U nas zapłacisz kartą
Podskórny pryszcz na uchu - przyczyny, leczenie i porady
Co si z článku odnést?
Léčba spočívá v lokální terapii a nejčastěji se používají ušní kapky, gely, masti či krém s antimykotickým účinkem.
Nejčastějším příznakem otomykózy je svědění ucha, často doprovázené pocitem zalehlého ucha, bolestmi, zarudnutím a/nebo výtokem z ucha různé barvy od bílé a šedé, přes žlutou až po zelenou.
Někdy se může objevit i krvavý výtok.
U zdravého člověka je riziko ušních plísňových infekcí velmi malé a toto onemocnění postihuje spíše jedince s oslabenou imunitou nebo pacienty s diabetem či chronickým kožním onemocněním, jako je například ekzém (dermatitida).
Nejlepší prevencí otomykózy je vyhnout se koupání v kontaminované vodě a dokonalé vysušení uší a zvukovodu po koupání.
Pokud se objeví možné příznaky plísňové infekce, jako je například přetrvávající svědění uší nebo výtok z ucha, vyhledejte lékařskou pomoc.
Léčba
Na plíseň v uchu vám lékař může předepsat topicky užívané přípravky a/nebo systémově (celkově) užívané léky.
Topicky (místně) aplikovaná antimykotika zahrnují různé druhy ušních kapek, krémů či gelů, zatímco systémové léky proti plísním se užívají buď perorálně nebo (při těžkých infekcích) intravenózně.
Kromě toho v léčbě otomykózy hraje důležitou úlohu také odborné vyčištění uší.
Vyčištění a propláchnutí uší
Prvním krokem v léčbě otomykózy je vyčištění zevního zvukovodu od prachu a cizorodých látek, aby místně aplikované léky mohly lépe fungovat.
V případě, že je zevní zvukovod ucpaný ušním mazem (cerumen), odstraní lékař při čištění také zbytky ztvrdlého mazu.
Ušní lékaři k čištění uší využívají speciální přístroje, které zevní zvukovod propláchnou a odpad odsají.
Po vyčištění ucha je důležité zevní zvukovod vysušit, aby se zabránilo dalšímu růstu plísní.
Důležité upozornění: Nepokoušejte se čistit si uši doma sami s pomocí vatových tyčinek (uchošťourů) ani si zvukovod „amatérsky“ neproplachujte. Můžete tím váš stav ještě více zhoršit. Pokud máte zvukovod ucpaný zatvrdlým ušním mazem, požádejte ušního lékaře, aby vám předepsal ušní kapky na „změkčení“ ušního mazu a uši vám vyčistil.
Ušní kapky a další topicky (místně) aplikované přípravky
Plíseň v uchu se nejčastěji léčí s pomocí ušních kapek, které obsahují účinné látky působící proti plísním (antimykotika).
Studie naznačují, že na otomykózu nejlépe fungují ušní kapky obsahující 1% roztok antimykotika klotrimazol (1).
Antimykotické ušní kapky obsahují také další účinné látky, jako jsou například mikonazol, ekonazol nebo amfotericin B.
Některá topická ušní antimykotika se prodávají také ve formě krémů, gelů nebo mastí.
Mezi další účinné látky, které najdeme v místně podávaných ušních přípravcích proti plísním, mimo jiné, patří:
- Octan hlinitý
- Kyselina acetylsalicylová
- Peroxid vodíku
Příčiny
Plíseň v uchu je infekční onemocnění vyvolané houbami (plísněmi).
Protože toto onemocnění nejčastěji postihuje zevní zvukovod, označujeme ho latinsky pojmem otitis externa mycotica (což v překladu znamená zánět zevního zvukovodu způsobený plísněmi).
Otomykózu mohou vyvolávat různé druhy plísní, ale nejčastějšími původci mykotických ušních infekcí jsou plísně rodu Aspergillus a Candida (kvasinky).
Plísně žijí všude kolem nás a setkáváme se s nimi každý den a pro zdravé lidi obvykle nepředstavují žádné problémy.
Nejčastějším původcem mykotických ušních infekcí jsou plísně rodu Aspergillus
Nicméně osoby s oslabenou imunitou jsou obecně náchylnější k infekčním onemocněním, včetně plísňových infekcí.
Plísním se nejlépe daří v teplém a vlhkém prostředí, takže vyšší riziko ušních plísňových infekcí mají obecně lidé žijící v tropickém a vlhkém podnebí.
Mezi další rizikové faktory otomykózy, mimo jiné, patří:
- Poranění zevního zvukovodu sluchátky, sluchovými ušními pomůckami nebo v důsledku nešetrného čištění (například při čištění uší vatovými tyčinkami - uchošťoury)
- Chronická kožní onemocnění, jako jsou ekzémy (dermatitidy)
- Diabetes mellitus
- Vodní sporty, jako jsou plavání nebo surfování
- Plavání v kontaminované vodě
- Nedostatek ušního mazu, který chrání kůži v zevním zvukovodu před vysušováním a potlačuje růst baktérií a plísní v uchu. Ve vysušené pokožce zevního zvukovodu snadno vznikají ragády (trhliny), kde se plíseň snadno uchytí.
