U nas zapłacisz kartą
Pryszcz u psa na brzuchu - Przyczyny, leczenie i porady pielęgnacyjne
Jak pomóc psu, gdy ma wzdęcia?
Leki tylko pod kontrolą lekarza
Gdy pupil zmaga się ze wzdęciami, często nie wiemy, jak się zachować. Co zrobić, by ulżyć zwierzęciu, a jednocześnie mu nie zaszkodzić? Wielu właścicieli czworonogów zastanawia się, czy można podać psu ludzkie leki na wzdęcia.
Można, ale aby było to bezpieczne dla pupila, koniecznie trzeba zwrócić uwagę zarówno na rodzaj podawanego leku, jak i na dawkę (więcej o tym czy i jak stosować ludzkie leki u psa przeczytasz tutaj).
Na wzdęcia u psa Espumisan i No-spa będą najbezpieczniejsze i najbardziej skuteczne. Nie zaszkodzi również podać psu odpowiedniej dawki węgla aktywowanego. Jaka dawka ludzkiego leku będzie dla psa tą odpowiednią?
Ruch na świeżym powietrzu
Leczenie bólu brzucha u psa domowymi sposobami będzie zbliżone do postępowania w przypadku wzdęć u człowieka.
Ruch na świeżym powietrzu w postaci długiego, spokojnego spaceru pobudzi do pracy układ trawienny i sprawi, że pies nie będzie skupiał całej swojej uwagi na przykrych dolegliwościach. Otoczenie skutecznie przekieruje uwagę pupila na inne rzeczy, wybierajmy zatem nowe trasy spacerowe – takie, które np. dostarczą psu wielu nowych bodźców zapachowych.
O ile pies nie wzbrania się w czasie wzdęć przed dotykiem, można zrobić mu delikatny, kojący masaż podbrzusza lub wykorzystać letnie okłady. Jeśli pies często ma wzdęcia, należy rozważyć wprowadzenie probiotyków wzmacniających naturalną florę bakteryjną jelit.
Właściwe żywienie
Wzdęty brzuch u psa to przypadłość przykra i uciążliwa zarówno dla zwierzęcia, jak i dla jego opiekunów. Dlatego zdecydowanie lepiej zapobiegać niż leczyć wzdęcia u psa.
Zminimalizowanie ryzyka występowania bólu brzucha i wzdęć u czworonożnego przyjaciela polega przede wszystkim na stosowaniu lekkostrawnej, zbilansowanej diety, odpowiedniej dawce aktywności fizycznej oraz podawaniu kilku mniejszych porcji posiłku zamiast jednej obfitej.
Choroby skóry psa a predyspozycje rasowe
Niektóre z ras psów są predysponowane do problemów dermatologicznych co oznacza, że niektóre rasy są bardziej narażone na konkretne nieprawidłowościami skórne skórne niż inne.
- Owczarek niemiecki, labrador retriever, buldog francuski i west highland white terier – u tych ras zwiększone jest ryzyko wystąpienia atopowego zapalenie skóry, które jest związane z alergiami
- Rasy, takie jak shar pei i bullmastiff, są bardziej narażone na ropne zapalenie skóry – często powierzchowne, która objawia się zaczerwienieniem, swędzeniem i owrzodzeniami. Dodatkowo z racji dużej ilości fałdowanej skóry u tych ras psów może rozwijać się malassezioza, czyli jedna z rodzajów grzybicy skórnej.
- U ras takich jak sznaucery i jamniki, labradory, bassety, spaniele często obserwujemy zapalenie kanałów słuchowych.
- Labradory, golden retrievery, buldogi francuskie są bardziej podatne na wystąpienie alergii pokarmowych.
- Basset hound i cocker spaniel, są bardziej narażone na nadmierną produkcję łoju, co może prowadzić do łojotokowego zapalenia skóry.
Warto podkreślić, że predyspozycje rasowe nie oznaczają, że wszystkie psy danej rasy będą obarczone chorobą, ale warto wziąć pod uwagę, występowania większego ryzyka wystąpienia problemów u danych jednostek. Ważne jest, aby opiekunowie psów tych ras, byli świadomi potencjalnych zagrożeń i regularnie monitorowali stan skóry swoich pupili oraz dbali o odpowiednią pielęgnację i opiekę.
Wysypka u psa na brzuchu – co może być przyczyną?
Każdy z nas się drapie, gdy coś wywoła swędzenie. To zupełnie normalna sytuacja. Podobnie jest u zwierząt. Problem zaczyna się, gdy incydentalne drapanie przeradza się w silne, kompulsywne zachowanie prowadzące do podrażnienia skóry, ran lub wtórnych infekcji wywołanych uszkodzeniem naskórka. Co może być przyczyną drażniącej wysypki u psa na brzuchu? Dlaczego pies ociera się o ostre krawędzie mebli lub wystające gałęzie krzaków? Zapraszamy do dalszej lektury!
Kaszak u psa – jak go rozpoznać?
Jak wcześniej zostało już wspomniane pewne obszary są predysponowane do występowania kaszaków, ale w jaki sposób właściciel może wykryć ten nowotwór u swojego pupila?
Dobrym zwyczajem jest rutynowe kontrolowanie stanu zdrowia skóry swojego psa. Ze względu na dużą ilość owłosienia nie jest to najłatwiejsze zadanie, ale te cykliczne przeglądy są warte zachodu. W przypadku psów o dłuższej sierści można wprowadzić ten element jako część rytuału wyczesywania.
Kaszaki u psów mają przeważnie niedużą średnicę (choć zdarzają się przypadki guzów o wielkości nawet kilku centymetrów) oraz kolor zbliżony do naturalnego odcienia skóry, biały lub żółty. Mogą one mocniej lub słabiej wystawać ponad jej powierzchnie jako sterczące guzki przypominające pryszcze lub rozlane, lekko wypukłe wyspy. Kaszak, zwłaszcza w początkowym stadium, często wyglądem przypomina ugryzienie owada, bąbel lub pryszcz, a więc wielu właścicieli nie dostrzega w nich potencjalnego zagrożenia. Zmiana skórna przypominająca biały pryszcz u psa może pojawić się z różnych powodów, potrzeba doświadczenia weterynaryjnego aby na pierwszy rzut oka ją rozpoznać.
Guz sam w sobie przeważnie jest zmianą niebolesną oraz przesuwalną pod skórą na niedużym obszarze wokół. Jego barwa oraz temperatura nie różnią się znacząco od okolicznej skóry.
Niezauważony, a więc i nieleczony kaszak u psa ze względu na swoją budowę może ulegać wtórnym uszkodzeniom mechanicznym. Wskutek drapania bądź ocierania się psa może zostać zaburzona ciągłość skóry w okolicy guza, co otwiera wrota dla bakterii. Uszkodzenia mogą być też powodowane przez obrożę lub szelki ze względu na ich umiejscowienie w miejscach newralgicznych dla kaszaków. Kaszak objęty procesem zapalnym będzie charakteryzował się podwyższoną temperaturą, zaczerwienieniem oraz bolesnością przy próbach dotyku. Podobna reakcja zapalna może się pojawić w przypadku kaszaka powstałego po kleszczu u psa. W takich sytuacjach należy w trybie natychmiastowym udać się do gabinetu weterynaryjnego aby nie doprowadzić do rozprzestrzeniania się zakażenia.
