U nas zapłacisz kartą
Pryszcz w kąciku oka - Przyczyny, leczenie i porady
Powoduje
Zatkane kanaliki łzowe mogą wystąpić w każdym wieku. Zablokowany kanalik łzowy może być obecny nawet przy urodzeniu (wrodzony). Przyczyny obejmują:
- Wrodzona blokada. Wiele niemowląt rodzi się z zablokowanym kanalikiem łzowym. System drenażu łez może nie być w pełni rozwinięty lub może występować nieprawidłowość kanału. Często nad otworem uchodzącym do nosa pozostaje cienka błona tkankowa (nasolacrimal duct).
- Zmiany związane z wiekiem. Z wiekiem maleńkie otwory odprowadzające łzy (puncta) mogą się zwężać, powodując zablokowanie.
- Infekcja lub stan zapalny. Przewlekła infekcja lub zapalenie oczu, systemu odprowadzania łez lub nosa może spowodować zablokowanie kanalików łzowych.
- Uraz lub uraz. Uraz twarzy może spowodować uszkodzenie kości lub blizny w pobliżu systemu drenażowego, zakłócając normalny przepływ łez przez kanały. Nawet małe cząstki brudu lub luźne komórki skóry utknięte w przewodzie mogą spowodować zablokowanie.
- Guz. Guz w nosie lub w dowolnym miejscu wzdłuż systemu odprowadzania łez może powodować zablokowanie.
- Stany zapalne. Zaburzenia powodujące obrzęk, takie jak sarkoidoza lub ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, mogą zwiększać ryzyko rozwoju zablokowanego kanału łzowego.
- Krople do oczu. Rzadko długotrwałe stosowanie niektórych leków, takich jak krople do oczu stosowane w leczeniu jaskry, może powodować zablokowanie kanału łzowego.
- Leczenie raka. Zablokowany kanał łzowy jest możliwym skutkiem ubocznym chemioterapii i radioterapii raka.
Jak działa system drenażu łez
Gruczoły łzowe produkują większość twoich łez. Gruczoły te znajdują się wewnątrz górnych powiek nad każdym okiem. Zwykle łzy płyną z gruczołów łzowych po powierzchni oka. Łzy spływają do puncta, znajdującego się w wewnętrznych kącikach górnej i dolnej powieki.
Co trzeba robić po zakończeniu leczenia?
Po zakończonym leczeniu guzów łagodnych nie jest wymagany specjalny nadzór, wystarczą okresowe, rutynowe badania okulistyczne (nie jest określone jak często).
Część czynników predysponujących do rozwoju nowotworów skóry, jak na przykład jasna karnacja, niebieskie oczy, rudy kolor włosów, ma charakter od nas niezależny.
Ryzyko rozwoju guzów skóry zwiększają następujące czynniki: nadmierne narażenie na działania promieniowania UV (słonecznego i w solariach), pęcherzowe oparzenie skóry u dorosłych, oparzenia skóry przez słońce u dzieci. W związku z tym należy bezwzględnie unikać nadmiernego przebywania na słońcu (zwłaszcza oparzeń skóry wywołanych promieniowaniem UV) i korzystania z solariów bez odpowiedniego zabezpieczenia skóry. W niektórych krajach już wprowadzono prawny zakaz korzystania z solariów przez dzieci i młodzież do 18. roku życia, a w przypadku dorosłych nakaz umieszczania bardzo wyraźnych ostrzeżeń o niekorzystnych działania promieniowania UV. Palenie tytoniu zwiększa ryzyko rozwoju nowotworów, w tym nowotworów skóry, dlatego należy bezwzględnie unikać dymu tytoniowego.
Również wczesne zgłaszanie się z podejrzanymi zmianami celem ich fachowej oceny przez specjalistę jest formą zapobiegania rozwojowi choroby.
U chorych z kępkami żółtymi, z powodu ich częstszego występowania u chorych z zaburzeniami gospodarki lipidowej, zaleca się badanie stężenia cholesterolu LDL i HDL oraz triglicerydów. W przypadku występowania zaburzeń gospodarki lipidowej należy stosować diety niskotłuszczowe oraz odpowiednie leki.
Zobacz także
Złośliwe guzy powiek Guzy powiek to nowotwory skóry, które mogą mieć charakter zarówno łagodny, jak i złośliwy. Na złośliwy charakter guza skóry może wskazywać jego owrzodzenie, zwłaszcza gdy towarzyszy mu krwawienie, powstawanie krost, wydobywanie się wydzieliny z guza, jego nieregularne zabarwienie, uniesienie brzegów przypominające wyglądem masę perłową, obecność drobnych naczyń w obrębie guza, uszkodzenie przez guz brzegu powieki czy utrata rzęs w okolicy guza.
Diagnoza
Aby zdiagnozować twój stan, twój lekarz rozmawia z tobą o twoich symptomach, bada twoje oczy i wykonuje kilka testów. Lekarz zbada również wnętrze nosa, aby ustalić, czy jakiekolwiek zaburzenia strukturalne dróg nosowych powodują niedrożność. Jeśli lekarz podejrzewa zablokowanie kanału łzowego, lekarz może zlecić wykonanie innych badań w celu znalezienia lokalizacji blokady.
Testy stosowane do diagnozowania zablokowanego kanalika łzowego obejmują:
- Test drenażu łez. Ten test mierzy, jak szybko spływają łzy. Na powierzchnię każdego oka nakłada się jedną kroplę specjalnego barwnika. Możesz mieć zablokowany kanalik łzowy, jeśli po pięciu minutach większość barwnika nadal znajduje się na powierzchni oka.
