U nas zapłacisz kartą
Dlaczego pryszcz pojawia się w tym samym miejscu?
Choroby pomidorów – na co uważać?
Decydując się na uprawę pomidorów, trzeba być świadomym tego, że u warzyw tych mogą wystąpić różne choroby. Pocieszające jest jednak to, że problemy pojawiają się zwykle wtedy, kiedy warzywa nie mają odpowiednich warunków do wzrostu. Oznacza to, że postępując zgodnie ze wskazówkami i dbając o odpowiednie nawożenie gleby, bardzo możliwe, że choroby ominą Twoje uprawy. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek problemów liczy się przede wszystkim szybka reakcja. Jedną z najczęstszych chorób jest zaraza ziemniaka. Po czym ją poznać? Na liściach pojawiają się ciemne plamy, a roślina zaczyna zamierać. Uprawiając pomidory, trzeba też uważać na mączniaka prawdziwego, który wygląda w ten sposób, że na liściach pojawia się biały nalot. Zagrożenie dla pomidorów stanowią też przędziorki i mszyce. W sklepach ogrodniczych dostępne są różne preparaty, które pozwalają skutecznie walczyć z tymi szkodnikami.
Mamy nadzieję, że w tym artykule znalazłeś przydatne informacje dotyczące sadzenia pomidorów i przekonałeś się do tego, że uprawa tych warzyw nie jest bardzo skomplikowana. Jak wszystko wymaga ona zaangażowania, ale soczyste, pyszne, zebrane z własnego krzaka pomidory są tego warte.
Nawożenie pomidorów
Osoby, które są na początku swojej drogi związanej z uprawą warzyw, często zastanawiają się, czym podlewać pomidory. Czy niezbędne jest stosowanie nawozów, czy można uzyskać bardzo dobre plony także bez tego?
Pomidory to warzywa, które mają duże zapotrzebowanie pokarmowe, dlatego też ich nawożenie wydaje się niezbędne do tego, aby uzyskać duże, smaczne owoce. Doświadczeni rolnicy przyznają, że bez nawożenia trudno o satysfakcjonujące efekty. Warzywa zwykle opryskuje się kilka razy w sezonie. Osoby, które decydują się na tradycyjną uprawę pomidorów w gruncie, powinny zadbać o dostarczenie do gleby odpowiednich składników jeszcze przed posadzeniem rozsady. Już jesienią warto przekopać ziemię, na której w kolejnym roku mają rosnąć te warzywa, i dodać do niej naturalny nawóz, czyli obornik. Dzięki temu ziemia pod uprawę będzie dobrze przygotowana, a rozsady od początku będą mieć lepsze warunki do wzrostu.
Nawożenie pomidorów można rozpocząć po ok. miesiącu od przygotowania rozsady. Do tego warto użyć preparatów mineralnych. Stosuje się je nie częściej niż co 2 tygodnie. W początkowym okresie warto stosować nawozy azotowe, a później potasowe i fosforowe. Aby zapewnić sobie większy komfort pracy, można zainwestować w opryskiwacz ciśnieniowy , dzięki któremu aplikowanie zakupionych nawozów będzie bardziej precyzyjne.
Co jeszcze warto wiedzieć o nawożeniu pomidorów? W okresie kwitnienia warzywa te potrzebują takich składników, jak: Żelazo, magnez, potas i fosfor. Jeśli wierzchołki pędów tracą swój początkowy kolor i czernieją, może to oznaczać, że pomidorom brakuje boru. Inną rzeczą, która na to wskazuje, jest pojawienie się brunatnych, suchych plam na warzywach. Bor jest ważnym składnikiem, ponieważ to on odpowiada za powstawanie kwiatów i zawiązywanie owoców. Pomidory warto też nawozić wapniem, ponieważ zapewnia on ochronę przed niektórymi chorobami. Jeśli warzywa mają za mało tego składnika, liście zaczynają zasychać. O odpowiednią ilość składników odżywczych trzeba dbać przede wszystkim na przełomie lipca i sierpnia, bo właśnie w tym okresie pomidory mają na nie największe zapotrzebowanie.
Pryszcze – Grudki
Jak wyglądają grudki?
Jak sama nazwa wskazuje ten rodzaj pryszczy wygląda, jak grudki na skórze. Mogą być one mniej lub bardziej zaczerwienione, a ich cechą charakterystyczną jest to, że nie widać „rdzenia” wyprysku tzn. ani charakterystycznej białej głowy czy ropy, ani czarnej kropki charakterystycznej dla zaskórników.
