U nas zapłacisz kartą
Pryszcz u psa na grzbiecie - przyczyny, leczenie i sposoby zapobiegania
Jak se projevuje ušní svrab?
U psů a koček se velmi často vyskytuje také jiný druh roztoče, Otodectes cynotis. Tento parazit je nebezpečný tím, že jeho útočištěm se stávají sluchové orgány zvířat. Princip množení a přenosu je stejný jako u klasického svrabu, ale s tím rozdílem, že tento proces se odehrává ve zvukovodu psa. Během 3 týdnů se parazit z vajíčka přes larvu a nymfu vyvine v dospělého jedince.
Ušní svrab se projevuje zánětem v uchu. Ten lze identifikovat na základě zvýšené tvorby ušního mazu, přítomnosti krve či malých černých teček – výměšků (připomínají mletou černou kávu), které se v uchu nacházejí. Pes třese hlavou a snaží se škrábat na hlavě. Vnitřní část ucha není růžová, ale zarudlá až oteklá. Diagnostikovat dokáže toto onemocnění veterinář i za pomoci stěru.
Dlouhotrvající nebo opakující se záněty ucha mohou způsobit vážné zdravotní komplikace. Například kvasinky v uchu u psa mohou způsobovat výrazné nepohodlí jedince. Kvasinková infekce v kombinaci s ušním svrabem představuje velmi vážný stav. Především u plemen s většíma ušima jsou infekce v uchu častější. Příznak jako klepání hlavou, svědění, škrábání, zarudnutí či zvýšená tvorba ušního mazu jsou velmi jasné příznaky, které nelze ignorovat. Svrab není třeba podceňovat, stejně jako ani zánět ucha, který může být v pozdější fázi pro pejska velmi bolestivým.
Profilaktyka grzybicy skóry u psa
Czy istnieją domowe metody leczenia tej przypadłości? Tak na dobrą sprawę nie mamy możliwości podjęcia leczenia naszego psa w domu. Przede wszystkim trudność sprawia sama diagnoza – nawet lekarzom weterynarii. Dlatego my tym bardziej nie powinniśmy się tego podejmować, bez wiedzy i profesjonalnego sprzętu, który potwierdziłby chorobę.
Jeśli zauważymy jakiekolwiek zmiany na skórze naszego psa, jak najszybciej powinniśmy udać się z nim do gabinetu. Kiedy mamy już diagnozę, otrzymamy odpowiednie leki. Mimo, iż niektórzy polecają smarowanie zmian skórnych octem jabłkowym, olejem kokosowym czy ząbkiem czosnku - żaden z tych naturalnych specyfików nie wyleczy grzybicy, a w przypadku alergii może zaostrzyć objawy.
Warto zatroszczyć się o higienę, regularnie kąpiąc naszego psiaka w szamponach leczniczych o działaniu przeciwgrzybiczym.
Jeśli nasz czworonóg ma przebywać w miejscu, w którym wcześniej było zwierzę z grzybicą, koniecznie trzeba dokładnie oczyścić wszystkie przedmioty oraz odkurzyć każdy zakamarek. Pies może zarazić się także podczas kąpieli w dzikich zbiornikach wodnych, stawach czy rozlewiskach, dlatego dla jego dobra warto ich unikać.
Na ryzyko zarażenia wpływa ponadto dieta – nieprawidłowa, niezbilansowana doprowadzi do osłabienia odporności. Warto zadbać o dobrej jakości karmę. Konieczne jest zapewnienie skutecznej ochrony przeciw pasożytom zewnętrznym, takim jak pchły czy wszy, bo i one mogą przenosić zarodniki grzybów.
Na rynku dostępna jest ponadto szczepionka, jednak zaszczepienie psa nie zapobiega zachorowaniu, a jedynie skraca czas występowania objawów. Powinna być stosowana jednocześnie z właściwą terapią.
