U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na worku mosznowym - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Pękająca skóra – jakich partii ciała dotyczy najczęściej?
Tendencję do nadmiernego rogowacenia ma szczególnie naskórek pokrywający dłonie i stopy. Na tych partiach ciała skóra ma specyficzną budowę. Dłonie są niemal pozbawione gruczołów łojowych, natomiast pokrywa je sporo gruczołów potowych. Także stopy są bardziej narażone na wzmożoną potliwość, przy jednocześnie niskiej ochronie w postaci wydzieliny łojowej. To sprawia, że skóra szybko może ulec osłabieniu, jest też podatna na odparzenia, wysuszenie i otarcia.
Pękająca skóra na dłoniach i stopach to również następstwo zwiększonego kontaktu z czynnikami zewnętrznymi. Dłonie są eksponowane na warunki pogodowe, takie jak wiatr, mróz czy promienie słoneczne. Drażniąco na skórę dłoni działają również detergenty, np. używane podczas domowych porządków, dlatego ważne jest stosowanie rękawiczek ochronnych. Do wysuszenia i pękania skóry mogą przyczynić się też niewłaściwie dobrane kosmetyki, zawierające konserwanty i barwniki.
Z kolei stopy przyjmują ciężar całego ciała, przez co komórki skóry są stale drażnione przez nacisk. Niewłaściwie dobrane obuwie, za ciasne lub wykonane z materiałów, które nie zapewniają cyrkulacji powietrza, jest jedną z częstych przyczyn pogorszenia kondycji skóry stóp. Pękająca skóra na stopach może być następstwem niewłaściwej pielęgnacji czy nagromadzenia warstwy rogowej. Uszkodzenie naskórka natomiast zwiększa ryzyko wnikania drobnoustrojów, dlatego jako przyczynę i jednocześnie konsekwencję pękającej skóry wymienia się również grzybicę.
Obszarami ciała, na których często obserwuje się wysuszenie i pękanie, są także fałdy i zgięcia, narażone na tarcie podczas ruchów. Suche oraz łuszczące się zmiany mogą pojawiać się na zgięciach łokci i kolan czy palcach u rąk i nóg. Zmiany tego typu są charakterystyczne także dla niektórych schorzeń o podłożu dermatologicznym oraz autoimmunologicznym.
Moszna: budowa
Moszna jest luźnym workiem, stanowiącym przedłużenie ściany jamy brzusznej. Zlokalizowana jest pomiędzy prąciem i odbytem. Sama ściana worka mosznowego ma natomiast dość skomplikowaną budowę – wyróżnia się 3 jej warstwy, którymi są:
- osłona zewnętrzna,
- osłona mięśniowo-powięziowa,
- osłona wewnętrzna.
W skład osłony zewnętrznej moszny wchodzą takie elementy, jak skóra, błona kurczliwa oraz powięź nasienna zewnętrzna. Pierwsza z wymienionych stanowi przedłużenie skóry ściany brzucha. Ma jednak typowo nieco ciemniejszą barwę niż skóra innych okolic ciała. Różna bywa jej struktura – czasami jest ona pomarszczona, a czasami gładka.
Wyraźnie widoczne w obrębie skóry moszny są gruczoły łojowe, oprócz nich zlokalizowane są tam także gruczoły potowe i włosy.
Błona kurczliwa moszny to odpowiednik warstwy podskórnej. Otacza ona całą mosznę i to m.in. właśnie dzięki niej worek mosznowy może pełnić swoją funkcję.
Ostatnim elementem osłony zewnętrznej moszny jest powięź nasienna zewnętrzna, która odpowiada powięzi podskórnej i obejmuje ona najądrze oraz jądro.
W obrębie osłony mięśniowo-powięziowej również wyróżnia się trzy struktury – są nimi:
- powięź dźwigacza jądra,
- mięsień dźwigacz jądra
- oraz powięź nasienna wewnętrzna.
Powięź dźwigacza jądra – jak sama nazwa wskazuje – pokrywa tożsamy mięsień i stanowi ona odpowiednik powięzi powierzchownej brzucha.
Mięsień dźwigacza jądra zaangażowany jest w występowanie odruchu mięśnia dźwigacza jądra i zbudowany on jest z mięśniówki poprzecznie prążkowanej. Odpowiada on mięśniom poprzecznemu brzucha oraz skośnemu wewnętrznemu brzucha.
Powięź nasienna wewnętrzna jest natomiast strukturą odpowiadającą powięzi poprzecznej i otacza ono jądro, najądrze oraz powrózek nasienny.
Ostatnia osłona moszny – osłona wewnętrzna – określana bywa również jako osłona surowicza. Stworzona jest przez otrzewną ścienną i od góry przylega do powrózka nasiennego, a oprócz tego otacza jądro i najądrze.
Moszna - budowa, funkcje, choroby
Moszna (worek mosznowy) to pojedynczy narząd rozrodczy, w którym zlokalizowane są męskie jądra i inne organy. Wbrew pozorom funkcja moszny jest bardzo istotna – to właśnie dzięki mosznie możliwe jest utrzymywanie takiej temperatury męskich gonad, przy której możliwe jest prawidłowe zachodzenie procesu produkcji męskich komórek rozrodczych. Jak zbudowana jest moszna i jakie choroby mogą jej dotyczyć?
Moszna (worek mosznowy, ang. scrotum) to narząd występujący u mężczyzn, którego odpowiednikiem u kobiet są wargi sromowe większe. Powstaje ona już w okresie życia embrionalnego z połączenia prawego i lewego wału płciowego, za jej rozwój w okresie wewnątrzmacicznym odpowiada zaś testosteron.
Wydawać by się mogło, że moszna jest jedynie workiem, w którym zlokalizowane są jądra – w praktyce struktura ta pełni ważną rolę, bo dzięki niej mężczyźni są w stanie się rozmnażać, a sama budowa worka mosznowego jest dość skomplikowana.
Spis treści