U nas zapłacisz kartą
Pryszcz u małego dziecka - Przyczyny, Leczenie i Porady dla Rodziców
Co robić, aby uniknąć zachorowania?
Niestety czynniki zwiększające ryzyko zachorowania na alergiczne kontaktowe zapalenie skóry nie są obecnie znane. Wiadomo jednak, że stan zapalny w postaci uszkodzonej bariery ochronnej naskórka może ułatwiać przenikanie alergenów w głąb skóry i sprzyjać rozwojowi alergii kontaktowej. W przypadku występowania alergicznego wyprysku kontaktowego w obrębie skóry rąk dobrze sprawdzają się tzw. preparaty barierowe, które tworzą powłokę ochronną dla skóry i działają jak „sztuczne rękawiczki”, nie dopuszczając do kontaktu skóry z alergenami.
Alergiczny wyprysk kontaktowy w pytaniach i odpowiedziach
Zobacz także
Atopowe zapalenie skóry (AZS) u dzieci Charakterystyczną cechą atopowego zapalenia skóry u dziecka lub niemowlęcia jest uporczywy i bardzo nasilony świąd skóry, często wywołujący rozdrażnienie i niepokój dziecka.
Jakie preparaty stosować do pielęgnacji skóry niemowlęcia i małego dziecka? Wybieraj kosmetyki możliwie bezzapachowe i przeznaczone tylko dla niemowląt. Skład takich preparatów zwykle jest dobrany do rodzaju skóry małego dziecka.
Alergeny kontaktowe Do najczęstszych alergenów kontaktowych w Polsce należą nikiel i chrom. Coraz częstsze jest też uczulenie na perfumy i aminy aromatyczne.
Wybrane treści dla Ciebie
Badanie ostrości wzroku u dzieci Testy uprzywilejowanego spojrzenia wykorzystują naturalny odruch: kiedy w polu widzenia pojawi się jakikolwiek bodziec wzrokowy, bezwiednie kierujemy na niego nasz wzrok. Testy składają się z serii prostokątnych tablic, na których widnieją czarno-białe paski na szarym tle.
Co to jest opryszczka?
Opryszczka to choroba zakaźna wywoływana przez wirusa Herpes simplex . Szacuje się, że zarażonych nim jest od 50 do 80% społeczeństwa. Wirus uaktywnia się często, gdy dochodzi do osłabienia organizmu. Co ważne, nie da się go całkowicie wyleczyć, ale może pozostać w uśpionej formie, nie atakując organizmu.
Wirus opryszczki dzieli się na dwa typy:
- HSV-1 – przenoszony jest poprzez kontakt bezpośredni, najczęściej wywołuje opryszczkę w okolicach jamy ustnej, a także w nosie,
- HSV-2 – przenoszony jest przez kontakt seksualny, wywołuje opryszczkę w okolicach narządów płciowych.
Szacuje się, że osoba, która jest zakażona wirusem opryszczki, zmaga się z objawami dwa razy do roku, najczęściej w okresie przeziębień, gdy organizm jest słabszy niż zazwyczaj. Warto wiedzieć, że mając jeden typ wirusa opryszczki, nie ma się pewności, że nie dojdzie do zarażenia drugim .
HSV jako wirus wywołujący opryszczkę. Czy jest zagrożeniem dla organizmu?
Leczenie opryszczki u dzieci
Leczenie opryszczki dziecięcej nie jest proste. Z powodu zakażenia wirusowego nie działają na nie leki antybiotykowe. Leki przeciwwirusowe mają za to działania uboczne niebezpieczne dla małych dzieci. Na początku zatem stosuje się głownie leki, które mają sprawić ulgę choremu dziecku.
Są to roztwory do przemywania owrzodzeń, leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe. Ostatecznością są wspomniane leki przeciwwirusowe, które stosuje się gdy choroba się nasila. Dzieci z opryszczką, szczególnie te małe, powinien obejrzeć lekarz. Chorych na opryszczkę dzieci zazwyczaj nie hospitalizuje się.
Bywają jednak przypadki, gdy odmawiające jedzenia i picia(z powodu bólu) malutkie dziecko, wymaga podania kroplówki. Starsze dzieci wolą pić przez słomkę oraz jeść potrawy łagodne i lekko ciepłe, które nie nasilają bólu.
Oprócz środków leczniczych, należy wyjątkowo dbać o higienę dziecka i pilnować by nie rozdrapywało strupków oraz nie dotykało oczu. Jeśli ma rodzeństwo, trzeba ograniczyć mu z nim kontakt.
