U nas zapłacisz kartą
Przyczyny pojawienia się pryszcza na wardze sromowej - Wszystko, co musisz wiedzieć
Jak leczyć pryszcz na wardze sromowej
Leczenie pryszcza na wardze sromowej zależy głównie od przyczyny jego wystąpienia. Jeśli przyczyną jest infekcja wirusowa, lekarz może zalecić stosowanie leków przeciwwirusowych, takich jak acyklowir, famcyklowir lub walacyklowir. Te leki mogą pomóc zmniejszyć nasilenie objawów i przyspieszyć gojenie się. W przypadku silnego bólu lub dyskomfortu można również stosować maści łagodzące lub znieczulające.
Ważne jest również, aby unikać drapania lub wyciskania pryszcza, ponieważ może to prowadzić do podrażnienia skóry i zakażenia. Stosowanie zimnych kompresów lub kremów z aloesem może pomóc złagodzić swędzenie i pieczenie. Ponadto, regularne mycie okolic intymnych wodą i łagodnym mydłem może pomóc w utrzymaniu czystości i zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji.
Pryszcze podskórne: czym są?
To różnej wielkości podskórne ropne zmiany znajdujące się w głębokiej warstwie skóry, niemożliwe do wyciśnięcia, ponieważ ich ujście zasłonięte jest przez skórę. Czasem są rozsiane po twarzy i drobne. Częściej jednak mają formę cyst lub nawet twardych guzków. Guzki znajdują się głębiej niż cysty i są twarde. Cysty są nieco bardziej miękkie i czasem widocznie nabrzmiałe ropą, ponieważ znajdują płycej niż ropne guzki. Zmiany mogą mieć lekko siny lub czerwonawy odcień, czasem jedynie czerwoną obwódkę. Zarówno cysty, jak i guzki charakteryzują się tym, że przy dotknięciu bolą, chociaż przy mniejszych pryszczach ból może nie być wyczuwalny, szczególnie u odpornych osób. Nie należy ich wyciskać, ponieważ zostawiają trwałe, ciemne blizny. Przyjmuje się, że najczęściej podskórne pryszcze tworzą się w strefie T (czoło, nos, broda), podobnie jak inne zaskórniki. Nie jest to prawda. W rzeczywistości mogą wystąpić w bardzo wielu miejscach na ciele, przede wszystkim na policzkach i na czole tuż przy włosach, na skroniach, na szyi, w okolicach uszu, na plecach oraz na dekolcie. Kiedy pryszcz podskórny się pojawi, warto dać mu czas. Niektóre same wchłaniają się już po kilku dniach, a te mniejsze okazują się być zwykłymi pryszczami, które wychodzą na wierzch, przez co stają się o niebo prostsze do usunięcia. Jeśli jednak podskórne cysty i guzki nie znikają lub pojawiają się regularnie, należy się temu przyjrzeć. Czytaj też: Trądzik: objawy i skuteczne leczenie Trądzik zaskórnikowy: jak go wyleczyć? Pryszcze na pośladkach: jak powstają i jak się ich pozbyć?
- używanie kosmetyków zapychających pory, zbyt tłustych kremów
- skłonności genetyczne
- choroby, np. cukrzyca oraz inne choroby metaboliczne
- długotrwały stres (szczególnie, kiedy pryszcze występują w okolicy szyi i uszu)
Rodzajem pryszczy podskórnych można też nazwać łagodne czyraki, czyli ropne zmiany skórne wynikające z zapalenia mieszków włosowych. Są bardziej bolesne i większe od zwyczajnych pryszczy. Bolą bez dotykania, kiedy już urosną. Częste występowanie czyraków może świadczyć o chorobach nerek i wątroby, cukrzycy, osłabionej odporności organizmu, zarażeniu wirusem HIV. Jeśli zdiagnozujesz u siebie czyraka, koniecznie udaj się do lekarza dermatologa.
