oraz innych zmian skórnych na obszarze policzków, a czasem również żuchwy. Za występowanie trądziku na policzkach najczęściej odpowiadają hormony, dieta i stres. Leczenie dolegliwości wymaga indywidualnego podejścia. Od czego robią się zaskórniki na policzkach? Jakie leki stosować i jak pielęgnować skórę?
Czym jest trądzik?
Potocznie trądzik jest utożsamiany z trądzikiem pospolitym (zwyczajnym), należącym do grupy chorób łojotokowych. To bardzo częsta, przewlekła choroba zapalna skóry, dotykająca przede wszystkim osób w okresie dorastania (wg różnych szacunków nawet 60-100% osób w drugiej i trzeciej dekadzie życia). W tej grupie wiekowej występuje głównie u mężczyzn. W populacji powyżej 25 r.ż. trądzik dotyka częściej kobiet.
Na pojawienie się zmian trądzikowych najbardziej narażone są osoby młode – szczyt zapadalności przypada między 15. a 19. rokiem życia. Mimo to choroba coraz częściej dotyczy również dorosłych, którzy okres dojrzewania mają już za sobą.
Charakterystyka trądziku pospolitego - jak wygląda?
U podłoża choroby leżą cztery równoległe procesy chorobotwórcze:
- Nadprodukcja łoju (łojotok).
- Nadmierne rogowacenie ujść mieszków włosowych.
- Kolonizacja gruczołów łojowych przez bakterie Cutibacterium acnes.
- Stan zapalny.
Wykwitem pierwotnym w trądziku zwyczajnym jest mikrozaskórnik, który przekształca się w zaskórniki otwarte oraz zamknięte. Te drugie mogą stanowić podłoże dla rozwoju stanu zapalnego. Występują także grudki, krostki oraz guzki. Obraz zmian trądzikowych jest na tyle charakterystyczny, że diagnozę można postawić bez potrzeby wykonywania jakichkolwiek badań.
Zmiany trądzikowe lokalizują się zwykle w obrębie tzw. rynny łojotokowej (skóra pleców wzdłuż kręgosłupa oraz klatka piersiowa) oraz strefy T (skóra twarzy - głównie czoło, nos, broda). Mogą być także obecne w innych miejscach na ciele np. pośladkach.
W zależności od obrazu klinicznego trądziku pospolitego wyróżnia się kilka jego rodzajów:
Pryszcze podskórne – przyczyny powstawania
Nadmiar sebum w wyniku niewłaściwej pracy gruczołów łojowych jest główną przyczyną powstawania pryszczy podskórnych. Proces ten nasila się zazwyczaj w wyniku nieprawidłowości gospodarki hormonalnej , a więc nadmiernej produkcji męskich hormonów (androgenów). Ponadto zaobserwowano, że pryszcze podskórne mogą częściej pojawiać się u osób, które:
- używają niewłaściwych kosmetyków, zazwyczaj źle dobranych do swojego rodzaju skóry np. zbyt tłustych kremów, które mogą zatykać pory, utrudniając skórze właściwe oddychanie i regenerację,
- żyją w długotrwałym, nadmiernym stresie,
- palą papierosy,
- posiadają predyspozycje genetyczne,
- mają skłonność do alergii skórnych,
- zmagają się z infekcjami bakteryjnymi i wirusowymi,
- chorują na różne choroby metaboliczne lub cukrzycę,
- nieodpowiednio się odżywiają [1, 3].
Pryszcze podskórne – leczenie
Dermatolodzy w leczeniu tej przypadłości najczęściej rekomendują stosowanie maści ichtiolowej , która pomaga wyregulować wydzielanie łoju. Ponadto zmniejsza ona stan zapalny, ułatwiając przy tym ropie gromadzącej się pod naskórkiem odchodzić na zewnątrz. Osobom posiadającym nadwrażliwą skórę specjaliści zalecają maść cynkową , która również zwęża pory i przyspiesza proces gojenia.
W przypadku wystąpienia licznych grup pryszczy podskórnych lekarze mogą dołączyć do procesu leczenia retinoidy i antybiotyki . Retinoidy zmniejszają ilość stanów zapalnych powstałych na powierzchni skóry, a także pomagają w procesie złuszczania się naskórka. Antybiotyki skutecznie eliminują bakterie odpowiedzialne za powstawanie zmian na skórze [1, 2].
Trądzik różowaty
Występowanie objawów takich jak zaczerwienienie skóry twarzy w postaci napadowych lub utrwalonych rumieni, a także krostek, grudek czy ropnych torbieli może świadczyć o trądziku różowatym.
To przewlekła, nawrotowa, zapalna choroba łojotokowa skóry, dotykająca głównie osoby dorosłe między 30. a 60. rokiem życia. W przeciwieństwie do trądziku zwyczajnego, dotyczy głównie kobiet. Zmiany skórne lokalizują się w centralnych częściach twarzy - nosie, policzkach, brodzie oraz czole.
Trudno jednoznacznie określić przyczyny trądziku różowatego. Współcześnie uważa się, że jego powodem mogą być zaburzenia naczynioruchowe oraz autoimmunologiczne. Do potencjalnych czynników zaostrzających chorobę należą: promieniowanie UV, wilgoć, wysiłek fizyczny, stres, palenie papierosów, pikantne potrawy, napoje alkoholowe, nabiał, kosmetyki zawierające alkohol.
