U nas zapłacisz kartą
Pryszcz pod pieprzykiem - przyczyny, leczenie i sposoby zapobiegania
Oprzyj się pokusie Pop It
Przede wszystkim – nigdy nie próbuj wystrzelić głębokiego pryszcza. Nie szturchaj go igłą. Nie ściskaj tego.
Ściskanie, szturchanie lub inne majstrowanie przy skazie wydłuża czas gojenia. W rzeczywistości może sprawić, że duży pryszcz będzie większy i znacznie gorszy.
Próba usunięcia pryszcza może poważnie uszkodzić skórę i spowodować blizny, zwłaszcza gdy pryszcz jest głęboko zakorzeniony w skórze. Ściskanie wywiera nacisk na już spuchniętą jednostkę włosowo-łojową, czyli to, co potocznie nazywamy porem.
Może również wpychać brud, martwe komórki skóry i inne zanieczyszczenia głębiej w pory. Może to spowodować pęknięcie ściany pęcherzyka i umożliwić rozprzestrzenianie się zakażonego materiału w skórze. Tak bardzo, jak chcesz, nie próbuj osuszyć pryszcza. Popping rzadko jest dobrym pomysłem, zwłaszcza jeśli chodzi o duże pryszcze.
Pryszcze – Krosty
Jak wyglądają krosty?
Jeśli można mówić o istnieniu typowego pryszcza, to takim typowym pryszczem jest krostka. Moi znajomi często mówili o tym „zjawisku” – dioda. Też czasem je tak nazywam. Krosty są dość mocno zaczerwienione a w ich punkcie centralnym tkwi biały łepek, pod którym, blisko pod powierzchnią czai się ropa.
Wygląda to tak, że aż trudno powstrzymać się przed wyciśnięciem, ale … mimo wszystko radzę się powstrzymać, bo nigdy nie wiadomo, jakie paskudztwa przy wyciskaniu krosty dostaną się do środka i jakiego bałaganu mogą narobić.
Jak powstają krosty?
To również efekt nagromadzenia się pod skórą zanieczyszczeń (z łojem i różnymi innymi organicznymi śmieciami) oraz działalności bakterii. Tyle tylko, że krostka tworzy się już wtedy, gdy do boju przystąpią białe krwinki. W efekcie ich działalności (i wcześniejszej działalności bakterii) tworzy się ropa, która zbiera się w skórze, jest wypychana ku górze i widać ją tuż pod powierzchnią często bardzo cieniutkiego w tym miejscu, obumarłego naskórka.
Jak postępować z krostami?
Gdy widzę krostę muszę wykazać się ogromną siłą woli, by jej nie wycisnąć. Większość osób tak ma.A wyciskanie naprawdę nie jest wskazane, bo może uszkadzać skórę, mogą po tym pozostać nieładne blizny i przebarwienia (dorobiłam się takich, a jakże), a poza tym otwiera ono drogę bakteriom, które mogą powodować poważniejsze problemy niż zwykłe pryszcze.
Krosty najlepiej traktować płynami przeciwbakteryjnymi, kremami o takim działaniu lub wspomnianym już wyżej olejkiem herbacianym – on też je ładnie wysusza.
Przy dużej ilości krost wskazane jest typowe trądzikowe leczenie, czyli … warto odwiedzić dermatologa.
Użyj leku na trądzik
Jeśli stosujesz miejscowe leczenie trądziku, kontynuuj to. Możesz nawet nieco bardziej nałożyć pryszcz na pryszcz, aby przyspieszyć gojenie. Nie ma potrzeby używać zbyt dużo, ogranicz się do aplikacji dwa razy dziennie. Zbyt częste stosowanie zbyt dużej ilości leków może wysuszać i podrażniać skórę, zamiast ją leczyć.
Istnieją również małe, lecznicze „naklejki” zwane plastrami hydrokoloidowymi, które można umieścić na pryszczu. Lek pomaga wysuszyć pryszcz, a naklejka zakrywa pryszcz i uniemożliwia jego zbieranie.
Należy jednak pamiętać, że leczenie punktowe działa najlepiej na krosty. To nie zrobi wiele dla głębokich guzków lub cyst.
Jeśli regularnie wypryskujesz, ale zazwyczaj nie stosujesz leczenia trądziku, teraz jest dobry moment, aby zacząć. Konsekwentne stosowanie leków przeciwtrądzikowych powstrzyma tworzenie się pryszczy, zanim staną się ogromną skazą.
