U nas zapłacisz kartą
Pryszcz u małego dziecka - Przyczyny, Leczenie i Porady dla Rodziców
Co to jest opryszczka?
Opryszczka to choroba zakaźna wywoływana przez wirusa Herpes simplex . Szacuje się, że zarażonych nim jest od 50 do 80% społeczeństwa. Wirus uaktywnia się często, gdy dochodzi do osłabienia organizmu. Co ważne, nie da się go całkowicie wyleczyć, ale może pozostać w uśpionej formie, nie atakując organizmu.
Wirus opryszczki dzieli się na dwa typy:
- HSV-1 – przenoszony jest poprzez kontakt bezpośredni, najczęściej wywołuje opryszczkę w okolicach jamy ustnej, a także w nosie,
- HSV-2 – przenoszony jest przez kontakt seksualny, wywołuje opryszczkę w okolicach narządów płciowych.
Szacuje się, że osoba, która jest zakażona wirusem opryszczki, zmaga się z objawami dwa razy do roku, najczęściej w okresie przeziębień, gdy organizm jest słabszy niż zazwyczaj. Warto wiedzieć, że mając jeden typ wirusa opryszczki, nie ma się pewności, że nie dojdzie do zarażenia drugim .
HSV jako wirus wywołujący opryszczkę. Czy jest zagrożeniem dla organizmu?
Jak przenosi się opryszczka u dziecka?
Do zakażenia wirusem opryszczki pospolitej dochodzi zazwyczaj w wieku dziecięcym, między 6 miesiącem, a 5 rokiem życia. Od tej pory dziecko staje się nosicielem opryszczki, która może dać o sobie znać nawet w bardzo dojrzałym wieku. Bywa jednak tak, że na skutek obniżonej odporności w wieku dziecięcym, wykwity opryszczkowe pojawiają się już u małego dziecka. Wirusem opryszczki dziecko może się zarazić od osoby, która sama ma w danym momencie opryszczkę. Najczęściej do zarażenia dochodzi przez pocałunek, picie z jednego kubka czy jedzenie tymi samymi sztućcami. Dziecko można zarazić opryszczką również przenosząc wirusa na rękach. Po przeniesieniu, wirus przenika do dziecięcych komórek nerwowych, w których zamieszkuje na zawsze. Wchodzi w fazę uśpienia, a gdy pojawiają się dogodne dla niego warunki, uaktywnia się. Wirus opryszczki atakuje zazwyczaj osłabiony organizm. Na przykład taki wymęczony chorobą zakaźną, gorączką, stresem, przegrzaniem (mocne działanie promieni słonecznych) lub wyziębieniem. Gdy wirus się budzi, przenika do skóry dziecka i zaczyna się namnażać. Tak się tworzy stan zapalny, umiejscowiony zazwyczaj na pograniczu błony śluzowej i skóry. Czytaj również: Te wirusy zagrażają płodowi! 5 najniebezpieczniejszych wirusów dla ciężarnej Opryszczkowe zapalenie gardła – objawy, leczenie opryszczkowego zapalenia jamy ustnej
Opryszczka u dziecka najczęściej pojawia się na błonach i skórze warg, nosa, jamy ustnej. Zaczyna się od zaczerwienienia i swędzenia chorego miejsca, w którym po jakimś czasie pojawiają się drobne pęcherzyki wypełnione płynem surowiczym. Chore miejsce jest bolesne i swędzące, co bardzo rozdrażnia dziecko. Po kilku dniach pęcherzyki zaczynają przysychać, zmieniają się w strupki, które następnie same się goją. Trzeba uważać by dziecko nie rozdrapywało miejsc zakażonych opryszczką bo dopóki się one nie zagoją, mają w sobie aktywne wirusy, które łatwo przenieść na rękach. Im mniejsze dziecko, tym objawy choroby są bardziej złożone. Przy „zimnie” mogą wystąpić również takie dolegliwości jak: wysoka gorączka, niechęć do jedzenia i picia, ogólne rozdrażnienie. Pospolita opryszczka trwa około tygodnia.
Jakie są sposoby leczenia alergicznego wyprysku kontaktowego?
