U nas zapłacisz kartą
Jak Radzić Sobie z Opuchlizną Podskórnego Pryszcza?
Jak zapobiegać powstawaniu pryszczy podskórnych?
Leczenie trądziku podskórnego bywa długotrwałym i skomplikowanym procesem. Dlatego warto podjąć działania, aby mu zapobiec. Podstawą będzie oczywiście odpowiednia pielęgnacja, dostosowana do wymogów konkretnego rodzaju skóry. Wybór preparatów jest ogromny, dlatego nie szukaj po omacku, ale skonsultuj się ze specjalistą, który określi Twój typ cery i zaproponuje dopasowaną do niej pielęgnację. Dzięki temu unikniesz zbędnych kosztów i zyskasz pewność, że wykonywane przez Ciebie rytuały pielęgnacyjne są rzeczywiście korzystne dla Twojej skóry.
Zwracaj uwagę na to, co jesz. Ryzyko powstawania zmian trądzikowych będzie mniejsze, jeśli na Twoim talerzu znajdą się produkty bogate w witaminy i minerały. Unikaj wysokoprzetworzonej żywności, która być może jest smaczna i łatwa w przygotowaniu, jednak na dłuższą metę może okazać się szkodliwa dla Twojej skóry. Dobrze odżywiona i nawodniona skóra będzie mniej skłonna do powstawania nieestetycznych zmian.
Jeśli chcesz zapobiec powstawaniu pryszczy podskórnych i innych zmian, przez które czujesz się niekomfortowo, wykonaj profilaktyczne badania hormonalne, aby sprawdzić, czy gospodarka hormonalna funkcjonuje prawidłowo. Konieczne może okazać się wyrównanie poziomu hormonów, na którym skorzysta również Twoja skóra. Pamiętaj, że domowe sposoby na pryszcze nie będą przynosiły efektów, jeśli pojawiają się kwestie zdrowotne, wymagające ukierunkowanego leczenia.
- K. Janda, M. Chwiłkowska, Trądzik pospolity - etiologia, klasyfikacja, leczenie, „Roczniki Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie” 2014, t. 60, nr 2, s.13-18.
Jak wygląda trądzik podskórny?
Trądzik podskórny, a mówiąc bardziej precyzyjnie – grudkowy, dotyczy najczęściej nastolatków. Nie oznacza to jednak, że nie może pojawić się u osób dorosłych. Podskórny pryszcz może przybierać różne formy, w tym cyst, torbieli i grudek, które, jak sama nazwa wskazuje, nie wystają ponad powierzchnię skóry. Nie jest to więc zmiana zwieńczona ropnym czopem, który pęka po kilku dniach. Charakterystyczne wybrzuszenia mogą być nie tylko nieestetyczne, ale również bardzo bolesne. W większości przypadków otoczone są czerwoną obwódką. Pryszcze podskórne mogą występować pojedynczo lub w skupiskach. Lokalizują się głównie:
- na twarzy, a w szczególności przy policzkach,
- za uszami,
- na plecach,
- na dekolcie,
- przy linii włosów,
- w okolicach uszu.
Jak wyciskać pryszcze? Dermatolodzy są zgodni, że lepiej nie robić tego wcale. Jest to szczególnie wykluczone w przypadku pryszczy podskórnych. Wyciskanie nie tylko nie przyniesie efektu, ale może zwiększyć ryzyko rozprzestrzenienia się zmian na większej powierzchni skóry. Ponadto mechaniczne uszkodzenie naskórka często powoduje blizny po trądziku. A te z kolei wymagają długotrwałego leczenia, w tym laserowego. Z dużą dbałością o zachowanie higieny dopuszcza się wyciskanie pryszczy zaliczanych do trądziku zaskórnikowego. Usuwanie zaskórników powinno odbywać się z zachowaniem odpowiedniej higieny rąk. Jeśli obawiasz się, że zrobisz to nieprawidłowo, udaj się do gabinetu kosmetycznego, gdzie zrobią to profesjonaliści z wykorzystaniem odpowiednich narzędzi.
Ważne jest, aby nie rozdrapywać zmian z lejącą się, ropną treścią, wokół których pojawia się silne zaczerwienienie. W takim przypadku najlepszym rozwiązaniem jest miejscowe stosowanie maści o działaniu wysuszającym i antybakteryjnym. Czasami to, co bierzemy za pryszcz podskórny, może okazać się czyrakiem, a ten zwiastuje problemy ze zdrowiem, w tym głównie choroby metaboliczne. Dlatego, jeśli zmiana skórna jest wyjątkowo bolesna, występuje licznie lub nie znika samoistnie, należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza dermatologa. Do zakazanych do wyciskania rodzajów zmian zalicza się także pryszcze na głowie. Ich mechaniczne uszkodzenie, również podczas codziennego czesania, na ogół wiąże się z rozprowadzeniem zakażenia na całą skórę głowy. Może stać się to przyczyną nadmiernego wypadania włosów, które będzie wymagało leczenia dermatologicznego.
Rumień na nodze – objawy
W zależności od przyczyny powstania rumienia na nodze pojawiają się inne objawy towarzyszące. Ułatwiają one właściwe rozpoznanie podłoża dolegliwości i wdrożenie adekwatnego leczenia.
Najczęstszymi objawami towarzyszącymi są:
- swędzący rumień na nodze (objaw m.in. alergii, atopowego zapalenia skóry i łuszczycowego zapalenia skóry),
- rumień i obrzęk nogi (objaw m.in. niepożądanej reakcji uczuleniowej),
- złuszczanie się naskórka (objaw m.in. łuszczycowego zapalenia skóry),
- bolący rumień na nodze (objaw m.in. stanu zapalnego tkanki podskórnej),
- grudkowaty i ciepły rumień na nodze (objaw m.in. stanu zapalnego tkanki podskórnej).
Niekiedy pojawieniu się rumienia na nodze nie towarzyszą dodatkowe, istotne klinicznie objawy. Przykładem tego jest łagodna dermatoza u noworodków, zwana rumieniem noworodkowym. W odróżnieniu od rumienia nagłego nie towarzyszą jej żadne objawy mogące być źródłem dyskomfortu dla dziecka. Zaczerwienienie pojawia się u nowo narodzonych dzieci i samoistnie ustępuje w ciągu tygodnia, nie pozostawia po sobie śladów w postaci przebarwień czy blizn.