U nas zapłacisz kartą
Pryszcz u małego dziecka - Przyczyny, Leczenie i Porady dla Rodziców
Na co rodzic powinien zwracać uwagę, oglądając skórę dziecka?
Oglądając zmiany skórne u dziecka warto zwrócić uwagę na ich umiejscowienie. Ważna jest również liczba wykwitów (pojedyncze, liczne), ich rozmieszczenie (symetryczne jak np. w łuszczycy, asymetryczne np. w grzybicy skóry gładkiej, jednostronne np. w półpaścu, uogólnione, zwane erytrodemią, np. w atopowym zapaleniu skóry), a także ich kolor (zmiany czerwone są zwykle związane ze stanem zapalnym).
Dotykając zmiany skórne, należy sprawdzić ich rodzaj (zmiany płaskie lub wyniosłe — wypukłe) oraz powierzchnię (gładkie, szorstkie np. łuski, strupy).
Dziecko należy zbadać także w obrębie owłosionej skóry głowy, obejrzeć paznokcie, a także błony śluzowe jamy ustnej oraz narządów płciowych.
Zwróć uwagę, czy dziecko nie skarży się na świąd skóry, ból lub nie jest nadmiernie wrażliwe na bodźce dotykowe (tzw. przeczulica).
- Plamki: mogą mieć czerwone lub różowe zabarwienie np. w przebiegu chorób infekcyjnych (płonica, różyczka, odra)
- Plamy (większe od plamek): np. zmiany wrodzone — niektóre naczyniaki
- Grudki: np. w przebiegu łuszczycy, wyprysku
- Guzki (większe od grudek, sięgające głębszych warstw skóry): np. zmiany wrodzone — niektóre naczyniaki
- Blaszki: powstają wskutek łączenia się pojedynczych wykwitów, np. blaszki łuszczycowe
- Zmiany pęcherzowe (pęcherzyki — małe, pęcherze — większe): zawierają przezroczysty płyn, np. w przebiegu opryszczki
- Krosty: zawierają mętną treść (ropę) np. w przebiegu chorób bakteryjnych
- Nadżerka: powierzchowny ubytek naskórka, np. oparzenie słoneczne, urazy
- Owrzodzenia: ubytek głębszy, sięgający skóry właściwej, np. w przebiegu chorób naczyniowych
- Pęknięcia: linijne przerwanie ciągłości skóry, powstałe wskutek jej pogrubienia, np. w przebiegu przewlekłego wyprysku dłoni
Opryszczka u dzieci: wirusowa choroba skóry i błon śluzowych
Opryszczka to nic innego jak wirusowa choroba skóry i błon śluzowych, wywoływana przez wirus HSV-1. Czasem nazywana jest „zimnem”. Szacuje się, że większość ludzi jest nosicielami wirusa opryszczki, chociaż nie wszyscy muszą na nią zachorować (może mieć charakter utajony). Opryszczka często błędnie utożsamiana jest z chorobą dorosłych, chociaż w rzeczywistości opryszczka u dzieci pojawia się równie często.
Opryszczka u dziecka może mieć o wiele cięższy przebieg niż u dorosłego. Im młodsze dziecko, tym wirus opryszczki niesie za sobą poważniejsze konsekwencje. Warto zatem wiedzieć, jak się przed nią bronić.
Spis treści
- Jak przenosi się opryszczka u dziecka?
- Objawy opryszczki u dziecka - gdzie pojawia się opryszczka?
- Leczenie opryszczki u dzieci
- Dlaczego opryszczka jest groźna dla dziecka?
- Czy opryszczka może dawać powikłania?
- Zapobieganie opryszczce u dzieci
- Opryszczka nawrotowa
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Co trzeba robić po zakończeniu leczenia?
Po przechorowaniu opryszczki należy pamiętać o możliwości nawrotu i unikać sytuacji, które mogą go wywołać. Chorzy z oczną postacią zakażenia powinni podlegać okresowej kontroli okulistycznej. Pacjenci po przebyciu ciężkiego zakażenia (postać uogólniona, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu, wrodzona postać zakażenia) mogą wymagać dalszej opieki specjalistycznej, w tym neurologicznej, rehabilitacyjnej, okulistycznej, immunologicznej.
Ze względu na znaczne rozpowszechnienie wirusa HSV-1 zwykle dochodzi do zakażenia osób w najbliższym otoczeniu. Aby ograniczyć przenoszenie wirusa, należy unikać bezpośredniego kontaktu z osobą chorą, np. nie całować się, nie używać tych samych naczyń, sztućców, ręczników, szminek. Nie powinno się dotykać zmian skórnych. Podczas występowania objawów należy ograniczyć kontakty towarzyskie i przebywanie w skupiskach ludzkich.
