U nas zapłacisz kartą
Pryszcz pod powieką - Przyczyny, leczenie i porady pielęgnacyjne
Domowe sposoby na gradówkę
Gradówka może ulec samowyleczeniu, są to jednak przypadki sporadyczne. Jeśli stan zapalny nie jest ostry, warto skorzystać z domowych sposobów walki z gradówką. Zalecane jest stosowanie okładów lub staranne przemywanie powieki.
Na początek warto, kilka razy dziennie wykonać ciepły okład z rumianku lub z samej wody. Najlepiej zastosować waciki higieniczne. Okład jednorazowo trzymajmy na oku przez około 15-20 minut, nie dociskając go do gradówki.
Aby zmniejszyć obrzęk i odprowadzić zalegającą masę, można przeprowadzić również delikatny masaż powieki. Również pamiętaj przy tym, żeby nie naciskać i nie ściskać gradówki.
Jeśli mimo to gradówka nie znika lub się powiększa, należy udać się do okulisty. Natychmiastowy kontakt z lekarzem jest zalecany również w przypadku bólu oka lub pogorszenia ostrości widzenia.
Domowe sposoby na opryszczkę oka
Choć w różnych miejscach w sieci można znaleźć informacje o domowych sposobach na opryszczkę oka, trzeba mieć świadomość, że korzystanie z nich jest bardzo ryzykowne. Nie wiesz, jak oko i wirus zareagują na konkretną metodę.
Zamiast więc testować niepewne rozwiązania, np. przykładanie cebuli albo czosnku do powieki, lepiej postawić na specjalistyczne leczenie. Przykładanie tego typu warzyw może wywołać dodatkowy ból i pieczenie oka, a także jego podrażnienie.
Poza tym, wirus bardzo często nie znajduje się tylko na zewnętrznych tkankach - nawet, gdy mamy do czynienia z opryszczką na powiece - ale wniknął już w głąb oka.
Wówczas rezultat przyniosą specjalistyczne maści wyprodukowane z myślą o tak wrażliwych miejscach na ciele jak okolice oka.
Nierzadko domowe sposoby przy opryszczce na powiece czy już opryszczce na oku nie dają efektów, bo substancje lecznicze nie mają jak wniknąć bezpośrednio w oko. W konkretnych produktach znajdują się bowiem składniki drażniące skórę powiek albo oko.
Czym jest opryszczka oka i czy zdarza się często?
Opryszczka oka to groźna choroba wywołana przez jeden z dwóch, blisko spokrewnionych wirusów: HSV-1 lub HSV-2.
Według klasycznego, ustalonego jeszcze w połowie ubiegłego stulecia podziału, na który wskazują w swojej publikacji specjaliści z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, m.in. A. Majewska i G. Młynarczyk, pierwszy z wymienionych zazwyczaj odpowiada za pojawienie się wykwitów opryszczkowych w górnej części ciała, w tym np. w formie opryszczki ocznej czy popularnego zimna na ustach.
Natomiast typ 2 wirusa opryszczki wywołuje infekcje w okolicy okołogenitalnej, a także zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.
Jak sugerują przytoczone badaczki, dopiero badania z przełomu XX i XXI wieku dostarczyły dowodów na to, że oba typy wirusa mogą być źródłem infekcji, a także zajmować układ nerwowy.
W ten sposób wyodrębniono nową drogę przedostawania się wirusa, np. zwoje nerwowe. Czasem więc opryszczka na oku to efekt działania drugiego ze wskazanych wirusów.
Zakażenie przenosi się tylko między ludźmi poprzez bezpośredni kontakt z zakażonymi wydzielinami, np. śliną. Opryszczka w oku może mieć różną formę, zakażenie dotyka spojówki albo rogówki oka.
Do pierwotnego zakażenia oka opryszczką, a więc w przypadku braku wcześniejszej ekspozycji na wirus, dochodzi zazwyczaj w dzieciństwie, np. poprzez kontakt bezpośredni albo drogą kropelkową.
Zwykle, dzięki obecności przeciwciał matki, rzadko przez pierwsze 6 miesięcy życia dziecka pojawia się zakażenie wirusem HSV, jednak u niektórych noworodków zdarza się ciężka choroba ogólna.
Z kolei zakażenia nawrotowe, które są pokłosiem wcześniejszej obecności wirusa w organizmie, wynikają z uaktywnienia się wirusa w przypadku, np.: obniżenia odporności z powodu:
- innej infekcji,
- nadmiernego stresu,
- wystawienia na częste zmiany temperatury,
- przemęczenia,
- źle zbilansowanej diety,
- małej dawki snu.