1. J. Karaś – Tęcza, J. Czogała, Nieodkryte tajemnice grzybic skórnych u psów i kotów, Magazyn Weterynaryjny, 05/2012,
2. P. Wilkołek, M. Szczepanik, Grzybice głębokie skóry u psów, Magazyn Weterynaryjny, 01/2012,
3. Grzybice skórne u psów i kotów, Przewodnik ESCCAP 02 wydanie drugie – luty 2011
Grzybica u psa – rozpoznanie
Tak jak zostało wcześniej wspomniane, grzybica u psa sprawia trudności w rozpoznaniu ze względu na to, że wiele innych chorób skóry daje podobne objawy. Z tego powodu niezbędna jest wizyta u lekarza weterynarii i dokładne zbadanie zwierzęcia i upewnienie się przez weterynarza, że ma do czynienia właśnie z grzybicą, a nie inną chorobą. Istotny jest wywiad z opiekunem, bo dzięki niemu dostarczymy istotnych informacji lekarzowi – o tym, czy pies mógł mieć kontakt z potencjalnym nosicielem lub był w miejscu, w którym mogły bytować zarodniki.
Wszystkie przebyte choroby, podawane leki czy sytuacje stresowe u psa mają ogromne znaczenie. Po wywiadzie lekarz obejrzy zmiany skórne – często to wystarczy do postawienia diagnozy. Jeśli jest taka możliwość, ważne jest wykonanie badania w świetle ultrafioletowym (lampa Wooda), które ujawnia miejsca zainfekowane przez M. canis.
Trzeba jednak pamiętać, że jeśli w tym badaniu nie zostanie rozpoznany powyższy rodzaj grzyba, nie oznacza to braku dermatofitozy – pozostałe grzyby nie są widoczne w świetle tej lampy. Dodatkowo można wykonać badanie mikroskopowe włosów i zeskrobinę skóry z obszarów zmienionych chorobowo. Dobrym krokiem jest wykonanie posiewu (hodowla na podłożu mikologicznym), na wynik którego czeka się miesiąc.
Leczenie grzybicy u psa
Leczenie infekcji grzybiczych jest dobierane indywidualnie i zależy od zmian skórnych. Preparaty przeciwgrzybicze można podawać zarówno miejscowo, jak i ogólnie – zwykle stosuje się oba te rozwiązania jednocześnie. Sierść wokół zmiany powinna zostać wygolona z zapasem. Należy poprawić także warunki środowiskowe, w których żyje nasze zwierzę.
Terapia złożona wyłącznie z preparatów stosowanych miejscowo na zmienione chorobowo miejsca jest wykorzystywana tylko w przypadku, gdy zmian jest niewiele i nie są duże. Preparaty przeciwgrzybicze dostępne są m.in. w formie tabletek i maści. Zaleca się, aby leczenie trwało minimum 3 tygodnie, a po upłynięciu kolejnych 2 tygodni zalecane jest wykonanie posiewu kontrolnego w celu weryfikacji skuteczności leczenia.
Škrkavka psí
Extrémně nebezpečná je nákaza v případě březí feny. Škravky dokážou proniknout přes placentu do plodu a štěňátka se rodí infikované. Případně se mohou nakazit při sání mateřského mléka. Nebezpečím je, že dospělý pes nemusí dlouho projevovat žádné klinické symptomy. Nakažení těmito parazity se zvykne nazývat také jako Toxokaróza.
Po nakažení a zjištění, že se škrkavky nacházejí v organismu je nutné opakovat odčervení psa 3 dny po sobě v plné dávce. Následně zopakovat cyklus odčervení po 3 týdnech a poté opakovaně, min. každé 3 měsíce. Důkladně byste měli vyčistit a vydezinfikovat všechny povrchy, se kterými pes přišel do kontaktu. Trusu se zbavujte okamžitě. Možný je i přenos na člověka, primárně u dětí. Larvy škrkavek napadají u lidí oči, mozek, ale také trávicí trakt a další orgány. K nákaze dochází požitím larev škrkavky.