Wyprysk
Kiedy dana osoba ma wyprysk ucha, zauważy suchą łuszczącą się skórę na uchu lub w przewodzie słuchowym.
- Swędzenie wokół lub w uchu
- Wypisać
- Zaczerwienienie
- Obrzęk
Ten stan może być bolesny i powodować infekcję.
Wyprysk może dotyczyć wszystkich obszarów ucha, w tym błony bębenkowej. Osoby z egzemą mają nadaktywny układ odpornościowy. Niektóre wyzwalacze, takie jak stres, pachnące balsamy, tkaniny lub infekcje, powodują stan zapalny skóry.
Leczenie
Leczenie wyprysku ucha zależy od rodzaju wyprysku danej osoby.
Zazwyczaj przepisuje się maść medyczną do zastosowania na tym obszarze. Inną opcją jest miejscowy steryd. Jeśli wyprysk znajduje się w przewodzie słuchowym, można przepisać krople steroidowe.
Ważne jest również rozważenie nawyków związanych ze stylem życia, takich jak:
- Noszenie tkanin takich jak bambus, bawełna lub jedwab
- Minimalizacja ekspozycji na kurz i sierść zwierząt
- Unikanie przetworzonej i silnie zapalnej żywności
W chłodniejsze miesiące zadbaj o odpowiednią ilość świeżego powietrza i użyj nawilżacza. Inne wyzwalacze egzemy to:
- Metal z biżuterii
- Pachnące mydła i balsamy
- Naprężenie
Pryszcz w uchu — najpopularniejsze miejsca występowania
Pryszcz, pryszczowi nierówny. Okazuje się, że te problematyczne krostki mogą występować wewnątrz i na zewnątrz ucha. Do najpopularniejszych miejsc występowania zaliczamy:
- Małżowinę uszną — pryszcz w uchu, który znajduje się wewnątrz lub zewnątrz ucha, nie może być wyciskany. Jeśli sprawia duży ból i jest trudno dostępny, to powinien zostać usunięty przez laryngologa.
- Na płatku ucha — to właśnie w tym miejscu znajduje się wiele gruczołów łojowych, które mogą spowodować zatkanie porów. Co sprzyja powstawaniu pryszczy w tym miejscu? Zaliczamy do tego m.in. noszenie kolczyków w okolicach lub na płatku ucha.
- W kanale słuchowym — pryszcz w uchu w kanale słuchowym może powodować bardzo duży ból. Chcąc go wycisnąć, warto korzystać np. z patyczka Q-tip. Warto jednak wiedzieć, że nieumiejętne usunięcie pryszcza może spowodować wyciek ropy do ucha, co spowodować może groźną infekcję.
- Na chrząstce ucha — w tym miejscu bardzo często gromadzi się pot, brud i bakterie. Noszenie nausznych słuchawek dodatkowo wzmaga rozwój bakterii w tym miejscu.
Sprawdź również: Pryszcze na pośladkach — jak je usunąć? (PORADY)
Jakie są rodzaje pryszczy i co musisz o nich wiedzieć?
Oprócz pryszczy, w uchu mogą powstawać również zaskórniki. Są one mniejsze, ale za to bardziej wytrzymałe niż pryszcze. W praktyce oznacza to, że są trudniejsze do usunięcia, a samo leczenie jest bardziej skomplikowane. Tutaj należy wiedzieć, że woskowina uszna i przytkane gruczoły łojowe są odpowiedzialne za powstawanie tzw. zaskórników białych (występują pod skórą) i zaskórników czarnych (powstają, gdy sebum wchodzi w kontakt z powietrzem). Obecnie pryszcze możemy podzielić na:
- Zaskórniki — dzielimy je na otwarte i zamknięte. Zaskórniki zamknięte nazywamy wągrami i pojawiają się one najczęściej na twarzy. Zaskórniki otwarte powstają w wyniku wypełnienia porów skóry masą składającą się ze zrogowaciałego naskórka i łoju. Następnie dochodzi do utlenienia w nich keratyny, co skutkuje czarną barwą.
- Grudki — to wykwit skóry, który nie zamienia się w stan zapalny.
- Krostki — to rodzaj pryszczy, które przybierają postać pęcherzyków wypełnionych ropą w białym kolorze. Krostki powstają przez bakterie, które zakażają grudki.
- Guzki — to objaw trądziku pospolitego o bardzo ciężkim przebiegu. Ta zmiana skórna wygląda jak wypukła zmiana z naciekiem stanu zapalnego. Efektem guzków są często blizny potrądzikowe.
- Cysty — to pryszcze charakteryzujące się dużym rozmiarem i bolącym zaczerwienieniem wokół. Cysty mogą samoistnie pękać, co powoduje wyciek nieestetycznej substancji w kolorze biało-żółtym.
