U nas zapłacisz kartą
Pryszcz u psa na grzbiecie - przyczyny, leczenie i sposoby zapobiegania
Profilaktyka grzybicy skóry u psa
Czy istnieją domowe metody leczenia tej przypadłości? Tak na dobrą sprawę nie mamy możliwości podjęcia leczenia naszego psa w domu. Przede wszystkim trudność sprawia sama diagnoza – nawet lekarzom weterynarii. Dlatego my tym bardziej nie powinniśmy się tego podejmować, bez wiedzy i profesjonalnego sprzętu, który potwierdziłby chorobę.
Jeśli zauważymy jakiekolwiek zmiany na skórze naszego psa, jak najszybciej powinniśmy udać się z nim do gabinetu. Kiedy mamy już diagnozę, otrzymamy odpowiednie leki. Mimo, iż niektórzy polecają smarowanie zmian skórnych octem jabłkowym, olejem kokosowym czy ząbkiem czosnku - żaden z tych naturalnych specyfików nie wyleczy grzybicy, a w przypadku alergii może zaostrzyć objawy.
Warto zatroszczyć się o higienę, regularnie kąpiąc naszego psiaka w szamponach leczniczych o działaniu przeciwgrzybiczym.
Jeśli nasz czworonóg ma przebywać w miejscu, w którym wcześniej było zwierzę z grzybicą, koniecznie trzeba dokładnie oczyścić wszystkie przedmioty oraz odkurzyć każdy zakamarek. Pies może zarazić się także podczas kąpieli w dzikich zbiornikach wodnych, stawach czy rozlewiskach, dlatego dla jego dobra warto ich unikać.
Na ryzyko zarażenia wpływa ponadto dieta – nieprawidłowa, niezbilansowana doprowadzi do osłabienia odporności. Warto zadbać o dobrej jakości karmę. Konieczne jest zapewnienie skutecznej ochrony przeciw pasożytom zewnętrznym, takim jak pchły czy wszy, bo i one mogą przenosić zarodniki grzybów.
Na rynku dostępna jest ponadto szczepionka, jednak zaszczepienie psa nie zapobiega zachorowaniu, a jedynie skraca czas występowania objawów. Powinna być stosowana jednocześnie z właściwą terapią.
1. J. Karaś – Tęcza, J. Czogała, Nieodkryte tajemnice grzybic skórnych u psów i kotów, Magazyn Weterynaryjny, 05/2012,
2. P. Wilkołek, M. Szczepanik, Grzybice głębokie skóry u psów, Magazyn Weterynaryjny, 01/2012,
3. Grzybice skórne u psów i kotów, Przewodnik ESCCAP 02 wydanie drugie – luty 2011
Odčervování psa proti parazitům. Tablety na odčervení, průběh a správné dávkování
Odčervení psa je prevencí nákazy parazity. Jedná se o jeden z důležitých kroků, kterým lze předejít tomu, aby vaše zvíře napadly tasemnice, hlístice, škrkavky či měchovce. Rozlišovat je třeba odčervení psa proti vnitřním parazitům nebo ochranu proti vnějším škůdcům. Tento proces se týká i štěňátek, u kterých je riziko nákazy nejvyšší. Kdy je možné provést první odčervování štěňat? Jak často odčervovat psa? Proč je odčervení psa důležité? I na tyto a mnohé jiné otázky vám zodpovíme v našem článku.
autor:
Denis Ruščák
- Proč je odčervení psa důležité?
- Paraziti u psa – příznaky
- Tasemnice u psa
- Škrkavka psí
- Giardia u psa
- Měchovce
- Kokcidie
- Vlasovec u psa
- Odčervení psa proti vnitřním parazitům a jeho průběh
- Pasty, spot-on nebo pilulky na odčervení psa
- Přírodní odčervení psa
- Vedlejší účinky po odčervení psa
- Prevence vůči nákaze psa parazity
- Nejčastější otázky – FAQ
- Diskusia
Nejlepší lék na svrab u psa – možnosti léčby
Ještě i dnes mezi doporučené postupy patří ověřená klasika. Psa pořádně vykoupat a vydrhnout. Doporučuje se použít antiseboroický šampon nebo přípravek s obsahem benzoylperoxidu. Vhodný je antiparazitní šampon Arpalit NEO. Tento postup dokáže být do značné míry účinný, ale vzhledem k tomu, že svrab a jeho paraziti se mohou nacházet také v uších zvířete a pod kůží, nemusí koupání zabrat na 100 procent.
Dnes je mnohem lepší metodou používání účinných antiparazitik. Jedná se o spot-on přípravky, které se aplikují na kůži zvířete v oblasti krku. Důležitá jsou antiparazitika pro psy, které obsahují účinné látky selamektin nebo moxidectin Například spot-on roztoky s názvem Stronghold a Advocate spot-on dog. Přípravek byste měli pro léčbu svrabu aplikovat ve zvýšené frekvenci, 3-4krát, přičemž po každé dávce je třeba ponechat odstup 2 týdny.
V kritickém stadiu, kdy paraziti psa zamořili, je možné podávání kortikoidů, které svědění zmírňují, protože působí i na nervovou soustavu zvířete. Důležité je myslet na to, že je třeba kortikoidy podávat po dobu, než bude svrab zcela vyléčen.
Grzybica u psa
Grzybica jest niezwykle zaraźliwą chorobą skóry, która przenosi się między różnymi gatunkami. Oznacza to, że zarówno my możemy zarazić się od psa, jak i on od nas. Grzybice można podzielić na:
- grzybice powierzchowne (skórne, inaczej dermatofitozy, dotyczące skóry i jej wytworów – włosów, pazurów)
- i głębokie, czyli takie, które dotykają narządów wewnętrznych.
Dermatofitozy występują znacznie częściej, natomiast ich zdiagnozowanie może sprawiać trudność, podobnie jak samo leczenie, kiedy choroba została już rozpoznana. W większości przypadków powodowana jest przez grzyby takie jak:
- Microsporum canis,
- Microsporum gypseum,
- Microsporum persicolor,
- Trichophyton mentagrophytes,
- Trichophyton verrucosum.
Większość zakażeń powoduje pierwszy z wymienionych – Microsporum canis.
Najbardziej narażone na rozwinięcie się zakażeń grzybiczych są zwierzęta młode, z obniżoną odpornością, poddane stresowi, a także żyjące w dużych skupiskach – na przykład w schroniskach.
W niektórych przypadkach zwierzęta stają się bezobjawowym nosicielem (szczególnie długowłose koty), od których nasz pies może się zarazić poprzez bezpośredni kontakt. Patogeny są bardzo oporne na warunki środowiska, przez co wiele zwierząt może stać się ich nosicielami i zarażać kolejne. Zarażać mogą też pasożyty, takie jak pchły, wszy, wszoły czy muchy.
„Nośnikami” mogą stać się ponadto legowiska, pluszowe zabawki i ogólnie całe mieszkanie, w którym przebywa chore zwierzę i znajduje się w nim jego sierść, na której grzyby bytują. Zarażenie najczęściej dochodzi także przez przedmioty służące pielęgnacji sierści (szczotki, nożyczki, grzebienie).
Niestety zarodniki grzybów spotyka się nawet w miejscach, w których nigdy nie było żadnego nosiciela – zarodnikom wystarczy bowiem… kurz! To oznacza, że zarodniki można natknąć się na nie dosłownie wszędzie. To wyjaśnia, dlaczego choroba jest tak często spotykana.
