U nas zapłacisz kartą
Pryszcz u małego dziecka - Przyczyny, Leczenie i Porady dla Rodziców
Jak długo trwa opryszczka u dzieci?
Opryszczka najczęściej trwa u dzieci od 5 do 7 dni , może się jednak zdarzyć, że będzie miała bardzo ostry przebieg i utrzyma się do dwóch tygodni. Dużo zależy też od podjętych działań. Trzeba starać się, by dziecko nie drapało i nie dotykało strupków oraz bardzo dbało o higienę. W innym przypadku wirus może się rozprzestrzenić.
Kiedy zakażenie opryszczką u dzieci może być niebezpieczne?
Opryszczka jest szczególnie niebezpieczna, jeśli zarażone zostaną malutkie dzieci. W ich przypadku pierwotne zakażenie (czyli pierwsze) przebiega często bardzo gwałtownie . Pojawia się wysoka, trudna do zbicia gorączka, osłabienie i niechęć do przyjmowania pokarmów oraz picia, dlatego łatwo dochodzi do odwodnienia. Jeśli opryszczka pojawi się u niemowlaka, należy pilnie skonsultować się z lekarzem. Zazwyczaj konieczne jest leczenie szpitalne. HSV-1 u najmłodszych niesie ryzyko powikłań, w ich przypadku może dojść do:
- zapalenia wątroby,
- zapalenia mózgu,
- sepsy,
- wtórnego zakażenia bakteryjnego,
- wtórnego zakażenia grzybiczego.
Jak leczyć opryszczkę u dzieci?
W przypadku starszych dzieci często wystarczy zastosowanie leku przeciwwirusowego, który zapobiegnie namnażaniu się wirusa. W przypadku gorączki konieczne jest podanie leków przeciwgorączkowych, przeciwbólowych oraz przeciwzapalnych . Pomocny może być także spray na ból gardła z jonami srebra, które spowalniają rozwój wirusa.
Jeśli opryszczka pojawi się u małych dzieci, zawsze konieczna jest jak najszybsza wizyta u lekarza , który zadecyduje o tym, jakie leczenie podjąć. W przypadku starszych, kiedy mamy do czynienia z opryszczką nawrotową przebiegającą łagodnie, zwykle wystarczy leczenie w domu. Często nawracająca opryszczka powinna być skonsultowana ze specjalistą. Być może niezbędna będzie diagnostyka w poradni immunologicznej.
Bibliografia:
- Gajewski P., Interna Szczeklika 2020, Medycyna Praktyczna, Krak ó w 2020.
- https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/herpes-simplex-virus [dostęp 17.04.2023].
- Jabłońska S., Chorzelski T., Choroby skóry , PZWL, Warszawa 2001.
- Latkowski J. B., Lukas W., Godycki-Ć wirko M., Medycyna Rodzinna, PZWL, Warszawa 2019.
Justyna Fiedoruk
Ukończyła filologię polską na Uniwersytecie w Białymstoku i studia podyplomowe Laboratorium Reportażu na Uniwersytecie Warszawskim
Opryszczka u dzieci: wirusowa choroba skóry i błon śluzowych
Opryszczka to nic innego jak wirusowa choroba skóry i błon śluzowych, wywoływana przez wirus HSV-1. Czasem nazywana jest „zimnem”. Szacuje się, że większość ludzi jest nosicielami wirusa opryszczki, chociaż nie wszyscy muszą na nią zachorować (może mieć charakter utajony). Opryszczka często błędnie utożsamiana jest z chorobą dorosłych, chociaż w rzeczywistości opryszczka u dzieci pojawia się równie często.
Opryszczka u dziecka może mieć o wiele cięższy przebieg niż u dorosłego. Im młodsze dziecko, tym wirus opryszczki niesie za sobą poważniejsze konsekwencje. Warto zatem wiedzieć, jak się przed nią bronić.
Spis treści
- Jak przenosi się opryszczka u dziecka?
- Objawy opryszczki u dziecka - gdzie pojawia się opryszczka?
- Leczenie opryszczki u dzieci
- Dlaczego opryszczka jest groźna dla dziecka?
- Czy opryszczka może dawać powikłania?
- Zapobieganie opryszczce u dzieci
- Opryszczka nawrotowa
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Co trzeba robić po zakończeniu leczenia?
Po przechorowaniu opryszczki należy pamiętać o możliwości nawrotu i unikać sytuacji, które mogą go wywołać. Chorzy z oczną postacią zakażenia powinni podlegać okresowej kontroli okulistycznej. Pacjenci po przebyciu ciężkiego zakażenia (postać uogólniona, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu, wrodzona postać zakażenia) mogą wymagać dalszej opieki specjalistycznej, w tym neurologicznej, rehabilitacyjnej, okulistycznej, immunologicznej.
Ze względu na znaczne rozpowszechnienie wirusa HSV-1 zwykle dochodzi do zakażenia osób w najbliższym otoczeniu. Aby ograniczyć przenoszenie wirusa, należy unikać bezpośredniego kontaktu z osobą chorą, np. nie całować się, nie używać tych samych naczyń, sztućców, ręczników, szminek. Nie powinno się dotykać zmian skórnych. Podczas występowania objawów należy ograniczyć kontakty towarzyskie i przebywanie w skupiskach ludzkich.
Zapobieganie zakażeniu wirusem HSV-2 polega na unikaniu kontaktów seksualnych z osobą, która ma wykwity na narządach płciowych. Celem zapobiegania zakażeniu wrodzonemu kobiety powinny unikać zajścia w ciążę podczas pierwotnego zakażenia wirusem HSV-2. Stwierdzenie zmian opryszczkowych na narządach płciowych u kobiety rodzącej w okresie czynnego zakażenia jest wskazaniem do wykonania cesarskiego cięcia, aby uniknąć zakażenia noworodka podczas porodu siłami natury.
Opryszczka - pytania i odpowiedzi
Zobacz także
Karmienie piersią w sytuacjach szczególnych Jak kontynuować karmienie piersią po powrocie do pracy? Czy karmiąc dziecko, mogę przyjmować leki? Czy mogę karmić piersią po cięciu cesarskim? Czy możliwe jest karmienie naturalne wcześniaka? Co robić, gdy moje dziecko ma żółtaczkę lub jest chore? Kiedy należy się skonsultować z lekarzem?
Jak się objawia opryszczka?
- opryszczka wargowa: najczęstsza postać nawrotowa, o łagodnym przebiegu, wykwity występują w okolicy ust
- opryszczkowe zapalenie jamy ustnej: jest to najczęstsza postać pierwotnego zakażenia u małych dzieci, przebieg jest ciężki, z gorączką, osłabieniem, pęcherzyki powstają na błonie śluzowej jamy ustnej, pękając – tworzą bolesne nadżerki, dzieci odmawiają przyjmowania płynów i pokarmów
- egzema opryszczkowa: obserwowana najczęściej u niemowląt z atopowym zapaleniem skóry jako nadkażenie wirusowe, przebieg choroby może być ciężki, z gorączką i nasilonymi zmianami skórnymi
- zapalenie spojówek i rogówki: postać ta może doprowadzić nawet do całkowitej utraty wzroku ze względu na zmętnienie rogówki.
U chorych z zaburzeniami odporności zakażenie HSV-1 może przebiegać w postaci uogólnionej o ciężkim przebiegu, z wykwitami na całej powierzchni skóry, błon śluzowych, a także z zajęciem narządów wewnętrznych, w tym ośrodkowego układu nerwowego.
