U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na wargach sromowych większych - Przyczyny, Leczenie i Porady
Opryszczka warg sromowych – czy może pojawić się ponownie?
Wirus HSV-2 – podobnie jak odmiana HSV-1, wywołująca najczęściej opryszczkę wargową – ma charakter nawracający. W praktyce oznacza to, że po pierwotnym zakażeniu patogeny pozostają w komórkach ciała w stanie uśpienia i czekają na odpowiednie warunki, aby ponownie się uaktywnić. Nawrotom opryszczki sprzyjają takie czynniki, jak: spadki odporności w miesiącach jesienno-zimowych, miesiączka, urazy, operacje, a także stres. Ponowne pojawienie się wirusa zazwyczaj ma znacznie łagodniejszy przebieg, a niekiedy nie towarzyszą mu żadne objawy. Jeśli opryszczka okolic intymnych już raz wystąpiła, w przyszłości może pojawić się ponownie. Dlatego tak ważne jest informowanie partnerów seksualnych o ryzyku zakażenia i stosowanie odpowiedniego zabezpieczenia.
Opryszczka warg sromowych to dolegliwość, której nie da się wyleczyć, ale można jej zapobiegać. W przypadku wirusa HSV-2 najważniejszym elementem profilaktyki jest bezpieczny seks ze sprawdzonymi partnerami.
Nie masz pewności, czy wirus opryszczki Cię nie dotyczy? Zakażenie może przebiegać bezobjawowo lub nie dawać charakterystycznych symptomów, dlatego warto wykonać test na przeciwciała . Potwierdzi lub wykluczy on obecność HSV-2 w organizmie.
Autor: Marta Drzazga
Weryfikacja merytoryczna: lek. Agnieszka Żędzian
Przyczyny zapalenia gruczołu Bartholina
Zapalenie gruczołu Bartholina jest dolegliwością, która dotyka wiele kobiet, a zrozumienie jego przyczyn jest kluczowe w zapobieganiu i leczeniu. Główną przyczyną zapalenia gruczołu Bartholina jest zablokowanie przewodu wyprowadzającego śluz, co prowadzi do gromadzenia się wydzieliny i tworzenia się cysty. Istnieje kilka czynników, które mogą przyczynić się do tego stanu:
- Infekcje bakteryjne : Najczęściej zapalenie spowodowane jest przez bakterie takie jak Escherichia coli, a także patogeny przenoszone drogą płciową, np. chlamydie czy gonokoki.
- Zaniedbanie higieny intymnej : Nieodpowiednia higiena może zwiększać ryzyko infekcji i zapalenia gruczołu.
- Urazy mechaniczne : Urazy okolic intymnych, na przykład podczas stosunku seksualnego, mogą uszkodzić przewody gruczołu i przyczynić się do zablokowania.
- Zmiany hormonalne : Hormony wpływają na wydzielanie śluzu i mogą zmieniać jego konsystencję, co sprzyja powstawaniu zatorów.
Żylaki pochwy i zewnętrznych narządów płciowych u kobiet w ciąży
Cała zawartość iLive jest sprawdzana medycznie lub sprawdzana pod względem faktycznym, aby zapewnić jak największą dokładność faktyczną.
Mamy ścisłe wytyczne dotyczące pozyskiwania i tylko linki do renomowanych serwisów medialnych, akademickich instytucji badawczych i, o ile to możliwe, recenzowanych badań medycznych. Zauważ, że liczby w nawiasach ([1], [2] itd.) Są linkami do tych badań, które można kliknąć.
Jeśli uważasz, że któraś z naszych treści jest niedokładna, nieaktualna lub w inny sposób wątpliwa, wybierz ją i naciśnij Ctrl + Enter.
Żylaki u kobiet w ciąży są powszechną patologią, która jest diagnozowana u co piątej kobiety w wieku rozrodczym, a rozwój choroby w 96% przypadków koreluje z porodem i porodem. Najczęściej objawia się w układzie dużej, rzadziej małej żyły odpiszczelowej i zaczyna się od dopływów tułowia żyły na dolnych nogach. Ekspansja żył pochwy i zewnętrznych narządów płciowych jest stosunkowo rzadkim objawem choroby, ale wymaga wiele uwagi, ponieważ żylaki węzłów tej lokalizacji są niebezpieczne z powodu ich powikłań.
Spowolnienie przepływu krwi w żylakach i niestabilna równowaga między układami hemostazy i fibrynolizy stanowią podłoże, na którym zachodzi proces wewnątrznaczyniowego zakrzepu, gdy ściana naczyniowa jest uszkodzona. Historia żylaków sromu i pochwy jest jednym z głównych czynników ryzyka zakrzepicy żylnej w praktyce położniczej.
