U nas zapłacisz kartą
Pryszcz na worku mosznowym - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Pękająca skóra na dłoniach a brak witamin i minerałów
Przyczyną nadmiernego wysuszenia może być brak witamin i minerałów, zwłaszcza jeśli pękająca skóra na dłoniach, przy paznokciach, w kącikach ust lub na innej partii ciała jest częstym problemem, który występuje pomimo odpowiedniej pielęgnacji.
Miejscowe łuszczenie, utrata elastyczności czy odwodnienie skóry zwykle mają związek z niedoborem witamin, takich jak:
- witaminy z grupy B – biorą udział w procesach regeneracyjnych, dlatego ich niedostateczna podaż skutkuje zwiększoną skłonnością skóry do uszkodzeń i pękania,
- witamina E – jest niezbędna do zachowania jędrnej i nawilżonej skóry, dlatego jej niski poziom skutkuje odwodnieniem tkanek oraz ich podatnością na szkodliwy wpływ wolnych rodników, które m.in. przyspieszają procesy starzenia się skóry,
- witamina A – bierze udział m.in. w procesach różnicowania komórek skóry, dlatego jej niedobór objawia się m.in. nadmiernym rogowaceniem i spowolnionym gojeniem uszkodzeń,
- witamina C – pękająca skóra przy paznokciach i na powierzchni dłoni może wskazywać na brak witaminy C, która bierze udział m.in. w produkcji składników skóry odpowiedzialnych za jędrność i elastyczność. Jednak jej niedobór zwykle objawia się pogorszeniem kondycji skóry całego ciała.
Pękająca skóra może być także objawem niedoborów minerałów, które biorą udział m.in. w procesach regeneracyjnych i budulcowych. To głównie cynk, selen i magnez. Niedobory pierwszego z nich utrudniają gojenie się ran i otarć, a także zaburzają naturalne procesy wymiany komórek naskórka. Selen natomiast razem z witaminą E stanowi naturalną ochronę przeciwsłoneczną, blokując negatywny wpływ wolnych rodników. Pękająca skóra może mieć związek również z niedoborem magnezu, który odpowiada m.in. za nawodnienie wnętrza komórek i bierze udział w reakcjach zapalnych.
Zobacz także
Wybrane treści dla Ciebie
Zapalenie najądrza Zapalenie najądrza jest spowodowane zakażeniem przez różne drobnoustroje, zwykle bakterie. Dotyczy przede wszystkim mężczyzn młodych (15.–35. rż.) oraz po 60. roku życia
Rak jądra - objawy, rozpoznanie i leczenie nowotworów złośliwych jądra Rak jądra jest najczęściej występującym nowotworem złośliwym u młodych mężczyzn. Najczęstszym rakiem jądra jest nasieniak. Objawami raka jądra może być niebolesne powiększenie jądra, obrzęk lub ból moszny. Rak jądra jest nowotworem o dobrym rokowaniu i leczenie jest zwykle bardzo skuteczne
Skręt jądra – przyczyny, objawy, postępowanie, leczenie Skręt jądra ostry stan, w którym dochodzi do skręcenia jądra wraz z powrózkiem nasiennym wzdłuż osi długiej. Skutkuje to zamknięciem naczyń krwionośnych zaopatrujących jądro i w przypadku braku interwencji chirurgicznej – martwicą jądra. Dlatego każdy ból jądra (szczególnie nagły, silny ból jądra, promieniujący do podbrzusza czy pachwiny) powinien zawsze skłaniać pacjenta do konsultacji lekarskiej, optymalnie w ramach izby przyjęć szpitala.
Zapalenie jądra Zapalenie jądra zwykle jest chorobą ostrą. W ciągu paru dni pojawia się ból w mosznie, zwykle jednostronny, z obrzękiem połowy moszny oraz bolesnością podczas obmacywania. Skóra moszny może być zaczerwieniona, a jądro po chorej stronie uniesione oraz powiększone. Może być obecna krew w nasieniu.