- Sprawdzanie drenażu łez i sondowanie. Twój lekarz może przepłukać roztwór soli fizjologicznej przez system drenażu łez, aby sprawdzić, jak dobrze odpływa. Lub lekarz może włożyć smukły instrument (sondę) przez małe otwory drenażowe w kąciku powieki (puncta), aby sprawdzić blokady. W niektórych przypadkach to sondowanie może nawet rozwiązać problem.
- Badania obrazowe oka. W przypadku tych procedur barwnik kontrastowy jest przepuszczany z puncta w kąciku powieki przez system drenażu łez. Następnie wykonuje się zdjęcia rentgenowskie, tomografii komputerowej (CT) lub rezonansu magnetycznego (MRI) w celu ustalenia lokalizacji i przyczyny blokady.
Rozpoznanie zapalenia błony naczyniowej oka
Kiedy udasz się do okulisty (okulisty), specjalista prawdopodobnie przeprowadzi pełne badanie wzroku i zbierze dokładną historię zdrowia. Badanie wzroku zazwyczaj obejmuje następujące etapy:
- Ocena widzenia (w okularach, jeśli zwykle je nosisz) i reakcji źrenic na światło.
- Tonometria. Badanie tonometryczne mierzy ciśnienie wewnątrz oka (ciśnienie wewnątrzgałkowe). Do tego badania można zastosować paraliżujące krople do oczu.
- Badanie lampą szczelinową. Lampa szczelinowa to mikroskop, który powiększa i oświetla przednią część oka intensywną linią światła. Ocena ta jest konieczna do identyfikacji mikroskopijnych komórek zapalnych w przedniej części oka.
- Oftalmoskopia. Badanie to, zwane również dnem oka, polega na poszerzeniu (rozszerzeniu) źrenicy za pomocą kropli do oczu i świeceniu jasnym światłem w oko w celu zbadania tylnej części oka.
Twój lekarz może również zalecić:
- Kolorowa fotografia wnętrza oka (siatkówki).
- Obrazowanie za pomocą optycznej tomografii koherentnej (OCT). W tym teście mierzy się grubość siatkówki i naczyniówki, aby wykryć stan zapalny w tych warstwach.
- Angiografia fluoresceinowa lub angiografia zieleni indocyjaninowej. Testy te wymagają umieszczenia cewnika dożylnego w żyle na ramieniu w celu podania barwnika. Barwnik ten dotrze do naczyń krwionośnych w oczach i umożliwi wykonanie zdjęć stanu zapalnego naczyń krwionośnych wewnątrz oczu.
- Analiza płynu wodnistego lub szklistego z oka.
- Badania krwi.
- Badania obrazowe, radiografia, tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny.
Jeżeli okulista uzna, że przyczyną zapalenia błony naczyniowej może być choroba podstawowa, pacjent może zostać skierowany do innego lekarza na ogólne badanie lekarskie i badania laboratoryjne.
Czasami trudno jest znaleźć konkretną przyczynę zapalenia błony naczyniowej oka. Jednak nawet jeśli nie zostanie zidentyfikowana konkretna przyczyna, zapalenie błony naczyniowej oka można nadal skutecznie leczyć. W większości przypadków ustalenie przyczyny zapalenia błony naczyniowej oka nie prowadzi do wyleczenia. Nadal konieczne jest zastosowanie jakiejś formy leczenia w celu opanowania stanu zapalnego.
Leczenie zapalenia błony naczyniowej oka
Jeśli zapalenie błony naczyniowej jest spowodowane chorobą podstawową, leczenie może skupiać się na tym konkretnym stanie. Zwykle leczenie zapalenia błony naczyniowej oka jest takie samo, niezależnie od przyczyny, pod warunkiem, że zapalenie nie jest zakaźne. Celem leczenia jest zmniejszenie stanu zapalnego oka, a także innych części ciała, jeśli występuje. W niektórych przypadkach leczenie może trwać miesiące lub lata. Dostępnych jest kilka opcji leczenia.
Leki stosowane w leczeniu zapalenia błony naczyniowej oka
- Leki łagodzące stany zapalne. Lekarz może najpierw przepisać krople do oczu z lekiem przeciwzapalnym, takim jak kortykosteroid. Krople do oczu zwykle nie wystarczą do leczenia stanu zapalnego poza przednią częścią oka, dlatego może być konieczne wstrzyknięcie kortykosteroidu do oka lub wokół oka lub tabletki kortykosteroidów (przyjmowane doustnie).
- Leki kontrolujące skurcze. Można przepisać krople do oczu rozszerzające (rozszerzające) źrenicę w celu opanowania skurczów tęczówki i ciała rzęskowego, co może pomóc złagodzić ból oka.
- Leki zwalczające bakterie i wirusy. Jeśli zapalenie błony naczyniowej oka jest spowodowane infekcją, lekarz może przepisać antybiotyki, leki przeciwwirusowe lub inne leki, z kortykosteroidami lub bez, w celu opanowania infekcji.
- Leki wpływające na układ odpornościowy lub niszczące komórki. Jeśli zapalenie błony naczyniowej wpływa na oba oczy, nie reaguje dobrze na kortykosteroidy lub staje się na tyle poważne, że zagraża widzeniu, możesz potrzebować leków immunosupresyjnych.
Niektóre z tych leków mogą powodować poważne skutki uboczne dotyczące oczu, takie jak jaskra i zaćma. Leki przyjmowane doustnie lub w zastrzykach mogą powodować działania niepożądane w innych częściach ciała poza oczami. Konieczne może być odwiedzanie lekarza w celu wykonania badań kontrolnych i badań krwi co jeden do trzech miesięcy.
