U nas zapłacisz kartą
Pryszcz u małego dziecka - Przyczyny, Leczenie i Porady dla Rodziców
Leczenie opryszczki u dzieci
Leczenie opryszczki dziecięcej nie jest proste. Z powodu zakażenia wirusowego nie działają na nie leki antybiotykowe. Leki przeciwwirusowe mają za to działania uboczne niebezpieczne dla małych dzieci. Na początku zatem stosuje się głownie leki, które mają sprawić ulgę choremu dziecku.
Są to roztwory do przemywania owrzodzeń, leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe. Ostatecznością są wspomniane leki przeciwwirusowe, które stosuje się gdy choroba się nasila. Dzieci z opryszczką, szczególnie te małe, powinien obejrzeć lekarz. Chorych na opryszczkę dzieci zazwyczaj nie hospitalizuje się.
Bywają jednak przypadki, gdy odmawiające jedzenia i picia(z powodu bólu) malutkie dziecko, wymaga podania kroplówki. Starsze dzieci wolą pić przez słomkę oraz jeść potrawy łagodne i lekko ciepłe, które nie nasilają bólu.
Oprócz środków leczniczych, należy wyjątkowo dbać o higienę dziecka i pilnować by nie rozdrapywało strupków oraz nie dotykało oczu. Jeśli ma rodzeństwo, trzeba ograniczyć mu z nim kontakt.
Opryszczka u dzieci można próbować leczyć domowymi sposobami. Sprawdzi się podanie:
- rozcieńczony napój z soku z cytryny, posłodzony miodem,
- miód (dla dzieci powyżej 1. roku życia)
- herbatka ze skrzypu polnego,
- nawilżanie pęcherzyków olejkiem eterycznym z melisy.
Na co rodzic powinien zwracać uwagę, oglądając skórę dziecka?
Oglądając zmiany skórne u dziecka warto zwrócić uwagę na ich umiejscowienie. Ważna jest również liczba wykwitów (pojedyncze, liczne), ich rozmieszczenie (symetryczne jak np. w łuszczycy, asymetryczne np. w grzybicy skóry gładkiej, jednostronne np. w półpaścu, uogólnione, zwane erytrodemią, np. w atopowym zapaleniu skóry), a także ich kolor (zmiany czerwone są zwykle związane ze stanem zapalnym).
Dotykając zmiany skórne, należy sprawdzić ich rodzaj (zmiany płaskie lub wyniosłe — wypukłe) oraz powierzchnię (gładkie, szorstkie np. łuski, strupy).
Dziecko należy zbadać także w obrębie owłosionej skóry głowy, obejrzeć paznokcie, a także błony śluzowe jamy ustnej oraz narządów płciowych.
Zwróć uwagę, czy dziecko nie skarży się na świąd skóry, ból lub nie jest nadmiernie wrażliwe na bodźce dotykowe (tzw. przeczulica).
- Plamki: mogą mieć czerwone lub różowe zabarwienie np. w przebiegu chorób infekcyjnych (płonica, różyczka, odra)
- Plamy (większe od plamek): np. zmiany wrodzone — niektóre naczyniaki
- Grudki: np. w przebiegu łuszczycy, wyprysku
- Guzki (większe od grudek, sięgające głębszych warstw skóry): np. zmiany wrodzone — niektóre naczyniaki
- Blaszki: powstają wskutek łączenia się pojedynczych wykwitów, np. blaszki łuszczycowe
- Zmiany pęcherzowe (pęcherzyki — małe, pęcherze — większe): zawierają przezroczysty płyn, np. w przebiegu opryszczki
- Krosty: zawierają mętną treść (ropę) np. w przebiegu chorób bakteryjnych
- Nadżerka: powierzchowny ubytek naskórka, np. oparzenie słoneczne, urazy
- Owrzodzenia: ubytek głębszy, sięgający skóry właściwej, np. w przebiegu chorób naczyniowych
- Pęknięcia: linijne przerwanie ciągłości skóry, powstałe wskutek jej pogrubienia, np. w przebiegu przewlekłego wyprysku dłoni
Czy opryszczka może dawać powikłania?
Wspomniane wyżej zapalenie opon mózgowych wywołane opryszczką, jest najcięższym powikłaniem tej choroby. Opryszczkowe zapalenie opon mózgowych u dziecka może mieć bardzo ciężki przebieg i mieć wpływ jego dalsze życie. Mózg u dzieci nie jest w pełni rozwinięty, dlatego każda jego choroba może mieć trwałe następstwa, począwszy od padaczki, a nawet na trwałym upośledzeniu kończąc. Niestety lekarze nie potrafią przewidzieć, jakie skutki pociągnie za sobą zakażenie opryszczką. Niektóre dzieci przechodzą przez nią bez powikłań, inne są na nie bardziej podatne. Wówczas liczy się czas, w jakim rozpozna się groźną chorobę.
Przed opryszczką najłatwiej się ustrzec poprzez unikanie kontaktu osoby chorej z dzieckiem. Jeśli u kogoś, kto was odwiedza widać, że ma „zimno” nie pozwólcie na bliski kontakt z dziećmi. Pod żadnym pozorem nie wolno całować dziecka w usta i okolice, nie można dotykać przedmiotów, które mają kontakt z buzią dziecka.
Osoba chora nie powinna również rozdrapywać strupków, bo wirusy łatwo przenieść na rękach. Jak najbardziej wskazana jest również szczególna dbałość o higienę.