U nas zapłacisz kartą
Ból pod pachą - Przyczyny i Sposoby Leczenia Pryszczów
Bóle pach a reakcje alergiczne i zapalenie mieszków włosowych
Silna odpowiedź układu odpornościowego na różne czynniki może objawiać się na wiele sposobów. Ból pod pachą najczęściej występuje przy alergii kontaktowej. Wśród podstawowych alergenów najczęściej wymienia się różnego rodzaju kosmetyki i chemiczne środki czyszczące. Typowe symptomy reakcji alergicznej to również:
- drobna grudkowa wysypka,
- swędzenie, zaczerwienienie skóry,
- pieczenie zewnętrznej powłoki.
Uporczywy ból pod pachami może mieć związek ze stanem zapalnym, wywołanym przez wrastanie włosów w głąb skóry. Do zapalenia mieszków włosowych dochodzi głównie na skutek nieprawidłowej higieny i pielęgnacji pach, np. braku dezynfekcji po goleniu. Podstawowym objawem tej przypadłości są niewielkie czerwone guzki, wypełnione treścią ropną . W podobny sposób daje o sobie znać zapalenie gruczołów potowych.
Jaka może być przyczyna guzka pod pachą?
Zwykle guzek pod pachą kojarzy nam się z chorobą nowotworową, u kobiet zwłaszcza związaną z rakiem piersi. Jednakże niekoniecznie taka zmiana jest wyrazem właśnie tej choroby.
W czasie konsultacji lekarskiej duże znaczenie będzie miał wywiad dotyczący higieny okolicy pach, gdyż na powstawanie guzka mogą wpływać zabiegi depilacji i podrażnienie środkami do pielęgnacji skóry. Ponadto istotne będą niedawno przebyte infekcje, urazy oraz przyjmowane przez pacjenta leki. Ważne są także objawy towarzyszące pojawieniu się guza (bolesność, tkliwość, stan podgorączkowy, gorączka).
Lekarz na pewno będzie chciał znać także historię nowotworów w rodzinie. Bolący guzek pod pachą może być objawem zapalenia mieszków włosowych, które najczęściej związane jest z podrażnieniami po depilacji. Ponadto do jego rozwoju może się przyczyniać zapalenie gruczołu potowego, które rozwija się zwłaszcza w bardzo ciepłe dni u osób z nadmierną potliwością, na skutek infekcji bakteryjnej związanej z zaniedbaniami higienicznymi.
Ruchomy guzek pod pachą często świadczy o tłuszczaku, który jest łagodną zmianą nowotworową, a jego podstawowym budulcem jest tkanka tłuszczowa. Taki guzek może też być związany z kaszakiem. To guzek o charakterze torbielowatym, wypełnionym treścią o konsystencji twarożku. Do jego powstawania dochodzi wewnątrz mieszków włosowych lub gruczołów łojowych.
Guzki zazwyczaj są małe, ale czasem jednak ich rozmiary sięgają kilku lub kilkunastu centymetrów, co powoduje dyskomfort i trudności przy poruszaniu kończyną.
Anatomia pachy i ramienia
Obszar pachy i barku obejmuje złożoną strukturę anatomiczną ze skórą, mięśniami, nerwami, naczyniami krwionośnymi i węzłami chłonnymi. Główne zaangażowane mięśnie obejmują mięsień piersiowy większy, naramienny i mięśnie stożka rotatorów (nadgrzebieniowy, podgrzebieniowy, obły mniejszy i podłopatkowy). Głównymi nerwami są nerwy pachowe, promieniowe i łokciowe, a główne naczynia krwionośne obejmują tętnicę pachową i żyłę.
1. Schorzenia układu mięśniowo-szkieletowego
Uraz stożka rotatorów: Jest to częsta przyczyna bólu barku. Stożek rotatorów to grupa mięśni i ścięgien otaczających staw barkowy, zapewniających mu stabilność i ruch. Urazy mogą wahać się od drobnych nadwyrężeń do całkowitych łez. Ból jest spowodowany stanem zapalnym lub uszkodzeniem tych struktur.
Diagnoza: Lekarze przeprowadzą badanie kliniczne i przegląd historii pacjenta. Można zastosować specyficzne testy, takie jak testy Neera i Hawkinsa-Kennedy’ego. Potwierdzenie jest zwykle dokonywane za pomocą badań obrazowych, takich jak USG lub MRI.
Leczenie: W zależności od ciężkości leczenie obejmuje fizjoterapię, leki przeciwzapalne, zastrzyki z kortykosteroidów, aw poważnych przypadkach operację.
2. Zamrożone ramię (adhesive capsulitis)
Ten stan charakteryzuje się sztywnością i bólem stawu barkowego, zwykle rozwijającym się stopniowo. Proces ten jest spowodowany stanem zapalnym i zwłóknieniem torebki stawu barkowego, powodując „zamrożenie” barku.
Diagnoza: Lekarze zwykle wykonują badanie kliniczne, aby sprawdzić, czy pacjent wykazuje zmniejszone czynne i bierne ruchy ramion. Testy obrazowania, takie jak MRI, mogą wykluczyć inne warunki.
Leczenie: Fizjoterapia, leczenie bólu niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, zastrzyki z kortykosteroidów, aw ciężkich przypadkach operacja (manipulacja w znieczuleniu lub artroskopowe uwolnienie torebki).
Leczenie czyraka pod pachą
Nieleczony czyrak pod pachą sam pęka. Po 2 tygodniach wydobywa się z niego wydzielina i następuje faza gojenia się. Nie można go wyciskać bądź przecinać, gdyż może to zakazić towarzyszącą mu okolicę i doprowadzić do powstania mnogich zmian. Ponadto jeśli powstał w miejscu, z którego wydzielina łatwo może dostać się do układu krwionośnego, może doprowadzić to nawet do zapalenia opon mózgowych. Zamiast czekać na pęknięcie ropnia, warto udać się do specjalisty, który zastosuje miejscowe leczenie czyraka pod pachą. Taka terapia antybiotykiem jest dodatkiem do przecięcia i drenażu czopa. Jeśli zmian skórnych jest więcej, stosuje się antybiotykoterapię doustną. Możliwe jest wtedy także przyjmowanie leku dożylnie – wymaga to jednak hospitalizacji. Jako że czyraki mają tendencję do nawracania, to leczenie antybiotykami może trwać dłużej niż tylko podczas występowania zmian skórnych. Do innych sposobów leczenia czyraków zalicza się stosowanie np. maści ichtiolowej bądź kompresów z kwasem salicylowym.
Warto pamiętać, że podczas leczenia czyraka pod pachą nie można go wyciskać ani nacinać samodzielnie, a także nie należy go drapać ani pocierać. Jako że pacha jest miejscem narażonym na otarcia, trzeba unikać uszkodzenia miejsca do czasu wyleczenia czyraka. Jeśli lekarz nie zaleci inaczej, to należy pamiętać o codziennym odkażaniu miejsca, w którym występuje czyrak. Tego typu zmiany skórne mogą nawracać i pojawiać się w innych miejscach na ciele.