Jeśli spojrzysz na zdjęcie ilustrujące artykuł to na pierwszy rzut oka wydaje się, że na czole tego nastolatka są właśnie grudki i gdyby po bliższych oględzinach okazało się, że nigdzie nie widać prześwitów ropy (białych główek) lub charakterystycznych czarnych kropek to należałoby uznać, że ten chłopiec ma właśnie trądzik grudkowy.
Jak powstają grudki?
Grudki są efektem istnienia większych przerw w ścianach porów skóry (mieszków włosowych). Przerwy te mogą wypełnić się zanieczyszczeniami (toksynami, resztkami obumarłych komórek) i łojem. W ten sposób w skórze tworzy się zgrubienie w postaci grudki, tym większej i boleśniejszej im intensywniejszy jest stan zapalny wskutek intensywności pracy bakterii.
Grudka może się łatwo utworzyć na skutek np. wyciskania zaskórników. Wtedy tworzy się przerwa, którą wypełniają ww. substancje.
Grudka może się rozwinąć w krostę (pojawi się na niej charakterystyczne białawe zwieńczenie) lub może samoistnie zniknąć.
Jak postępować z grudkami?
Absolutnie i pod żadnym pozorem nie należy ich wyciskać, bo wyciskając „otwieramy” kolejne kanały do zbierania się różnych paskudztw, z których grudki powstają. One powinny same dość łatwo i szybko zniknąć.
Proces zaniku może wspomóc przemywanie preparatami o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwzapalnym. Płyny przeciwtrądzikowe powinny wystarczyć.
Jeśli grudki tworzą się często i jest ich dużo, można wspomóc kurację tabletkami >>> tu więcej o polecanych tabletkach.
Przy pojedynczych grudkach polecam smarowanie odrobiną olejku z drzewa herbacianego. Naprawdę ociupiną. Olejek genialnie niszczy bakterie i grudka może nawet nie mieć szans, by się rozwinąć.
4 rodzaje pryszczy – poznaj je wszystkie, a łatwiej się ich pozbędziesz
Pryszcz to pryszcz, ale nie każdy pryszcz jest taki sam. I żeby skutecznie zwalczać trądzikowe wypryski warto poznać przede wszystkim rodzaje pryszczy i dostosować do nich metody postępowania tudzież używaną „broń”, czyli wszelkie maści tabletki czy inne przeciwtrądzikowe specyfiki.
Poniższy artykuł przygotowałam na podstawie publikacji w serwisie acne.about.com (polecam!). Nie jest to może pełna klasyfikacja, ale i ta ściągawka powinna się wam przydać tym bardziej, że oprócz opisów poszczególnych rodzajów pryszczy zamieszczam dodatkowo informacje na temat podstawowych metod postępowania z nimi. Mam nadzieję, że ściąga okaże się pomocna.
Ważna uwaga:
Zdjęcie, które widzisz na początku jest zdjęciem poglądowym i jednocześnie punktem odniesienia. Niestety nie dysponują fotografiami poszczególnych rodzajów pryszczy, ale postaram się je możliwie najdokładniej opisać w odniesieniu do tego właśnie zdjęcia.
Postaram się zrobić to tak, byś nie miał / nie miała żadnych wątpliwości. Jeśli jednak jakiekolwiek się pojawią proponuję byś poszukał / poszukała poszczególnych rodzajów w zdjęciach google, ewentualnie wysłał / wysłała pytanie do mnie – wtedy postaram się rozstrzygnąć ewentualne wątpliwości.
Pryszcz — co to jest i skąd się bierze?
Powstawanie pryszczy zależy od kilku czynników. Zaliczamy do nich m.in. gromadzenie się bakterii na powierzchni ucha, zapalanie mieszków włosowych lub zbyt dużą pracę gruczołów łojowych, brak odpowiedniej higieny, przyjmowanie leków oraz inne czynniki środowiskowe. Pryszcz w uchu praktycznie niczym nie różni się od krostek, które pojawiają się w innych częściach ciała. Bakterie Staphylococcus aureus odpowiedzialne za powstawanie pryszczy bardzo szybko się rozwijają i mogą doprowadzić do powstania jednej, a nawet kilku bolesnych krostek, które zamienić się mogą w ropne zgrubienia. Organizm chcąc chronić się przed nimi, uruchamia procesy immunologiczne, których wynikiem jest stworzenie stanu zapalnego.
Za najczęstszą przyczynę powstawania pryszczy w uchu uznaje się nagromadzenie woskowiny w uchu. Woskowina w przewodzie słuchowym, zamiast czyścić kanał, nie odprowadza zanieczyszczeń i zatyka pory, co powoduje powstanie małych i bolących krostek.
