U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na sutku u mężczyzny - Przyczyny, leczenie i porady zdrowotne
Czym jest rak sutka u mężczyzny?
Męska, a właściwie chłopięca pierś zanim wejdzie w okres dojrzewania jest zbudowana niemal identycznie jak pierś dziewczęca. Na budowę piersi składa się niewielka ilość tkanki gruczołowej, którą tworzą przewody mlekowe, usytuowane zaraz za brodawką sutkową i otoczką. Dojrzewając chłopięcy organizm wydziela testosteron, czyli hormon, który zapobiega procesowi rozrastania się tkanki gruczołowej. U dziewczyn natomiast na tym etapie rozwoju ta tkanka powiększa się.
U dorosłego mężczyzny pierś budują kanaliki mleczne oraz niewielka ilość tzw. zrazików, wyglądających jak płaty, które są zlokalizowane w części zabrodawkowej piersi. Te zraziki nie muszą występować u wszystkich panów i to też jest jak najbardziej prawidłowe. Jeśli dochodzi do pojawienia się raka sutka u mężczyzny, to zwykle właśnie w tej sferze za brodawką. Nowotwór, w tym jego złośliwa odmiana, może zaatakować tkankę gruczołową, znajdującą się w męskiej piersi.
Guz pod sutkiem u mężczyzny wywodzi się z komórek gruczołu piersiowego. Guzek w sutku u mężczyzn, który może przeistoczyć się w raka złośliwego albo rozwija się miejscowo, albo daje przerzuty do węzłów chłonnych i/lub narządów, takich jak płuca, wątroba, kości i mózg.
Leczenie raka sutka u mężczyzn
W dalszym etapie lekarz może sprawdzać zaawansowanie przerzutów odległych dzięki takim badaniom jak np.:
- RTG klatki piersiowej,
- tomografia komputerowa klatki piersiowej,
- USG jamy brzusznej,
- scyntygrafia kości,
- tomografia komputerowa mózgu,
- tzw. PET, czyli pozytonowa emisyjna tomografia.
Terapia raka sutka u mężczyzny obejmuje leczenie chirurgiczne, radioterapię, hormonoterapię, chemioterapię i terapię celowaną.
Operacja, polegająca zazwyczaj na amputacji piersi, jest stosowana w kuracji nowotworów sutka, niezależnie od stopnia zaawansowania. Radioterapię wykorzystuje się do leczenia wspomagającego, ale też wyłącznego, szczególnie przy nawrotach choroby. W ramach hormonoterapii pacjentom podaje się zwykle tamoksyfen, ale też m.in. ketokonazol, czy estrogeny. Chemioterapia i leczenie celowane są wykorzystywane stosunkowo najrzadziej.
Czytaj też:
Tak powstaje pryszcz
Bakterie uwalniają enzymy (lipazy) rozkładające obojętne tłuszcze łoju na mniejsze cząstki (wolne kwasy tłuszczowe). Właśnie te kwasy tłuszczowe powodują powstawanie stanów zapalnych. Wzrasta liczba zakażonych komórek i wydzieliny wypełnającej woreczek. Jest tam coraz mniej miejsca, przez co nasila się nacisk na ścianki mieszka włosowego zablokowanego czopem rogowym. W pewnym momencie ścianki nie wytrzymują nacisku, pękają, a zawartość rozlewa się na otaczającą tkankę. Powstaje ostry stan zapalny, tworzą się krosty.
Trądzik pospolity może mieć różne etapy. Pierwsza odmiana trądziku charakteryzuje się zaskórnikami utrzymującymi się przez miesiące, a nawet lata, w okresie dojrzewania. Rozróżnia się zaskórniki otwarte i zamknięte. W zaskórnikach zamkniętych ujście mieszka jest zatkane, spod skóry prześwituje biaława grudka, czop łojowo-rogowy. Często dochodzi do zakażeń i nagromadzenia się ropy, ponieważ zawartość mieszka nie może się wydostać na zewnątrz. W zaskórnikach otwartych ujście się nie domyka, widoczny jest czarny punkt. Nie ma on nic wspólnego z brudem, jak się powszechnie uważa. Czarny kolor spowodowany jest utlenianiem się czopu rogowo-tłuszczowego. Kolejnym etapem trądziku jest jest acne papulopustolosa. W zaskórniku powstały już zmiany zapalne, grudki i krosty. Ten etap może ciągnąć się latami. Prawie każda krosta pozostawia wklęsłą (rzadziej także wypukłą) bliznę. Jeśli trądzik się pogarsza, rozwija się raczej rzaska forma acne conglobata. W wyniku stanu zapalnego wokół mieszka tworzą się guzkowate nacieki i ropne, a po ich ustąpieniu pozostają blizny wklęsłe i wypukłe.