Podstawową zasadą terapii jest unikanie kontaktu z uczulającym alergenem/alergenami i stosowanie miejscowych preparatów przeciwalergicznych oraz przeciwzapalnych. Dodatkową, niezwykle istotną, rolę pełni właściwa pielęgnacja zmienionej zapalnie skóry dziecka.
Do leków o działaniu przeciwzapalnym i przeciwalergicznym należą miejscowo stosowane preparaty glikokortykosteroidów, które powinny być dobrane pod względem siły działania i podłoża do stanu klinicznego oraz wieku dziecka. Alternatywną formę leczenia stanowią inhibitory kalcyneuryny, takie jak takrolimus lub pimekrolimus, które są bezpieczne i pozbawione działań niepożądanych typowych dla miejscowych preparatów glikokortykosteroidowych.
Wśród preparatów przeznaczonych do pielęgnacji skóry zmienionej w przebiegu alergicznego wyprysku kontaktowego należy wymienić nowoczesne środki myjące i natłuszczające (emolienty), o neutralnym pH i pozbawione konserwantów, dodatków zapachowych oraz barwników. Obecnie na rynku dostępnych jest szereg takich preparatów przygotowanych z myślą o alergicznej skórze dziecka.
Opryszczka u dzieci
Opryszczka jest chorobą zakaźną wywołaną przez wirusa opryszczki (Herpes simplex virus – HSV), który zakaża wyłącznie ludzi. Opisano dwa typy wirusa. HSV-1 wywołuje objawy głównie w obrębie błony śluzowej jamy ustnej i spojówek, przenosi się drogą kropelkową (kichanie, mówienie z bliskiej odległości) i kontaktową (dotykanie zmian skórnych). Do zakażenia pierwotnego (pierwszy raz w życiu) dochodzi najczęściej we wczesnym dzieciństwie. Wirus HSV-2 wywołuje zakażenie okolic narządów płciowych, przekazywany jest najczęściej podczas kontaktów seksualnych i nabywany jest zwykle przez osoby dorosłe. Po zakażeniu pierwotnym wirusy pozostają w stanie uśpienia w komórkach układu nerwowego i mogą się okresowo uaktywniać, zwykle w związku z obniżeniem odporności podczas infekcji, przemęczenia, niedożywienia, stresu, miesiączki, wychłodzenia lub przegrzania (opalanie). Jest to tzw. opryszczka nawrotowa, o łagodniejszym przebiegu. W większości przypadków zakażenie wirusem opryszczki przebiega bezobjawowo, u 10% zakażonych występują objawy, ale przebieg jest łagodny. Choroba może być groźna dla noworodków i niemowląt, osób starszych, osób z zaburzeniami odporności.
Zakażenie wirusem opryszczki HSV-1 jest szeroko rozpowszechnione wśród ludzi. Szacuje się, że zakażonych jest 80% populacji. W Polsce odsetek osób z zakażeniem objawowym szacowany jest na 60% populacji. Wirus HSV-2 występuje ze znacznie mniejszą częstością.
Jakie są sposoby leczenia opryszczki?
W zmianach o niewielkim nasileniu u osób dotychczas zdrowych stosuje się miejscowo preparaty wysuszające i odkażające. Nie należy stosować maści z antybiotykami, chyba że doszło do nadkażenia bakteryjnego. Lekiem przeciwwirusowym hamującym podziały wirusa jest acyklowir, dostępny w postaci kremu do stosowania miejscowego, kropli do oczu, a także w formie doustnej i dożylnej. Leczenie miejscowe stosuje się tak długo, jak długo utrzymują się wykwity. Leczenie przeciwwirusowe stosowane jest zwykle w ciężkich postaciach choroby, w opryszczkowym zapaleniu rogówki, w uporczywych zmianach nawrotowych, u osób z obniżeniem odporności.
W większości przypadków objawy choroby ustępują samoistnie. Nie jest możliwa eliminacja wirusa z zakażonego organizmu. Po zakażeniu pierwotnym wirus pozostaje w komórkach nerwowych w stanie utajenia i może powodować nawroty choroby. Lek przeciwwirusowy nie niszczy wirusa, hamuje tylko jego namnażanie.
