U nas zapłacisz kartą
Pryszcz u małego dziecka - Przyczyny, Leczenie i Porady dla Rodziców
Jakie są sposoby leczenia opryszczki?
W zmianach o niewielkim nasileniu u osób dotychczas zdrowych stosuje się miejscowo preparaty wysuszające i odkażające. Nie należy stosować maści z antybiotykami, chyba że doszło do nadkażenia bakteryjnego. Lekiem przeciwwirusowym hamującym podziały wirusa jest acyklowir, dostępny w postaci kremu do stosowania miejscowego, kropli do oczu, a także w formie doustnej i dożylnej. Leczenie miejscowe stosuje się tak długo, jak długo utrzymują się wykwity. Leczenie przeciwwirusowe stosowane jest zwykle w ciężkich postaciach choroby, w opryszczkowym zapaleniu rogówki, w uporczywych zmianach nawrotowych, u osób z obniżeniem odporności.
W większości przypadków objawy choroby ustępują samoistnie. Nie jest możliwa eliminacja wirusa z zakażonego organizmu. Po zakażeniu pierwotnym wirus pozostaje w komórkach nerwowych w stanie utajenia i może powodować nawroty choroby. Lek przeciwwirusowy nie niszczy wirusa, hamuje tylko jego namnażanie.
Czy opryszczka może dawać powikłania?
Wspomniane wyżej zapalenie opon mózgowych wywołane opryszczką, jest najcięższym powikłaniem tej choroby. Opryszczkowe zapalenie opon mózgowych u dziecka może mieć bardzo ciężki przebieg i mieć wpływ jego dalsze życie. Mózg u dzieci nie jest w pełni rozwinięty, dlatego każda jego choroba może mieć trwałe następstwa, począwszy od padaczki, a nawet na trwałym upośledzeniu kończąc. Niestety lekarze nie potrafią przewidzieć, jakie skutki pociągnie za sobą zakażenie opryszczką. Niektóre dzieci przechodzą przez nią bez powikłań, inne są na nie bardziej podatne. Wówczas liczy się czas, w jakim rozpozna się groźną chorobę.
Przed opryszczką najłatwiej się ustrzec poprzez unikanie kontaktu osoby chorej z dzieckiem. Jeśli u kogoś, kto was odwiedza widać, że ma „zimno” nie pozwólcie na bliski kontakt z dziećmi. Pod żadnym pozorem nie wolno całować dziecka w usta i okolice, nie można dotykać przedmiotów, które mają kontakt z buzią dziecka.
Osoba chora nie powinna również rozdrapywać strupków, bo wirusy łatwo przenieść na rękach. Jak najbardziej wskazana jest również szczególna dbałość o higienę.
Jak długo trwa opryszczka u dzieci?
Opryszczka najczęściej trwa u dzieci od 5 do 7 dni , może się jednak zdarzyć, że będzie miała bardzo ostry przebieg i utrzyma się do dwóch tygodni. Dużo zależy też od podjętych działań. Trzeba starać się, by dziecko nie drapało i nie dotykało strupków oraz bardzo dbało o higienę. W innym przypadku wirus może się rozprzestrzenić.
Kiedy zakażenie opryszczką u dzieci może być niebezpieczne?
Opryszczka jest szczególnie niebezpieczna, jeśli zarażone zostaną malutkie dzieci. W ich przypadku pierwotne zakażenie (czyli pierwsze) przebiega często bardzo gwałtownie . Pojawia się wysoka, trudna do zbicia gorączka, osłabienie i niechęć do przyjmowania pokarmów oraz picia, dlatego łatwo dochodzi do odwodnienia. Jeśli opryszczka pojawi się u niemowlaka, należy pilnie skonsultować się z lekarzem. Zazwyczaj konieczne jest leczenie szpitalne. HSV-1 u najmłodszych niesie ryzyko powikłań, w ich przypadku może dojść do:
- zapalenia wątroby,
- zapalenia mózgu,
- sepsy,
- wtórnego zakażenia bakteryjnego,
- wtórnego zakażenia grzybiczego.
Co to jest opryszczka?
Opryszczka to choroba zakaźna wywoływana przez wirusa Herpes simplex . Szacuje się, że zarażonych nim jest od 50 do 80% społeczeństwa. Wirus uaktywnia się często, gdy dochodzi do osłabienia organizmu. Co ważne, nie da się go całkowicie wyleczyć, ale może pozostać w uśpionej formie, nie atakując organizmu.
Wirus opryszczki dzieli się na dwa typy:
- HSV-1 – przenoszony jest poprzez kontakt bezpośredni, najczęściej wywołuje opryszczkę w okolicach jamy ustnej, a także w nosie,
- HSV-2 – przenoszony jest przez kontakt seksualny, wywołuje opryszczkę w okolicach narządów płciowych.
Szacuje się, że osoba, która jest zakażona wirusem opryszczki, zmaga się z objawami dwa razy do roku, najczęściej w okresie przeziębień, gdy organizm jest słabszy niż zazwyczaj. Warto wiedzieć, że mając jeden typ wirusa opryszczki, nie ma się pewności, że nie dojdzie do zarażenia drugim .
HSV jako wirus wywołujący opryszczkę. Czy jest zagrożeniem dla organizmu?
Co robić w razie wystąpienia objawów?
Zmiany wywoływane przez HSV-1 są zwykle typowe w wyglądzie i znane większości osób, stąd rzadko bywają przyczyną zgłaszania się do lekarza. Chorzy nie leczą się lub stosują sposoby „domowe”. Jednak z uwagi na możliwość rozprzestrzeniania się zakażenia w otoczeniu, osoby chore powinny zgłosić się do lekarza i zastosować miejscowo leki przeciwwirusowe, zwłaszcza w przypadku długotrwałego utrzymywania się zmian czy zajęcia większego obszaru skóry lub błony śluzowej. Chorzy z towarzyszącymi objawami ogólnymi (gorączka, objawy grypopodobne) wymagają podawania leku przeciwwirusowego w postaci doustnej lub dożylnej. Pacjenci, u których występują dodatkowo zmiany narządowe, wymagają leczenia w warunkach szpitalnych. Niemowlęta i małe dzieci z pierwotnym zakażeniem wirusem HSV-1 często również wymagają leczenia w szpitalu, ponieważ ze względu na ból w jamie ustnej i/lub gorączkę odmawiają przyjmowania płynów oraz posiłków i wymagają nawodnienia dożylnego, a także podania leku przeciwwirusowego drogą dożylną. Do lekarza powinny zgłaszać się kobiety ze zmianami opryszczkowymi na narządach płciowych. Jeżeli opryszczka genitalna pojawi się po raz pierwszy w terminie porodu, stanowi to wskazanie do wykonania cięcia cesarskiego. Jednak nie jest konieczna izolacja matki od noworodka ani innych położnic, nie ma również przeciwwskazań do karmienia piersią. Należy natomiast obserwować i badać noworodka, aby stwierdzić, czy nie doszło do zakażenia.
Wygląd zmian opryszczkowych jest dosyć charakterystyczny, zwykle więc rozpoznanie jest stawiane na podstawie badania lekarskiego. Przy podejrzeniu zakażenia wrodzonego, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych czy zmian narządowych, wykonywane są badania serologiczne dla wykrycia swoistych przeciwciał w surowicy krwi, badania wirusologiczne umożliwiające identyfikację wirusa oraz inne badania dodatkowe. Ze względu na predyspozycję wirusa do zajęcia ośrodkowego układu nerwowego i narządu wzroku, noworodki powinny być ocenione przez okulistę oraz neurologa.
