U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na worku mosznowym - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Leczenie
Większość guzków lub wyprysków na sutkach zniknie w ciągu kilku dni. Konkretne leczenie zależy od przyczyny guza i często nie jest potrzebne żadne leczenie. Jeśli jednak często pojawiają się pryszcze lub guzy na sutkach, możesz zrobić kilka rzeczy, aby zmniejszyć ryzyko ich nawrotu, takie jak:
- Jeśli spocisz się podczas ćwiczeń, oczyść piersi i zmień stanik i/lub koszulę.
- Codziennie bierz prysznic, upewniając się, że Twoje piersi i sutki są całkowicie suche, zanim się ubierzesz.
- Unikaj odzieży, która ociera lub ściera Twoje sutki i otoczkę.
- Jeśli używasz balsamu do piersi lub sutków, upewnij się, że jest delikatny dla Twojej skóry.
W zależności od przyczyny wyprysków na sutkach lekarz może również zalecić jakąś formę leczenia miejscowego. Może to być leczenie przeciwgrzybicze, jeśli masz infekcję drożdżakową. W niektórych przypadkach ropień może wymagać drenażu i/lub leczenia antybiotykami.
Streszczenie
Sutek i otoczka mogą być miejscem bolesnych guzków i wyprysków. Najczęściej są one spowodowane trądzikiem, wrastającymi włoskami, zatkanymi gruczołami lub ropniami. Jeśli guzek nie ustąpi sam w ciągu kilku dni, można skonsultować się z pracownikiem służby zdrowia w celu diagnozy i leczenia.
Guz lub pryszcz na brodawce zwykle nie jest wielkim problemem. Jednak zmiana intymnej części ciała może być przerażająca. Jeśli guz nie boli ani nie ma żadnych innych objawów, daj mu kilka dni na wygojenie. Podobnie jak w przypadku trądziku w innych miejscach ciała, często sam znika.
Jeśli guzek jest swędzący, bolesny lub wycieka ropa lub inny płyn, porozmawiaj z lekarzem. W większości przypadków pryszcz na sutku jest łatwy do wyleczenia. Pamiętaj tylko, że nie musisz czuć się niekomfortowo, jeśli lekarz może Ci pomóc. Guzki powodujące dyskomfort częściej wymagają leczenia.
Moszna: funkcje
To, że jądra zlokalizowane są poza jamą brzuszną, ma bardzo wyraźne uzasadnienie. Otóż do prawidłowego przebiegu procesu produkcji męskiego nasienia niezbędna jest temperatura wynosząca około 2,5 do 4 stopni Celsjusza mniej od temperatury panującej we wnętrzu organizmu.
Budowa moszny sprawia, że możliwe jest precyzyjne regulowanie ciepłoty znajdujących się w jej wnętrzu narządów w zależności od panujących w otoczeniu warunków. Wtedy, gdy jest zimno, dochodzi do skurczu błony kurczliwej, dzięki czemu moszna przybliża się do ściany jamy brzusznej i możliwa jest redukcja utraty z niej ciepła.
Natomiast gdy w otoczeniu jest wyjątkowo ciepło, następuje rozkurczenie błony kurczliwej, co prowadzi do zwiększenia powierzchni moszny. Ułatwia to oddawanie z niej ciepła do otoczenia i zapobiega przegrzaniu znajdujących się w mosznie jąder.
Co ciekawe, naukowcy podkreślają, że opisane powyżej zależności mogą nie być jedynymi aspektami związanymi z tym, dlaczego u człowieka i pewnych zwierząt jądra znajdują się poza jamą brzuszną, lecz właśnie w mosznie.
Jedną z teorii jest ta, że obecność jąder i najądrzy w worku mosznowym zapobiega działaniu na nie panującego we wnętrzu brzucha ciśnienia. Niektórzy uczeni przekonują, że gdyby jądra byłyby na nie narażone, mogłoby dochodzić do niekontrolowanego uwalniania z nich komórek rozrodczych.
Choroby objawiające się wysuszeniem i pękaniem skóry
Nadmiernie zrogowaciała, sucha lub pękająca skóra bywa jednym z objawów schorzeń, takich jak np. atopowe zapalenie skóry (AZS). To choroba zapalna o mieszanej, nie do końca poznanej etiologii, w której przebiegu pojawiają się miejscowe, zaczerwienione i suche plamy o różnej rozległości. Zmiany te zwykle swędzą, pieką i pękają, mogą obejmować zgięcia łokci oraz kolan, ale także dłonie, twarz, tułów i skórę owłosioną głowy.
Kolejnym przewlekłym schorzeniem, które może odpowiadać za pękanie skóry, jest łuszczyca. Choroba objawia się zaburzeniami procesów złuszczania naskórka, przez co na powierzchni skóry tworzy się gruba warstwa martwych komórek, wyraźnie oddzielonych od obszarów wolnych od stanu zapalnego.
Sucha, pękająca skóra przy łuszczycy i AZS zwykle występuje sezonowo, naprzemiennie z okresami remisji. Objawy mogą być zaostrzone przez niekorzystne warunki pogodowe, składniki pokarmowe czy nawet stres.
Spis treści:
- Budowa i proces rogowacenia skóry
- Pękająca skóra – jakich partii ciała dotyczy najczęściej?
- Pękająca skóra na dłoniach a brak witamin i minerałów
- Choroby objawiające się wysuszeniem i pękaniem skóry
- Pękająca skóra – na czym polega leczenie?
- Jak dbać o suchą i zrogowaciałą skórę?
Skóra człowieka jest zbudowana z wielu warstw – ich ilość i grubość zależą od obszaru ciała. Na powierzchni skóry tworzy się warstwa rogowa, składająca się z martwych komórek złuszczonego naskórka. Nie ma w niej naczyń krwionośnych, a substancje odżywcze przenikają ze skóry właściwej. Gdy proces rogowacenia jest zaburzony, warstwa narasta, przez co prawidłowe odżywianie skóry od zewnątrz staje się utrudnione.
Konsekwencją gromadzenia się grubej warstwy rogowej jest odwodnienie i wysuszenie także głębszych warstw skóry. Wówczas staje się sucha, mało elastyczna, skłonna do łuszczenia i ostatecznie, bez odpowiedniej pielęgnacji, podatna na uszkodzenia.
Pękająca skóra jest więc następstwem wcześniejszego odwodnienia i wysuszenia. Niestety, pęknięcia nie są tylko problemem estetycznym. Często przerwanie ciągłości naskórka dotyczy także głębszych warstw skóry, czemu mogą towarzyszyć pieczenie i krwawienie. Dodatkowo nacisk na głębsze tkanki wywołuje ból, często bardzo silny, zwłaszcza jeśli pękająca skóra pojawia się na stopach lub dłoniach.