Opryszczka u dzieci można próbować leczyć domowymi sposobami. Sprawdzi się podanie:
- rozcieńczony napój z soku z cytryny, posłodzony miodem,
- miód (dla dzieci powyżej 1. roku życia)
- herbatka ze skrzypu polnego,
- nawilżanie pęcherzyków olejkiem eterycznym z melisy.
Jak często występuje alergiczny wyprysk kontaktowy? (tu: czy występuje rodzinnie)
Tak jak wspomniano, wyprysk jest często występującą jednostką dermatologiczną, przy czym w populacji dorosłych dominuje kontaktowe zapalenie skóry z podrażnienia wywołane drażniącym działaniem substancji zewnętrznych na skórę człowieka, takich jak detergenty, rozpuszczalniki, kwasy i zasady. U dzieci występowanie tej postaci wyprysku jest co prawda możliwe, jednak ze względu na brak kontaktu z wymienionymi substancjami należy ona do rzadkości, częściej stwierdza się alergiczne kontaktowe zapalenie skóry. W przypadku alergicznego wyprysku kontaktowego nie obserwuje się podłoża genetycznego ani występowania rodzinnego. Obecność chorób atopowych (astmy, alergicznego nieżytu nosa, atopowego zapalenia skóry) nie zwiększa ryzyka rozwoju tego schorzenia, chociaż w populacji dzieci z rozpoznaniem atopowego zapalenia skóry, ze względu na uszkodzenia naskórka, ta postać wyprysku może się rozwinąć niezależnie.
Alergiczny wyprysk kontaktowy cechuje się występowaniem różnorodnych zmian skórnych. Jak już wspomniano, podstawowym wykwitem jest grudka, która przekształca się w pęcherzyk, a ten z kolei w sączącą nadżerkę, pokrywającą się z czasem strupkiem. Zmiany te lokalizują się na rumieniowym podłożu, są wyraźnie odgraniczone od zdrowej skóry i mogą się ze sobą zlewać, tworząc rozległe ogniska. Zmianom skórnym towarzyszy nasilony świąd, a w okresie gojenia obserwuje się złuszczanie naskórka. W fazie przewlekłej dominuje pogrubienie naskórka, może nawet dochodzić do jego bolesnych pęknięć. Zmiany lokalizują się zwykle w miejscu kontaktu z uczulającym alergenem. W przypadku niklu, który jest jednym z najczęstszych alergenów, zmiany skórne mogą być umiejscowione na pleckach dziecka (w miejscu przylegania do skóry metalowych zapinek), w okolicy pępka (z powodu kontaktu z metalowym guzikiem) czy na nadgarstku (w wyniku kontaktu z metalowym paskiem od zegarka).
Opryszczka u dzieci
Opryszczka jest chorobą zakaźną wywołaną przez wirusa opryszczki (Herpes simplex virus – HSV), który zakaża wyłącznie ludzi. Opisano dwa typy wirusa. HSV-1 wywołuje objawy głównie w obrębie błony śluzowej jamy ustnej i spojówek, przenosi się drogą kropelkową (kichanie, mówienie z bliskiej odległości) i kontaktową (dotykanie zmian skórnych). Do zakażenia pierwotnego (pierwszy raz w życiu) dochodzi najczęściej we wczesnym dzieciństwie. Wirus HSV-2 wywołuje zakażenie okolic narządów płciowych, przekazywany jest najczęściej podczas kontaktów seksualnych i nabywany jest zwykle przez osoby dorosłe. Po zakażeniu pierwotnym wirusy pozostają w stanie uśpienia w komórkach układu nerwowego i mogą się okresowo uaktywniać, zwykle w związku z obniżeniem odporności podczas infekcji, przemęczenia, niedożywienia, stresu, miesiączki, wychłodzenia lub przegrzania (opalanie). Jest to tzw. opryszczka nawrotowa, o łagodniejszym przebiegu. W większości przypadków zakażenie wirusem opryszczki przebiega bezobjawowo, u 10% zakażonych występują objawy, ale przebieg jest łagodny. Choroba może być groźna dla noworodków i niemowląt, osób starszych, osób z zaburzeniami odporności.
Zakażenie wirusem opryszczki HSV-1 jest szeroko rozpowszechnione wśród ludzi. Szacuje się, że zakażonych jest 80% populacji. W Polsce odsetek osób z zakażeniem objawowym szacowany jest na 60% populacji. Wirus HSV-2 występuje ze znacznie mniejszą częstością.