To, czego nigdy nie powinieneś robić w przypadku tych dużych skaz, to próbować leczyć punktowo przedmiotami, które nie są przeznaczone dla skóry. Na przykład takie rzeczy jak czosnek, miód, cynamon, cytryna lub pasta do zębów nie wyleczą dużych torbieli potrądzikowych, w przeciwieństwie do tego, co mówią niektóre źródła internetowe.
Domowe środki zaradcze nie mogą wniknąć wystarczająco głęboko w skórę, aby przynieść jakiekolwiek korzyści. W najlepszym razie nic nie zrobią dla skazy. W najgorszym przypadku pojawi się podrażnione miejsce lub czerwona i swędząca wysypka zwana kontaktowym zapaleniem skóry.
Pryszcz w uchu — jak zapobiegać?
Istnieje kilka sposobów, które mogą do minimum zredukować ryzyko występowania pryszczy w uchu. Najpopularniejsze to regularne czyszczenie uszów letnią wodą oraz delikatne przecieranie małżowiny usznej w celu usunięcia zalegającej woskowiny. Podczas czyszczenia uszu ważne jest, by woskowina nie została wepchnięta głęboko do kanału słuchowego. Tutaj warto wiedzieć, że nie zaleca się stosowania patyczków kosmetycznych.
Eksperci zaznaczają, że wyciskanie pryszczy, nie jest dobrym rozwiązaniem na pozbycie się pryszczy i zaskórników. Często okazuje się, że zabieg ten przynosi więcej szkody niż pożytku. W sytuacji, gdy ropny płyn pojawi się w kanale słuchowym, może doprowadzić do problematycznego stanu zapalnego. Jeśli więc wycisnęliśmy już pryszcz w uchu, to należy jak najszybciej dokładnie wyczyścić ucho.
Fakty i mity na temat wyciskania pryszczy:
- Wyciskanie pryszczy to zły nawyk — wiele osób za każdym razem stara się wycisnąć znajdującą się wewnątrz krostki ropę. Nie warto tego robić, ponieważ nigdy nie jesteśmy w stanie usunąć całej zawartości. Pozostała ropa to idealne środowisko do namnażania się bakterii, które mogą być przyczyną powstawania nowych problemów ze skórą.
- Wyciskanie pryszczy może powodować blizny i nieestetyczne przebarwienia — to fakt. Po wyciśnięciu pryszcza na skórze często powstaje rana. Gdy wystawiona jest na działanie promieni słonecznych, to najprawdopodobniej dojdzie do przebarwienia.
- Nie wyciśnięte pryszcze, znikają same po kilku dniach — prawdą jest, że zwykłe pryszcze znikają same po kilku dniach. Znikną, ale trzeba pamiętać, że nie wolno ich dotykać i stosować trzeba odpowiednią pielęgnację. Nie można dopuścić do pojawienia się stanu zapalnego, co sprawi, że problem się jeszcze bardziej nasili.
- W usuwaniu pryszczy liczy się kompleksowa pielęgnacja skóry — codzienne rytuały pielęgnacyjne to skuteczny sposób na zminimalizowanie ryzyka powstawania pryszczy. Podstawą jest odpowiednie nawilżanie skóry. Warto stosować dobrej jakości kosmetyki, które zadbają o nawodnienie skóry.
Wyciskanie pryszczy – krok po kroku
Pamiętaj, że wyciskanie pryszczy powinno zawsze być wyjściem awaryjnym, a nie codziennym „nawykiem” pielęgnacyjnym skóry z problemami. Na dłuższą metę metoda ta przynosi więcej szkód niż korzyści, bowiem gwałtownie opróżnione gruczoły łojowe zaczynają w pewnym momencie nadrabiać straty i dochodzi do wzmożonej produkcji łoju.
Trądzik neuropatyczny
Są osoby wręcz obsesyjnie uzależnione do wyciskania pryszczy – mówimy wtedy o tzw. trądziku neuropatycznym, który jest rodzajem zaburzenia psychicznego. Problem ten dotyka zwykle młodych kobiet z niską samooceną, lękami, nierzeczywistą oceną własnego wyglądu, które za wszelką cenę chcą wyglądać perfekcyjnie! Dlatego każdą, nawet najmniejszą i wręcz niewidoczną gołym okiem zmianę na skórze próbują usunąć, a po wyciśnięciu krosty czują chwilowe zadowolenie, które następnie przeradza się w żal i złość.
