U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na powiece górnej - Przyczyny, leczenie i porady pielęgnacyjne
Czym są prosaki na powiekach?
Prosaki, które występują nie tylko na powiece, ale także na pozostałych partiach twarzy, to małe zmiany dermatologiczne cechujące się charakterystycznym wyglądem – cysty są żółtawe lub białe, bardzo małe i twarde w dotyku. Najczęściej pojawiają się w grupach, jednak na szczęście ich dotykanie nie powoduje dalszego rozsiewania. Co istotne, choć są często mylone z trądzikiem, to w przeciwieństwie do krost tego typu zmian nie można wycisnąć.
Prosaki można podzielić na trzy typy:
- prosaki pierwotne – występują najczęściej na powiekach i czole, są dość zaczerwienione, a przy dotyku mogą sprawiać ból. Co ciekawe, ten typ zmian skórnych najczęściej znika samoistnie po pewnym czasie,
- prosaki wtórne – powstają na skutek uszkodzenia skóry,
- prosaki wysiewowe – pojawienie się zmian na powiece lub innej części twarzy jest zazwyczaj powiązane z innymi zaburzeniami autoimmunologicznymi lub genetycznymi.
Przyczyny i patofizjologia
Jęczmień wynika z infekcji jednego z wielu gruczołów znajdujących się na dolnej i górnej powiece, określanych jako gruczoły Meiboma. Gruczoły te natłuszczają oko, ale w niektórych sytuacjach mogą ulec zablokowaniu przez sebum (woskowatą, oleistą substancję), co z kolei tworzy podłoże dla bakterii i prowadzi do rozwoju jęczmienia. Bakteryjny wzrost w zablokowanym gruczole wywołuje proces zapalny i infekcyjny, prowadząc do powstania charakterystycznego spuchniętego czerwonego guzka – jęczmienia.
Najczęściej sprawcą infekcji prowadzącej do powstania jęczmienia na dolnej i górnej powiece są bakterie Staphylococcus, które normalnie nieszkodliwie zamieszkują naszą skórę. Jednakże, inne mikroorganizmy mogą również przyczyniać się do tego stanu. Warto zauważyć, że osoby cierpiące na takie schorzenia jak zespół suchego oka lub przewlekłe zapalenie powiek (blepharitis) mogą częściej doświadczać jęczmieni, ze względu na zmienioną funkcję gruczołów Meiboma lub nierównowagę w naturalnej florze bakteryjnej na powierzchni powieki.
Ostatnie czasy przyniosły wzrost liczby przypadków jęczmieni, co wydaje się być związane z trwającą pandemią COVID-19. Zwiększona liczba przypadków jęczmieni podczas pandemii jest przypisywana noszeniu masek, które mogą kierować wydychane powietrze do góry, co potencjalnie prowadzi do wysuszenia oczu i zakłócenia normalnej flory bakteryjnej powieki. Rozpoznawanie jęczmienia: objawy i symptomy
Jęczmień na oku – ile trwa?
Jęczmień na powiece dolnej lub górnej trwa najczęściej 1 do 2 tygodni. Prawidłowe leczenie może skrócić czas trwania choroby. Pamiętaj, że jeżeli jęczmień trwa dłużej niż 2 tygodnie konieczna jest konsultacja okulistyczna.
Zapobieganie jest często najlepszym lekiem, i to powiedzenie sprawdza się również w przypadku jęczmieni na dolnej i górnej powiece. Dobra higiena powiek jest podstawą w zapobieganiu jęczmieniom. Regularna procedura czyszczenia, polegająca na codziennym myciu twarzy i powiek łagodnym mydłem i ciepłą wodą, a także dokładnym usuwaniu wszelkiego makijażu przed snem, może znacznie zmniejszyć ryzyko rozwoju jęczmienia. Dla osób bardziej podatnych na tworzenie się jęczmieni, może być zalecane bardziej skrupulatne czyszczenie, z wykorzystaniem specjalistycznych preparatów, aby usunąć nadmiar wydzieliny z brzegu powieki. Jeśli jęczmień wystąpi, aplikacja ciepłych kompresów kilka razy dziennie może pomóc w procesie gojenia poprzez promowanie drenażu jęczmienia. Dodatkowo okulista może przepisać maść z antybiotykiem lub krople do oczu w celu zwalczania podstawowej infekcji, czasami w połączeniu z lekami sterydowymi dla zmniejszenia stanu zapalnego. Niemniej, niezwykle ważne jest skonsultowanie się z okulistą w celu uzyskania dokładnej diagnozy i indywidualnego planu leczenia.
Zmiany grudkowe powiek - objawy
- owrzodzenie, któremu może towarzyszyć krwawienie, powstawanie krost, wydobywanie się wydzieliny ze zmiany,
- jej nieregularne zabarwienie,
- uniesienie jej brzegów przypominające wyglądem masę perłową,
- obecność drobnych naczyń w obrębie guza,
- uszkodzenie przez guz brzegu powieki,
- utrata rzęs w okolicy guza.
- stanowiących rozrost naskórka,
- wywodzących się z gruczołów tłuszczowych,
- pochodzących z gruczołów potowych (ekrynowych i apokrynowych),
- związanych z mieszkami włosowymi.
Ryc. 1. Skóra. 1 – ujście przewodu wyprowadzającego gruczołu potowego, 2 – przewód wyprowadzający gruczołu potowego, 3 – mieszek włosowy, 4 – gruczoły potowe (ekrynowe), 5 – głębokie sploty tętniczo-żylne, 6 – tkanka tłuszczowa, 7 – tkanka podskórna, 8 – skóra właściwa, 9 – ciało dotykowe, 10 – brodawki skórne, 11 – naskórek