Moszna: ukrwienie i unerwienie
Krew tętnicza do struktur obecnych w mosznie dociera drogą kilku tętnic – są nimi tętnica nasieniowodu, jądrowa oraz tętnica dźwigacza jądra. Oprócz tego worek mosznowy zaopatrywany jest również przez gałęzie wywodzące się z tętnic sromowych (zewnętrznej i wewnętrznej).
Krew żylna odprowadzana jest z moszny za pośrednictwem żył sromowej wewnętrznej oraz odpiszczelowej. Chłonka z okolic moszny kierowana jest z kolei do węzłów chłonnych pachwinowych.
Moszna jest nie tylko bogato unaczyniona, ale i unerwiona. Włókna nerwowe, które ją zaopatrują, wywodzą się z nerwów biodrowo-pachwinowego, płciowo-udowego i sromowego. Do zlokalizowanych w worku mosznowym narządów docierają również włókna autonomiczne wywodzące się ze splotu podbrzusznego dolnego.
Zapalenie skóry ucha
Zapalenie skóry oznacza stan zapalny skóry. Jest to słowo używane do opisania wysypek i podrażnień skóry spowodowanych takimi problemami, jak:
- Nadaktywny układ odpornościowy
- Genetyka
- Infekcje
- Alergie
Typowe objawy mogą wahać się od łagodnego do ciężkiego i obejmują wysypkę, suchość skóry i swędzenie. Istnieją różne rodzaje zapalenia skóry, w tym łojotokowe zapalenie skóry. To typ zwykle występujący na skórze głowy, uszach i twarzy. Pojawia się jako sucha, łuszcząca się, swędząca skóra na dotkniętym obszarze ciała.
- Wysypki
- Uderzenia
- Skalowanie skóry
- Krew i płyn wyciekający z obszaru po zadrapaniu
Leczenie
Aby zdiagnozować zapalenie skóry, pracownik służby zdrowia zazwyczaj bada skórę, wykonuje biopsję skóry, badanie krwi i test skórny na alergię. Konkretne leczenie zależy od ciężkości stanu.
Niektóre z najczęstszych zabiegów obejmują:
- Kremy nawilżające
- Kremy i maści kortykosteroidowe
- Leki doustne
- Antybiotyki
- Inhibitory fosfodiesterazy-4
Niektóre zabiegi domowe obejmują stosowanie środków nawilżających, aby utrzymać nawilżenie skóry, zmniejszenie stresu, używanie łagodnego mydła i kąpiel w letniej wodzie.
Spis treści:
- Budowa i proces rogowacenia skóry
- Pękająca skóra – jakich partii ciała dotyczy najczęściej?
- Pękająca skóra na dłoniach a brak witamin i minerałów
- Choroby objawiające się wysuszeniem i pękaniem skóry
- Pękająca skóra – na czym polega leczenie?
- Jak dbać o suchą i zrogowaciałą skórę?
Skóra człowieka jest zbudowana z wielu warstw – ich ilość i grubość zależą od obszaru ciała. Na powierzchni skóry tworzy się warstwa rogowa, składająca się z martwych komórek złuszczonego naskórka. Nie ma w niej naczyń krwionośnych, a substancje odżywcze przenikają ze skóry właściwej. Gdy proces rogowacenia jest zaburzony, warstwa narasta, przez co prawidłowe odżywianie skóry od zewnątrz staje się utrudnione.
Konsekwencją gromadzenia się grubej warstwy rogowej jest odwodnienie i wysuszenie także głębszych warstw skóry. Wówczas staje się sucha, mało elastyczna, skłonna do łuszczenia i ostatecznie, bez odpowiedniej pielęgnacji, podatna na uszkodzenia.
Pękająca skóra jest więc następstwem wcześniejszego odwodnienia i wysuszenia. Niestety, pęknięcia nie są tylko problemem estetycznym. Często przerwanie ciągłości naskórka dotyczy także głębszych warstw skóry, czemu mogą towarzyszyć pieczenie i krwawienie. Dodatkowo nacisk na głębsze tkanki wywołuje ból, często bardzo silny, zwłaszcza jeśli pękająca skóra pojawia się na stopach lub dłoniach.