Czyrak warg sromowych – leczenie
Czyraka warg sromowych dość łatwo zdiagnozować. Czasami wymaga się jedynie diagnostyki różnicowej ze względu na podobieństwo do niesztowicy, choć zmiany skórne spowodowane przez tę chorobę występują przede wszystkim na kończynach dolnych i pośladkach.
Sposób, w jaki leczy się czyraka warg sromowych, w dużej mierze zależy m.in. od chorób towarzyszących tej zmianie skórnej i stopnia jej rozrostu. Czasami czyraki znikają same. Zdecydowanie natomiast nie można ich wyciskać, ponieważ może to prowadzić do wystąpienia niebezpiecznych dla zdrowia powikłań. Najgroźniejszy scenariusz to ewentualne przedostanie się gronkowca do krwi, co w ostateczności może się skończyć nawet śmiercią pacjentki. Zawsze więc w przypadku pojawienia się takiej zmiany jak czyrak, należy udać się do dermatologa, zamiast samodzielnie usuwać zmianę.
Leczenie czyraka warg sromowych nastawione jest na usunięcie zmiany skórnej. Chodzi również o złagodzenie bólu. W tym celu stosuje się środki antyseptyczne, które jednocześnie zapobiegają roznoszeniu się bakterii. Jeśli czyrak nie pęka samoistnie, wykonuje się nacięcie martwiczych tkanek. Czasami stosuje się również antybiotykoterapię w celu zwalczenia zakażenia bakteryjnego. Dodatkowo, można sięgnąć po naturalne metody leczenia wspomagające walkę z czyrakiem. Regularnie pita mikstura na bazie kurkumy, czosnku i mleka stanowi bardzo dobrą profilaktykę przeciwczyrakową. Nie zaleca się natomiast przemywania czyraka warg sromowych różnego rodzaju płynami. Rozwiązania takie jak mikstura z czosnku lub olejek herbaciany można natomiast stosować przy analogicznych zmianach na plecach szyi czy pośladkach.
Gdzie boli?
[1], [2], [3], [4]
W praktyce położniczej taktyki postępowania z pacjentami powinny być rozważane oddzielnie podczas ciąży, porodu i okresu poporodowego.
Prowadzenie ciąży wiąże się z przestrzeganiem zarówno ogólnych zasad, jak i prowadzenia terapii lekowej. Ogólne zasady odniesienia dla wszystkich grup kobiet ciężarnych z żylakami:
- obserwacja ambulatoryjna chirurga i ginekologa-położnika,
- dieta (pełna, zróżnicowana, łatwo przyswajalna, bogata w witaminy),
- zapobieganie zaparciom (wzbogacanie diety w fermentowane produkty mleczne, błonnik roślinny),
- ograniczenie znacznego wysiłku fizycznego,
- normalizacja warunków pracy i odpoczynku,
- codziennie pozostawać w pozycji poziomej z miednicą podniesioną o 25-30 ° 3 razy 30 minut każda,
- Terapia wysiłkowa (ćwiczenia mające na celu poprawę funkcji pompy mięśniowo-żylnej),
- dynamiczna kontrola koagulogramu (raz na 2 tygodnie).
Główną zasadą terapii lekowej jest stosowanie leków o właściwościach wenotonicznych i angioprotekcyjnych (endothelon, diovenor, escuzan), a także antyagregantów (fraxiparin, trental, curantil, aspiryna). Ponadto należy wziąć pod uwagę, że pomimo nadkrzepliwości w przeddzień porodu, hipokoagulacja i tendencja do dużej utraty krwi podczas porodu i we wczesnym okresie poporodowym są charakterystyczne dla kobiet z chorobą żylakową. Fakt ten pociąga za sobą konieczność dopływu krwi u pacjentów z chorobą żylakową. Najbardziej optymalny w tym przypadku jest sposób auto dawstwa (pobranie własnego osocza z 32 tygodnia ciąży w 2 etapach z siedmiodniową przerwą w objętości 600 ml). W 74% przypadków rozpoznaje się kompensowaną lub subkompensowaną niewydolność płodowo-łożyskową, co wymaga zastosowania leków, które poprawiają funkcjonowanie kompleksu fetoplacental. Ważną zasadą terapii jest również prowadzenie terapii psycho-korekcyjnej, która obejmuje włączenie leków uspokajających (Percen, Sedasin, wyciąg z waleriany) do terapeutycznego kompleksu leków.