U nas zapłacisz kartą
Jak leczyć pryszcz na wardze sromowej?
Swędzenie i pieczenie sromu - przyczyny
- Używanie drażniących kosmetyków i detergentów
Jeśli świąd okolic intymnych pojawił się po zastosowaniu nowych kosmetyków (np. żelu do higieny intymnej, żelu pod prysznic) lub detergentów (np. proszku do prania, płynu do płukania), być może jedna z substancji w nich zawarta podrażnia delikatne wargi sromowe. Aby pozbyć się dyskomfortu, należy stosować płyny o pH zbliżonym do odczynu miejsc intymnych (5,2) oraz preparaty z pałeczkami kwasu mlekowego, które skutecznie chronią pochwę przed atakiem chorobotwórczych bakterii. Z kolei do prania bielizny warto używać proszków przeznaczonych dla niemowląt lub alergików.
Reakcja alergiczna często pojawia się w wyniku kontaktu z substancjami chemicznymi zawartymi w preparatach do higieny intymnej czy proszkach do prania. Jednak u kobiet z obniżoną odpornością alergię skórną mogą wywołać również wkładki i podpaski (głównie te zapachowe). Jeśli podejrzewasz, że przyczyną swędzenia, pieczenia i obrzęku warg sromowych są perfumowane wkładki i podpaski, wypróbuj wielorazowe podpaski dla alergików, które są wykonane z bawełny ekologicznej lub/i z wiskozy bambusowej (cena jednej podpaski/wkładki - ok. 20 zł).
Podrażnienie warg sromowych może wywołać noszenie nieodpowiedniej bielizny: obcisłej, ze sztucznych, nieprzewiewanych materiałów, a także stringów. By uniknąć dyskomfortu, należy nosić przewiewną, bawełnianą bieliznę.
Podrażnienia skóry okolic intymnych mogą pojawić się po depilacji, dlatego po zabiegu wskazana jest aplikacja kremu lub żelu nawilżającego. Należy także używać specjalnych kremów lub żeli do depilacji miejsc wrażliwych. Najlepiej kupić krem 2w1, który zawiera zarówno krem do depilacji, jak i specjalny krem nawilżający.
Co zrobić w razie wystąpienia objawów rzeżączki?
W razie wystąpienia objawów (wymienionych wyżej) należy zgłosić się do lekarza (dermatologa lub ginekologa lub lekarza rodzinnego).
Fot. 1. Bakterie Gram-ujemne dwoinki rzeżączki (Neisseria gonorrhoea) Fot. CDC/Joe Miller
- wywiadu
- stwierdzenia dwoinek rzeżączki w bezpośrednim rozmazie z wydzieliny z cewki moczowej, szyjki macicy, odbytnicy lub gardła (w zależności od lokalizacji choroby) barwionym metodą Grama i/lub dodatni wynik hodowli na podłożu selektywnym albo testów wykrywających DNA N. gonorrhoeae (w przypadku rzeżączki skąpo- lub bezobjawowej).
Osoby, u których rozpoznano rzeżączkę i ich partnerzy/partnerki powinny zostać zbadane w kierunku innych przenoszonych drogą płciową: zawsze w kierunku zakażenia HIV, wirusowego zapalenia wątroby typu B i C (HBV, HCV) i kiły.
Rzeżączka - przyczyny, objawy i leczenie
Rzeżączka to choroba przenoszoną drogą płciową. Objawy rzeżączki u kobiet i mężczyzn są różne. U mężczyzn rzeżączka powoduje głównie rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej, a u kobiet – rzeżączkowe zapalenie szyjki macicy. Leczenie rzeżączki polega na przyjmowaniu antybiotyków. Bardzo ważne jest wyleczenie choroby, ponieważ nieleczona rzeżączka może prowadzić do powikłań, które mogą skutkować poważnymi konsekwencjami, w tym niepłodnością.
Rzeżączka jest jedną z najczęstszych niewirusowych chorób przenoszonych drogą płciową. Wywołują ją bakterie Gram-ujemne dwoinki rzeżączki (Neisseria gonorrhoea).
Rzeżączka jest chorobą bardzo rozpowszechnioną, może też współistnieć z innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową.
U osób dorosłych zakażenie przenosi się głównie poprzez bezpośredni kontakt seksualny (genitalno-genitalny, genitalno-analny, oralno-genitalny lub oralno-analny). Ze względu na dużą wrażliwość dwoinki rzeżączki na czynniki zewnętrzne zakażenie drogą pozapłciową (pośrednią) należy do rzadkości, a niektórzy badacze mają wątpliwości co do istnienia tej drogi zakażenia. Nie stwierdzono źródeł zakażenia poza organizmem ludzkim. Chora na rzeżączkę matka może zakazić noworodka podczas porodu.
- ryzykowne kontakty seksualne (np. niezabezpieczone prezerwatywą)
- obecność napletka (mężczyźni nieobrzezani)
- inne zakażenia przenoszone drogą płciową (np. kiła).
Czyrak warg sromowych – leczenie
Czyraka warg sromowych dość łatwo zdiagnozować. Czasami wymaga się jedynie diagnostyki różnicowej ze względu na podobieństwo do niesztowicy, choć zmiany skórne spowodowane przez tę chorobę występują przede wszystkim na kończynach dolnych i pośladkach.
Sposób, w jaki leczy się czyraka warg sromowych, w dużej mierze zależy m.in. od chorób towarzyszących tej zmianie skórnej i stopnia jej rozrostu. Czasami czyraki znikają same. Zdecydowanie natomiast nie można ich wyciskać, ponieważ może to prowadzić do wystąpienia niebezpiecznych dla zdrowia powikłań. Najgroźniejszy scenariusz to ewentualne przedostanie się gronkowca do krwi, co w ostateczności może się skończyć nawet śmiercią pacjentki. Zawsze więc w przypadku pojawienia się takiej zmiany jak czyrak, należy udać się do dermatologa, zamiast samodzielnie usuwać zmianę.
Leczenie czyraka warg sromowych nastawione jest na usunięcie zmiany skórnej. Chodzi również o złagodzenie bólu. W tym celu stosuje się środki antyseptyczne, które jednocześnie zapobiegają roznoszeniu się bakterii. Jeśli czyrak nie pęka samoistnie, wykonuje się nacięcie martwiczych tkanek. Czasami stosuje się również antybiotykoterapię w celu zwalczenia zakażenia bakteryjnego. Dodatkowo, można sięgnąć po naturalne metody leczenia wspomagające walkę z czyrakiem. Regularnie pita mikstura na bazie kurkumy, czosnku i mleka stanowi bardzo dobrą profilaktykę przeciwczyrakową. Nie zaleca się natomiast przemywania czyraka warg sromowych różnego rodzaju płynami. Rozwiązania takie jak mikstura z czosnku lub olejek herbaciany można natomiast stosować przy analogicznych zmianach na plecach szyi czy pośladkach.