Żylaki sromu: objawy
Uporczywe bóle i ciężkość brzucha, swędzenie okolic intymnych, pieczenie, zaczerwienienie, obrzęk warg sromowych, a czasem także niewielkie krwawienie – tak dają o sobie znać żylaki sromu. Chora odczuwa tak duży dyskomfort, że nawet zwykłe, codzienne czynności mogą sprawiać jej trudność. Pozycja stojąca powoduje ból, siedzenie staje się trudne do wytrzymania, a założenie nogi na nogę wręcz niemożliwe. Ból pojawia się nawet podczas wypróżniania. Bardzo często żylaki krocza współwystępują z hemoroidami, czyli żylakami odbytnicy.
Dużym problemem dla chorej staje się współżycie seksualne. Nacisk na żylaki sprawia, że pękają, mogą krwawić, doprowadzają do powstawania licznych, drobnych ranek. Wiele kobiet borykających się z żylakami warg sromowych unika kontaktów seksualnych, bo łączą się one z nieprzyjemnymi doznaniami, a poza tym ze względów natury estetycznej.
Jak powstają żylaki sromu?
Przyczyną powstawania żylaków części intymnych może być niewydolność żylna w miednicy, ucisk na naczynia krwionośne występujący np. przy endometriozie czy w zespole policystycznych jajników lub – najczęściej – podwyższony poziom żeńskich hormonów płciowych: estrogenu i progesteronu.
Jeśli cierpisz na żylaki kończyn dolnych jesteś w grupie podwyższonego ryzyka. Warto, byś regularnie badała się pod kątem obecności żylaków sromu.
Dlatego przeważnie dolegliwość ta dotyka kobiety w ciąży. Estrogen wpływa na zwiększenie ilości krwi, a progesteron powoduje spadek napięcia błony mięśniowej naczyń krwionośnych, co prowadzi do ich znacznego ich poszerzenia. Ponieważ macica się powiększa, z tygodnia na tydzień ucisk na dolny odcinek żyły głównej dolnej i żył biodrowych jest coraz silniejszy. Krew nie może odpływać z niższych partii ciała z powrotem do serca, co powoduje dodatkowe wypełnienie i tak już poszerzonych żył. Sytuację pogarsza fakt, że przyszłe mamy, zwłaszcza w ostatnim stadium ciąży, nie są zbyt aktywne fizycznie.
Inne przyczyny sprzyjające powstawaniu żylaków sromu
- wysoka temperatura, upały
- antykoncepcja doustna
- nadwaga
- siedzący tryb życia
- mała aktywność fizyczna
- obciążenia genetyczne
- zaparcia
- gorące kąpiele
- wielokrotne porody
Leczenie żylaków sromu
Gdy od porodu upłynęły już 3 miesiące, a żylaki nie zniknęły, trzeba zgłosić się do lekarza, w przeciwnym razie może dojść do groźnych powikłań, jakimi są np. zakrzepica żył miednicy mniejszej, problemy z układem moczowym (częstomocz, skąpomocz) lub pokarmowym (wzdęcia, zaparcia).
Zwykle, kilka tygodni, miesięcy po porodzie, po żylakach sromu nie zostaje ślad. Zdarza się jednak, że problem nie chce "przejść". Wtedy bez wizyty u lekarza się nie obejdzie.
Po kompleksowym wywiadzie specjalista zleci badanie przepływu krwi, czyli USG Dopplera, tomografię komputerową, rezonans magnetyczny lub flebografię diagnostyczną (najskuteczniejsza metoda) żył jamy brzusznej i miednicy małej. To pozwoli na zlokalizowanie niewydolnego naczynia, a także np. wykluczenie endometriozy czy zespołu policystycznych jajników. By naprawić większe naczynie stosuje się zabieg zwany embolizacją wewnątrznaczyniową, wymagający hospitalizacji. Mniejsze zamyka się za pomocą skleroterapii. Jest to zabieg niemal bezbolesny i mało inwazyjny, po wykonaniu którego należy przez pewien czas powstrzymać się od aktywności fizycznej i szybko dochodzi się do zdrowia. W leczeniu żylaków lekarz może także zalecić farmakologię. Leki poprawiające kondycję żył zawierają m.in. diosminę, rutozyd, wyciąg z kasztanowca.