Zapobieganie zakażeniu wirusem HSV-2 polega na unikaniu kontaktów seksualnych z osobą, która ma wykwity na narządach płciowych. Celem zapobiegania zakażeniu wrodzonemu kobiety powinny unikać zajścia w ciążę podczas pierwotnego zakażenia wirusem HSV-2. Stwierdzenie zmian opryszczkowych na narządach płciowych u kobiety rodzącej w okresie czynnego zakażenia jest wskazaniem do wykonania cesarskiego cięcia, aby uniknąć zakażenia noworodka podczas porodu siłami natury.
Opryszczka - pytania i odpowiedzi
Zobacz także
Karmienie piersią w sytuacjach szczególnych Jak kontynuować karmienie piersią po powrocie do pracy? Czy karmiąc dziecko, mogę przyjmować leki? Czy mogę karmić piersią po cięciu cesarskim? Czy możliwe jest karmienie naturalne wcześniaka? Co robić, gdy moje dziecko ma żółtaczkę lub jest chore? Kiedy należy się skonsultować z lekarzem?
Leczenie opryszczki u dzieci
Leczenie opryszczki dziecięcej nie jest proste. Z powodu zakażenia wirusowego nie działają na nie leki antybiotykowe. Leki przeciwwirusowe mają za to działania uboczne niebezpieczne dla małych dzieci. Na początku zatem stosuje się głownie leki, które mają sprawić ulgę choremu dziecku.
Są to roztwory do przemywania owrzodzeń, leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe. Ostatecznością są wspomniane leki przeciwwirusowe, które stosuje się gdy choroba się nasila. Dzieci z opryszczką, szczególnie te małe, powinien obejrzeć lekarz. Chorych na opryszczkę dzieci zazwyczaj nie hospitalizuje się.
Bywają jednak przypadki, gdy odmawiające jedzenia i picia(z powodu bólu) malutkie dziecko, wymaga podania kroplówki. Starsze dzieci wolą pić przez słomkę oraz jeść potrawy łagodne i lekko ciepłe, które nie nasilają bólu.
Oprócz środków leczniczych, należy wyjątkowo dbać o higienę dziecka i pilnować by nie rozdrapywało strupków oraz nie dotykało oczu. Jeśli ma rodzeństwo, trzeba ograniczyć mu z nim kontakt.
Opryszczka u dzieci można próbować leczyć domowymi sposobami. Sprawdzi się podanie:
- rozcieńczony napój z soku z cytryny, posłodzony miodem,
- miód (dla dzieci powyżej 1. roku życia)
- herbatka ze skrzypu polnego,
- nawilżanie pęcherzyków olejkiem eterycznym z melisy.
Co robić, aby uniknąć zachorowania?
Niestety czynniki zwiększające ryzyko zachorowania na alergiczne kontaktowe zapalenie skóry nie są obecnie znane. Wiadomo jednak, że stan zapalny w postaci uszkodzonej bariery ochronnej naskórka może ułatwiać przenikanie alergenów w głąb skóry i sprzyjać rozwojowi alergii kontaktowej. W przypadku występowania alergicznego wyprysku kontaktowego w obrębie skóry rąk dobrze sprawdzają się tzw. preparaty barierowe, które tworzą powłokę ochronną dla skóry i działają jak „sztuczne rękawiczki”, nie dopuszczając do kontaktu skóry z alergenami.
Alergiczny wyprysk kontaktowy w pytaniach i odpowiedziach
Zobacz także
Atopowe zapalenie skóry (AZS) u dzieci Charakterystyczną cechą atopowego zapalenia skóry u dziecka lub niemowlęcia jest uporczywy i bardzo nasilony świąd skóry, często wywołujący rozdrażnienie i niepokój dziecka.
Jakie preparaty stosować do pielęgnacji skóry niemowlęcia i małego dziecka? Wybieraj kosmetyki możliwie bezzapachowe i przeznaczone tylko dla niemowląt. Skład takich preparatów zwykle jest dobrany do rodzaju skóry małego dziecka.
Alergeny kontaktowe Do najczęstszych alergenów kontaktowych w Polsce należą nikiel i chrom. Coraz częstsze jest też uczulenie na perfumy i aminy aromatyczne.
Wybrane treści dla Ciebie
Badanie ostrości wzroku u dzieci Testy uprzywilejowanego spojrzenia wykorzystują naturalny odruch: kiedy w polu widzenia pojawi się jakikolwiek bodziec wzrokowy, bezwiednie kierujemy na niego nasz wzrok. Testy składają się z serii prostokątnych tablic, na których widnieją czarno-białe paski na szarym tle.
